Opole
W dniach 2-3 wrze¶nia odby³a siê konferencja naukowa „Frazeologia a jêzykowe obrazy ¶wiata prze³omu wieków”, zorganizowana przez Instytut Filologii Wschodnios³owiañskiej Uniwersytetu Opolskiego pod egid± Komisji Frazeologicznej Miêdzynarodowego Komitetu Slawistów. Uczestnicy spotkania próbowali znale¼æ odpowied¼ na pytanie, czy i w jakim charakterze ¶rodki frazeologiczne - idiomy, skrzydlate s³owa, przys³owia - bior± udzia³ w odzwierciedlaniu i wspó³tworzeniu przemian mentalnych, rytualnych, spo³ecznych na prze³omie wieku XX i XXI. Opolska konferencja nale¿a³a równocze¶nie do cyklu dorocznych spotkañ frazeologów Europy ¦rodkowej i Wschodniej, na których badacze dokonuj± przegl±du dokonañ swej dziedziny badañ i swoistego remanentu frazeologii dzisiejszej.
Lublin
4 wrze¶nia, podczas otwarcia II Ogólnopolskiego Kongresu In¿ynierii ¦rodowiska, prof. Lucjan Paw³owski, dziekan Wydzia³u In¿ynierii ¦rodowiska Politechniki Lubelskiej, zosta³ cz³onkiem zwyczajnym Akademii In¿ynierskiej w Polsce. Prezes Narodowego Funduszu Ochrony ¦rodowiska i Gospodarki Wodnej wrêczy³ lubelskiemu chemikowi dyplom Zarz±du Funduszu za zas³ugi dla rozwoju systemu finansowania ochrony ¶rodowiska. Prof. Paw³owski zajmuje siê tworzeniem technik separacji w celu odzyskiwania substancji chemicznych ze ¶cieków. Pe³ni³ m.in. funkcjê prezesa Polskiego Towarzystwa Chemicznego.
Wroc³aw
Seminarium po¶wiêcone wybranym zagadnieniom technologii wtryskiwania tworzyw termoplastycznych odby³o siê 15 wrze¶nia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Wroc³awskiej. Zorganizowa³o je, z inicjatywy firmy API Sp. z o.o. z Ostrowa Wielkopolskiego, Laboratorium Tworzyw Sztucznych Instytutu Technologii Maszyn i Automatyzacji. Pierwszy blok tematyczny po¶wiêcony by³ technologii formowania wtryskowego wspomaganego gazem. Drug± czê¶æ spotkania po¶wiêcono narzêdziom stosowanym w technologii wtryskiwania, czyli formom wtryskowym. Uczestnicy mogli obejrzeæ prezentacjê nowoczesnych rozwi±zañ w technice gor±cych kana³ów do przetwarzania tworzyw technicznych.
Opole
Nowoczesny spektrometr NMR o warto¶ci 1,5 mln z³ stan±³ w otwartym 15 wrze¶nia Laboratorium Spektroskopii Magnetycznego Rezonansu J±drowego Instytutu Chemii Uniwersytetu Opolskiego. Urz±dzenie, jedyne tego typu w regionie, bêdzie s³u¿y³o do analizy substancji chemicznych - zarówno opracowywania nowych zwi±zków, jak te¿ do wykonywania badañ na zlecenie ró¿nych instytucji, np. badania próbek ¶rodowiskowych pod k±tem ich zanieczyszczeñ. Spektrometr zakupiono dziêki dotacji z Ministerstwa Nauki i Informatyzacji w wysoko¶ci 1,2 mln z³.
Toruñ
Warstwy sprzed 300 tys. lat ze ¶ladami dzia³alno¶ci przodków cz³owieka w jaskini Bi¶nik ko³o wsi Smoleñ (woj. ¶l±skie) odkry³a grupa naukowców, prowadz±ca badania archeologiczne pod kierunkiem dr. hab. Krzysztofa Cyrka, prof. UMK, z Zak³adu Prahistorii Instytutu Archeologii Uniwersytetu Miko³aja Kopernika w Toruniu. Jaskinia Bi¶nik, znajduj±ca siê w po³udniowej czê¶ci Wy¿yny Czêstochowskiej, to unikatowy w Europie Wschodniej obiekt archeologiczny, ze wzglêdu na ¶lady zasiedlania jej przez grupy neandertalczyków w okresie od 280 tys. do 40 tys. lat temu. Instytut Archeologii UMK prowadzi badania w Bi¶niku od 1992 roku. W interdyscyplinarnym zespole pracuj± tak¿e uczeni z Instytutu Nauk Geologicznych PAN w Warszawie, Instytutu Zoologii Uniwersytetu Wroc³awskiego oraz Instytutu Ewolucji i Systematyki Zwierz±t PAN w Krakowie.
Sosnowiec
W dniach 17-18 wrze¶nia na Wydziale Nauk o Ziemi Uniwersytetu ¦l±skiego spotka³o siê ponad 350 nauczycieli przedmiotów przyrodniczych z ró¿nych typów szkó³. Przyjechali na Ogólnopolskie Forum Nauczycieli Przedmiotów Przyrodniczych. „Cz³owiek w ¶rodowisku przyrodniczym. Relacje. Konflikty” - tak sformu³owano g³ówny temat sesji wyk³adowych, dyskusyjnych i terenowych wycieczek (m.in. do Tarnowskich Gór, czyli ¶ladami górnictwa wêgla kamiennego i rud metali, Pustyni B³êdowskiej, Ojcowskiego Parku Narodowego). Prof. Jacek Jania, dziekan Wydzia³u Nauk o Ziemi U¦, w wyk³adzie inauguracyjnym zastanawia³ siê nad przysz³o¶ci± ziem Polski: czy czeka nas potop, czy zlodowacenie? Podczas konferencji du¿o uwagi po¶wiêcono metodyce uatrakcyjniania zajêæ szkolnych i pozalekcyjnych. W dyskusjach nauczyciele dali upust swoim obawom, które wynikaj± z przygotowywanej przez MENiS modyfikacji podstawy programowej kszta³cenia ogólnego. Niepokoj± ich zw³aszcza zmiany programów i podrêczników szkolnych.
Wroc³aw
W dniach 21-23 wrze¶nia odby³a siê konferencja „Grecy, Rzymianie i ich s±siedzi”, zorganizowana przez Zak³ad Historii Staro¿ytnej Instytutu Historycznego UWr., pod patronatem Komisji Historii Staro¿ytnej Polskiego Towarzystwa Historycznego. Uczestnicy konferencji mieli okazjê wys³uchaæ rozwa¿añ dotycz±cych logistyki rzymskich wypraw wojennych, uzbrojenia falangistów macedoñskich czy Aleksandra Wielkiego i jego relacji z cywilizacjami Wschodu. Wiele uwagi po¶wiêcono zagadnieniom zwi±zanym z wzajemnymi stosunkami Greków, Rzymian i „barbarzyñców” w aspekcie militarnym i spo³eczno-obyczajowym. Podczas konferencji wybrano nowe w³adze Polskiego Towarzystwa Historycznego. Nowym szefem Komisji Staro¿ytnej PTH zosta³a prof. Danuta Musia³ z UMK w Toruniu.
£ód¼
Mgr in¿. Marcin Kaczmarski, asystent w Zak³adzie Sterowania Robotów w Instytucie Automatyki Politechniki £ódzkiej, rok temu obroni³ pracê dyplomow± Wizyjny system nadzoru pracy modelu sztucznej d³oni, która teraz zdoby³a pierwsz± nagrodê w Ogólnopolskim Konkursie Stowarzyszenia Elektryków Polskich na najlepsz± pracê dyplomow± wydzia³ów elektroniki i elektrotechniki. Model d³oni ma bardzo uproszczon± budowê. Opracowana konstrukcja zapewnia mo¿liwo¶æ ca³kowitego zaciskania palców. Ruch d³oni sterowany jest przy u¿yciu specjalnego programu, który analizuje drogê, po której poruszaj± siê koñcówki palców. W obecnej formie konstrukcja sztucznej d³oni ma charakter wy³±cznie badawczy. W przysz³o¶ci prace te mog³yby zaowocowaæ stworzeniem protezy dla osób po amputacjach.
Szczecin
Pod takim has³em w dniach 22-24 wrze¶nia obradowa³a IV Miêdzynarodowa Konferencja Polonijna, zorganizowana przez Uniwersytet Szczeciñski (O¶rodek Studiów i Badañ Polonijnych) oraz Europejsk± Uniê Wspólnot Polonijnych. Po wej¶ciu Polski do UE zmieni³ siê status prawny Polonii - wszyscy Polacy stali siê obywatelami Unii. Terminu Polonia winno siê wiêc u¿ywaæ na okre¶lenie Polaków ¿yj±cych na sta³e i w sposób zorganizowany poza krajem, a nie obejmowaæ ca³ego, niemal masowego dzisiaj ruchu emigracyjnego, który jest w istocie okresowy, przej¶ciowy i w dominuj±cej wiêkszo¶ci zarobkowy. ¦rodowiska polonijne musz± zaj±æ nowe stanowisko, aby zachowaæ w³asn± tradycjê, bêd±c± wynikiem pewnej ci±g³o¶ci postaw zbiorowych. Nale¿y siê te¿ zastanowiæ, jak wychowywaæ m³ode pokolenie polonijne, aby wprowadziæ je w ju¿ ukszta³towan± tradycjê, stanowi±c± ci±gle podstawê ich to¿samo¶ci.
Toruñ
Czterechsetna rocznica bitwy pod Kircholmem by³a pretekstem do rozwa¿añ historyków z krajów nadba³tyckich, którzy 27 wrze¶nia spotkali siê w Toruniu, aby dyskutowaæ o wojnach pó³nocnych, zaanga¿owaniu w Inflantach oraz przesz³o¶ci krajów uwik³anych w walki o panowanie nad Ba³tykiem. 27 wrze¶nia 1605 rozegra³a siê bitwa, w której wojska Rzeczypospolitej pod wodz± hetmana wielkiego litewskiego Jana Karola Chodkiewicza rozbi³y wojska szwedzkie dowodzone przez króla Karola IX. Zwyciêskie starcie nie przes±dzi³o o wynikach wojny w Inflantach, ale przesz³o do historii jako jeden z najwiêkszych triumfów litewskiego i polskiego orê¿a. Bitwa ta sta³a siê punktem wyj¶cia do wielow±tkowych rozwa¿añ o ró¿nych aspektach militarnych, gospodarce, mentalno¶ci, postawach i ambicjach dowódców, jak równie¿ o trwaniu w historiografii i ¶wiadomo¶ci problemu wojen pó³nocnych.
Gdañsk
29 wrze¶nia Rada Rektorów Województwa Pomorskiego powierzy³a stanowisko przewodnicz±cego w kadencji 2006-08 prof. Andrzejowi Ceynowie, rektorowi Uniwersytetu Gdañskiego. Rada skupia rektorów wszystkich pañstwowych uczelni wy¿szych w regionie. Jej celem jest podejmowanie dzia³añ na rzecz rozwoju szkolnictwa wy¿szego oraz ca³ej spo³eczno¶ci akademickiej regionu. W ostatniej kadencji funkcjê przewodnicz±cego Rady sprawowa³ prof. Wies³aw Makarewicz, wówczas rektor Akademii Medycznej w Gdañsku.
£ód¼
Prof. Jan Krysiñski otrzyma³ insygnia kawalera Orderu Legii Honorowej. Ambasador Francji Pierre Ménat podkre¶li³ osi±gniêcia rektora Politechniki £ódzkiej w krzewieniu nauki i kultury Francji: - Osobisto¶ci takie, jak prof. Krysiñski, s± symbolem przyja¼ni francusko-polskiej. Republika Francuska wyra¿a swoje s³owa wdziêczno¶ci. Pocz±tki kontaktów prof. Krysiñskiego z nauk± francusk± siêgaj± 1962 r., kiedy to odby³ sta¿ w elektrociep³owni w Strasburgu. Prowadzi³ badania i wyk³ada³ m.in. w Uniwersytecie Pierre et Marie Curie Pary¿ VI, école Nationale Supérieure d’Arts et Métiers w Pary¿u. W trakcie pe³nienia funkcji rektora P£ znacz±co przyczyni³ siê do rozwoju wspó³pracy z uczelniami francuskimi. Prof. Krysiñski jest m.in. doktorem honoris causa Uniwersytetu Jean Mulin Lyon 3. W 1995 r. zosta³ odznaczony Francuskimi Palmami Akademickimi.
