Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje



 

Kronika

Ministerstwo Nauki i Informatyzacji

Centrum Informacji dla Naukowców

Polska sieæ Regionalnych Centrów Informacji dla Naukowców (CIN) powsta³a w ramach projektu PL-MOC NETWORK 6. Programu Ramowego finansowanego przez Komisjê Europejsk±, a dofinansowana zosta³a przez Ministerstwo Nauki i Informatyzacji w celu realizacji unijnej strategii budowy europejskiej przestrzeni badawczej. Tworzy j± dziesiêæ o¶rodków: w Gdañsku, Gliwicach, Krakowie, Lublinie, £odzi, Olsztynie, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wroc³awiu. Wszystkie centra funkcjonuj± przy tzw. Regionalnych Punktach Kontaktowych. W Warszawie znajduje siê punkt bêd±cy zarazem centrum regionalnym dla Mazowsza oraz tzw. bridgehead organisation, który wszystko nadzoruje. Przedstawiciele wszystkich dziesiêciu RPK tworz± konsorcjum. Uroczyste otwarcie ca³ej sieci mia³o miejsce w listopadzie.

Zadaniem centrów jest pomoc przyje¿d¿aj±cym do Polski na d³u¿sze pobyty zagranicznym naukowcom, polskim badaczom wyje¿d¿aj±cym na sta¿e naukowo-badawcze oraz instytucjom naukowym, uczelniom i przedsiêbiorstwom przyjmuj±cym zagranicznych naukowców. Pracownicy centrów gromadz± i udostêpniaj± aktualne dane zwi±zane z europejskimi programami badawczymi (np. bazy ofert pracy, sta¿y oraz stypendiów). Powinni te¿ ³atwo ustaliæ, kiedy wyje¿d¿aj±cy na sta¿ zagraniczny naukowiec mo¿e byæ w docelowym kraju traktowany jako pracownik, a kiedy jako osoba kszta³c±ca siê, albo te¿, czy przyby³a z nim ¿ona ma prawo pracy. Takie kwestie stanowi± problem nie tylko dla Polaków, ale i dla reprezentantów krajów nale¿±cych od dawna do Unii Europejskiej. Do zadañ CIN nale¿y równie¿ podtrzymywanie efektywnej wspó³pracy o¶rodków naukowych i badawczych oraz punktów informacyjnych w kraju i za granic± w celu rozbudowywania sieci wymiany informacji oraz zapewnienia liczniejszego udzia³u polskich badaczy w projektach programów ramowych.

Centra dostarczaj± dok³adnych informacji na temat prawnych aspektów przyjazdu i pobytu zagranicznych naukowców (m.in.: formalno¶ci wjazdowe, prawo pobytu), udzielaj± wskazówek i pomocy polskim badaczom pragn±cym skorzystaæ z istniej±cych mo¿liwo¶ci udzia³u w stypendiach w ramach programów UE.

Regionalny Punkt Kontaktowy w Lublinie, przy którym powsta³o CIN, prowadzony jest przez dr. Andrzeja Stêpniewskiego. Pomaga on w korzystaniu z mo¿liwo¶ci, jakie oferuje 6. PR UE. Jedn± z p³aszczyzn tego programu jest system Marie-Curie, posiadaj±cy otwart± tematykê badañ, a przez to stanowi±cy realn± szansê dla polskich pracowników naukowych i s³uchaczy studiów doktoranckich. W tym zakresie pracownicy CIN bêd± pomagaæ w poszukiwaniach najbardziej odpowiadaj±cych poszczególnym naukowcom ofert stypendialnych, obja¶niaæ zasady systemu Marie-Curie oraz doradzaæ przy projektowaniu wniosków do konkursów stypendialnych.

Mariusz Karwowski


Uniwersytet Miko³aja Kopernika w Toruniu

Collegium Medicum

24 listopada 2004 r. wesz³a w ¿ycie ustawa w³±czaj±ca Akademiê Medyczn± im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy do Uniwersytetu Miko³aja Kopernika.

Po po³±czeniu UMK posiada 14 wydzia³ów, w tym: Lekarski, Farmaceutyczny oraz Wydzia³ Nauk o Zdrowiu. Uczelnia zatrudnia ponad 4 tys. pracowników, w tym niemal 2 tys. pracowników naukowych. W ramach UMK kszta³ci siê obecnie ok. 40 tys. osób. Czê¶ci± uniwersytetu jest równie¿ Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny im. dr. A. Jurasza w Bydgoszczy, stanowi±cy bazê dla nauczania, prowadzenia badañ naukowych i ¶wiadczenia wysokospecjalistycznych us³ug diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych. Niektóre katedry i kliniki mieszcz± siê w innych szpitalach Bydgoszczy, Torunia i regionu.

Pierwsze uroczyste posiedzenie Senatu UMK, poszerzonego o senatorów by³ej AM, odby³o siê 30 listopada 2004 w nowej sali Senatu w Toruniu. Senatorowie przyjêli uchwa³ê powo³uj±c± Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera UMK, które skupia 3 wydzia³y dawnej Akademii Medycznej. Prof. Danuta Mi¶cicka-¦liwka, dotychczasowy rektor AM, zosta³a prorektorem UMK ds. Collegium Medicum.

Obie uczelnie wspó³pracowa³y ze sob± ju¿ od kilku lat, wspólnie prowadz±c badania naukowe i kszta³c±c studentów w ramach Miêdzyuczelnianego Centrum Fizyki Medycznej. Fuzja Akademii Medycznej z Uniwersytetem Miko³aja Kopernika jest drugim takim przypadkiem w Polsce, po Uniwersytecie Jagielloñskim. Jest to powrót do szerokoprofilowej struktury uniwersytetów, która by³a powszechna do czasów II wojny ¶wiatowej.

(kn)


Akademia Sztuk Piêknych w Warszawie

Jubileusz i co dalej?

Fot. Stefan Ciechan W tym roku swoje stulecie obchodzi Akademia Sztuk Piêknych w Warszawie, wywodz±ca siê z za³o¿onego w 1816 r. przy Uniwersytecie Warszawskim Oddzia³u Sztuk Piêknych, którego honorowym dziekanem by³ Marcello Bacciarelli. Za pocz±tek istnienia uczelni przyjmuje siê oficjalnie 1904 r., kiedy to z inicjatywy spo³ecznej powsta³a Warszawska Szko³a Sztuk Piêknych. Obecn± nazwê i status nadano uczelni w 1932 r.

Placówka zatrudnia ok. 400 pracowników, w tym ponad 250 dydaktycznych, z których 60 jest profesorami tytularnymi. Na 6 wydzia³ach studiuje obecnie blisko 1000 osób. Na wydzia³ach Grafiki i Wzornictwa Przemys³owego utworzono wieczorowe studia magisterskie w zwi±zku z ogromnym zainteresowaniem tymi kierunkami nauki. Co roku na Wydzia³ Rze¼by przyjmowanych jest 13-14 osób, na Wydzia³ Konserwacji i Restauracji Dzie³ Sztuki - 15-20, Wzornictwa Przemys³owego - 22, Architektury Wnêtrz oraz Malarstwa - ok. 25, Grafiki - ok. 30. Od wielu lat du¿ym zainteresowaniem, zarówno ze strony studentów polskich, jak i zagranicznych, cieszy siê wymiana miêdzynarodowa. Przez d³ugi okres szczególnie popularnym celem przyjazdów zagranicznych artystów by³ Wydzia³ Grafiki i studia nad polsk± szko³± plakatu. Dzi¶ systematycznie wzrasta liczba kontaktów z zagranic±, m.in. w ramach programów Socrates/Erasmus.

Zgodnie z koncepcj± w³adz ASP jubileusz ma pozostawiæ po sobie trwa³e ¶lady. Jednym z g³ównych przedsiêwziêæ jest, czê¶ciowo ju¿ zakoñczony, remont siedziby Akademii, XVIII-wiecznego Pa³acu Czapskich/Krasiñskich, gdzie w latach 1827-30 mieszka³ z rodzin± Fryderyk Chopin. Program obchodów stulecia obfituje w wystawy. Pierwsza z nich, „Powinno¶æ i bunt”, otwarta 17 wrze¶nia w Zachêcie, relacjonuje najwa¿niejsze wydarzenia w powojennej historii uczelni. Od 20 grudnia w Muzeum Narodowym w Warszawie mo¿na ogl±daæ ekspozycjê „Wspaniali”, prezentuj±c± dorobek artystyczny wybitnych profesorów ASP. Poza tym kilkana¶cie wystaw prac wyk³adowców i studentów zorganizowa³y poszczególne wydzia³y.

