)
Najpierw wysze szkoy na akademie i politechniki, teraz akademie i politechniki na uniwersytety. Czy to ju koniec zabawy z nazwami? Na co bdziemy wkrtce zamienia uniwersytety, gdy ju zostan nimi wszystkie uczelnie?
Czy nie jest to zjawisko wynikajce z szybkiego starzenia si poj w cywilizacji medialnej, w ktrej yjemy? Ona nie znosi tego, co zadawnione, wszystko musi by nowe, a nowe starzeje si jeszcze szybciej i zostaje odrzucone. Cigy ruch, tyle e pozorny, udawany.
Przed wojn fryzjer mia na szyldzie napis FRYZJER. C za brak wyobrani! Po wojnie powstay wic „zakady fryzjerskie”, zamienione potem na „salony”, nastpnie „studia”, teraz przemianowywane z kolei na „centra fryzur”. Centrum mojej fryzury pozbawione jest od jakiego czasu wosw, dlatego pewnie nie doceniam tego postpu. Ale po fotel nie jad ju do sklepu meblowego, tylko do „studia mebli”, w ktrym nie sprzedaj ju pek i biurek, tylko „systemy”. Pewien stolarz, ktry produkuje schody w Wlce pod Lublinem, reklamuje swoj stolarni jako „Centrum schodw”. Skoro nie ma ju centrum, to mona powiedzie, e centrum jest wszdzie. Dlaczego nie w Wlce?
Cywilizacja medialna uywa nazw jak zakl. „Uniwersytet” to zaklcie dumne, powane i prestiowe. Ale uniwersytet w kadym miasteczku to zjawisko rwnie mieszne, jak owe centra i salony. Trzeba by si raczej postara, eby w kadym miasteczku byo dobre liceum.
Nasza egalitarna cywilizacja zrwnuje fryzjera i profesora (w telewizji maj ten sam status), wyrwnuje salony, centra i akademie. Nie ma ju osobnych praw rozwoju dla uniwersytetu. On take podporzdkowuje si oglnym prawom, ktre ka uczestniczy w groteskowym wycigu zakl.