Wroc³aw
30 wrze¶nia prof. Andrzej Stelmachowski, emerytowany wyk³adowca Uniwersytetu Warszawskiego, a wcze¶niej UWr., odebra³ tytu³ doktora honoris causa Uniwersytetu Wroc³awskiego. Prof. Stelmachowski by³ pierwszym marsza³kiem Senatu RP po 1989 r. Pe³ni³ funkcjê ministra edukacji narodowej oraz prezesa Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. Jest autorem ponad 200 publikacji, w tym blisko 40 ksi±¿ek. Jest znany z badañ z zakresu prawa rolnego i prawa cywilnego, w tym gospodarczego. Nie stroni od dociekañ z pogranicza prawa prywatnego i publicznego. Wypromowa³ 22 doktorów, przewody habilitacyjne pod jego opiek± ukoñczy³o 8 doktorów, a 4 uczniów uzyska³o tytu³y naukowe. Jego uczniowie piastuj± samodzielne stanowiska w 6 uniwersytetach. Prof. Stelmachowski zosta³ wyró¿niony doktoratem honoris causa przez Uniwersytet Paris I Pantheon-Sorbonne i Uniwersytet w Ferrarze, a w Polsce przez Uniwersytet w Bia³ymstoku oraz Uniwersytet im. Kardyna³a Stefana Wyszyñskiego w Warszawie.
Kraków
30 wrze¶nia ks. prof. J. ¯yciñski, arcybiskup lubelski, zosta³ doktorem honoris causa Uniwersytetu Jagielloñskiego. Najstarszy polski uniwersytet uhonorowa³ go za to, ¿e prowadz±c aktywn± i szerok± dzia³alno¶æ naukow± w zakresie filozofii przyrody, osi±gn±³ szereg oryginalnych wyników, bêd±cych przedmiotem uznania ¶rodowisk naukowych w Polsce i w ¶wiecie. Niez³omnie reprezentuje w dzia³alno¶ci naukowej i w ¿yciu publicznym postawê antyirracjonalizmu, nawi±zuj±c tym samym do dorobku i tradycji najwiêkszych filozofów polskich XX wieku. Bêd±c hierarch± Ko¶cio³a katolickiego w Polsce daje przyk³ad harmonijnej koegzystencji sfery nauki i sfery wiary, kieruj±c siê zawsze zasadami rozs±dku, tolerancji i umiarkowania. Jest niestrudzonym organizatorem nauki i ¿ycia spo³ecznego oraz wybitnym mecenasem kultury.
Warszawa
Piotr Sankowski, doktorant Wydzia³u Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego, zosta³ pierwszym laureatem Nagrody im. Witolda Lipskiego, przyznawanej m³odym naukowcom za osi±gniêcia w dziedzinie informatyki i jej zastosowañ. Nagroda ustanowiona zosta³a przez Fundacjê Rozwoju Informatyki oraz Polskie Stowarzyszenie dla Maszyn Licz±cych dla upamiêtnienia zmar³ego w 1985 roku polskiego matematyka Witolda Lipskiego, specjalizuj±cego siê w kombinatoryce, teorii wyszukiwania informacji i geometrii obliczeniowej. Piotr Sankowski zosta³ wyró¿niony za badania w zakresie ró¿nych zastosowañ algorytmiki.
Wroc³aw
1 pa¼dziernika na wroc³awskim Rynku prawie 2 tys. osób za¶piewa³o Gaudeamus igitur po ³acinie i po polsku. Piêæ zwrotek tej pie¶ni przet³umaczy³ Roman Ko³akowski. Zaczyna siê od s³ów Cieszmy siê z ka¿dego dnia. Za¶piewali j± rektorzy, studenci i cz³onkowie 15 wroc³awskich chórów pod dyrekcj± chórmistrza Artura Wróbla. Uniwersytet Wroc³awski reprezentowa³ chór „Gaudium”, prowadzony przez Alana Urbanka. Uroczysto¶æ przygotowa³a „Gazeta Wyborcza”, transmitowa³a j± telewizja. Prof. Tadeusz Luty, przewodnicz±cy KRASP, z³o¿y³ ¿yczenia spo³eczno¶ci akademickiej, a prezydent Rafa³ Dutkiewicz og³osi³ Wroc³aw akademick± stolic± Polski i zaprosi³ wszystkich do ¶piewania za rok.
Cieszyn
2 pa¼dziernika, podczas obrad Konferencji Rektorów Uniwersytetów ¦l±skich, funkcjê przewodnicz±cego powierzono prof. Januszowi Janeczkowi, rektorowi Uniwersytetu ¦l±skiego w Katowicach. Zast±pi³ on na tym stanowisku rektora U¦ w Opawie (Czechy), prof. Zdenka Jiráska. KRU¦ postanowi³a m.in. zorganizowaæ konferencjê na temat integracji i dezintegracji ¦l±ska. Odby³o siê te¿ spotkanie Rady Naukowo-Programowej Miêdzynarodowego Centrum Studiów ¦l±skich, powo³anej przez KRU¦ w czerwcu 2005. Koordynuje ona wspólne badania naukowe ¶l±skich uczelni. Jej przewodnicz±cym zosta³ prof. Marek Szczepañski, dyrektor Instytutu Socjologii Uniwersytetu ¦l±skiego. KRU¦ funkcjonuje od 20 listopada 2003 roku i grupuje przygraniczne uczelnie czeskie i polskie.
Warszawa/Wroc³aw
W V Ogólnopolskim Konkursie Prac Dyplomowych zorganizowanym przez Zarz±d G³ówny Stowarzyszenia In¿ynierów Mechaników Polskich g³ówn± nagrodê oraz nagrodê specjaln± Prezesa Urzêdu Dozoru Technicznego otrzyma³ absolwent Wydzia³u Mechanicznego Politechniki Wroc³awskiej mgr in¿. Adam G³adysiewicz za pracê magistersk± Nowej generacji uk³ad napêdowy podwozia na g±sienicach elastomerowych, wykonan± pod kierunkiem dr. hab. in¿. Piotra Dudziñskiego, prof. PWr. Komisja konkursowa pod przewodnictwem prof. Jana Pilarczyka wybra³a j± spo¶ród 32 prac zg³oszonych przez 14 o¶rodków uczelnianych. Ponadto nagrodzono prace: S. £ukaszewicza z Uniwersytetu Zielonogórskiego, A. Mrozka z Politechniki ¦l±skiej, P. Krysia z Politechniki Bia³ostockiej i W. Rzepeckiego z Politechniki £ódzkiej. Przyznano te¿ 10 wyró¿nieñ.
Cieszyn
3 pa¼dziernika w cieszyñskim Teatrze im. A. Mickiewicza, w którym odbywa³a siê inauguracja nowego roku akademickiego Uniwersytetu ¦l±skiego, dwie bratnie uczelnie, Uniwersytet ¦l±ski w Opawie i Uniwersytet ¦l±ski w Katowicach, otrzyma³y Srebrne Medale Jana Masaryka. Jest to najwy¿sze wyró¿nienie przyznawane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej za krzewienie kultury i przyja¼ni miêdzy narodami. Medale wrêczy³ dr in¿. Josef Byrtus, konsul generalny Republiki Czeskiej w Katowicach.
Wroc³aw
Podczas inauguracji roku akademickiego, która odby³a siê 5 pa¼dziernika w Auli Leopoldyñskiej, wrêczono doktorat honoris causa Akademii Rolniczej we Wroc³awiu prof. Tomaszowi Brandykowi ze Szko³y G³ównej Gospodarstwa Wiejskiego, wybitnemu specjali¶cie z dziedziny melioracji i gospodarki wodnej gleb oraz kszta³towania ¶rodowiska wiejskiego. Uczony jest uznanym w kraju i na ¶wiecie autorytetem w tej dziedzinie, autorem licznych prac wytyczaj±cych nowe kierunki badañ. Jego dorobek naukowy obejmuje oko³o 300 pozycji, w tym ponad 150 opublikowanych, z czego 54 w jêzyku angielskim, a tak¿e 19 referatów wyg³oszonych na miêdzynarodowych konferencjach i kongresach oraz wyk³ady w 12 zagranicznych o¶rodkach.
Wroc³aw
Fizyk teoretyk z Uniwersytetu w Liége prof. Marcel Ausloos (na fot. z prawej) otrzyma³ 5 pa¼dziernika Z³oty Medal Uniwersytetu Wroc³awskiego na pierwszym otwartym posiedzeniu Senatu UWr. w Oratorium Marianum. - To nowa tradycja - mówi prof. Leszek Pacholski, rektor UWr. - Na uroczystych posiedzeniach Senatu UWr. bêd± wrêczane medale, wyró¿nienia, nominacje na stanowiska profesorów, nagrody, a po czê¶ci oficjalnej bêdzie mo¿na poznaæ wyró¿nione osoby. Prof. Ausloos jest jednym z najlepszych specjalistów na ¶wiecie w dziedzinie ekonofizyki, czyli zastosowañ metod fizyki statystycznej do badania procesów finansowych i ekonomicznych. Z UWr. wspó³pracuje od po³owy lat 70. Wielokrotnie s³u¿y³ rad± i pomoc± wroc³awskim fizykom, gdy organizowa³ pierwsze konferencje naukowe po¶wiêcone zastosowaniu fizyki statystycznej w biologii, socjologii i ekonomii oraz gdy na Wydziale Fizyki i Astronomii tworzono now± specjalno¶æ dydaktyczn± - ekonofizykê.
Wroc³aw
7 pa¼dziernika, na wniosek Rady Wydzia³u Lekarskiego Kszta³cenia Podyplomowego, prof. Andrzej Zoll z Uniwersytetu Jagielloñskiego otrzyma³ tytu³ doktora honoris causa Akademii Medycznej im. Piastów ¦l±skich. Dr hab. Gra¿yna Bednarek-Tupikowska, dziekan Wydzia³u Lekarskiego Kszta³cenia Podyplomowego, przedstawi³a ¿yciorys naukowy kandydata, a promotor prof. Andrzej Steciwko dokona³ aktu promocji i wrêczy³ dyplom. Podczas uroczysto¶ci prof. Zollowi wrêczono tak¿e medal Academia Medica Wratislaviensis Polonia.
Gdañsk
7 pa¼dziernika w Katedrze Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji na Wydziale Mechanicznym Politechniki Gdañskiej otwarto Laboratorium Programowania Sterowników CNC Obrabiarek i Robotów. Placówka zosta³a wyposa¿ona przez firmê Eaton Truck Components w sprzêt komputerowy najnowszej generacji oraz specjalistyczne oprogramowanie o warto¶ci ok. 140 tys. z³. Odbywaæ siê tam bêd± zajêcia dydaktyczne dla studentów PG i specjalistyczne szkolenia prowadzone przez kadrê uczelni dla pracowników firmy Eaton i innych przedsiêbiorstw województwa pomorskiego. W zakresie dzia³alno¶ci laboratorium le¿± m.in.: programowanie obrabiarek sterowanych komputerowo (CNC), projektowanie i konstruowanie maszyn oraz ich wytwarzanie wspomagane komputerowo (CAD/CAM), opracowywanie technik wzrostu produktywno¶ci (TPM), kompleksowe zarz±dzanieF jako¶ci± (TQM), szkolenie operatorów obrabiarek CNC, a tak¿e programowanie robotów przemys³owych.
Warszawa
12 pa¼dziernika odby³o siê w Uniwersytecie Warszawskim seminarium po¶wiêcone 20. rocznicy polsko-w³oskiej wspó³pracy archeologicznej w Peru przy badaniach staro¿ytnej kultury Nazca. Kultura ta znana jest z geoglifów - wielkich rysunków wyrytych na powierzchni pustynnego p³askowy¿u Nazca. Wieloletnie badania kierowane przez prof. Giuseppe Orefici z W³oskiego Centrum Prekolumbijskich Badañ Archeologicznych, a ze strony polskiej przez prof. Mariusza Zió³kowskiego z Instytutu Archeologii UW, pozwoli³y dok³adnie rozpoznaæ pozosta³o¶ci miasta Cahuachi, bêd±cego wa¿nym centrum religijno-ceremonialnym. Polskie badania ujawni³y te¿ wyra¼ne ¶lady gro¼nych kataklizmów - wielkich powodzi i lawin b³otnych, które kilkakrotnie powodowa³y du¿e zniszczenia w mie¶cie. Te gro¼ne zjawiska by³y zwi±zane z pojawianiem siê morskiego pr±du El Nino.
Kraków
14 pa¼dziernika doktorat honoris causa Akademii pedagogicznej w Krakowie otrzyma³ prof. Marek Waldenberg, em. profesor Uniwersytetu Jagielloñskiego, obecnie wyk³adowca Wy¿szej Szko³y Ekonomii i Administracji w Kielcach. Prof. Waldenberg to znakomity prawnik, specjalista od doktryn politycznych i prawnych, jeden z najwybitniejszych badaczy my¶li politycznej i ruchów spo³ecznych. Jest autorem wnikliwych monografii o my¶li Karola Kautsky’ego i W. Lenina, specjalist± od ideologii nacjonalistycznych.