Nie sposób nie zgodziæ siê z prof. Adamem Myjakiem, rektorem ASP, ¿e ¶wiêtowanie stu lat uczelni powinno wi±zaæ siê z przemy¶leniami nad jej przysz³o¶ci±. Istot± kszta³cenia w ASP jest specyficzna, osobista relacja profesora ze studentami. Tej kwestii po¶wiêcona by³a, zorganizowana przez Stowarzyszenie Historyków Sztuki i ASP w dniach 14-16 pa¼dziernika 2004 w Zamku Ujazdowskim, sesja naukowa „Dzieje, teoria i praktyka polskiego szkolnictwa artystycznego”. Najczê¶ciej powtarzanymi pytaniami by³y: jak uczyæ sztuki? oraz: czy Akademia w jej obecnym kszta³cie jest potrzebna? Prof. Myjak uwa¿a, ¿e nigdy nie zniknie potrzeba przyswajania przez m³odego artystê warsztatowych podstaw zawodu, a g³osów w nieustaj±cej dyskusji nad dydaktyk± jest tyle, ilu profesorów. ASP bêdzie kontynuowaæ realizacjê celów kszta³cenia i modyfikowaæ programy nauczania, zgodnie z aktualnymi potrzebami, nie zapominaj±c o swojej stuletniej tradycji i europejskim dziedzictwie kulturowym.

Jacek Margol


Rok Staszica

Na spotkaniu Prezydium PAN 8 grudnia 2004 Polska Akademia Nauk og³osi³a rok 2005 Rokiem Stanis³awa Staszica, uczonego, dzia³acza o¶wiatowego, gospodarczego i politycznego. Ksi±dz Stanis³aw Staszic (1755-1826), jeden z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego O¶wiecenia, po³o¿y³ wielkie zas³ugi w rozwoju o¶wiaty i nauki. By³ wspó³organizatorem Uniwersytetu Warszawskiego i Szko³y Akademiczno-Górniczej w Kielcach, wspó³za³o¿ycielem i wieloletnim prezesem Towarzystwa Przyjació³ Nauk. Stworzy³ podstawy nowoczesnej geologii, podj±³ systematyczne badania i opracowa³ pierwsz± w Europie mapê geologiczn± obejmuj±c± tereny Polski i krajów s±siednich. Odkry³ z³o¿a wêgla i rozpocz±³ budowê kopalñ w Zag³êbiu D±browskim.

Towarzystwo Naukowe Warszawskie, Instytut Historii Nauki PAN i Archiwum PAN pracuj± wspólnie nad planami obchodów 250. rocznicy urodzin uczonego. Przewidziano liczne imprezy przypominaj±ce i popularyzuj±ce dorobek wielkiego uczonego: sesje naukowe, wystawy, prelekcje. PAN zorganizuje wspólnie z Towarzystwem Naukowym Warszawskim, które jest kontynuatorem Towarzystwa Przyjació³ Nauk, uroczyst± sesjê. W³adze Akademii Górniczo-Hutniczej im. Staszica w Krakowie przewiduj± uroczyste posiedzenie senatu oraz sesjê naukow±. Muzeum Techniki w Warszawie przygotuje ekspozycjê po¶wiêcon± dzia³alno¶ci Staszica w Zag³êbiu Staropolskim. Muzeum Staszica w jego rodzinnym mie¶cie Pile zorganizuje sesjê naukow± oraz, we wspó³pracy z Muzeum Literatury w Warszawie, okoliczno¶ciow± wystawê. Zaplanowano te¿ wydanie jednego z dzie³ Staszica O ziemiorództwie Karpatów.

Powrócono do idei wystawienia w Warszawie pomnika Staszica. PAN chce powo³aæ komitet jego budowy, w porozumieniu z w³adzami Warszawy i z Politechnik±. Przy organizacji obchodów wspó³pracuj± te¿: Stowarzyszenie Szkó³ imienia Staszica, Towarzystwo Naukowe Hrubieszowskie i inne instytucje. Inauguracja Roku nast±pi 28 lutego.

Prezydium PAN dyskutowa³o tak¿e nad powo³aniem zagranicznej placówki Akademii w Brukseli, która ma reprezentowaæ polsk± naukê. Jej funkcjonowanie bêdzie kosztowa³o 1 mln z³ rocznie, w tym 200 tys. spoza bud¿etu PAN. Obecnie nauka polska reprezentowana jest w Brukseli tylko przez przedstawiciela MNiI.

Polska Akademia Nauk ma 203 cz³onków zagranicznych. S± to obywatele obcy lub polscy, stale mieszkaj±cy za granic±. Wiosn± odbêd± siê wybory, w których wy³onionych zostanie 30 nowych cz³onków zagranicznych PAN. Prof. Andrzej Legocki, prezes PAN, przekonywa³ Prezydium Akademii o potrzebie wybrania m³odych, wybitnych uczonych polskich pracuj±cych poza granicami kraju, którzy mog± siê przyczyniæ do promocji naszych badañ i samej Akademii.

(fig), ERT


Inwestycje: Politechnika Poznañska

Kampus Warta

 Fot. Jaros³aw Szel±gowski Z Politechniki Poznañskiej dotar³y dwie informacje: dobra i z³a. Po pierwsze, 4 listopada otwarto nowe Centrum Wyk³adowe, pierwszy obiekt Kampusu Warta, który tworzyæ bêd± ponadto Biblioteka Techniczna i Centrum Kultury Studenckiej. Natomiast Regionalny Komitet Steruj±cy przy Marsza³ku Województwa Wielkopolskiego odrzuci³ wniosek uczelni o finansowanie ze ¶rodków strukturalnych kolejnego etapu inwestycji - Biblioteki Technicznej. Eksperci przyznali wnioskowi uczelni 87,5 punktów. Jak twierdzi prof. Jerzy Dembczyñski, rektor Politechniki Poznañskiej, sposób g³osowania wniosków pozostawia³ wiele do ¿yczenia. - To do¶æ bulwersuj±ce. Podobno komitet steruj±cy nie musi siê tymi punktami kierowaæ - mówi. - Jestem przekonany, ¿e ze zg³oszonych do finansowania projektów nasz najbardziej odpowiada³ przybli¿eniu Polski do Europy. Z³o¿yli¶my wszystkie mo¿liwe odwo³ania. W tym samym czasie, gdy rozwój politechniki hamowany jest przez Regionalny Komitet Steruj±cy, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu ma zapewnione na rozwój uczelni ponad 300 mln z³ z bud¿etu pañstwa. - Obawiam siê, ¿e przyznanie UAM tak powa¿nych ¶rodków faktycznie pozbawi inne poznañskie uczelnie mo¿liwo¶ci inwestowania - mówi prof. Dembczyñski. Wiele uczelni w kraju zaplanowa³o swój rozwój w oparciu o perspektywê sfinansowania go ze ¶rodków strukturalnych UE.

Centrum Wyk³adowe, usytuowane na styku Starego Miasta i rzeki Warty, to realizacja decyzji strategicznej, maj±cej na celu poprawê warunków studiowania w Politechnice Poznañskiej przez zwiêkszenie powierzchni przypadaj±cej na jednego studenta. Obiekt zosta³ zaprojektowany przez Biuro Architektoniczne Studio Fikus. Inwestycjê realizowano w latach 2001-04. Koszt wyniós³ 55 mln z³, na co z³o¿y³y siê ¶rodki MENiS, KBN i uczelni.

Centrum tworz± dwie czê¶ci: Aula Magna - sala wyk³adowa na 670 osób - i zespó³ sal dydaktycznych. Aula Magna wyposa¿ona jest w techniczne ¶rodki medialne przystosowane do wszelkich form wyk³adu, mo¿e byæ wykorzystana jako sala widowiskowa. Zespó³ sal dydaktycznych stanowi±: 3 sale wyk³adowe, ka¿da po 180 miejsc oraz kilka sal dydaktycznych po 120, 90 i 30 miejsc. W obiekcie znajduj± siê tak¿e pracownie dydaktyczne oraz badawcze. Centrum Wyk³adowe dysponuje 2 tys. miejsc dla studentów.

ika


Inwestycje: Uniwersytet Stefana Kardyna³a Wyszyñskiego

£±cznik

Budynki UKSW znajduj± siê na terenie Warszawy w kilku miejscach: na Bielanach, M³ocinach, Pradze, Woli i Mokotowie oraz poza stolic± w £omiankach i Radomiu. Sercem uniwersytetu jest kompleks przy ul. Dewajtis w Lesie Bielañskim, gdzie w³asno¶æ UKSW stanowi 6 budynków: rektorat, ³±cznik, nowy gmach oraz 3 zabytkowe pokamedulskie domki eremickie. Tzw. nowy gmach, mieszcz±cy m.in. bibliotekê, aulê i sale wyk³adowe, oddano do u¿ytku w 1999 r. Podczas inauguracji 2004 dokonano aktu otwarcia i po¶wiêcenia nowego budynku, ³±cz±cego rektorat UKSW ze wspomnianym wy¿ej nowym gmachem. £±cznik mie¶ci sale wyk³adowe, laboratoria, pomieszczenia administracyjne i nowoczesn± sto³ówkê. 5 pa¼dziernika min±³ termin sk³adania ofert w nieograniczonym przetargu na przebudow± budynku magazynowego na kaplicê UKSW.

Tereny przy ul. Dewajtis (2,47 ha) - w³asno¶æ Archidiecezji Warszawskiej - oddane by³y w bezp³atn± dzier¿awê uczelni. W 2003 r. zosta³y one jej podarowane przez Prymasa Polski kard. Józefa Glempa.

Jeszcze w latach 90. w³adze gminy Warszawa-Bielany sprzeda³y UKSW miejsce pod kampus uniwersytecki przy ul. Wóycickiego (2,81 ha). W znajduj±cych siê tam budynkach po by³ej jednostce wojskowej (1358,67 m2 powierzchni u¿ytkowej) trwaj± prace remontowe. W koñcowej fazie jest przygotowanie projektu dalszego zagospodarowania ca³o¶ci terenu. Na nastêpne lata zaplanowano wzniesienie nowych budynków, na które uniwersytet poszukuje ¶rodków.

Jacek Margol


Szczê¶liwa 13-tka

 Fot. Stefan Ciechan 3 grudnia ub.r. po raz trzynasty wrêczono Nagrody FNP - najwa¿niejsze wyró¿nienie naukowe, przyznawane obecnie w Polsce. Nagrody s± aktualnie opodatkowane, minister finansów nie zgodzi³ siê kontynuowaæ dobrej tradycji zwalniania tej znacz±cej nagrody z podatku dochodowego. Fundacja odpowiedzia³a na to zwiêkszeniem kwoty nagrody. Pocz±tkowo jej wysoko¶æ wynosi³a równowarto¶æ 10 tys. dolarów. Ka¿dy z laureatów 13. edycji nagrody odebra³ czek na 100 tys. z³, czyli ok. 30 tys. dolarów. Fundacja zatem stara siê, aby wysoko¶æ nagrody by³a znacz±ca i rekompensowa³a skutki niezrozumia³ej postawy ministra finansów.

Podczas uroczysto¶ci prof. Maciej W. Grabski, prezes FNP, zauwa¿y³, ¿e po raz pierwszy nagrodzono dwóch przedstawicieli tej samej placówki - Centrum Badañ Molekularnych i Makromolekularnych PAN w £odzi. - Dziêki Pañstwu wierzymy, ¿e uprawianie nauki ma sens - zwróci³a siê do laureatów prof. Janina Jó¼wiak, przewodnicz±ca Rady Fundacji. Nagroda pokazuje, ¿e mimo licznych s³abo¶ci systemu polskiej nauki, mo¿na j± tu uprawiaæ na ¶wiatowym poziomie.

Prof. Jadwiga Staniszkis przypomnia³a dzieje swej kariery naukowej, m.in. wyrzucenie z Uniwersytetu Warszawskiego po roku 1968 oraz doktorat pisany w komunistycznym wiêzieniu. Wspomnia³a tak¿e o zwi±zkach swej rodziny z rodzin± prof. Grabskiego. - Dzisiejsza uroczysto¶æ nie ma nic wspólnego z tamtymi zdarzeniami - zastrzega³ szef Fundacji.

- W tak piêknej sali nie mogê nie mówiæ o chromosomach - zacz±³ swoje wyst±pienie prof. Janusz Limon. Porównywa³ geny do zamotanego k³êbka we³ny oraz encyklopedii, w której has³ami s± chromosomy. - Staram siê poznaæ ten chaos, odczytaæ has³a, czyli znale¼æ charakterystyczne zmiany, które pozwol± diagnozowaæ i leczyæ - mówi³. I zakoñczy³: - Geny zwyciê¿aj± ¶mieræ dziêki chromosomom, które od tysiêcy lat przenosz± je z komórki do komórki.

Prof. Wojciech J. Stec przyzna³, ¿e trzeba by³o du¿ej odwagi, by zabraæ siê za badanie tak du¿ych i skomplikowanych cz±stek. - Na rany, które z³e bia³ka zadaj± genom, my nak³adamy plastry - mówi³. - Do 1998 roku sprzedawali¶my nadziejê, teraz sprzedajemy zdrowie - koñczy³, nawi±zuj±c do faktu, i¿ wyniki jego badañ przyczyni³y siê do wprowadzenia na rynek nowego leku.

Prof. Krzysztof Matyjaszewski opowiedzia³, jak bezskutecznie próbowa³ przekonaæ do siebie uczestników pewnego przyjêcia, przedstawiaj±c siê wpierw jako chemik, potem jako badacz polimerów. Dopiero gdy opisa³ sw± profesje jako projektowanie makromolekularne, spotka³ siê z zainteresowaniem. O swojej pracy powiedzia³ skromnie: - Robimy polimery na miarê, w taki sposób, aby wszystkie ich cz±stki by³y jednakowe.

Od 14. edycji Nagrody FNP ulega zmianie jej regulamin. Nagradzani bêd± tak¿e obcokrajowcy pracuj±cy naukowo w Polsce lub badaj±cy problematykê polsk±. Kandydatów do nagrody bêd± mogli zg³aszaæ od roku 2005 wy³±cznie zaproszeni imiennie przez Radê Fundacji wybitni przedstawiciele nauki oraz dotychczasowi laureaci nagrody. Procedura konkursowa zostanie podzielona na dwa etapy: zg³aszania kandydatów oraz ich oceny.

(pik)


Politechnika Gdañska

Najstarszy kampus

Zespó³ obiektów wzniesiony w latach 1900-1904 na ponad 6-hektarowej posesji, do dzi¶ jest jedn± z naj³adniejszych siedzib politechnicznych, nie tylko w Polsce. Cztery pierwotne budynki - gmach g³ówny, chemia, elektrotechnika i hala maszyn - wraz z dobudowanymi pó¼niej - Laboratorium Wytrzyma³o¶ciowym, Instytutem Hydromechaniki oraz Auditorium Maximum (najnowocze¶niejsz± przed II wojn± ¶wiatow± sal± wyk³adow± w Europie, zaprojektowan± przez wybitnego fizyka Carla Ramsauera) - stanowi± historyczn± czê¶æ politechnicznego kampusu. Zrealizowano je w klimacie gdañskiego neorenesansu z wp³ywami flamandzkimi, zdobi±c piêknymi kamiennymi i miedzianymi rze¼bami oraz tysi±cami detali jak np. kielnie, ekierki, ko³a zêbate, klucze, ale i ksiêgi, gwiazdy, busole czy ... pszczo³y. Ca³o¶æ za³o¿enia by³a po³±czeniem nowoczesnej technologii konstrukcji (¿elbetowe klatki schodowe i stropy), z tradycyjnym zewnêtrznym wygl±dem, mocno nawi±zuj±cym do stylu G³ównego Miasta w Gdañsku.

Lico budynków tworzy czerwona ceg³a klinkierowa specjalnie zamówiona w Mirostowicach, uzupe³niona piaskowcem z Barda ¦l±skiego. Warstwa ceglana sta³± siê niejako „podk³adem”, dla kamiennej warstwy symbolicznej. W charakterystyczne dla neorenesansu flamandzkiego ¶limacznice, woluty, pêtle, wstêgi, wpleciono rze¼by o unikalnej wymowie. W¶ród rze¼b znajdujemy m.in. lwy, or³y, postacie mitologiczne, dziobnice ³odzi o kszta³cie smoków, maszkarony, ale tak¿e latarniê morsk± i wie¿ê Ko¶cio³a Mariackiego. Najwiêcej detali i rze¼b znajduje siê w obrêbie Gmachu G³ównego, ale i pozosta³e gmachy posiadaj± ciekaw± warstwê symboliczn±, unikaln± dla ka¿dego z nich. Na budynku chemii s± to symbole pierwiastków chemicznych, opisanych oznaczeniami u¿ywanymi na prze³omie XIX i XX wieku.