Bielsko-Bia³a
17 pa¼dziernika prof. Jan Krysiñski, rektor Politechniki £ódzkiej, otrzyma³ tytu³ doktora honoris causa Akademii Techniczno-Humanistycznej, która przez ponad 30 lat by³a fili± P£. Bêd±c rektorem w latach 1990-96 prof. Krysiñski nada³ filii du¿y stopieñ autonomii, co znacznie przyczyni³o siê do jej przekszta³cenia w samodzieln± uczelniê. Prof. Krysiñski od 1991 kieruje Instytutem Maszyn Przep³ywowych. Jest konstruktorem pierwszej polskiej turbiny gazowej do napêdu pompy po¿arniczej, mikroturbin do napêdu szlifierek przemys³owych i dentystycznych oraz ³o¿ysk gazowych. Jest to czwarty honorowy doktorat profesora, wcze¶niej otrzyma³ je od Uniwersytetu Strathclyde w Glasgow, Pañstwowego Technicznego Uniwersytetu w Petersburgu i Uniwersytetu Jean Mulin Lyon 3. Prof. Krysiñski rozpocz±³ w tym roku czwart± kadencjê na stanowisku rektora P£. Jest przewodnicz±cym Konferencji Rektorów Pañstwowych Uczelni £odzi oraz przewodnicz±cym Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych.
Lublin
1 stycznia 2006 r. rozpocznie dzia³alno¶æ nowy Wydzia³ Nauk o ¯ywno¶ci i Biotechnologii Akademii Rolniczej w Lublinie. Powsta³ on z jednostek funkcjonuj±cych od 1991 r. na Oddziale Technologii ¯ywno¶ci i ¯ywienia Cz³owieka Wydzia³u Rolniczego. Strukturê wydzia³u tworz±: Katedra Technologii Przemys³u Rolno-Spo¿ywczego i Przechowalnictwa, Katedra Chemii, Katedra Biochemii i Chemii ¯ywno¶ci, Katedra Przetwórstwa Owoców i Warzyw, Zak³ad Oceny Jako¶ci ¯ywno¶ci, Zak³ad Projektowania Procesów Produkcyjnych, Zak³ad Przetwórstwa Surowców Pochodzenia Zwierzêcego. Studenci bêd± kszta³ceni na dwóch kierunkach: technologia ¿ywno¶ci i ¿ywienie cz³owieka (dzienne, wieczorowe i zaoczne) oraz biotechnologia (dzienne i wieczorowe). Wydzia³ rozpoczyna dzia³alno¶æ w nowym budynku uczelni, mieszcz±cym m.in. nowoczesne laboratoria do badañ naukowych i zajêæ dydaktycznych w biotechnologii (wiêcej o inwestycji w nastêpnym numerze „FA”).
Opracowa³ Piotr Kieraciñski
Wspó³praca: Gdañsk: Beata Czechowska-Derkacz, Beata Orza¿ewska, Katowice: Jolanta Talarczyk, Kraków: Leszek ¦liwa, Lublin: Monika Jaskowiak, £ód¼: Ewa Chojnacka, Opole: Barbara Stankiewicz, Beata Zaremba, Szczecin: Leszek W±tróbski, Toruñ: Kinga Nemere-Czachowska, Warszawa: Andrzej Markert, Wroc³aw: Kazimiera D±browska, Maria Kisza, Ma³gorzata Wanke-Jakubowska, Maria Wanke-Jerie.

Z punktu widzenia prawid³owo¶ci rz±dz±cych struktur± spo³eczn±, powstanie gorszego, komercyjnego sektora szkolnictwa sta³o siê szans± edukacyjnego awansu dla wszystkich tych, dla których nie ma miejsca w lepszym sektorze pañstwowym. Je¿eli sprawiedliwo¶æ wymaga zapewnienia równo¶ci szans - a w przypadku edukacji trudno siê z tym za³o¿eniem nie zgodziæ - to faktem jest, ¿e szko³y prywatne stworzy³y wiêcej szans dla ludzi wywodz±cych siê z grup o ni¿szym kapitale kulturowym i ni¿szym statusie. Chocia¿ reprezentanci wszystkich warstw maj± ¶wiadomo¶æ rosn±cego znaczenia dyplomu wy¿szej uczelni, to tylko mniejszo¶æ dysponuje kapita³em, ¿eby go zdobyæ. Owa mniejszo¶æ rekrutuje siê przede wszystkim z kategorii inteligenckich; wiêkszo¶æ - z rodzin ni¿szych pracowników biurowych, robotników i rolników. Niski kapita³ kulturowy zawsze tu by³ i bêdzie barier±. Od kilkunastu lat, p³ac±c za dyplom, mo¿na tê barierê omin±æ. Alternatyw± dla wiêkszo¶ci przegrywaj±cej w walce o dostêp do wy¿szych uczelni by³oby nie p³aciæ i rezygnowaæ ze studiów.
(...) To, ¿e szko³y prywatne spowodowa³y przej¶ciowe os³abienie nierówno¶ci edukacyjnych w Polsce, czego prawie w ¿adnym kraju (poza Szwecj±) nie uda³o siê zrobiæ, nie zmienia faktu, ¿e dokona³o siê to kosztem dramatycznego obni¿enia jako¶ci dyplomu wy¿szej uczelni. Wiadomo, ¿e poziom przygotowania studentów i kwalifikacje kadry akademickiej w wiêkszo¶ci nowo powsta³ych uczelni s± poni¿ej akademickich standardów. Oczywi¶cie nie da siê tego wyeliminowaæ, wprowadzaj±c op³aty w lepszych uczelniach, na ogó³ pañstwowych. Pozytywne skutki wprowadzenia op³at widzia³bym raczej w polepszeniu kondycji finansowej tych szkó³. Przede wszystkim umo¿liwi to podniesienie wynagrodzeñ, co w dalszej perspektywie powinno zaowocowaæ popraw± jako¶ci kszta³cenia. Drugim skutkiem bêdzie wzmocnienie ich wysokiej pozycji, co stanie siê kolejnym czynnikiem zwiêkszenia nierówno¶ci edukacyjnych. Jest to jednak kwestia, która wymaga ca³kiem innego dzia³ania. (Henryk Domañski, Miêdzy ocenami i faktami, „Rzeczpospolita”, 15.09.2005)

¦rednio Jeden fizyk kwantowy przypada na kilkaset tysiêcy rodzin. U Horodeckich jest czterech w jednym domu. Oto i¶cie kwantowy fenomen. (...) Tajemnice kwantowego ¶wiata najpierw zacz±³ odkrywaæ ojciec, profesor fizyki Ryszard Horodecki z Uniwersytetu Gdañskiego (...) Wszyscy synowie (...) poszli w ¶lady ojca. Mo¿e dlatego, ¿e zamiast wyczerpuj±co obja¶niaæ, mówi³, ¿e nie wie. Pokazywa³ im, ile jeszcze jest do poznania. (...) Dzi¶ na ten obszar niezbadany wypuszczaj± siê razem. Buszuj± w matematycznych wzorach. W tych wyprawach ka¿dy ma inn± misjê. Ojciec wytycza kierunki strategiczne. Pawe³ nie boi siê samotnie zapuszczaæ w labirynt kwantowych wzorów (...). Kiedy wraca ze zwiadu, zdaje relacjê Micha³owi, który konstruuje matematyczny plan labiryntu i wymy¶la opisuj±ca go ostatecznie formu³ê. Tak dochodz± do odkryæ. (...) Kiedy ogarnia ich pasja, nie potrafi± uwolniæ siê od pracy. Nie musz± jej przywo³ywaæ. Sama drêczy.
(...) Dzi¶ wspó³pracuj± m.in. z Camridge, Oksfordem, Berkeley czy Instytutem Maksa Plancka. Na swoim koncie maj± liczne publikacje w presti¿owych pismach naukowych. W sierpniu tego roku tygodnik „Nature” zamie¶ci³ artyku³ o informacji kwantowej. Wspó³autorem pracy jest Micha³ Horodecki. Razem z Jonathanem Oppenheimem z Cambridge University odkryli, ¿e ma ona, wbrew zdrowemu rozs±dkowi, warto¶æ ujemn±. To prawo znajdzie zastosowanie, gdy rozwin± siê kwantowe sieci przesy³ania danych, analogiczne do dzisiejszego Internetu. - Ich pomys³y nadaj± kierunek badaniom w dziedzinie informatyki kwantowej w wielu o¶rodkach na ¶wiecie, a Gdañsk uczyni³y jednym z wiod±cych centrów badawczych w tej dziedzinie - mówi prof. Marek Ku¶, dyrektor Centrum Fizyki Teoretycznej PAN. (Jolanta Zarembina, Buszuj±cy w kwantach, „Newsweek”, 23.10.2005)
Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej przyznano w tym roku po raz czternasty. Rada Fundacji przyznaje je wybitnym uczonym w czterech kategoriach: nauk humanistycznych i spo³ecznych, przyrodniczych i medycznych, ¶cis³ych oraz technicznych. Dotychczas uhonorowano nagrod± - ³±cznie z tegorocznymi laureatami - 49 osób. £atwo obliczyæ, ¿e nie zawsze wrêczano nagrodê we wszystkich czterech kategoriach. Jeden raz nie wrêczono nagrody w dziedzinie nauk humanistycznych i spo³ecznych, dwa razy w zakresie nauk ¶cis³ych i a¿ cztery razy - nauk technicznych. Trzech spo¶ród dotychczasowych laureatów ju¿ nie ¿yje. Niemal wszyscy nagrodzeni s± profesorami polskich i zagranicznych uczelni i instytutów badawczych. Wyj±tkiem jest uhonorowany nagrod± w dziedzinie nauk humanistycznych w 1994 r. ¶p. mgr Roman Aftanazy z Towarzystwa Przyjació³ Ossolineum. Nagradzane s± osi±gniêcia indywidualne z ostatnich 4 lat, które stanowi± istotny wk³ad w ¿ycie duchowe i postêp cywilizacyjny naszego kraju oraz zapewniaj± Polsce miejsce w nauce ¶wiatowej.
Nagroda FNP cieszy siê opini± najpowa¿niejszej nagrody naukowej w Polsce. Jest tak¿e niew±tpliwie najpowa¿niejsza pod wzglêdem warto¶ci finansowej. Gdy ustanawiano j± w 1992 r., uznano, ¿e satysfakcjonuj±c± gratyfikacj± dla uczonych bêdzie 10 tys. dolarów. Obecnie nagroda wynosi 100 tys. z³, co jest równowarto¶ci± ponad 30 tys. dolarów.
Laureatami Nagrody FNP w 2005 r. zostali: w dziedzinie nauk humanistycznych i spo³ecznych - prof. Karol My¶liwiec z Zak³adu Archeologii ¦ródziemnomorskiej PAN w Warszawie, za odkrycie grobowca wezyra Merefnebefa w nekropolii w Sakkarze (Egipt) udokumentowane w monografii The Tomb of Merefnebef (2004); w dziedzinie nauk przyrodniczych i medycznych - prof. Zofia Kielan-Jaworowska, em. profesor w Instytucie Paleobiologii PAN w Warszawie, za twórcz± syntezê badañ nad mezozoiczn± ewolucj± ssaków przedstawion± w fundamentalnym dziele Mammals from the Age of Dinosaurus (2004); w dziedzinie nauk technicznych - prof. Roman S³owiñski z Instytutu Informatyki Politechniki Poznañskiej, za opracowanie metodyki komputerowego wspomagania decyzji podejmowanych na podstawie niepe³nych danych.
W XIV edycji nie przyznano nagrody w dziedzinie nauk ¶cis³ych.
(pik)
Nagrody Prezesa Rady Ministrów
12 pa¼dziernika wrêczono nagrody prezesa Rady Ministrów za rozprawy doktorskie i habilitacyjne oraz dzia³alno¶æ naukow±, naukowo-techniczn± lub artystyczn± za rok 2004. Do dwunastej edycji nagród zg³oszono ³±cznie 189 wniosków, w tym 178 o nagrody naukowe i 11 o nagrody za osi±gniêcia naukowo-techniczne. W roku ubieg³ym by³o ich odpowiednio 171 i 5. W pierwszej grupie zg³oszono do nagród: 99 doktoratów, 25 habilitacji, 28 wybitnych osi±gniêæ i 26 kandydatów do nagrody za wybitny dorobek naukowy. W tym roku nagrodzono 29 rozpraw doktorskich i 8 habilitacji. Przyznano 1 nagrodê za wybitne osi±gniêcie naukowe, 7 za wybitny dorobek naukowy oraz 5 za wybitne krajowe osi±gniêcie naukowo-techniczne. - Uznali¶my, ¿e wiêksza grupa uczonych zas³uguje na nagrody za ca³okszta³t dzia³alno¶ci, natomiast wnioski o jednostkowe osi±gniêcie s± mniej uzasadnione. Równie¿ uznali¶my, ¿e nie nale¿y dawaæ 10 nagród za habilitacje, a przyznaæ cztery nagrody wiêcej za doktoraty - mówi prof. Marek Chmielewski z Instytutu Chemii Organicznej PAN w Warszawie, przewodnicz±cy Zespo³u ds. Nagród Prezesa Rady Ministrów.
W¶ród nagrodzonych prac habilitacyjnych s± a¿ 4 z Krakowa, 2 z Warszawy, po 1 z £odzi i Poznania. W¶ród nagrodzonych doktoratów 16 obroniono w Warszawie, po 5 w Poznaniu i we Wroc³awiu oraz po jednym w Szczecinie, Gdañsku i Krakowie. A¿ 8 doktoratów obroniono w Uniwersytecie Warszawskim, 6 w jednostkach Polskiej Akademii Nauk (tak¿e 2 z nagrodzonych habilitacji pochodzi z PAN), 4 w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, a 3 w Uniwersytecie Wroc³awskim. Za wybitny dorobek naukowy nagrodzono uczonych z Warszawy (4) i Krakowa (3). Tak¿e warszawskiego uczonego uhonorowano za wybitne osi±gniêcia naukowe. W kategorii wybitnych krajowych osi±gniêæ naukowo-technicznych wyró¿niono tak¿e zespo³y kierowane przez uczonych z du¿ych o¶rodków: Warszawy, Krakowa, Poznania i ³odzi. - Aktywno¶æ du¿ych o¶rodków akademickich nie powinna budziæ w±tpliwo¶ci. Zdolno¶ci ludzkie s± co prawda roz³o¿one równo. Jednak¿e ci zdolniejsi i my¶l±cy staraj± siê zdobyæ wykszta³cenie w renomowanych o¶rodkach akademickich i instytutach PAN. Tam tworz± siê mocniejsze ¶rodowiska naukowe, które sprzyjaj± indywidualnemu rozwojowi. Tam te¿ s± lepsze biblioteki i wyposa¿enie aparaturowe, czyli po prostu warsztaty naukowe - komentuje prof. Chmielewski.
Nagrody przyznaje Zespó³ ds. Nagród Prezesa Rady Ministrów, powo³ywany przez premiera na trzyletni± kadencjê. Cz³onków zespo³u (26) desygnuj±: Prezydium PAN (7), ministra edukacji narodowej (7), ministra nauki (7) i prezesa Rady Ministrów (5). Premier mianuje te¿ przewodnicz±cego zespo³u.
Laureatami w poszczególnych kategoriach zostali:
Za wybitny dorobek naukowy: prof. Krzysztof Birkenmajer z Instytutu Nauk Geologicznych PAN, O¶rodek Badawczy w Krakowie, prof. Marek Jakóbisiak z AM w Warszawie, prof. Zofia Kielan-Jaworowska z Instytutu Paleobiologii PAN, prof. Hieronim Kubiak, socjolog z UJ, prof. Henryk Markiewicz, literaturoznawca z UJ, prof. Dawid Shugar z Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN, prof. Andrzej Kajetan Wróblewski z Instytutu Fizyki Do¶wiadczalnej UW.
Za wybitne osi±gniêcie naukowe: prof. Karol My¶liwiec z Zak³adu Archeologii ¦ródziemnomorskiej PAN.
Za rozprawy habilitacyjne: Piotr Bo¿ek z Instytutu Fizyki J±drowej PAN, Anna Cie¶licka z Instytutu Filologii Angielskiej UAM, Tomasz J. Guzik z CM UJ, Piotr Krasny z Wydzia³u Historycznego UJ, Rafa³ Pawliczak z UM w £odzi, Mariusz Przybycieñ z Wydzia³u Fizyki i Informatyki Stosowanej AGH, Krzysztof Wójtowicz z Wydzia³u Filozofii i Socjologii UW, Robert Zaborowski z Instytutu Historii Nauki PAN.
Za rozprawy doktorskie: Aneta Agnieszka Bartosik z Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN, Anna B±kowska z Wydzia³u Nauk o ¯ywno¶ci AR we Wroc³awiu, Magdalena Ba¶kiewicz-Masiuk z PAM w Szczecinie, Alina Borkowska-Rychlewska z Wydzia³u Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, Rafa³ Czajkowski z Instytutu Biologii Do¶wiadczalnej PAN, ¦wiatos³aw Gal z Instytutu Matematyki UWr., Micha³ Herer z Wydzia³u Filozofii i Socjologii UW, Micha³ Jasiczak z Wydzia³u Matematyki i Informatyki UAM, Filip Jeleñ z Instytutu Biochemii i Biologii Molekularnej UWr., Pawe³ Robert Jó¼wik z Wydzia³u Mechanicznego WAT, Jaros³aw Kalisiak z Instytutu Chemii Organicznej PAN, Adam Kisiel z Wydzia³u Fizyki PW, Jakub Kloc-Konko³owicz z Wydzia³u Filozofii i Socjologii UW, Arkadiusz Kosmala z Instytutu Genetyki Ro¶lin PAN, Katarzyna Marciniak z O¶rodka Badañ nad Tradycj± UW, Tomasz Markiewicz z Instytutu Archeologii UW, Iwona Mruk z Wydzia³u Biologii, Geografii i Oceanologii UG, Adam Osêkowski z Instytutu Matematyki UW, Piotr Przybylski z Wydzia³u Chemii UAM, Magdalena Rembowska-P³uciennik z Instytutu Badañ Literackich PAN, Zbigniew Rogulski z Wydzia³u Chemii UW, Mariusz Smoliñski z Instytutu Historii Sztuki UW, El¿bieta Socha z Wydzia³u Prawa, Administracji i Ekonomii UWr., Sylwia Szotek z Instytutu Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn PWr., Anna Wawrzyñska (z d. B³aszczyk) z Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN, Ma³gorzata Witkowska z Wydzia³u Metalurgii i In¿ynierii Materia³owej AGH, Emilia Wójcik z Wydzia³u Geologii UW, Artur Zbiciak z Wydzia³u In¿ynierii L±dowej PW, Agnieszka ¯elisko z Centrum Badañ nad Ro¶linami Uniwersytetu Umea (Szwecja) - Wydzia³u Biologii UAM.
Za wybitne krajowe osi±gniêcia naukowo-techniczne: Zespó³ pod kierownictwem prof. Stanis³awa Witka z PWr., Jednostka Ratownictwa Chemicznego w Tarnowie - I nagroda; Zespó³ pod kierownictwem prof. Andrzeja Dobrogowskiego z PP - II nagroda; Zespó³ autorski w sk³adzie: prof. Andrzej Gonet i prof. Stanis³aw Stryczek z AGH - II nagroda; Zespó³ pod kierownictwem prof. W³adys³awa Mielczarskiego z P£ - III nagroda; Zespó³ pod kierownictwem prof. Ryszarda Pohoreckiego z PW, Zak³ady Azotowe w Tarnowie-Mo¶cicach S.A., Instytut Chemii Organicznej PAN - III nagroda.
(rat)
Uczelnie w statystyce
Idea za³o¿enia w Szczecinie szko³y wy¿szej narodzi³a siê w XVI w., jednak konkurencja Uniwersytetu Gryfiñskiego nie pozwoli³a jej zrealizowaæ. Do pomys³u powrócono dopiero po II wojnie ¶wiatowej, co doprowadzi³o do utworzenia kilku uczelni. W latach 80. XX w. z inicjatywy Szczeciñskiego Towarzystwa Naukowego powsta³ Komitet ds. Powo³ania Uniwersytetu, którego starania zakoñczy³y siê utworzeniem Uniwersytetu Szczeciñskiego. Rozpocz±³ on dzia³alno¶æ 1 wrze¶nia 1985. Pocz±tkowo jego strukturê tworzy³y 4 wydzia³y: Humanistyczny, Ekonomiczny, Matematyki, Fizyki i Chemii oraz Biologii i Nauk o Morzu, 2 instytuty dzia³aj±ce poza wydzia³ami: Prawa i Administracji oraz Kultury Fizycznej, a tak¿e 6 jednostek miêdzywydzia³owych.
Obecnie uniwersytet tworzy 7 wydzia³ów: Humanistyczny, Prawa i Administracji, Zarz±dzania i Ekonomiki Us³ug, Nauk Ekonomicznych i Zarz±dzania, Nauk Przyrodniczych, Matematyczno-Fizyczny oraz Teologiczny, 3 jednostki miêdzywydzia³owe: Miêdzywydzia³owe Studium Kszta³cenia Pedagogicznego, Studium Praktycznej Nauki Jêzyków Obcych i Studium Wychowania Fizycznego, oraz 2 jednostki ogólnouczelniane: Biblioteka G³ówna wraz z 11 oddzia³ami oraz Wydawnictwo Naukowe USz.
Uczelnia posiada prawo do doktoryzowania w 9 dyscyplinach naukowych. Cztery wydzia³y posiadaj± prawo do nadawania stopnia doktora habilitowanego.
W uniwersytecie kszta³ci siê 37 tys. studentów, w tym na studiach dziennych 15 280 studentów. W ci±gu 20 lat USz. wykszta³ci³ ponad 77 tys. absolwentów. Uniwersytet zatrudnia 1203 pracowników dydaktyczno-naukowych i 856 administracyjnych. W¶ród nauczycieli akademickich jest 108 profesorów tytularnych, 148 doktorów habilitowanych i 562 doktorów.
W 1985 r. dominowa³a tematyka stanowi±ca kontynuacjê badañ prowadzonych wcze¶niej w jednostkach naukowych tych uczelni (Politechnika Szczeciñska, Wy¿sza Szko³a Pedagogiczna), które po konsolidacji utworzy³y strukturê uniwersytetu. Badania skupia³y siê wokó³: ochrony ¶rodowiska naturalnego, fizyki i biologii morza, socjologii morskiej, informatyki ekonomicznej (g³ównie w zarz±dzaniu transportem), informatyki w zarz±dzaniu, funkcjonowania gospodarki narodowej na tle gospodarki ¶wiatowej, optymalizacji w przemy¶le i transporcie, rynku w regionie i rynków zagranicznych, przestrzenno-funkcjonalnych struktur turystyki, potrzeb i kierunków modernizacji i doskonalenia procesu dydaktyczno-wychowawczego, ¶rodowiskowych uwarunkowañ procesu wychowania, zjawisk patologii spo³ecznej i ich wp³ywu na wychowanie dzieci i m³odzie¿y, literatury i jêzyka polskiego, szczególnie na Pomorzu Zachodnim, literatury rosyjskiej i radzieckiej.
Dzia³alno¶æ naukowa nasili³a siê z pocz±tkiem lat 90. Podstawowe znaczenie odegra³y ¶rodki pozyskiwanez Komitetu Badañ Naukowych. W 1994 ³±czne dotacje na badania w³asne, badania statutowe, projekty badawcze, granty i dzia³alno¶æ ogólnotechniczn± wzros³y do 8,5 mld z³, czyli o ponad 30 proc. W latach 1996-99 nast±pi³ bardzo dynamiczny rozwój dzia³alno¶ci naukowo-badawczej w Uniwersytecie Szczeciñskim. W 1999 wzrost ¶rodków przekazywanych z KBN wyniós³ a¿ 50 proc.
W roku 2004 USz. uzyska³ granty MNiI o warto¶ci 1 121 310 z³, a w pierwszym pó³roczu 2005 roku, po zamkniêciu konkursu styczniowego, otrzyma³ 768 300 z³. W latach 1999-2004 pracownicy uniwersytetu uzyskali 46 grantów. W 2005 r. ogólne dotacje z MNiI dla uczelni wynios³y ponad 3 000 400 z³, w tym 1 738 400 na dzia³alno¶æ statutow± i 1 148 000 na badania w³asne. W 2005 r. uczelnia zrealizowa³a 719 tematów badawczych, w tym 550 to badania w³asne.
W 2005 roku powsta³ Dzia³ Spraw Miêdzynarodowych. Dziêki jego pracy na prze³omie 2004/05 roku uczelnia pozyska³a ponad 15,5 mln z³.
Paulina Olechowska
umk/Europejskie Towarzystwo Socjologiczne
Ponad 1000 badaczy z 48 krajów przyjecha³o do Torunia, aby w dniach 9-12 wrze¶nia wzi±æ udzia³ w VII Kongresie Europejskiego Towarzystwa Socjologicznego - najwiêkszym i najbardziej presti¿owym spotkaniu socjologów naszego kontynentu. Kongres odbywa siê cyklicznie, ¶rednio co dwa lata, w renomowanych o¶rodkach my¶li socjologicznej, takich jak: Wiedeñ (1992), Budapeszt (1995), Essex (1997), Amsterdam (1999), Helsinki (2001) czy Murcia (2003). Oddanie organizacji tegorocznego spotkania w rêce Instytutu Socjologii Uniwersytetu Miko³aja Kopernika jest znacznym wyró¿nieniem dla tego m³odego o¶rodka.