Na terenie politechniki spotykamy wiele obelisków, które zawsze wystêpuj± w parach. Zachowa³a siê te¿ zabytkowa rozdzielnia gazu, dostêpna dla zwiedzaj±cych, niektóre oryginalne lampy oraz kamienno-metalowe ogrodzenie od strony pó³nocnej, z elementami ozdobnymi, kojarz±cymi siê z „uczelni± techniczn±”. Z wie¿y ch³odniczej o wysoko¶ci 35 metrów stanowi±cej „podstawowe wyposa¿enie” dawnej politechniki i zdemontowanej w 1994 roku, z powodów zagro¿enia bezpieczeñstwa, szczególnie podczas silnych, sztormowych wiatrów, zachowano jej ozdobny szczyt.

Gmach G³ówny i ca³y kompleks, który by³ samowystarczalny pod wzglêdem energetycznym, by³ szczytem mo¿liwo¶ci my¶li technicznej swoich czasów. Do tej krótkiej charakterystyki architektonicznej wystarczy dodaæ, ¿e przestronne wnêtrza kry³y sale ze specjalnie zaprojektowanymi meblami i laboratoria wyposa¿one w najnowocze¶niejsz± dostêpn± wówczas aparaturê.

Beata Orza¿ewska


Sprostowanie

W numerze 11/2004 „Forum Akademickiego” na stronie 7 w tek¶cie Polska filozofia podali¶my b³êdnie, ¿e dziedzinê tê studiuje tysi±c osób. W rzeczywisto¶ci filozofiê w ró¿nych formach studiuje w Polsce dziesiêæ tysiêcy osób.

Przepraszamy.

Redakcja


Uniwersytet Warszawski

III Dni Erasmusa

W roku akademickim 2004/05 na zagraniczne studia, korzystaj±c z programu Socrates/Erasmus, ju¿ wyjecha³o lub wyjedzie 679 studentów UW. Uczelnia daje im coraz wiêcej mo¿liwo¶ci, podpisuj±c nowe umowy z uniwersytetami ca³ej Europy. Erasmus Student Network UW (ESN-UW) zorganizowa³o, z pomoc± Biura Wspó³pracy z Zagranic± UW (BWZ UW) oraz Narodowej Agencji Programu Socrates, trzeci± edycjê „Dni Erasmusa”. W dniach 19-21 listopada w sali wystawowej Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie odby³y siê targi informacyjne, po³±czone z konferencj± i pokazami multimedialnymi, które prezentowa³y mo¿liwo¶ci, jakie daje udzia³ w programie Socrates/Erasmus.

Ambasady poszczególnych krajów oraz uniwersytety zagraniczne, z którymi wspó³pracuje UW w ramach Erasmusa, przekaza³y organizatorom materia³y informacyjne. Najcenniejsze jednak informacje zawiera³ bezp³atny folder, napisany przez by³ych studentów Erasmusa. Kraje, z którymi UW ma podpisane umowy na wymianê w ramach Erasmusa, mia³y swoje stanowiska przygotowane przez studentów. Najwiêksze oblê¿enie prze¿ywa³y - jak w roku poprzednim - stanowiska krajów rejonu Morza ¦ródziemnego oraz Francja i Niemcy, które maj± najwiêksz± liczbê uczelni partnerskich. W biurach wspó³pracy z zagranic± zainteresowani dowiedz± siê o formalno¶ciach, a w trakcie Dni Erasmusa mieli szansê us³yszeæ o praktycznych aspektach wyjazdu od uczestników programu, zarówno z Polski, jak i innych krajów. Wiele w±tpliwo¶ci wyja¶nili: Sylwia Salamon, kierownik BWZ UW, oraz Kamil Baj, przedstawiciel ESN-UW, na konferencji informacyjnej.

Dni Erasmusa zakoñczono ogólnowarszawsk± imprez± „Erasmus Party”, na któr± zaproszeni zostali obecnie studiuj±cy w stolicy „erasmusi” zagranicy oraz studenci polscy w jakikolwiek sposób zwi±zani z sekcjami Erasmus Student Network w warszawskich uczelniach.

W ci±gu dwóch dni targi odwiedzi³o ok. 1,6 tys. studentów. ¦wiadczy to o sporym zainteresowaniu programem. Aby lepiej propagowaæ program, nie wystarcz± jednak organizowane raz do roku Dni Erasmusa. Potrzebne s± dok³adniejsze informacje na wydzia³ach. Odpowiedzialni za nie s± koordynatorzy wydzia³owi programu, którzy powinni najlepiej znaæ ofertê, jak± przedstawi³y wspó³pracuj±ce z wydzia³em uczelnie zagraniczne i pomóc kandydatowi przej¶æ przez kurtynê formalno¶ci w uczelni, w ambasadach i uczelniach zagranicznych.

Patronat medialny nad III edycj± Dni Erasmusa sprawowa³o „Forum Akademickie”.

Kamil Baj

Prezes Erasmus Student Network - Uniwersytet Warszawski kamdrag@wp.pl


Socrates/Erasmus

Wyjed¼ z Erasmusem

O stypendium z programu Socrates/Erasmus mog± ubiegaæ siê osoby, które w momencie kwalifikacji s± studentami przynajmniej II roku. Stypendium mo¿na otrzymaæ tylko raz w trakcie ca³ych studiów (³±cznie z okresem studiów doktoranckich). Studenci mog± wyjechaæ tylko do tych uczelni, z którymi ich macierzyste jednostki podpisa³y stosowne umowy o wymianie w ramach programu Erasmus. Minimalny okres stypendium to 3 miesi±ce, a maksymalny - 10 miesiêcy, czyli ca³y rok akademicki (dodatkowo ewentualnie 2 miesi±ce praktyki).

Okres spêdzony na studiach za granic± zaliczany jest jako normalny czas studiów, bez potrzeby powtarzania semestru lub roku. Za studia w uczelni zagranicznej nie p³aci siê. Student otrzymuje stypendium. Stypendysta Erasmusa cieszy siê w uczelniach zagranicznych sporym presti¿em. Przedmioty czêsto mo¿na wybraæ samemu. Niestety, stypendium finansowe nie pokrywa czasem nawet po³owy kosztów utrzymania za granic± (trzeba np. samemu op³aciæ akademik). Program Erasmus nie pozwala studentom na anonimowe „b³±kanie siê” po obcej uczelni, gdy¿ koordynatorzy i sekcje Erasmus Student Network (miêdzynarodowej organizacji studenckiej) w tej uczelni dbaj± o integracjê go¶ci w nowym ¶rodowisku.

Zainteresowani wyjazdem studenci powinni sk³adaæ formularze oko³o lutego-marca ka¿dego roku. Proces rekrutacji wygl±da nieco inaczej w ró¿nych uczelniach, dlatego terminy i szczegó³owe zasady mog± byæ ró¿ne. W ramach uczelni istniej± tak¿e ró¿nice miêdzy wydzia³ami i instytutami, bo to koordynatorzy wydzia³owi kszta³tuj± najbardziej szczegó³owe kwestie, np.: dodatkowe kryteria oceny wniosku (podstawowymi s± - ¶rednia ocen i znajomo¶æ jêzyka wyk³adowego uczelni zagranicznej), konieczno¶æ przedstawienia dodatkowych dokumentów (np. CV).

To w³a¶nie koordynatorzy wydzia³owi przyjmuj± od studentów wnioski, rozpatrywane pó¼niej przez komisjê wydzia³ow±. Te pozytywnie rozpatrzone trafiaj± do biur wspó³pracy z zagranic±, gdzie podlegaj± ostatecznej ocenie (bardzo rzadko zdarza siê, by na tym etapie zosta³y odrzucone).

Ca³y proces kwalifikacji, przebieg wymiany i jej ewaluacjê prowadzi Narodowa Agencja Programu Socrates, bêd±ca czê¶ci± Fundacji Rozwoju Systemów Edukacji, a maj±ca siedzibê w Warszawie przy ul. Mokotowskiej 43. Przydatne informacje znale¼æ mo¿na na stronie www.socrates.org.pl.