W Toruniu spotkali siê socjologowie nie tylko z krajów „starej” i „nowej” Europy, ale równie¿ obu Ameryk, Azji, Afryki, a nawet dalekiej Australii. W¶ród nich znalaz³y siê tak¿e znane postaci ze ¶wiata nauki, jak: Goran Therborn, Henryk Domañski, Andrzej Rychard, Miros³awa Marody czy Charles Tilly, reprezentuj±cy nurt socjologii historycznej, badaj±cej d³ugofalowe zmiany struktury spo³ecznej.
Tegoroczny kongres odbywa³ siê pod has³em „Rethinking inequalities” i po¶wiêcony by³ problematyce szeroko rozumianych nierówno¶ci spo³ecznych. W zamierzeniu organizatorów mia³ wyznaczyæ kierunki my¶lenia o najwa¿niejszych procesach spo³ecznych wspó³czesnego ¶wiata. Podczas obrad podkre¶lano, ¿e czas ju¿ zmieniæ nie tylko tradycyjne spojrzenie na problem nierówno¶ci, ale tak¿e sposób analizowania procesów spo³ecznych. Zdaniem socjologów, trzeba „chwytaæ” nowe formy i kryteria podzia³ów spo³ecznych, uwzglêdniaj±c wszystkie wymiary globalizacji czy transformacji systemu politycznego w krajach Europy ¦rodkowowschodniej. Zastanawiano siê, dlaczego niektóre regiony kontynentu rozwijaj± siê szybko, a inne stoj± w miejscu. Stwierdzono, ¿e nierówno¶ci w coraz wiêkszym stopniu wynikaj± z bezrobocia, zró¿nicowania dostêpu do edukacji, informacji i nowoczesnych technologii, a tak¿e konfliktów religijnych i p³ciowych. Wed³ug socjologów, pieni±dze nie s± najwa¿niejszym czynnikiem wp³ywaj±cym na poziom ¿ycia jednostek i ca³ych pañstw. Zwrócono tak¿e uwagê na coraz powszechniejsze w Europie zjawisko biurokratycznego zacierania naturalnych ró¿nic miêdzy lud¼mi i na mizerne dzia³ania polityków w kierunku niwelowania nierówno¶ci.
Europejskie Towarzystwo Socjologiczne jest najwiêksz± organizacj± zrzeszaj±c± europejskich socjologów. Do jego zarz±du do³±czy³a podczas kongresu dr Monika Kwieciñska-Zdrenka z Instytutu Socjologii UMK, jedyna Polka startuj±ca do w³adz ETS, nale¿±ca do grona organizatorów toruñskiego spotkania socjologów. Naukowo zajmuje siê badaniem ¿ycia na wsi, zw³aszcza m³odzie¿y. Jest autork± ksi±¿ek Ubóstwo na terenach wiejskich pó³nocnej Polski oraz Aktywni czy bezradni wobec w³asnej przysz³o¶ci. M³odzie¿ wiejska na tle ogó³u m³odzie¿y.
(kin)
Uniwersytet Jagielloñski
Do rewelacyjnych odkryæ doprowadzi³y badania archeologiczne dziedziñca Collegium Novum, podjête w zwi±zku z budow± windy w tym obiekcie przez zespó³ archeologów z Instytutu Archeologii UJ, kierowany przez Dariusza Niemca. Wkrótce po zerwaniu posadzki dziedziñca natrafiono na relikty pó¼nogotyckiego muru, który zosta³ zidentyfikowany jako mur graniczny XV-wiecznych burs Jerusalem i Filozofów. Zachowa³y siê resztki XVII-wiecznych sklepieñ kamienno-ceglanych, a pod nimi ¶lady gniazd po osadzeniu belek drewnianych, wskazuj±cych na wykonanie pod tym sklepieniem podwieszonego stropu. Ustalono, ¿e w XVII w. obni¿ono poziom u¿ytkowy dna piwnicy Bursy Filozofów.
Bursa Jerusalem zosta³a ufundowana przez Zbigniewa Ole¶nickiego w latach 1453-56, a Filozofów na pocz±tku XV w., nie wcze¶niej ni¿ w 1447. Bursy te sp³onê³y w 1841, a pozosta³o¶ci± po próbie zagospodarowania ich ruin jest ceglana XIX-wieczna kanalizacja ¶ciekowa, czynna czê¶ciowo do dzisiaj. Istniej±cy obecnie w tym miejscu budynek Collegium Novum powsta³ w latach 1883-87.
Dariusz Niemiec ustali³, ¿e wschodnie fundamenty Collegium Novum i ¶redniowiecznych burs posadowione s± na pozosta³o¶ciach dwóch domów mieszczañskich oddzielonych od siebie 1,5-metrowym miedzuchem (w±sk± uliczk± oddzielaj±c± je). ¬ród³a pisane potwierdzaj±, ¿e w 1430 istnia³ w tym miejscu Dom Jerusalem, bêd±cy w³asno¶ci± Agnieszki, wdowy po Bernardzie z Brzegu, od której kupi³ go kardyna³ Zbigniew Ole¶nicki. Wiele najstarszych obiektów uniwersyteckich, z Collegium Maius na czele, powstawa³o poprzez zakup i przebudowê domów mieszczañskich.
W¶ród gromadz±cych siê w uliczce pomiêdzy domami mieszczañskimi nawarstwieñ uda³o siê zidentyfikowaæ poziom z czasów ich budowy z warstw± zaprawy murarskiej, który znajdowa³ siê ok. 3 m poni¿ej obecnego poziomu dziedziñca. Pod nim natrafiono na starsze obiekty, zwi±zane z jeszcze starsz± faz± polokacyjnej zabudowy Krakowa: m.in. jamy do do³owania gliny oraz przeznaczone na odpadki do³y ch³onne. Pierwszy z wymienionych obiektów ma zwi±zek z funkcjonuj±cymi wówczas w najbli¿szym otoczeniu tego miejsca pracowniami garncarskimi. Ze ¼róde³ historycznych wynika, ¿e obecna ul. Go³êbia w ¶redniowieczu by³a ul. Garncarsk±. Prawdopodobnie z garncarstwem zwi±zane s± tak¿e pozosta³o¶ci dwóch pieców. Interesuj±cych znalezisk dokonano w do³ach ch³onnych, z których wydobyto bogat± kolekcjê ceramiki gotyckiej.
Poniewa¿ zmieniona zosta³a pierwotna lokalizacja windy, kontynuowano badania archeologiczne po drugiej stronie dziedziñca Collegium Novum. Doprowadzi³y one do najwiêkszego sukcesu, tj. wydobycia unikatowego mosiê¿nego cyrkla w typie tzw. krocznika. Najstarsze cyrkle znajduj±ce siê w najbogatszych kolekcjach w Oxfordzie i Florencji pochodz± z XVI wieku, tymczasem cyrkiel z Collegium Novum mo¿na, wed³ug Dariusza Niemca, datowaæ na XV-XVI wiek, czyli na czasy dzia³alno¶ci Miko³aja Kopernika. Bez w±tpienia jest zwi±zany z uniwersytetem, gdy¿ przyrz±dy te s³u¿y³y do nauki geometrii lub badañ astronomicznych. Podczas konserwacji cyrkla Marcin Biborski odkry³ na nim sygnaturê „Omega”.
Natrafiono tak¿e na ¶lad przywar studenckich zwalczanych przez ¶redniowieczne przepisy uniwersyteckie, tj. ko¶æ do gry. Wydobyto kilka monet, m.in. denar jagielloñski, XVI-wieczny denar wêgierski (z 1546) i grosz Stanis³awa Augusta (z 1767).
Leszek ¦liwa
Uniwersytet Miko³aja Kopernika w Toruniu
W roku 1966 na Wydziale Prawa i Administracji UMK funkcjonowa³o 15 bibliotek zak³adowych. Ich wspólny ksiêgozbiór szacowano na ok. 26 tys. woluminów. W latach 1973-74 istnia³o ju¿ 19 bibliotek zak³adowych, z których najwiêkszy ksiêgozbiór posiada³a Katedra Powszechnej Historii Pañstwa i Prawa (ok. 5,4 tys. woluminów). W styczniu 1974 wspólne zasoby bibliotek wynios³y ok. 50 tys. woluminów. Po raz kolejny pojawi³y siê plany po³±czenia bibliotek. Uda³o siê je zrealizowaæ w 1977. 1 pa¼dziernika czytelnikom udostêpniono Bibliotekê Wydzia³ow±. By³ to jeden pokój - czytelnia na 10 miejsc, jedno miejsce do pracy oraz pomieszczenie magazynowe na ksi±¿ki. Nad wszystkim czuwa³ jeden bibliotekarz. Trudno wiêc by³o sprawiæ, by biblioteka sta³a siê centrum realizacji potrzeb czytelników.
Sytuacja zmieni³a siê nieco, gdy we wrze¶niu 1978 placówka otrzyma³a nowe pomieszczenie - czytelniê na 30 miejsc. Stworzono katalog alfabetyczny. Dokumentacja prowadzona by³a na bie¿±co. Uzupe³niano ksiêgozbiór. Wydawnictwa UMK biblioteka otrzymywa³a w formie darów. Rok 1978 by³ pierwszym pe³nym rokiem dzia³alno¶ci Biblioteki Wydzia³u Prawa i Administracji. Ksiêgozbiór liczy³ wówczas 3185 woluminów ksi±¿ek i 227 woluminów czasopism.
Oficjalne otwarcie biblioteki nast±pi³o 1 pa¼dziernika 1978. W 1986 biblioteka powiêkszy³a siê o kolejne 20 m2. W maju 1988 przyznano dodatkowe 1/2 etatu. W latach 90. zainteresowanie czytelników zbiorami biblioteki zaczê³o stopniowo wzrastaæ. Przeniesiono j± do pomieszczeñ kot³owni dawnej „Harmonijki” (ul. Fosa Staromiejska 1a). Niestety, warunki nie spe³nia³y oczekiwañ odwiedzaj±cych. Pomieszczenie nie by³o wyg³uszone, cyrkulacja powietrza z³a. W tym czasie w Katedrze Prawa Karnego istnia³a biblioteka z 1 etatem bibliotekarskim. W roku 1994 po³±czono j± z Bibliotek± Wydzia³u Prawa i przyznano nowe pomieszczenie. Posiadali¶my wówczas 3 etaty bibliotekarskie.
XXI wiek diametralnie zmieni³ wizerunek Biblioteki WPiA UMK. W lipcu 2000 przeniesiono j± do nowego budynku Collegium Iuridicum przy ul. Gagarina 15. Dzi¶ biblioteka posiada 5 i 1/2 etatu. Zajmuje powierzchniê 2170 m2, z czego 670 m2 zajmuj±: wypo¿yczalnia, 2 czytelnie - profesorska na 16 miejsc i studencka na 86 miejsc, hall katalogowy, magazyn, pomieszczenia biurowe, terminale komputerowe z 17 stanowiskami; 1500 m2 w piwnicy zajmuje magazyn. Piwnicê z magazynem górnym ³±czy winda towarowa.
Zbiory gromadzone w bibliotece maj± charakter naukowo-monograficzny. Odwiedzaj±cy mog± na miejscu skorzystaæ z czasopism bie¿±cych (polskich i zagranicznych) oraz ksi±¿ek z aktualnym stanem prawnym (w czytelni studenckiej - dostêp wolny). Do dyspozycji czytelników s± prawnicze programy komputerowe: LEX, TEMIDA, LEX POLONICA i POLSKA BIBLIOGRAFIA PRAWNICZA. W pa¼dzierniku 2004 uruchomiona zosta³a strona internetowa biblioteki - http://biblioteka.law.uni.torun.pl.
Marzenna Cupa, kierownik BWPiA
Konferencja Rektorów Uczelni Rolniczych
28 wrze¶nia obradowali w Lublinie rektorzy akademii rolniczych. Przedmiotem dyskusji by³a m.in. nowa ustawa o szkolnictwie wy¿szym, która wiele rozstrzygniêæ pozostawia w gestii statutów uczelni. Obecnie wszystkie pañstwowe akademie rolnicze spe³niaj± warunki formalne, by uzyskaæ miano uniwersytetów przymiotnikowych. Rektorzy zastanawiali siê, jakie powinny to byæ przymiotniki. - Ustalili¶my, ¿e nazwa „uniwersytet rolniczy” nie bêdzie adekwatna, je¶li we¼miemy pod uwagê oferowane przez nasze uczelnie kierunki kszta³cenia i prowadzone badania. Najtrafniejsza wydaje siê nazwa „uniwersytet przyrodniczy” - mówi prof. Zdzis³aw Targoñski, rektor lubelskiej AR i przewodnicz±cy KRUR.