(kb)


Politechnika Koszaliñska

15 lat elektroniki

Kierunek elektronika rozwija siê w Politechnice Koszaliñskiej od 15 lat. Strukturê Wydzia³u Elektroniki tworzy 5 katedr: In¿ynierii Komputerowej, Podstaw Elektroniki, Systemów Cyfrowego Przetwarzania Sygna³ów, Systemów Elektronicznych oraz Telekomunikacji. WE zatrudnia 15 profesorów, w tym 9 profesorów tytularnych, 20 adiunktów i 24 asystentów.

Wydzia³ ma uprawnienia do prowadzenia studiów magisterskich i in¿ynierskich na kierunkach elektronika i telekomunikacja oraz informatyka, a tak¿e studiów in¿ynierskich na kierunku automatyka i robotyka. Programy kszta³cenia s± normowane wg standardu ECTS. Aktualnie na WE kszta³ci siê 1613 studentów, w tym na studiach dziennych 1207, na studiach wieczorowych 475 i na zaocznych 151. W 1998 r. wydzia³ uzyska³ uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora nauk technicznych w tej dyscyplinie. Do chwili obecnej Rada Wydzia³u nada³a stopieñ naukowy doktora nauk technicznych 7 pracownikom. Na wydziale otwartych jest kolejnych 13 przewodów doktorskich.

Wraz z uruchomieniem kierunku informatyka powsta³o Centrum Informatyczne Wydzia³u Elektroniki. W roku 2000 powo³ano do ¿ycia Centralne Laboratorium Wydzia³u Elektroniki. Niedawno wydzia³ przeprowadzi³ siê do nowego budynku uczelni, ale wiêkszo¶æ laboratoriów pozosta³a jeszcze w starym budynku. Wydzia³ dysponuje 8 nowymi salami dydaktycznymi o ³±cznej powierzchni 664 m2, 14 laboratoriami o powierzchni 887 m2, w³asn± bibliotek± o powierzchni ok. 50 m2, pokojami pracy o ³±cznej powierzchni 1376 m2 i sal± Rady Wydzia³u.

W ubieg³ym roku odby³ siê XIV Ogólnopolski Zjazd Dziekanów Wydzia³ów Elektrycznych, Elektroniki i Informatyki, którego organizacjê powierzono Wydzia³owi Elektroniki Politechniki Koszaliñskiej. Kolejny rok placówka rozpocznie pod nazw± Wydzia³ Elektroniki i Informatyki, która trafniej odzwierciedla profil dydaktyki i badañ naukowych.

(AM)


Stowarzyszenie Studentów BEST

Wspó³czesny Archimedes

W dniach 8-16 pa¼dziernika w Gdañsku odby³a siê II edycja BEST European Engineering Competition. Przeprowadzony po raz pierwszy na tak± skalê konkurs in¿ynierski, zorganizowany przez Stowarzyszenie Studentów BEST, cieszy³ siê ogromnym zainteresowaniem. Ponad 100 studentów z renomowanych uczelni technicznych Starego Kontynentu walczy³o o miano Archimedesa naszych czasów.

Wybrani na podstawie przys³anych aplikacji studenci rywalizowali w 4 kategoriach: projektowanie zespo³owe, case study, negocjacje oraz debata. W projektowaniu zespo³owym uczestnicy musieli w ci±gu 3 dni, przy ograniczonym dziennym czasie i zasobach materia³ów, skonstruowaæ robota, który na pionowej ¶cianie wykona rysunek, u¿ywaj±c do tego wy³±cznie si³y mechanicznej. Uczestnicy case study mieli za zadanie prowadzenie firmy produkuj±cej piwo. Musieli wyprodukowaæ i wprowadziæ na rynek now± markê piwa, rozpocz±æ eksport tego produktu oraz rozwa¿yæ mo¿liwo¶æ kupna zagranicznej fabryki browaru. Negocjacje polega³y na wypertraktowaniu z przeciwn± dru¿yn± jak najlepszych warunków kontraktu. Debaty natomiast to konfrontacja dwóch grup, zwolenników i przeciwników narzuconego zagadnienia, poruszaj±cego wspó³czesne problemy cywilizacyjne, np. „Globalizacja zabija kulturê”, „Komputery czyni± ¿ycie ³atwiejszym”, „Kraje rozwiniête powinny sk³adowaæ ¶mieci w krajach rozwijaj±cych siê”.

Zwyciêzcami poszczególnych kategorii zostali: projektowanie zespo³owe (team design) - Daniel Sparing (Budapeszt), Artis Kromanis (Ryga), Alexis Kydonopoulus (Saloniki) i Goran Pavelic (Zagrzeb); case study - Daniela Chovanova (Bratys³awa), Cosmin Rentea (Bukareszt), Angel Panizo Espuelas (Madryt) i Mihalis Sinickis (Ryga); debaty - Anna Doncheva (Sofia) i Jaime Betegon Franco (Madryt); negocjacje - Olaf Prautzch Bonding (Drezno) i Francesca Testa (Rzym).

Organizatorzy pomy¶leli te¿ o programie integracyjnym, m.in. odby³ siê „International evening”, podczas którego uczestnicy prezentowali kulturê swojego pañstwa oraz tradycyjne potrawy.

Podsumowaniem wydarzenia, wraz z og³oszeniem zwyciêzców i wrêczeniem nagród, by³y pierwsze urodziny BEST Observer Group Gdañsk.

Piotr Proczek


IAAS Polska

Wiêcej praktyki

W dniach 10-14 listopada 2004 r. odby³o siê, zorganizowane po raz pierwszy w Polsce, tzw. SubRegional Meeting (SRM), spotkanie cz³onków Miêdzynarodowego Stowarzyszenia Studentów Kierunków Rolniczych i Nauk Pokrewnych (IAAS) regionu pó³nocnoeuropejskiego. Tematem spotkania by³a „Teoria i praktyka w procesie nauczania w uczelniach rolniczych”. W konferencji uczestniczy³o ponad 100 osób, w tym go¶cie z: Belgii, Danii, Francji, Holandii, Irlandii, Niemiec, Wêgier, Wielkiej Brytanii, a tak¿e reprezentanci Chin.

Konferencja podzielona by³a na czê¶æ wyk³adow± i warsztaty oraz sesjê wyjazdow± do podwarszawskich gospodarstw rolnych i zak³adów przetwórstwa rolnego „Dawtona”. Wyk³ady dotyczy³y m.in.: mo¿liwo¶ci kszta³cenia wy¿szego, finansowanego ze ¶rodków Unii Europejskiej (dr Maria Parliñska); stereotypu polskiego rolnika - sami rolnicy odbieraj± tak polskie rolnictwo, jako zacofane, w odwrocie, nie tylko w Polsce, ale w innych krajach (prof. Mieczys³aw Adamowicz); sposobu, w jaki uczelnie rolnicze mog± wspieraæ praktyczne nauczanie (prof. S³awomir Podlaski).

Podczas sesji uczestnicy mogli swobodnie wymieniaæ siê do¶wiadczeniami i porównaæ systemy nauczania w poszczególnych krajach - zarówno ³atwo¶æ dostêpu do edukacji, jak i mo¿liwo¶ci zastosowania zdobytej wiedzy w praktyce. Studenci doszli do wniosku, i¿ francuski system wspierania sta¿y studenckich, oparty na kontaktach i wspó³pracy z wieloma jednostkami badawczymi na ¶wiecie, najlepiej trafia w ich oczekiwania. Dobrze oceniono polskie uczelnie, które tak¿e uwzglêdniaj± w programie studiów czas na ró¿nego rodzaju praktyki, a okres ten waha siê pomiêdzy 3 a 9 miesi±cami obowi±zkowych zajêæ poza uczelni±.

- Tym spotkaniem udowodnili¶my, i¿ polskie uczelnie rolnicze mog± ¶mia³o konkurowaæ z zagranicznymi odpowiednikami. Uda³o nam siê obaliæ mit o zacofanym polskim rolnictwie, którego symbolem do tej pory by³ wóz drabiniasty, motyka i cep - powiedzia³ Franciszek Hu³as, przedstawiciel organizatora konferencji - IAAS Polska. Go¶cie z innych polskich uczelni rolniczych ju¿ podczas spotkania zadeklarowali rozpoczêcie starañ nad za³o¿eniem komórek IAAS. Je¶li te deklaracje zostan± zrealizowane, do koñca 2005 roku oddzia³ IAAS Polska ma szansê staæ siê najwiêkszym narodowym komitetem w Europie.

(pik)

Oficjalna strona IAAS-u: www.iaasworld.org. Strona IAAS Polska: http://www.sggw. waw.pl/~iaas. Wszelkie pytania proszê kierowaæ na adres: iaas_pr@wp.pl.


Uniwersytet Wroc³awski

Setna rocznica Szermierza

Pos±g Szermierza, stoj±cy na dziedziñcu Uniwersytetu Wroc³awskiego, zosta³ ods³oniêty 26 listopada 1904 r., w 8 lat po przykrej przygodzie, jak± prze¿y³ Hugon Lederer (1871-1940), autor rze¼by, przybywaj±c na studia do Wroc³awia. Podstêpnie spojony przez ¿aków, zastawi³ ubranie podczas gry w karty i przegra³ je. Pozosta³a mu jedynie szpada - oznaka szlacheckiego stanu. Rze¼bê dedykowa³ studentom ku przestrodze...

Szermierz to jeden z nielicznych zachowanych do dzisiaj pomników z prze³omu XIX i XX w. Rze¼ba z br±zu przedstawia nagiego m³odzieñca, wspartego na szpadzie (nieustannie gin±cej) i ustawionego na cokole z wkomponowanymi dwoma nagimi ludzkimi postaciami podtrzymuj±cymi czaszê. Jest ona wykonana z marmuru i ozdobiona czterema maskami mêskich twarzy - maj±cymi, wed³ug przekazów, kszta³ty twarzy profesorów wroc³awskiej uczelni - z ust których tryska na cztery strony woda.

Dla uczczenia setnych „urodzin” Szermierza odby³a siê w Oratorium Marianum prezentacja walk na broñ bia³± w wykonaniu Bractwa Szermierczego - Dru¿yny Wojów ¦lê¿añskich i reprezentantów Sekcji Szermierczej AZS AWF we Wroc³awiu z udzia³em br±zowych medalistów Mistrzostw Europy Roberta Andrzejuka i Tomasza Motyki. W dzieñ ¦wiêta Uniwersytetu, 15 listopada ub.r., dr Bogus³aw Bednarek, historyk literatury, tak mówi³ o Szermierzu: - Zosta³ on odlany z br±zu, metalu szlachetnego, powlekaj±cego siê urokliw±, ponêtn± dla estety patyn±; jest nagi nago¶ci± skonwencjonalizowan±, zbanalizowan±, przefiltrowan± przez stereotyp i si³± rzeczy s³abo zerotyzowan±. Z biegiem lat stopniowo obrasta³ w sensy i prowokowa³ do ludycznych zachowañ. Na przyk³ad w dobie ¿akinady myto go nader skrupulatnie, przy czym higien± od pasa w dó³ zajmowa³y siê wy³±cznie studentki.

Od kilku lat Uniwersytet Wroc³awski przyznaje statuetkê Z³otego Szermierza swoim dobroczyñcom, zw³aszcza tym, którzy wspomagaj± uczelniê w ratowaniu zabytkowych obiektów. Dotychczas wyró¿nienie to otrzyma³o 20 osób.

(kd)


XIII Targi Ksi±¿ki Historycznej

Nagrody KLIO 2004

80 wydawców uczestniczy³o w XIII Targach Ksi±¿ki Historycznej, które odby³y siê w dniach 25-28 listopada w Warszawie. Do Nagrody KLIO - przyznawanej od 1995 r. w kategoriach: autorskiej, monografii naukowej, edytorskiej i varsavianów - zg³oszono 138 pozycji.

W kategorii autorskiej I nagrodê otrzyma³ Karol Modzelewski za ksi±¿kê Barbarzyñska Europa (Wyd. Iskry). Równorzêdnymi II nagrodami wyró¿niono: Jana Doktóra za Pocz±tki chasydyzmu polskiego (Wyd. Uniwersytetu Wroc³awskiego oraz FNP) i Marka Wroñskiego za ksi±¿kê Zagadka ¶mierci profesora Mariana Grzybowskiego (Wyd. Argraf).

W kategorii monografii naukowej wyró¿niono I nagrod± Szymona Rudnickiego za ksi±¿kê ¯ydzi w parlamencie II Rzeczypospolitej (Wyd. Sejmowe), II nagrod± S³awomira Dêbskiego za ksi±¿kê Miêdzy Berlinem a Moskw±. Stosunki niemiecko-sowieckie 1939-1941 (Polski Instytut Spraw Miêdzynarodowych), a III nagrod± Paw³a Skibiñskiego za ksi±¿kê Pañstwo genera³a Franco. Ustrój Hiszpanii 1936-1967 (Wyd. Arcana).

W kategorii edytorskiej przyznano 5 równorzêdnych wyró¿nieñ, które otrzyma³y: Dom Wydawniczy Bellona za ksi±¿kê Jaros³awa Krawczyka O Polsce i Polakach, Instytut Pamiêci Narodowej za ksi±¿kê Zranione miasto. Poznañ w czerwcu 1956, Wydawnictwo Baobab za ksi±¿kê Ksiêga listów PRL, Wydawnictwo Edipresse Polska oraz Wydawnictwo Zysk i S-ka za ksi±¿kê Andrzeja Krzysztofa Kunerta Kronika Powstania Warszawskiego, Wydawnictwo Kluszczyñski za ksi±¿kê Wielka Encyklopedia Polska.

W kategorii varsavianów równorzêdnymi nagrodami wyró¿niono: Andrzeja Krzysztofa Kunerta za ksi±¿kê Warsaw Concerto. Powstanie Warszawskie w poezji (Muzeum Powstania Warszawskiego), Stanis³awa Ozimka za ksi±¿kê Poczta Powstañczej Warszawy (Wyd. Ascon i Fundacja Warszawa Walczy 1939-1945). Przyznano tak¿e specjalne wyró¿nienie dla: Redakcji Magazynu Historycznego „Mówi± Wieki” i Domu Wydawniczego Bellona za wydanie specjalne magazynu „Powstanie Warszawskie 1944”.

Nagrodê im. Prof. Jerzego Skowronka, przyznawan± po raz dziewi±ty, otrzymali: Mieczys³aw Adamczyk za ksi±¿kê Szko³y obce w edukacji Galicjan. Kraje Korony Wêgierskiej (Wyd. RYTM), Lidia Michalska za ksi±¿kê Powstanie Styczniowe w pamiêci zbiorowej spo³eczeñstwa polskiego w okresie zaborów (Wyd. Akademii ¦wiêtokrzyskiej), Krzysztof Wroc³awski, Magdalena Bogus³awska i Robert Ró¿ycki za ksi±¿kê Polacy w Bo¶ni i Polacy o Bo¶ni (Wyd. Instytutu Slawistyki UW)

ert


Instytut Problemów Wspó³czesnej Cywilizacji

Emigracja - zagro¿enie czy szansa?

Seminarium Instytutu Problemów Wspó³czesnej Cywilizacji, które odby³o siê 3 grudnia ub.r. w Politechnice Warszawskiej, dotyczy³o zagadnieñ emigracji. Wprowadzeniem do dyskusji by³y 3 referaty: Z³e i dobre tradycje polskiej emigracji prof. Janusza Tazbira, Migracje okresu transformacji - próba bilansu prof. Marka Okólskiego oraz Brain - drain czy knowledge gain? dr. Tomasza Perkowskiego.