Rektorzy uznali, ¿e ograniczenie mo¿liwo¶ci zatrudnienia naukowców do dwóch etatów jest wystarczaj±ce, choæ zapewne w wyj±tkowych przypadkach pozwol± swoim pracownikom na trzecie miejsce pracy. Uczestnicy konferencji postanowili reaktywowaæ ¶rodowiskow± komisjê akredytacyjn±. Nie bêdzie ona jednak powiela³a pracy PKA, ale porównywa³a ze sob± poszczególne kierunki w ró¿nych uczelniach rolniczych, tworz±c swego rodzaju ranking.
Rektorzy uznali, ¿e wprowadzenie studiów trójstopniowych, zgodnych z systemem boloñskim, nak³ada na nich obowi±zek stworzenia nowych, zunifikowanych dla poszczególnych kierunków programów kszta³cenia, co umo¿liwi wymianê studentów miêdzy uczelniami. Uznali tak¿e, i¿ kszta³cenie weterynarzy powinno siê odbywaæ w systemie dwustopniowym, tj. studiów magisterskich i doktoranckich. Zastanawiano siê, czy nie ma innych kierunków, które wymaga³yby podobnej organizacji.
Akademie rolnicze u¿ytkuj± sporo gruntów. Wiele z nich do dzi¶ jest w³asno¶ci± skarbu pañstwa. Uczestnicy lubelskiego spotkania uznali, ¿e nale¿y niezw³ocznie uporz±dkowaæ sytuacjê w³asno¶ciow±, wystêpuj±c do wojewodów o przekazanie tych terenów na w³asno¶æ uczelni.
(pik)
Stowarzyszenie Archiwistów Polskich
W dniach 22-23 wrze¶nia odby³a siê w Gdañsku, zorganizowana przez pracowników archiwów Politechniki Gdañskiej i Uniwersytetu Gdañskiego, XII konferencja Sekcji Archiwów Instytucji Naukowych i Kulturalnych Stowarzyszenia Archiwistów Polskich. Omawiano na niej aspekty prawne funkcjonowania archiwów szkó³ wy¿szych oraz instytucji naukowych i kulturalnych po wej¶ciu w ¿ycie „Prawa o szkolnictwie wy¿szym”. Niestety, zawarte w nim zapisy niewiele mówi± o usytuowaniu uczelnianych archiwów w strukturze szko³y wy¿szej, o zasadach ich funkcjonowania, odsy³aj±c w tych kwestiach do ustawy o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach z 1983 r.
Referaty koncentrowa³y siê na przedstawieniu zasad funkcjonowania archiwów poszczególnych instytucji. Dyskusje w trakcie obrad uwidoczni³y podstawowy problem, jakim jest brak konsultacji ustawodawców ze ¶rodowiskiem archiwistów w momencie opracowywania nowych uregulowañ prawnych dotycz±cych archiwów. To dotyczy zarówno d³ugoletnich przygotowañ do zmiany zapisów ustawy archiwalnej, jak i zapisu o archiwach w uczelniach w „Prawie o szkolnictwie wy¿szym” czy ministerialnych rozporz±dzeniach, chocia¿by tych dotycz±cych dokumentacji przebiegu studiów. Postulowane zwiêkszenie aktywno¶ci ¶rodowiska archiwistów zaowocowa³o powo³aniem komisji, która ma przygotowywaæ opinie dla urzêdników pañstwowych, opracowuj±cych nowe przepisy o archiwach. W jej sk³ad weszli zarówno pracownicy naukowi z dziedziny archiwistyki i prawa, jak i pracownicy archiwów szkó³ wy¿szych i instytucji naukowych.
Zwrócono uwagê, ¿e wej¶cie w ¿ycie przepisów nowej ustawy o szkolnictwie wy¿szym wymaga dostosowania do nowych wymogów statutów i regulaminów obowi±zuj±cych w uczelniach. Mo¿e to byæ moment wprowadzenia koniecznych zmian w funkcjonowaniu archiwów uczelnianych. Zaproponowano tak¿e opracowanie ogólnie obowi±zuj±cych standardów usytuowania archiwów w strukturze uczelni, wymogów dotycz±cych wykszta³cenia i przygotowania zawodowego pracowników archiwów tego typu instytucji, standardów lokalowych, wyposa¿enia magazynów itp. Dostrze¿ono tak¿e konieczno¶æ doprecyzowania i ujednolicenia terminologii archiwalnej.
Wa¿nym elementem konferencji by³o przedstawienie dotychczasowych wyników prac nad wzorcow± instrukcj± kancelaryjn± i jednolitym rzeczowym wykazem akt, które trwaj± w Instytucie Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Miko³aja Kopernika w Toruniu.
Ustalono, ¿e tematem nastêpnego spotkania, które odbêdzie siê we wrze¶niu 2006 w Legnicy, bêdzie „Archiwista - stra¿nik pamiêci czy urzêdnik?”
Hanna Jaszkowska
Uniwersytet Marii Curie-Sk³odowskiej
Ju¿ po raz dwunasty fizycy z ca³ego ¶wiata spotkali siê, by dyskutowaæ o problemach, z którymi przysz³o siê im zmierzyæ w ostatnim czasie. Oprócz teorii poruszano kwestie fizyki do¶wiadczalnej. W Warsztatach Fizyki J±drowej w Kazimierzu Dolnym, które odbywa³y siê w dniach 21-25 wrze¶nia, udzia³ wziê³o blisko 80 osób z kilkunastu krajów. W tym roku uwagê naukowców skupi³a struktura j±drowa i niskoenergetyczne reakcje j±drowe.
Przedstawiono najnowsze osi±gniêcia dotycz±ce produkcji pierwiastków superciê¿kich, ich opisu w modelach makroskopowo-mikroskopowych oraz w teorii ¶redniego pola nukleonowego w j±drach, kwestie rozszczepienia i fuzji j±drowej, problemy oddzia³ywañ pairing w najnowszych postaciach, wyniki teorii funkcjona³u gêsto¶ci modelu relatywistycznego pola, a tak¿e zagadnienia modelu sprzê¿enia z continuum.
W trakcie piêciu warsztatowych dni wyg³oszono 30 referatów i zaprezentowano 15 plakatów. Prelekcje podzielono na cztery sesje: „Superheavy” (J±dra superciê¿kie), „Forces” (Si³y), „Fusion-Fission” (Fuzja-Rozszczepienie), „Limits” (Granice). Odby³a siê te¿ sesja plakatowa.
Z uwagi na trwaj±cy obecnie ¶wiatowy rok fizyki, organizatorzy postanowili rozpocz±æ konferencjê wyk³adem nawi±zuj±cym do wczesnych prac Alberta Einsteina. Wyg³osi³ go prof. W³adys³aw ¦wi±tecki, wybitny autorytet w dziedzinie teorii j±dra atomowego, od 1957 zwi±zany z Uniwersytetem Berkeley w Kalifornii. Clou wyk³adu by³o nowe spojrzenie na podstawy ogólnej teorii wzglêdno¶ci.
W tym roku do Kazimierza zaproszono wielu ¶wiatowej s³awy naukowców. Byli: Yuri Oganessian, odkrywca wielu pierwiastków superciê¿kich i laureat miêdzynarodowych nagród oraz Arabek Nasirov z Flerov Laboratory of Nuclear Reactions w Dubnej; Fritz Hessberger i Ernst Roeckl z Gesellschaft für Schwerionenforschung GmbH w Darmstadt; Janusz Wilczyñski i Adam Sobiczewski (m.in.) z Instytutu Problemów J±drowych w ¦wierku; Peter Ring i Klaus Dietrich z Technische Universitaet w Monachium. Z innych czo³owych o¶rodków, których reprezentanci pojawili siê na XII Warsztatach Fizyki J±drowej im. Marii i Piotra Curie, warto wymieniæ: Uniwersytet McMaster w Kanadzie, Hahn-Meitner Institute w Berlinie i Grand Accelerateur National d’Ions Lourds w Caen w Normandii.
Warsztaty wesz³y ju¿ na sta³e do kalendarza spotkañ fizyków j±drowych. Tradycjê zapocz±tkowali przed 11 laty profesorowie: Krzysztof Pomorski z UMCS, Jacek Dobaczewski z UW i Jerzy Dudek z IReS w Strasburgu, obecni tak¿e na tegorocznych warsztatach. Ide± corocznych spotkañ jest stworzenie mo¿liwo¶ci szerokich kontaktów dla m³odego pokolenia polskich fizyków j±drowych, g³ównie teoretyków. Do dzi¶, zgodnie z pierwotn± koncepcj±, warsztaty stanowi± forum dyskusyjne dla doktorantów i studentów oraz platformê wymiany do¶wiadczeñ ze starszymi, tak¿e tymi najwybitniejszymi kolegami z kraju i z zagranicy. Prezentacja wyników badañ jest jednym z kluczowych elementów warsztatów.
Uczestnicy z chêci± wziêli te¿ udzia³ w imprezach towarzysz±cych, m.in. wycieczce po Kazimierzu i okolicach oraz I ¦wiatowych Mistrzostwach w Petanque o Puchar Warsztatów. Organizatorem konferencji by³a Katedra Fizyki Teoretycznej UMCS, przy wspó³udziale Institute des Récherches Subatomiques w Strasburgu.
karma
Akademia Ekonomiczna im. Karola Adamieckiego w Katowicach
„Public relations - Sztuka skutecznej komunikacji w teorii i praktyce” - pod takim tytu³em odby³a siê w dniach 14-15 wrze¶nia w Podlesicach miêdzynarodowa konferencja naukowa z cyklu PR Forum, zorganizowana przez katowick± AE.
Forum organizowane by³o po raz drugi. Ubieg³oroczne pokaza³o potrzebê wymiany do¶wiadczeñ naukowców i praktyków z zakresu PR. Tegoroczne by³o doskona³± okazj± do podzielenia siê wiedz± miêdzy prelegentami z krajowych oraz zagranicznych o¶rodków naukowych.
Pierwszymi prelegentami byli: prof. Krystyna Wojcik z SGH oraz prof. Henryk Przybylski z AE w Katowicach. Prof. Wojcik scharakteryzowa³a g³ówne motywy determinuj±ce dzia³ania public relations przez firmy. Prof. Przybylski wyg³osi³ wyk³ad, który w ujêciu teoretycznym przybli¿y³ problem strategii w public relations oraz koncepcji zarz±dzania strategicznego w PR.
Nastêpnie dr Anna Adamus-Matuszyñska z AE w Katowicach przedstawi³a ró¿ne definicje s³owa interdyscyplinarno¶æ. Ta cecha PR wymusza wp³yw ró¿nych dziedzin wiedzy na rozwój public relations. Kolejny prelegent Rafa³ Czachowski, prezes Polskiego Stowarzyszenia Public Relations, przedstawi³ propozycjê karty standardów edukacyjnych PR.
Po sesji plenarnej odby³y siê dyskusje panelowe podzielone na trzy sekcje: „Zarz±dzanie PR-em”, „Rola mediów w komunikacji PR”, „Miêdzynarodowe public relations”. Podczas dyskusji panelowych pojawi³y siê bardzo ciekawe rozmowy, pytania, spostrze¿enia miêdzy teoretykami a praktykami. W³a¶nie na ten aspekt spotkania wskazywali uczestnicy, jako na bardzo warto¶ciowy. Nie co dzieñ przecie¿ naukowcy i ludzie zawodowo zajmuj±cy siê PR-em mog± konfrontowaæ swoje spostrze¿enia.
Bartosz £uczywo
Akademia Pedagogiczna w Krakowie
Jak byæ piêknym, dobrym i bogatym przedsiêbiorc±? Jakich metod analizy unikaæ, a jakie strategie globalne stosowaæ, by nie zgin±æ w oceanie transnarodowych przedsiêbiorstw? - zastanawiali siê uczeni w czasie II Ogólnopolskiej Metodycznej Konferencji Naukowej, zorganizowanej w dniach 11-14 pa¼dziernika przez Zak³ad Przedsiêbiorczo¶ci i Gospodarki Przestrzennej Instytutu Geografii Akademii Pedagogicznej w Krakowie.
Na specjalnej sesji po¶wiêconej „Roli etyki w przedsiêbiorczo¶ci”, która odby³a siê w przeddzieñ obchodów Dnia Papieskiego, uczeni w krótkich wyst±pieniach g³osili wy¿szo¶æ norm moralno-etycznych nad warto¶ciami pragmatycznymi.
Bez wiedzy na temat moralnej odpowiedzialno¶ci za oferowane towary nie mo¿e byæ mowy o sukcesie - grzmia³ prof. Zbigniew Zio³o z AP. Jego kaznodziejski ton doskonale wychwyci³ dr Tomasz Rachwa³, który wprost powiedzia³, ¿e „podstaw± sukcesu mened¿era s± warto¶ci etyczne, które spe³niaj± funkcjê GPS”.
Echa nauk Spencera o moralno¶ci kupieckiej, czyli o mezaliansie mamony z dekalogiem, rozbrzmiewa³y z mównicy w czasie wszystkich wyst±pieñ. Jêzyk encyklik Jana Paw³a II brzmia³ w wyst±pieniach m.in. Tomasza Tadeusza Brzozowskiego, który mówi³ o niebezpieczeñstwie zniewolenia cz³owieka przez technikê czy te¿ dr. Piotra Dardziñskiego z UJ, który na przyk³adzie ordolibera³ów pokaza³, ¿e porz±dek etyczny i gospodarczy nie tylko mo¿e, ale i musi byæ kompatybilny z gospodark± rynkow±.
O tym, ¿e nie jest ³atwo byæ dobrym szefem, mówili wszyscy. Du¿o niedobrych s³ów skierowano w kierunku administracji pañstwowej, niew³a¶ciwego prawa i braku wyobra¼ni polityków. Mamy wielki potencja³ rozwoju przedsiêbiorczo¶ci, ale go zupe³nie nie wykorzystujemy - konkludowa³a prof. Ma³gorzata Bednarczyk, kierownik Katedry Zarz±dzania w Turystyce UJ.
Niestety, krakowska konferencja nie pobudzi³a nikogo. Z powodu braku zainteresowania naukowców i przedsiêbiorców, nie odby³a siê ¿adna dyskusja. Raz tylko dosz³o do szybkiej wymiany zdañ na temat konieczno¶ci ubóstwa chrze¶cijanina. Co z³ego jest w moim bogactwie? - pyta³ Jan Szczepankiewicz, prezes Krajowego Forum Przedsiêbiorczo¶ci w Krakowie, który nie móg³ pogodziæ siê z chrze¶cijañskim imperatywem ubóstwa. Jego niezgoda na biedê by³a tak wielka, ¿e nie wys³ucha³ nawet odpowiedzi prelegenta.
Jola Workowska
Wy¿sza Szko³a Administracji i Zarz±dzania w Przemy¶lu
WSAiZ powsta³a w 1995 r. i wpisana jest do rejestru MENiS pod numerem 75. Ta najstarsza w Polsce po³udniowo-wschodniej uczelnia kszta³ci w Przemy¶lu i Rzeszowie 8 tys. studentów, w tym ok. 2 tys. na studiach dziennych. Uczelnia zatrudnia na etacie 74 pracowników naukowo-dydaktycznych. Dla 58 WSAiZ jest podstawowym miejscem pracy. W¶ród pracowników etatowych jest 40 samodzielnych pracowników naukowych, w tym 18 zatrudnionych w WSAiZ jako podstawowym miejscu pracy. Uczelnia zatrudnia tak¿e ok. 200 nauczycieli akademickich na czê¶ci etatu lub umowie-zleceniu.
Strukturê dydaktyczn± uczelni tworz± wydzia³y Administracji oraz Zarz±dzania i Marketingu w Przemy¶lu oraz zamiejscowy Wydzia³ Administracyjno-Prawny w Rzeszowie. Strukturê badawcz± WSAiZ tworzy 9 zak³adów.
Uczelnia otrzymuje dotacje pañstwowe na stypendia naukowe, socjalne oraz na zapomogi. W roku 2005 jest to 3236,5 tys. z³. Systemem stypendialnym objêtych jest 40 proc. studentów WSAiZ. W ub. roku akademickim stypendium naukowe wynosi³o 100-400 z³, za¶ socjalne 50-200 z³.
Powierzchnia dydaktyczna WSAiZ to 12 tys. m2. Uczelnia posiada te¿ 26 mieszkañ o powierzchni 2 tys. m2, w których zapewnia zakwaterowanie ponad 200 studentom. WSAiZ prowadzi kszta³cenie na kierunkach administracja (magisterskie) oraz zarz±dzanie i marketing (licencjackie). Prowadzi te¿ 14 kierunków studiów podyplomowych.
Biblioteka Uczelniana dysponuje ksiêgozbiorem licz±cym ponad 22 tys. ksi±¿ek i 100 tytu³ów czasopism. Wydawnictwo WSAiZ opublikowa³o dotychczas 112 pozycji. W ramach op³aty za studia studenci WSAiZ otrzymuj± podrêczniki do nauki przedmiotów egzaminacyjnych wydane przez Wydawnictwo WSAiZ, opracowane przez prowadz±cych zajêcia (w ub. roku akademickim 16 tys. egz.). W ci±gu 10 lat uczelnia zorganizowa³a 27 konferencji naukowych.
Obchody jubileuszu 10-lecia WSAiZ trwaj± od maja do listopada br. Z tej okazji odby³y siê m.in.: miêdzynarodowa konferencja naukowa „Prawnokarne aspekty wolno¶ci”, dzieñ studenta WSAiZ w Przemy¶lu i dzieñ studenta WSAiZ w Rzeszowie. We wrze¶niu mia³ miejsce zjazd absolwentów oraz miêdzynarodowa konferencja naukowa „O potrzebie zmian konstytucji Polski i Ukrainy”.
(pik, hk)
Akademicki Zwi±zek Sportowy
W dniach 28-31 sierpnia na X Akademickie Mistrzostwa Polski w Grach Zespo³owych przyjecha³o do Katowic 40 zespo³ów, 574 uczestników (w tym 477 kobiet), z siatkarzami Uniwersytetu Warmiñsko-Mazurskiego z Olsztyna i pi³karkami rêcznymi z AWFiS z Gdañska na czele. Te zawody s± dla wielu dru¿yn pierwszym sprawdzianem przed rozgrywkami lig pañstwowych.
W siatkówce mê¿czyzn rywalizowa³o 8 zespo³ów, w tym faworyci: AZS Olsztyn i Politechnika Warszawska. W ub.r., podczas IX AMP w Lublinie, PW zwyciê¿y³a z UWM 3:1. Tym razem podobny wynik, ale zwyciê¿y³ AZS UWM z Olsztyna. Za plecami faworytów, zespo³ów ekstraklasy, na trzecim miejscu znalaz³a siê Politechnika ¦l±ska z Gliwic.
Taka sama liczba zespo³ów rywalizowa³a w siatkówce kobiet. Najsilniejsz± dru¿yn± by³ AWF Poznañ, z dwoma srebrnymi medalistkami z Letniej Uniwersjady w Izmirze: Izabell± ¯ebrowsk±, studentk± Wy¿szej Szko³y Zarz±dzania i Bankowo¶ci w Poznaniu, i Dominik± Koczorowsk±, studentk± UAM. Poznanianki wygra³y fina³ z AZS Bia³ystok. Br±zowy medal zdoby³ I-ligowy zespó³ z Politechniki Czêstochowskiej.
Koszykówka kobiet zdominowana by³a przez zespo³y ekstraklasy: AZS Poznañ, UMK Toruñ, PWSZ Gorzów Wlkp. i Kolegium Karkonoskie z Jeleniej Góry, które w wymienionej wy¿ej kolejno¶ci zakoñczy³y tegoroczny turniej w sali katowickiego Spodka. Tylko 4 dru¿yny rywalizowa³y w koszykówce mê¿czyzn. Niespodziank± by³a wygrana zespo³u AWF Katowice z Politechnik± Czêstochowsk± 87:70. Kolejne miejsca zajê³y Politechnika Radomska i Uniwersytet Szczeciñski.
Po 6 zespo³ów przyst±pi³o do gry w turniejach pi³ki rêcznej kobiet i mê¿czyzn. W grupie pañ by³y 3 dru¿yny ekstraklasy. Faworytki - zespó³ AWFiS Gdañsk - wygra³y 13 punktami z Politechnik± Koszaliñsk±. Br±zowy medal wywalczy³y szczypiornistki AWF Katowice.
W¶ród mê¿czyzn równie¿ nie zawiód³ faworyt - te¿ dru¿yna z AWFiS Gdañsk. Srebro trafi³o do beniaminka - zespo³u UMCS Lublin, który w tym sezonie zagra w I lidze. W ub.r. zaj±³ na AMP szóste miejsce i odt±d szybko pnie siê do góry. Na trzecim miejscu - AWF Bia³a Podlaska. Najlepszymi szczypiornistami w tegorocznych Mistrzostwach zostali studenci: Mateusz Jachlewski (AWFiS Gdañsk), Dominik Jurek (UMCS Lublin) i Arkadiusz Olik (AWF Bia³a Podlaska).
Dominacja gdañskiej AWFiS dobrze wró¿y wystêpowi naszej reprezentacji na XVIII Akademickich Mistrzostwach ¦wiata w Pi³ce Rêcznej Kobiet i Mê¿czyzn w 2006 roku, które od 1 do 9 lipca bêd± rozegrane w Gdañsku, a roli organizatora podj±³ siê KS AZS AWFiS Gdañsk.
Od kilku lat na AMP w Grach Zespo³owych obecny jest tenis sto³owy. W tym roku rozgrywki odbywa³y siê w Mys³owicach. Zdecydowanie najlepsz± tenisistk± okaza³a siê Yang Xin, zdobywczyni dwóch z³otych (gra pojedyncza i podwójna kobiet) i jednego srebrnego medalu (gra mieszana), reprezentuj±ca barwy KU AZS Akademii im. Jana D³ugosza w Czêstochowie. Z kolei w finale mê¿czyzn w piêciosetowym pojedynku Tomasz Lewandowski pokona³ Filipa Szymañskiego, obaj z AWFiS Gdañsk.
Halina Hanusz
Politechnika Lubelska
W dniach 4-7 wrze¶nia odby³ siê II Ogólnopolski Kongres In¿ynierii ¦rodowiska, zorganizowany przez Komitet In¿ynierii ¦rodowiska PAN i najm³odszy w Polsce Wydzia³ In¿ynierii ¦rodowiska PL, przy udziale wydzia³ów in¿ynierii ¶rodowiska politechnik polskich, Narodowego Funduszu Ochrony ¦rodowiska i Gospodarki Wodnej oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony ¦rodowiska i Gospodarki Wodnej w Lublinie.
W ramach kongresu odby³y siê trzy sesje plenarne, 30. Mikrosympozjum Problemów Ochrony ¦rodowiska Morskiego oraz dwie sesje posterowe.
Na trzech sesjach plenarnych mówiono o: zrównowa¿onym rozwoju (prof. Jerzy S. B³a¿ejewski), gospodarce wodnej w Polsce (prof. Zdzis³aw Kaczmarek), in¿ynierii sanitarnej i wodnej w inicjatywach UE (prof. Piotr Kowalik), ograniczeniu efektu cieplarnianego przez redukcjê emisji metanu (prof. Witold Stêpniewski) oraz przep³ywie ciep³a w materia³ach budowlanych (prof. Henryk Sobczuk).
Obrady odbywa³y siê w sesjach: „Metody i urz±dzenia do uzdatniania wody”, „Wodoci±gi i kanalizacja”, „Metody i urz±dzenia do oczyszczania ¶cieków”, „Metody i urz±dzenia do ochrony powietrza”, „Problemy monitoringu i analityki ¶rodowiska”, „Metody i urz±dzenia do unieszkodliwiania odpadów i osadów ¶ciekowych”, „Odnawialne ¼ród³a energii” oraz „Modelowanie w in¿ynierii ¶rodowiska”.
W ramach programu towarzysz±cego odby³o siê zebranie dziekanów i przedstawicieli wydzia³ów in¿ynierii ¶rodowiska, dotycz±ce standardów nauczania na tym kierunku studiów oraz posiedzenie zespo³ów ds. opracowania za³o¿eñ dla priorytetowych programów badawczych, które zamierza tworzyæ Rada Nauki przy MNiI. Jako zadania szczególnie wa¿ne uznano: tworzenie wysokoefektywnych systemów technologicznych uzdatniania wody wobec mo¿liwo¶ci wyst±pienia nag³ego, biologicznego i fizykochemicznego zanieczyszczenia ¼ród³a wody; intensyfikacjê badañ nad grupami odpadów, które w najwiêkszym stopniu s± deponowane w ¶rodowisku i stanowi± dla niego najwiêksze zagro¿enie oraz intensyfikacjê badañ w zakresie odzysku i unieszkodliwiania frakcji organicznej odpadów komunalnych i odpadów organicznych powstaj±cych w przemy¶le rolno-spo¿ywczym; wkomponowanie tematyki ogrzewnictwa, ciep³ownictwa i klimatyzacji w obszar racjonalizacji zu¿ycia energii; rozwój metod oceny niezawodno¶ci, ryzyka i bezpieczeñstwa funkcjonowania systemów wodoci±gowych i kanalizacyjnych w celu optymalnego wykorzystania ujêæ wody i ich zabezpieczenia przed przypadkowym zanieczyszczeniem; identyfikacjê ¼róde³ zanieczyszczeñ i mechanizmów ich przemieszczania siê w ¶rodowisku.
Podczas kongresu podkre¶lano, ¿e in¿ynieria ¶rodowiska odgrywa szczególn± rolê w przeciwdzia³aniu zagro¿eniom ekologicznym i powinna g³êbiej uwzglêdniaæ problematykê zrównowa¿onego rozwoju. Nadrzêdnym celem ochrony ¶rodowiska ¿ycia cz³owieka jest zapewnienie obecnym i przysz³ym pokoleniom zdrowych warunków egzystencji. Podobne cele stawiane s± przed rozwojem techniki i technologii. Pewne jest - stwierdzili uczestnicy spotkania - ¿e przysz³o¶æ cywilizacji ludzkiej uzale¿niona bêdzie od sposobu zarz±dzania przep³ywem zasobów Ziemi w ¶rodowisku ¿ycia cz³owieka.
Obrady podczas sesji tematycznych wykaza³y, ¿e potrzebne s± badania nad opracowaniem krótko- i d³ugoterminowych strategii korzystania z poszczególnych elementów ¶rodowiska (zaopatrzenie w energiê, rola alternatywnych ¼róde³ energii, gospodarka wodna, gospodarowanie powierzchni± Ziemi, gospodarka zasobami). Celem tych badañ powinno byæ lepsze poznanie uwarunkowañ ekologicznych rozwoju Polski z uwzglêdnieniem w³asnych zasobów naturalnych.
(as)
Jubileuszowa XXX Wyprawa Antarktyczna PAN, która od grudnia do marca przebywaæ bêdzie na Wyspie Króla Jerzego, jest najwiêksz± od kilkunastu lat i ma bogaty program naukowy. Bior± w niej udzia³ uczeni z kilkunastu instytutów i uczelni. W ci±gu antarktycznego lata przez stacjê polarn± im. Arctowskiego przewinie siê 40 uczonych ró¿nych specjalno¶ci. Obok polskich polarników stacja bêdzie go¶ciæ tak¿e badaczy z Ukrainy i Brazylii. Przewiduje siê badania z zakresu biologii, botaniki, ekologii, geologii, glacjologii, obserwacje meteorologiczne oraz prace kartograficzne. Szczególne znaczenie bêd± mia³y badania procesów deglacjacji i ich skutków dla ¶rodowiska polarnego. Wskutek ocieplania klimatu cofaj± siê lodowce, ods³aniaj±c nowe tereny, na które wkraczaj± ro¶liny i zwierzêta. Bêd± kontynuowane te¿ prowadzone przez nurków podwodne badania dennej fauny w Zatoce Admiralicji.
kert
11 maja 2005 Prezydent RP Aleksander Kwa¶niewski wrêczy³ nominacje profesorskie 78 nauczycielom akademickim oraz pracownikom nauki i sztuki.
Nauki biologiczne: Maria Anna Filek (Instytut Fizjologii Ro¶lin PAN, Kraków), Lech Jacuñski (UMK), Gra¿yna K³obus (UWr.), Zbigniew Jan Mudryk (PAP, S³upsk), Krzysztof Nowak (AR, Poznañ), Anna Siniarska-Wolañska (UKSW), Krystyna Izabela Wolska (UW), Tadeusz Franciszek Zatwarnicki (Muzeum i Instytut Zoologii PAN, Warszawa).
Nauki chemiczne: Maria Grzeszczuk (UWr.), Zbigniew Sojka (UJ).
Nauki ekonomiczne: Andrzej Balicki (UG), Bronis³aw Jan Micherda (AE, Kraków).
Nauki fizyczne: Dariusz Andrzej Kaczorowski (Instytut Niskich Temperatur i Badañ Strukturalnych PAN, Wroc³aw), Zbigniew Kisiel (Instytut Fizyki PAN, Warszawa), Krzysztof Murawski (UMCS), Jan Marian Pluta (PW), Andrzej Jan Ziêba (AGH).
Nauki humanistyczne: Miros³awa El¿bieta Czarnecka (UWr.), Krzysztof Jan Mikulski (UMK), Stanis³aw Kazimierz Olczak (KUL), Jerzy Piekalski (UWr.), Jerzy Wiktor Rajman (AP, Kraków), Krzysztof Stefañski (U£), Joanna Józefa ¦lósarska (U£), Andrzej Wicher (U£), Andrzej Wójtowicz (UKSW).
Nauki le¶ne: Henryk Kocjan (AR, Poznañ).
Nauki matematyczne: Zbigniew Kowalski (PWr.), Ryszard Jacek Szekli (UWr.). Nauki medyczne: Barbara Anna Darewicz (AM, Bia³ystok), S³awomira Kyrcz-Krzemieñ (¦AM, Katowice), Lechos³aw Tomasz Putowski (AM, Lublin), Marek Miros³aw Radkowski (AM, Warszawa), Marek Eugeniusz Rogowski (AM, Bia³ystok), Irena Krystyna Roterman-Konieczna (UJ), Danuta Ryglewicz (Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa), Wojciech W±sowicz (Instytut Medycyny Pracy, £ód¼), El¿bieta Barbara Wiatr (Instytut Gru¼licy i Chorób P³uc, Warszawa), Jerzy W³adys³aw Wordliczek (UJ), Maria Zalesska-Krêcicka (AM, Wroc³aw).
Nauki o kulturze fizycznej: Janusz Wies³aw B³aszczyk (AWF, Katowice).
Nauki o Ziemi: Krzysztof B³a¿ejczyk (Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, Warszawa), Beniamin Kostrubiec (U¦, Katowice).
Nauki prawne: Antoni Janusz Hanusz (UMCS), Eugeniusz Józef Kowalewski (UMK).
Nauki rolnicze: Antoni Kazimierz Baranowski (Instytut Genetyki i Hodowli Zwierz±t PAN, Jastrzêbiec), Lucyna Danuta Drozdowska (ATR, Bydgoszcz), Andrzej Frankiewicz (AR, Poznañ), Stanis³aw Tadeusz Kondracki (AP, Siedlce), Józef Tadeusz Korolczuk (Pañstwowa Wy¿sza Szko³a Rolnicza w Rennes, Francja), Stanis³aw Krzanowski (AR, Kraków), Marek Kuna-Broniowski (AR, Lublin), Janusz Miczyñski (AR, Kraków), Jacek Skomia³ (SGGW), Maria Aniela Wanic (UWM), Jacek Antoni Wójtowski (AR, Poznañ).
Nauki techniczne: Marek Lech Berkowski (Instytut Fizyki PAN, Warszawa), Jerzy Bernasik (AGH), Romuald Wojciech Cwilewicz (AM, Gdynia), Jan Ryszard D±browski (PB), Zbigniew Gnutek (PWr.), Jacek Maria Je¿owski (PRz.), Jerzy Kamieñski (PK), Krzysztof Ko³owrocki (AM, Gdynia), Karol Noga (AR, Kraków), Andrzej Józef Nowak (P¦), Tadeusz Skubis (P¦), Adam Józef Stolarski (WAT), Danuta Szewieczek (P¦), Zofia ¦mia³owska-Uberman (AGH), Tadeusz Tumidajski (AGH), Andrzej Stanis³aw Witkowski (P¦), Jerzy Zaj±czkowski (P£).
Sztuki muzyczne: Miros³awa W³adys³awa Knapik (U¦), Ma³gorzata Marczewska (AMuz., Warszawa).
Sztuki plastyczne: Tomasz Jerzy Bogus³awski (ASP, Gdañsk), Mariusz January £ukawski (ASP, £ód¼), Andrzej Pawe³ Markowicz (ASP, Gdañsk). 28 czerwca 2005 Prezydent Aleksander Kwa¶niewski wrêczy³ nominacje profesorskie 68 nauczycielom akademickim oraz pracownikom nauki i sztuki.
Nauki biologiczne: Ludwik Frey (Instytut Botaniki PAN, Kraków), Grzegorz Gabriel Jackowski (UAM), Magdalena Katarzyna Miko³ajczyk-Chmiela (U£), Jacek W³adys³aw Radwan (UJ), El¿bieta Szel±g (Instytut Biologii Do¶wiadczalnej PAN, Warszawa).
Nauki chemiczne: Teresa Grzybek (AGH), Romuald Wódzki (UMK).
Nauki ekonomiczne: Boles³aw Borkowski (SGGW), Ksenia Czubakowska (USz.), Bo¿ena Barbara Gulbicka (Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki ¯ywno¶ciowej, Warszawa), Krystyna Jêdralska (AE, Katowice), Henryk Micha³ Manteuffel (SGGW), Miros³aw Szreder (UG).
Nauki farmaceutyczne: Ewa Zuzanna Buszman (¦AM, Katowice), El¿bieta Gra¿yna Matysik (AM, Lublin).
Nauki fizyczne: Zbigniew W±s (Instytut Fizyki J±drowej PAN, Kraków).
Nauki humanistyczne: Pawe³ Boski (SWPS, Warszawa), Józef Budzyñski (Akademia im. Jana D³ugosza, Czêstochowa), Barbara Grabowska (UW), Ludwik Kostro (UG), Bogdan Wojciech Mach (Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa), Mariusz Pawe³ Markiewicz (UJ), Tomasz Andrzej Mielczarek (A¦w., Kielce), Jerzy Józef Morawski (Instytut Sztuki PAN, Warszawa), Piotr Ole¶ (KUL), Tadeusz Srogosz (Akademia im. Jana D³ugosza, Czêstochowa), Alicja Joanna Wo³od¼ko-Butkiewicz (UW).
Nauki le¶ne: Witold Andrzej Rybarczyk (AR, Poznañ).
Nauki matematyczne: Stanis³aw Betley (UW).
Nauki medyczne: Zbigniew Bartuzi (UMK), Andrzej Bogus³aw Ciechanowicz (PAM, Szczecin), Bogus³aw Frañczuk (A¦w., Kielce), Marian B³a¿ej Grzymis³awski (AM, Poznañ), Marek Romuald Hartleb (¦AM, Katowice), Barbara Maria Iwañczak (AM, Wroc³aw), Krzysztof Jonderko (¦AM, Katowice), Romuald Stanis³aw Maleszka (PAM, Szczecin), Micha³ Jacek Matysiak (AM, Warszawa), Gra¿yna Odrow±¿-Sypniewska (UMK), Krystyna Irena Ossowska (Instytut Farmakologii PAN, Kraków), Zofia Szczerkowska (AM, Gdañsk).
Nauki o Ziemi: Andrzej Baliñski (Instytut Paleobiologii PAN, Warszawa), Marek Dutkowski (USz.), Joanna Katarzyna Pociask-Karteczka (UJ), Stanis³aw Sta¶ko (UWr.).
Nauki prawne: Zbigniew W³odzimierz Rau (U£).
Nauki rolnicze: Stanis³aw Dery³o (AR, Lublin), Jan Jeszka (AR, Poznañ), Boles³aw Kazimierz Kowalski (SGGW), Jan Edward Michniewicz (AR, Poznañ), Zbigniew Tadeusz Paluszak (ATR, Bydgoszcz), Ryszard Skrzypek (AR, Poznañ), Ryszard Wilhelm ¦lizowski (AR, Kraków), Anna Maria Wagner (AR, Lublin).
Nauki techniczne: Janusz Kazimierz Girczys (PCz.), W³odzimierz Piotr Kowalski (AGH, Kraków), Ma³gorzata Skorupa (AGH), Kazimierz Roman Szumañski (Instytut Lotnictwa, Warszawa).
Nauki teologiczne: ks. Jerzy Teodor Szymik (KUL).
Nauki weterynaryjne: Marek Józef Wac³aw Houszka (AR, Wroc³aw), Krzysztof Kostro (AR, Lublin), Wojciech Franciszek Nowacki (AR, Wroc³aw).
Nauki wojskowe: Waldemar Aleksander Kaczmarek (AON, Warszawa).
Sztuki muzyczne: Andrzej £apa (AMuz., Poznañ).
Sztuki plastyczne: Jerzy Jan Olek (ASP, Poznañ), Jolanta Ewa Rudzka-Habisiak (ASP, £ód¼), Stanis³aw Marek Tabisz (ASP, Kraków), Ma³gorzata Maria Wyszogrodzka-Trzcinka (ASP, £ód¼).
(as)