Prof. Tazbir wskaza³, ¿e migracje s± procesem, który ze zmiennym nasileniem jest obecny w naszych dziejach pocz±wszy od ¶redniowiecznego osadnictwa niemieckiego. Mówi³ o nap³ywie do Polski ludno¶ci ró¿nych narodowo¶ci i wyznañ, zró¿nicowaniu procesów asymilacyjnych, tolerancji. W XVII w. emigruj±cy do Rosji polscy arty¶ci i rzemie¶lnicy rozszerzali na wschód wp³ywy kultury polskiej i europejskiej. Zmuszeni do emigracji arianie wydawali swoje pisma po ³acinie, byli czytani i wywarli wp³yw na ¿ycie intelektualne Europy. Pisz±cy po polsku Mickiewicz, S³owacki i Krasiñski nie wp³ynêli natomiast na romantyzm europejski, ale to w³a¶nie na emigracji (po roku 1831 i 1945) powsta³a du¿a i bardzo znacz±ca czê¶æ polskiej literatury. Z drugiej strony, negatywny wizerunek literacki Polaków robi±cych kariery zawodowe w pañstwach zaborczych, a potem w PRL, by³ jedn± z przyczyn zapoznania polskiego wk³adu w rozwój cywilizacji ¶wiatowej. W podsumowaniu uczony sformu³owa³ postulat zmiany naszych oczekiwañ wobec polskiej emigracji. Budowanie polskiego lobby wymaga bowiem wtopienia siê jej w spo³eczeñstwo kraju zamieszkania przy zachowaniu poczucia dumy z pochodzenia z narodu o bogatej kulturze i starym rodowodzie historycznym. Dzieje Polaków adresowane do Polonii nie powinny zbytnio eksponowaæ narodowej martyrologii, ale nasz udzia³ w kulturze europejskiej i ¶wiatowej.

Prof. Okólski przedstawi³ próbê bilansu migracji w latach 1990-2004 na tle migracji z lat 80. Spisy powszechne (1988, 2002) i badania rozproszone wskazuj± na dominacjê emigracji. Trwa³e straty demograficzne mo¿na szacowaæ na ponad 1,2 mln w latach 80. i ok. 600 tys. w okresie transformacji. Nie sprawdzi³y siê prognozy masowej repatriacji i nap³ywu cudzoziemców oraz emigracji osób wykszta³conych. Migracje nie wp³ynê³y zasadniczo na rynek pracy. Zdaniem referenta, po wej¶ciu do UE jako¶æ i intensywno¶æ strumieni migracyjnych ulegnie zmianie, ale bêdzie to proces powolny.

Dr Perkowski mówi³ o miêdzynarodowej cyrkulacji osób najlepiej wykszta³conych oraz o dobrowolnym (publikacje) i bezp³atnym (brak na tym etapie ochrony patentowej) odp³ywie wiedzy. W otwartym ¶wiecie wiod±ce o¶rodki bêd± przyci±gaæ najlepszych naukowców, a najbogatsze firmy opracowywaæ i wdra¿aæ nowe technologie. Tendencje separatystyczne s± szkodliwe i Polska powinna skoncentrowaæ siê na wypracowaniu mechanizmów, które pozwol± jej zaj±æ dobr± pozycjê na miêdzynarodowym rynku badañ, wiedzy i rozwoju technologii.

Anna Jankowska


Polskie Towarzystwo Genetyczne

Ratyfikowaæ konwencjê

W dniach 7-9 wrze¶nia w Uniwersytecie Gdañskim obradowa³ Polski Kongres Genetyki. Tradycyjnie odbywa siê on raz na 3 lata, a jego organizatorem jest Polskie Towarzystwo Genetyczne. Powsta³o ono w 1966 roku. Du¿± rolê w jego utworzeniu odegra³ prof. Stefan Barbacki, rolnik, genetyk, twórca pierwszego polskiego czasopisma naukowego po¶wiêconego sprawom genetyki. Celem dzia³ania PTG jest upowszechnianie wiedzy genetycznej, popularyzacja badañ z zakresu genetyki, edukacja w zakresie genetyki i nauk pokrewnych. Pierwszym przewodnicz±cym zosta³ prof. Wac³aw Gajewski, biolog, genetyk zwi±zany z Uniwersytetem Warszawskim. Potem funkcjê tê pe³nili profesorowie: Tadeusz Lachowicz, Czes³aw Tarkowski, Lucjan Wi¶niewski, Henryk H?bner, Janusz Limon, Jacek Zaremba, Andrzej Paszewski, Stefan Malepszy, Marek ¦witoñski. Towarzystwo sk³ada³o siê pocz±tkowo z 5 oddzia³ów: krakowskiego, lubelskiego, poznañskiego, warszawskiego i wroc³awskiego. W kolejnych latach powsta³y nastêpne: bia³ostocki, gdañski, ³ódzki, szczeciñski i ¶l±ski.

Obrady tegorocznego kongresu podzielono na 4 sesje, dotycz±ce: genetyki cz³owieka, genetyki zwierz±t, genetyki ro¶lin i genetyki mikroorganizmów. Odby³y siê te¿ otwarte sesje „Genetyka i media” oraz „Genetyka i etyka”.

W czasie zjazdu nowym przewodnicz±cym PTG zosta³ prof. Grzegorz Wêgrzyn, dziekan Wydzia³u Biologii, Geografii i Oceanologii UG. Przyznawan± raz na 3 lata Nagrodê PTG za prace naukowe otrzyma³ 24-osobowy zespó³ z Katedry Biologii Molekularnej UG pod kierownictwem prof. Wêgrzyna. W Katedrze prowadzone s± badania nad mechanizmami dzia³ania genów i powielania materia³u genetycznego.

Podczas zjazdu cz³onkowie PTG i Polskiego Towarzystwa Genetyki Cz³owieka w specjalnej uchwale zwrócili siê do Sejmu RP z apelem o jak najszybsz± ratyfikacjê „Konwencji o Ochronie Praw Cz³owieka i Godno¶ci Istoty Ludzkiej wobec Zastosowañ Biologii i Medycyny”. Konwencja ta, przyjêta przez Radê Europy i podpisana przed kilkoma laty przez Rz±d RP, reguluje mo¿liwo¶ci wykorzystania analizy ludzkiego DNA w celach naukowych i diagnostycznych. Okre¶la tak¿e warunki dostêpu i przechowywania informacji o genomie cz³owieka. Ratyfikacja konwencji bêdzie mia³a fundamentalne znaczenie dla kszta³towania standardów prawnych w dziedzinie biomedycyny w naszym kraju - zaznaczono w uchwale.

Beata Czechowska-Derkacz


Stypendia L.Or?al

Dla kobiet i nauki

Ka¿dego roku w paryskiej siedzibie UNESCO wybitne przedstawicielki ¶wiata nauki oraz m³ode doktorantki z piêciu kontynentów otrzymuj± nagrody pieniê¿ne od firmy L.Or?al w ramach projektu „For Women In Science”. W 2001 r. polska filia Grupy L.Or?al oraz Polski Komitet ds. UNESCO zainaugurowa³y program stypendialny skierowany do m³odych Polek, uczonych prowadz±cych badania w dziedzinach biologiczno-medycznych. Ka¿dego roku 3 doktorantki oraz 2 habilitantki otrzymuj± stypendia finansowe. Aktualnie wynosz± one 1,5 tys. z³ miesiêcznie w przypadku doktorantek oraz 1,8 tys. z³ w przypadku habilitantek.

Tegoroczne stypendystki L.Or?al Polska wy³oniono spo¶ród ponad 80 kandydatek. Laureatki stypendiów habilitacyjnych to dr Katarzyna Lisowska z Zak³adu Biologii Nowotworów Centrum Onkologii - Instytut im. Marii Sk³odowskiej-Curie w Gliwicach oraz dr Maria Teresa £uczkiewicz z Katedry i Zak³adu Farmakognozji Akademii Medycznej w Gdañsku. Stypendia doktoranckie uzyska³y: Krystyna D±browska z Instytutu Immunologii i Terapii Do¶wiadczalnej PAN we Wroc³awiu, Katarzyna Kozar-Kamiñska z Zak³adu Immunologii Centrum Biostruktury Medycznej w Warszawie oraz Katarzyna Niedojada³o z Zak³adu Biologii Medycznej w Instytucie Biologii Ogólnej i Molekularnej Uniwersytetu Miko³aja Kopernika w Toruniu.

Dr K. Lisowska zajmuje siê zastosowaniem mikromacierzy DNA w próbach molekularnej klasyfikacji przypadków raka piersi i raka jajnika pod wzglêdem rokowania i odpowiedzi na ró¿ne rodzaje terapii. Dr M.T. £uczkiewicz prowadzi badania z zakresu biosyntezy przeciwnowotworowych fitoestrogenów w kulturach in vitro wybranych gatunków z rodzaju Genista. K. D±browska bada interakcje bakteriofagów z komórkami ssaków oraz ich potencjalne zastosowania. K. Kozar-Kamiñska bada rozwój myszy i proliferacjê komórek bez cyklin D. K. Niedojada³o prowadzi badania nad ekspresj± genu efektora apoptozy Apaf-1 w znamionach barwnikowych, czerniaku pierwotnym i jego przerzutach u cz³owieka.

(rat)


Akademia Ekonomiczna w Poznaniu

Dni Marketingu Sportowego

W dniach 24-26 listopada ub.r. NZS oraz AZS AE po raz trzeci zorganizowa³y konferencjê po¶wiêcon± marketingowi sportowemu. Pierwszego dnia dyskusja dotyczy³a roli mediów w sporcie. Poruszono m.in. problem monitoringu mediów oraz badania efektywno¶ci dzia³añ sponsoringowych. Nazajutrz o marketingowych aspektach sportu opowiada³y m.in. medalistki igrzysk olimpijskich w Atenach - Otylia Jêdrzejczak i Sylwia Grucha³a. Swoj± receptê na sukces przedstawi³ te¿ rajdowiec Krzysztof Ho³owczyc, wyja¶niaj±c motywy wystêpów w reklamach i programach telewizyjnych. Podczas jego prelekcji pad³ rekord frekwencji - przysz³o na ni± ponad pó³ tysi±ca osób. G³os zabrali równie¿ doradcy i mened¿erowie najwiêkszych polskich gwiazd. Beata Mieñkowska, psycholog sportu, wspó³pracuj±ca z polskimi olimpijczykami, mówi³a o tym, jak sportowcy znosz± presjê sukcesu, jak wspó³pracuj± ze sponsorami i mediami, jak znosz± udzia³ w reklamach oraz dlaczego nie chc± byæ idolami masowej wyobra¼ni.

Ostatni dzieñ konferencji zdominowa³a dyskusja na temat przysz³o¶ci polskiego sportu. Strongman Mariusz Pudzianowski na swoim przyk³adzie przedstawi³ sposoby promocji nowej dyscypliny, opowiedzia³ równie¿ o swoich do¶wiadczeniach w kreowaniu w³asnego wizerunku. Uczestnicy panelu próbowali okre¶liæ, jak du¿o marketingu mo¿e byæ w sporcie i jak du¿o sportu w reklamie. Burzliwa dyskusja pokaza³a, ¿e przenikanie ¶wiata biznesu do sportu jest ci±gle kwesti± wzbudzaj±c± niebywa³e emocje. Tylko w jednym wszyscy byli zgodni - polski sport musi nauczyæ siê wykorzystywaæ ofertê sk³adan± mu przez biznes.

- Prelegentów dobrali¶my tak, aby ka¿dy móg³ uzupe³niæ poprzednie prezentacje lub pokazaæ inny punkt widzenia na omawian± kwestiê. I trzeba powiedzieæ, ¿e tak kompleksowego omówienia roli finansów i mediów w sporcie jeszcze w Polsce nie by³o - powiedzia³a po zakoñczeniu III Dni Marketingu Sportowego Marta Dworek, jedna z organizatorek konferencji.

Mariusz Karwowski


Nominacje profesorskie

30 listopada Prezydent RP wrêczy³ akty nadania tytu³u naukowego profesora 83 nauczycielom akademickim oraz pracownikom nauki i sztuki.

Nauki biologiczne: Bo¿enna Walentyna Czarnecka (UMCS), Eugeniusz Dubiel (UJ), Andrzej Zdzis³aw Kozik (UJ), Ma³gorzata Krasiñska (Zak³ad Badania Ssaków PAN, Bia³owie¿a), Józef Krzysztof Kurowski (U£), Marian Henryk Lewandowski (UJ), Bogumi³a Skotarczak (USz.), Iwona Marta Szarejko (U¦).

Nauki chemiczne: Aleksander Ciszewski (PP), Pawe³ Grzegorz Krysiñski (UW), Marek Józef Potrzebowski (Centrum Badañ Molekularnych i Makromolekularnych PAN, £ód¼), Beata Walczak (U¦).

Nauki ekonomiczne: Monika Maria Kostera (UW), Ma³gorzata Zaleska (SGH).

Nauki fizyczne: Jan Andrzej Bartelski (UW), Chrystian Henryk Droste (UW), Andrzej Jerzy Maciejewski (UZ), Micha³ Konrad Nawrocki (UW), Mariusz Lucjan Zubek (PG).

Nauki humanistyczne: W³odzimierz Wiktor Borodziej (UW), Edward Stanis³aw D³ugajczyk (U¦), Krystyna Wies³awa Ferenz (UZ), Adam Józef Karpiñski (IBL PAN, Warszawa), Tadeusz Józef Linkner (UG), Stanis³aw Kazimierz Miko³ajczak (UAM), Halina Perkowska (USz.), Jan Henryk Skoczyñski (UJ), Marian Wojciech Ursel (UWr.).

Nauki le¶ne: Józef Jan Zwoliñski (Instytut Badawczy Le¶nictwa, Warszawa).

Nauki matematyczne: Jacek Andrzej Weso³owski (PW).

Nauki medyczne: Jan Zbigniew Brzeziñski (UM, £ód¼), Maria Chomyszyn-Gajewska (UJ), Maciej Marek Czaplicki (AM, Warszawa), Piotr Stanis³aw Fiedor (AM, Warszawa), Andrzej Wiktor Franek (¦AM, Katowice), Piotr Gutowski (PAM, Szczecin), Bohdan Andrzej Huszno (UJ), Kazimierz Stefan Jêdrzejewski (UM, £ód¼), Maciej Jó¼wik (AM, Bia³ystok), Ma³gorzata El¿bieta Karbownik (UM, £ód¼), Maria Kozio³-Montewka (AM, Lublin), Maryna Krawczuk-Rybak (AM, Bia³ystok), Piotr Maria Laidler (UJ), Bohdan Jaros³aw Maruszewski (Instytut Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka, Warszawa), Teresa Barbara Matthews-Brzozowska (AM, Wroc³aw), Krystyna Ma³gorzata Michalak (AM, Wroc³aw), Stanis³aw Zenon Mnich (AM, Bia³ystok), Krzysztof Jan Moroñ (AM, Wroc³aw), Tomasz Wojciech Opala (AM, Poznañ), Bogus³aw Sawicki (AM, Bia³ystok), Krzysztof Adam Simon (AM, Wroc³aw), Krystyna Sztefko (UJ), Kazimierz Szyszka (AWF, Poznañ - Zamiejscowy Wydzia³ Wychowania Fizycznego w Gorzowie Wielkopolskim), Wies³aw Marian Urbanowicz (UJ), Ewa Magdalena Urbañska (AM, Lublin), Irena Wroñska (AM, Lublin).

Nauki o kulturze fizycznej: Anna Jaskólska (AWF, Wroc³aw), Gabriel Daniel £asiñski (AWF, Wroc³aw).

Nauki o Ziemi: Leon Andrzej Andrzejewski (UMK), Jacek Puziewicz (UWr.), Ryszard Mieczys³aw Wagner (PIG, Warszawa).

Nauki prawne: Janina Irena Ciechanowicz-McLean (UG), Leonard Etel (UwB), Stanis³awa Irena Kalus (U¦).

Nauki rolnicze: Aleksandra Badora (AR, Lublin), El¿bieta Danuta Bartnikowska (SGGW, Warszawa), Stanis³aw Andrzej Drzyma³a (AR, Poznañ), Tadeusz Grega (AR, Kraków), Maria Magdalena Mo¶ (AR, Kraków), Maciej Stanis³aw Pompa-Roborzyñski (Instytut Zootechniki, Kraków), Andrzej Sto³yhwo (PG).

Nauki techniczne: Gra¿yna Maria Bartelmus (Instytut In¿ynierii Chemicznej PAN, Gliwice), Wojciech Jerzy Blajer (PR), Zbigniew Edward Dobkowski (Instytut Chemii Przemys³owej, Warszawa), Jan Józef Kazior (PK), Leon Kukie³ka (PKosz.), Barbara Lipp-Symonowicz (P£), Witold Stanis³aw £ukaszewicz (Wy¿sza Szko³a Informatyki i Ekonomii Towarzystwa Wiedzy Powszechnej, Olsztyn), Gerard Jerzy ¦liwiñski (Instytut Maszyn Przep³ywowych PAN, Gdañsk), Jan Zarzycki (PWr.).

Nauki weterynaryjne: Jerzy Henryk Kaleczyc (UWM), Krzysztof Waldemar Romañski (AR, Wroc³aw).

Sztuki plastyczne: Tomasz Maria Psuja (ASP, Poznañ).

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje