Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje



Kronika


Konferencja Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich

Nauka jest jedna

– S³ucham g³osu ¶rodowiska i staram siê poznaæ najwa¿niejsze dzi¶ problemy stoj±ce przed nauk± i szkolnictwem wy¿szym – powiedzia³ prof. Micha³ Seweryñski, minister edukacji i nauki, na spotkaniu z rektorami uczelni akademickich i uczonymi z Polskiej Akademii Nauk we Wroc³awiu 13 listopada. Minister uczestniczy³ w posiedzeniu prezydium Konferencji Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich. Prezydium, w¶ród wielu innych spraw, wezwa³o do uregulowania przez uczelnie i ministerstwo kwestii swobodnego dostêpu do prac doktorskich.

Nastêpnego dnia, zgodnie z kilkuletni± tradycj±, odby³o siê wspólne posiedzenie prezydiów KRASP i PAN. Poszukiwano obszarów, w których oba sektory nauki mog³yby intensywnie wspó³pracowaæ. Teraz uczelni i Akademii nie dzieli ju¿ nawet bariera resortowa. Za jedn± z najwa¿niejszych spraw uznano zacie¶nienie wspó³pracy miêdzynarodowej. W jej ramach w otworzonym w Brukseli 23 listopada przez PAN Biurze Promocji Nauki „POLSCA” (POLish Science Contact Agency) uczestniczyæ organizacyjnie i finansowo oraz poszukiwaæ mo¿liwo¶ci wspó³pracy dla polskich podmiotów naukowych bêd± te¿ polskie uczelnie. Biurem kieruje dr Jan Krzysztof Fr±ckowiak, by³y sekretarz KBN i wiceminister nauki w latach 1991−2005. Wspólnie te¿ bêd± prowadzone studia doktoranckie i tzw. programy postdok, a tak¿e wspólnie bêd± wypracowywane zmiany w ustawie o stopniach i tytu³ach naukowych.

Zgromadzenie plenarne KRASP, które obradowa³o 14 i 15 listopada w Politechnice Wroc³awskiej, zajê³o siê spraw± przysz³orocznego bud¿etu szkolnictwa wy¿szego i nauki. Okazuje siê, ¿e zapowiedzi znacz±cego zwiêkszenia ¶rodków na naukê – mowa by³a nawet o 1 mld. z³ – s± zagro¿one. Zaapelowano o nadanie tym dziedzinom wysokiego priorytetu oraz przeznaczenie co najmniej 10 proc. ¶rodków z Programów Operacyjnych Rozwoju Regionalnego na edukacje i naukê. Rektorzy uznali, ¿e zaproponowane jeszcze przez Ministerstwo Nauki i Informatyzacji zasady oceny parametrycznej powinny byæ jeszcze raz przedyskutowane, a ocena wstrzymana do 30 czerwca przysz³ego roku. Opowiedzieli siê te¿ za przywróceniem matematyki jako przedmiotu obowi±zkowego na egzaminie maturalnym z matematyki. Zgodnie z zapowiedzi±, poczynion± w trakcie sejmowych prac nad „Prawem o szkolnictwie wy¿szym”, powo³ano komisjê, której zadaniem jest przeprowadzenie szerokiej publicznej debaty nad modelem kariery akademickiej, w tym utrzymaniem b±d¼ zniesieniem habilitacji, i przedstawienie propozycji zmian. Na jej czele stan±³ prof. Franciszek Ziejka, poprzedni przewodnicz±cy Konferencji. Dokonano tak¿e zmian w statucie, dostosowuj±c go do wymogów prawa o stowarzyszeniach i powo³uj±c komisjê rewizyjn±, co umo¿liwi³o uznanie KRASP przez ministra edukacji i nauki za ustawow± reprezentacjê uczelni akademickich.

(as)
Polska Akademia Umiejêtno¶ci

Bartoszewski uhonorowany

Z wielkim aplauzem, na stoj±co i brawami, przyjêto moment, gdy prof. Andrzej Bia³as, prezes PAU, wrêcza³ dyplom Cz³onka Honorowego PAU prof. W³adys³awowi Bartoszewskiemu. Jest on trzeci± osob± – po Janie Pawle II i Janie Nowaku−Jeziorañskim – któr± obdarzono t± godno¶ci±.

Prof. Bartoszewski zosta³ Cz³onkiem Honorowym PAU podczas uroczystego posiedzenia naukowego PAU 19 listopada w Krakowie, w 133. rocznicê powstania Akademii Umiejêtno¶ci i 16. rocznicê jej odrodzenia.

– Cz³onkostwo honorowe Polskiej Akademii Umiejêtno¶ci wobec innych cz³onków, którzy ju¿ odeszli, a wobec dorobku i tradycji Akademii z drugiej strony, jest ogromnym wyró¿nieniem dla cz³owieka ¶wiadomego dziejów i bogactwa kultury polskiej – mówi³ prof. Bartoszewski, odbieraj±c dyplom. A potem wyg³osi³ wyk³ad Polska w XXI wieku: pamiêæ i przysz³o¶æ, który zakoñczy³ stwierdzeniem: – Nie ma przysz³o¶ci bez to¿samo¶ci, a nie ma to¿samo¶ci bez znajomo¶ci historii, bez pamiêci. W dyskusji udzia³ wziêli profesorowie: Jerzy Janik, Jerzy Wyrozumski i Janusz Tazbir.

Wrêczono tak¿e dyplomy nowo wybranym cz³onkom czynnym i korespondentom. Cz³onkowie zagraniczni otrzymaj± dyplomy w ambasadach RP. Polska Akademia Umiejêtno¶ci skupia w tej chwili 470 uczonych, polskich i zagranicznych.

Ale nie samymi uroczysto¶ciami ¿yje Akademia. Prof. Andrzej Bia³as poinformowa³ zebranych o tym, co siê wydarzy³o w PAU w okresie od walnego zgromadzenia, tj. od czerwca: o dzia³alno¶ci komisji naukowych, zw³aszcza niedawno utworzonej Komisji Nauk Technicznych, o comiesiêcznych seminariach adresowanych do wszystkich cz³onków PAU i zaproszonych przez nich go¶ci i o du¿ych konferencjach (odby³o siê ich 10), o Kongresie Polskich Towarzystw Naukowych na Obczy¼nie (pisali¶my o nim w numerze 10/2005 „FA”), który zosta³ wysoko oceniony przez ¶rodowiska polonijne i naukowe. Mówi³ równie¿ o Wydawnictwie PAU, zaznaczaj±c, ¿e od czerwca wydano ju¿ 15 ksi±¿ek.

W imieniu zarz±du PAU prof. Bia³as przedstawi³ propozycjê uchwa³y o pilnym utworzeniu Uniwersytetu Polsko−Ukraiñskiego na wzór Uniwersytetu Viadrina we Frankfurcie – S³ubicach, co powinno siê przyczyniæ do pobudzenia wzajemnych kontaktów. Profesorowie Franciszek Ziejka, Andrzej Budzanowski, Tadeusz Ulewicz, Stefan Angielski i inni w dyskusji nad tym projektem dorzucali uwagi, czêsto ju¿ nawet o charakterze organizacyjnym. Nic wiêc dziwnego, ¿e uchwa³ê o potrzebie utworzenia Uniwersytetu Polsko−Ukraiñskiego przeg³osowano jednog³o¶nie.

Marian Nowy

Prof. W³adys³aw Bartoszewski (z lewej) odbiera dyplom Cz³onka Honorowego PAU z r±k prof. Andrzeja Bia³asa.


Osi±gniêcie czy sukces?

Fundacja na rzecz Nauki Polskiej w¶ród licznych inicjatyw i programów organizuje corocznie cykl konferencji Fundacji Dyskusje o Nauce. Tegoroczne spotkanie odby³o siê w Krakowie 21−22 pa¼dziernika i po¶wiêcone by³o kwestii „Sukcesu w nauce”. Rolê moderatora powierzono prof. Andrzejowi Bia³asowi, prezesowi PAU, a w dyskusji licznie udzia³ wziêli wybitni profesorowie UJ: Edward Nêcka, Jan Woleñski, Andrzej Staruszkiewicz, Aleksander Koj, Andrzej Szczeklik, Piotr Sztompka. Grono to uzupe³niali m.in.: Zdzis³aw Krasnodêbski (UKSW), Henryk Samsonowicz (UW, PAN), Marek Zió³kowski (UAM) i Maciej ¯ylicz (MIBMiK, prezes FNP).

O¶ dyskusji koncentrowa³a siê wokó³ zaproponowanego przez prof. Woleñskiego rozró¿nienia na sukces i osi±gniêcie. Sukces wed³ug prof. Woleñskiego, to uzyskanie jeszcze za ¿ycia szerokiego uznania spo³ecznego (czasem maj±cego tak¿e wymiar finansowy), natomiast osi±gniêcie to dokonanie znacz±cego odkrycia, uzyskanie wa¿nego wyniku naukowego. Obie te rzeczy nie zawsze id± w parze i jako klasyczny przyk³ad osi±gniêcia, które nie przynios³o sukcesu, przytaczany by³ przypadek Grzegorza Mendla, odkrywcy podstawowych praw genetyki. Zdo³a³ on ustaliæ zasady dziedziczenia cech, ale jego osi±gniêcie, choæ prze³omowe, nie odbi³o siê szerszym echem i do koñca ¿ycia pozosta³ nieznany. Jego list, opisuj±cy to odkrycie, który napisa³ do Karola Darwina, znaleziono nieotworzony po ¶mierci tego ostatniego. Jako przyk³ad osi±gniêcia po³±czonego z sukcesem przytaczany by³ amerykañski fizyk, teoretyk strun Witten, który ma 80 tys. cytowañ i uniwersyteck± pensjê w wysoko¶ci 500 tys. dolarów rocznie.

Prof. Koj w¶ród cech sukcesu widzia³: oryginalno¶æ dorobku, stworzenie szko³y naukowej, praktyczne zastosowanie odkryæ, uznanie naukowe, mierzone m.in. liczb± cytowañ (tu przestrzega³ jednak przed bezkrytycznym stosowaniem filadelfijskiego SCI, m.in. z uwagi na tzw. altruizm odwzajemniony, czyli cytowania grzeczno¶ciowe) i uznanie spo³eczne.

Uwarunkowania sukcesu w medycynie analizowa³ prof. Szczeklik, w biologii prof. ¯ylicz, a w naukach humanistycznych prof. Krasnodêbski. Konkluzj± tych wyst±pieñ by³ wniosek, ¿e o ile mo¿liwe jest uznanie jakiego¶ odkrycia za osi±gniecie posuwaj±ce naprzód dan± dziedzinê (najtrudniej okre¶liæ to w humanistyce), o tyle bardzo ryzykowne jest porównywanie ró¿nych dziedzin. Podkre¶lano te¿ rolê mistrza oraz ¶rodowiska w osi±ganiu sukcesu, pracowito¶ci, ¿ony (przypadek Maksa Webera, nieznanego za ¿ycia, a uznanego po wydaniu przez ¿onê jego dzie³) lub mê¿a, a tak¿e po prostu szczê¶cia.

(as)
Konferencja Rektorów Uniwersytetów Polskich

¦rodowiskowa nadal potrzebna

Przysz³o¶æ akredytacji ¶rodowiskowej by³a jednym z g³ównych tematów dyskusji rektorów uniwersytetów na konferencji, która odby³a siê 4−5 listopada w Poznaniu. Jej gospodarzem by³ prof. Stanis³aw Lorenc, rektor UAM, a równocze¶nie przewodnicz±cy KRUP.

Efekty dotychczasowych prac Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej przedstawi³ jej szef, prof. Stanis³aw Chwirot. Akredytacja UKA objê³a dotychczas 39 kierunków i programów. Akredytowane by³y jedynie studia magisterskie. Wydano 305 certyfikatów piêcioletnich i 22 na dwa lata. W chwili obecnej obowi±zuje 239 z nich. W dzia³ania akredytacji uniwersyteckiej zaanga¿owanych by³o blisko 1500 osób. W dyskusji rektorzy opowiedzieli siê za kontynuacj± dzia³alno¶ci komisji ¶rodowiskowych, podkre¶lali konieczno¶æ uzgodnienia zasad wspó³pracy z Pañstwow± Komisj± Akredytacyjn±, postulowali rozszerzenie akredytacji na studia licencjackie i doktoranckie i rozwa¿ali zmianê formu³y na akredytacjê instytucji, a nie, jak dotychczas, kierunków. UKA odpowiada tak¿e za program miêdzyuczelnianej wymiany studentów MOST. W roku 2005/06 skorzystaj± z niego 632 osoby.

Podsumowano tak¿e dzia³alno¶æ Uniwersyteckiej Komisji Programów Miêdzynarodowych. Jej nowym przewodnicz±cym zosta³ prof. Wojciech Tygielski, prorektor UW. Plany rozwoju Miêdzywydzia³owych Indywidualnych Studiów Humanistycznych (MISH) przedstawi³ prof. Jerzy Axer z UW, twórca pomys³u, a obecnie przewodnicz±cy Rady Akademii Artes Liberales. Sieæ zamierza rozszerzaæ siê na wschód. Obecnie dzia³a w Polsce siedem MISH−ów (UW, UMK, UAM, UWr., U¦, UJ, KUL) oraz MISH−e w Miñsku, Grodnie, Kijowie i Lwowie, a planowane jest powo³anie nastêpnych w Charkowie i Rostowie.

Gor±c± dyskusjê wywo³a³a kwestia zasad oceny parametrycznej, wprowadzonej rozporz±dzeniem ministra nauki i informatyzacji z 4 sierpnia. W przyjêtej uchwale wyra¿ono solidarno¶æ ze stanowiskami Komisji Badañ na rzecz Rozwoju Nauki RN i kierownictwa PAN, które postuluj± przesuniêcie terminu przeprowadzenia oceny parametrycznej do 30 czerwca 2006 i weryfikacjê jej regu³. Rektorzy przyjêli te¿ uchwa³ê stanowi±c±, ¿e cz³onkami KRUP mog± byæ uczelnie bêd±ce pe³nymi (nieprzymiotnikowymi) uniwersytetami. W sk³ad konferencji przyjêta zosta³a 18 uczelnia – Uniwersytet im. Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. (as)

Program stypendialny Marii Curie

Szansa na stypendium

Ze stypendiów zagranicznych dla studentów korzysta coraz wiêcej osób, tymczasem stosunkowo s³abo rozpowszechniona jest oferta stypendialna dla naukowców, w tym doktorantów. Oferowane przez Komisjê Europejsk± stypendia zagraniczne s± natomiast znakomit± szans± rozwoju naukowego.

Aby wspomóc rozwój nauki i zwiêkszyæ wymianê do¶wiadczeñ naukowców z ró¿nych krajów, Komisja Europejska proponuje naukowcom program stypendialny Marii Curie (szczegó³owe informacje o programie znajduj± siê na stronie internetowej. Ze stypendiów mog± skorzystaæ wszyscy naukowcy prowadz±cy badania naukowe bez wzglêdu na dziedzinê, jak± siê zajmuj±. Warunkiem udzia³u w programie stypendialnym jest posiadanie do¶wiadczenia naukowego.

Wynagrodzenie mo¿e byæ stypendy¶cie wyp³acane w ramach umowy o stypendium lub umowy o pracê. Pocz±tkuj±cy naukowcy w ramach umowy o stypendium mog± otrzymywaæ nawet ok. 15 tys. euro na rok (kwota jest uzale¿niona od tzw. wspó³czynnika korekcyjnego, który jest ró¿ny w zale¿no¶ci od kraju, do którego siê wyje¿d¿a). Dodatkowo stypendy¶ci mog± liczyæ na pokrycie kosztów podró¿y czy kosztów relokacji (miesiêcznie ok. 500−800 euro).

Osoby poszukuj±ce mo¿liwo¶ci prowadzenia badañ naukowych i chc±ce wyjechaæ na stypendium zagraniczne maj± dostêp do bogatego zbioru ofert. Znale¼æ je mo¿na w Internecie na krajowym (www.6pr.pl) lub europejskim (http://europa.eu.int/eracareers) portalu dla naukowców. Oba portale dysponuj± szerok± baz± informacji o mo¿liwo¶ciach wyjazdowych. Nieodp³atnej pomocy udzielaj± równie¿ Regionalne Centra Informacji dla Naukowców, które dzia³aj± w 10 polskich o¶rodkach akademickich. Jest te¿ Krajowy Portal dla Naukowców http://www.eracareers−poland. gov.pl/, na którego stronie internetowej mo¿na znale¼æ m.in.: informacje o stypendiach badawczych, adresy urzêdów i instytucji, politykê dotycz±c± mobilno¶ci, ¼ród³o wiadomo¶ci dla instytucji przyjmuj±cych naukowców z zagranicy czy przepisy prawne dotycz±ce zalegalizowania pobytu zagranicznych naukowców w Polsce.

Pawe³ Do¶

Instytucje, w których dzia³aj± Regionalne Centra Informacji dla Naukowców: WARSZAWA – Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN (koordynator projektu + centrum); £ÓD¬ – Uniwersytet £ódzki; GDAÑSK – Politechnika Gdañska; OLSZTYN – Uniwersytet Warmiñsko−Mazurski; SZCZECIN – Politechnika Szczeciñska; POZNAÑ – Poznañski Park Naukowo−Technologiczny; WROC£AW – Wroc³awskie Centrum Transferu Technologii, Politechnika Wroc³awska; KRAKÓW – Centrum Transferu Technologii, Politechnika Krakowska; GLIWICE – Politechnika ¦l±ska; LUBLIN – Instytut Agrofizyki PAN.

Uniwersytet Marii Curie−Sk³odowskiej w Lublinie

Instytut Camoesa w Polsce

Pierwsze w Polsce i jedno z 30 na ca³ym ¶wiecie Centrum Jêzyka i Kultury Portugalskiej otwarto 8 listopada w Lublinie. Jest to filia Instytutu Camoesa w Lizbonie, którego patronem jest najwybitniejszy portugalski poeta i podró¿nik, autor m.in. Luzjad – pierwszej epopei narodowej tego kraju. Instytut Camoesa jest odpowiednikiem francuskiego Alliance Française czy niemieckiego Instytutu Goethego. W Lublinie jego filia mie¶ci siê przy ul. Sowiñskiego, a pracowaæ w nim bêd± naukowcy Zak³adu Kultury i Jêzyka Portugalskiego UMCS.

Instytut zajmuje siê upowszechnianiem kultury oraz promocj± literatury, nie tylko portugalskiej, ale równie¿ pañstw z tego obszaru jêzykowego. G³ównym polem dzia³alno¶ci lubelskiego Centrum bêdzie organizacja kursów jêzykowych. W planach s± te¿ wystawy sztuki, spotkania, wieczory filmowe. Bêdzie mo¿na równie¿ skorzystaæ z ksiêgozbioru. Placówka zosta³a sfinansowana wspólnie przez UMCS i Instytut Camoesa, który za kilkadziesi±t tysiêcy euro zakupi³ m.in. wyposa¿enie biblioteki oraz sprzêt elektroniczny.

O powstanie filii w Lublinie, mimo ¿e portugalski wyk³adany jest w Polsce równie¿ w 4 innych uniwersytetach, zabiegano od wielu lat. Decyzja zapad³a przed rokiem, g³ównie dziêki staraniom prof. Barbary Hlibowickiej−Weglarz, kierowniczki Instytutu Filologii Romañskiej UMCS, autorki pierwszej w kraju rozprawy habilitacyjnej napisanej po portugalsku. Inauguracja dzia³alno¶ci Centrum zbieg³a siê z jubileuszem uruchomienia lektoratu jêzyka portugalskiego w UMCS. Pierwsze, fakultatywne wówczas zajêcia, zorganizowano w 1980 roku. Obecnie jêzyka mo¿na siê uczyæ w ramach studiów iberystycznych.

W trakcie uroczystego otwarcia Centrum Jêzyka i Kultury Portugalskiej medalem „Zas³u¿ony dla UMCS” uhonorowano dr Simonettê Luz Alfonso, prezydent Instytutu Camoesa w Lizbonie (medal odebra³a ambasador Portugalii) oraz dr. Fernando de Carvalho Ruasa, prezydenta Viseu, partnerskiego miasta Lublina.

(karma)
Konferencja Rektorów Uczelni Pedagogicznych

Uczyæ siê trzeba ci±gle

Zmiany, jakie wprowadza nowe „Prawo o szkolnictwie wy¿szym” i wdra¿anie zasad Procesu Boloñskiego przynosz± wiele nowych elementów w procesie kszta³cenia, co stawia przed rozpoczynaj±cymi w³a¶nie urzêdowanie w³adzami uczelni nowe i liczne zadania. M.in. o tym, jak wdro¿yæ system 2+3, realizowaæ ustawow± obligacjê kszta³cenia dwukierunkowego i jakie do¶wiadczenia wyci±gn±æ z tegorocznej rekrutacji, dyskutowali w dniach 27−28 pa¼dziernika w Ustce rektorzy uczelni pedagogicznych. Gospodarzem konferencji by³a Akademia Pomorska w S³upsku i jej rektor prof. Danuta Gierzyñska.

W sk³ad konferencji wchodzi³o dotychczas 8 uczelni prowadz±cych kszta³cenie pedagogiczne: akademie pedagogiczne w Czêstochowie, Kielcach, Krakowie, S³upsku, Akademia Pedagogiki Specjalnej oraz wy¿sze szko³y pedagogiczne ZNP i TWP w Warszawie. Co ciekawe, s± to zarówno uczelnie publiczne, jak i niepubliczne. Dotychczas cz³onkiem konferencji by³a tak¿e Akademia im. Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, ale uczelnia od 1 wrze¶nia sta³a siê uniwersytetem i jej rektor, prof. Adam Marcinkiewicz, by³ obecny na konferencji po raz ostatni.

Okazuje siê, ¿e skrót, którego u¿ywa konferencja (KRUP) jest identyczny z tym, którym pos³uguje siê Konferencja Rektorów Uniwersytetów Polskich. Mo¿e zatem pedagodzy dodadz± jedn± literkê i bêd± u¿ywaæ skrótu KRUPe.

W trakcie konferencji dr Barbara Kêdzierska, dyrektor Europejskiego Centrum Edukacji Multimedialnej i Informatycznej, maj±cego sw± siedzibê w AP w Krakowie i pe³ni±cego rolê koordynatora poczynañ uczelni pedagogicznych w obszarze informatyki, przedstawi³a efekty dotychczasowej wspó³pracy i plany na przysz³o¶æ. Uczelnie pedagogiczne wspólnie prowadz± rozmowy z firmami z bran¿y informatycznej, tak¿e najwiêkszymi, np. Microsoftem, wdra¿aj± nowe narzêdzia edukacyjne, np. tablice interaktywne, i wymieniaj± siê kursami edukacyjnymi.

W trakcie konferencyjnej dyskusji okaza³o siê, ¿e problemów, jakie stanê³y obecnie przed uczelniami, nie tylko zreszt± pedagogicznymi, jest wiele i nios± czasem wiêcej pytañ ni¿ odpowiedzi. Je¶li chodzi o przysz³oroczn± rekrutacjê, okaza³o siê, ¿e w zwi±zku z przyjêt± filozofi±, i¿ uczeñ na pocz±tku roku maturalnego musi znaæ zasady rekrutacji, uczelnie decyzje musia³y podejmowaæ rok temu, a obecnie mog± dokonywaæ zmian dotycz±cych jedynie jej trybu. Nie s± te¿ na razie znane standardy na poszczególnych kierunkach, a tak¿e interpretacja niektórych zapisów nowej ustawy, która stawia te¿ wiele nowych zadañ, np. przygotowanie nowych statutów uczelni. Pracy zatem w rozpoczêtym roku akademickim przed w³adzami uczelni wiele.

(as)
Konferencja Rektorów Zawodowych Szkó³ Polskich

Pierwszy krok

Nowe „Prawo o szkolnictwie wy¿szym” przewiduje, ¿e reprezentacj± ¶rodowiska akademickiego, poza Rad± G³ówn± Szkolnictwa Wy¿szego, bêd± dwie konferencje rektorów. Pierwsza z nich to ju¿ istniej±ca Konferencja Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich (KRASP), skupiaj±ca uczelnie akademickie, czyli w my¶l definicji ustawowej maj±ce uprawnienia do doktoryzowania przynajmniej w jednej dziedzinie (obecnie 102 uczelnie, w tym 5 niepañstwowych). Druga to maj±ca dopiero powstaæ Konferencja Rektorów Zawodowych Szkó³ Polskich (KRZSP). Bêdzie ona skupiaæ uczelnie nieposiadaj±ce takiego prawa, a wiêc blisko 300 uczelni niepublicznych i 37 pañstwowych wy¿szych szkó³ zawodowych. Uczelnie pañstwowe zrzeszone w Konferencji Rektorów Pañstwowych Szkó³ Zawodowych (KRePSZ) podjê³y jednak uchwa³ê, ¿e w sk³ad tej konferencji wchodziæ nie bêd±, choæ, jak powiedziano, nie jest ona dyscyplinuj±ca i niektóre z nich do konferencji akces zg³osi³y.

W dniach 20 i 21 listopada odby³o siê w Broniszewie ko³o Tomaszowa Mazowieckiego spotkanie przygotowuj±ce powo³anie takiej konferencji. Jego gospodarzem by³ prof. Jan Pomorski, rektor Wy¿szej Szko³y Humanistyczno−Ekonomicznej w £odzi. Na spotkaniu obecny by³ prof. Micha³ Seweryñski, minister edukacji i nauki, a tak¿e przedstawiciele Rady G³ównej, KRASP, KRePSZ i KRUN oraz prof. Jerzy Wo¼nicki, przewodnicz±cy prezydenckiego zespo³u przygotowuj±cego now± ustawê. Minister Seweryñski zachêca³ do powo³ania konferencji i podkre¶la³, ¿e na razie stara siê ws³uchiwaæ w g³os ¶rodowiska i jego oczekiwania. Powiedzia³ te¿, ¿e trwaj± prace nad poprawkami do przysz³orocznego bud¿etu i bêdzie siê stara³, aby przysz³oroczne nak³ady na naukê by³y wy¿sze co najmniej o 25 proc. i aby podwoi³y siê w skali 4 lat. Prof. Wo¼nicki podkre¶la³, ¿e nowa ustawa prowadzi do konwergencji sektorów publicznego i niepublicznego oraz uwspólnia wszystkie regu³y, w tym przewiduje mo¿liwo¶æ finansowania studiów stacjonarnych w uczelniach niepublicznych z bud¿etu pañstwa.

Zgromadzeni rektorzy i za³o¿yciele uczelni zawodowych przyjêli projekt statutu KRZSP i ustalili, ¿e spotkanie powo³uj±ce konferencjê odbêdzie siê 15 grudnia w Wy¿szej Szkole Mened¿erskiej w Warszawie.

(as)
Instytut Fizyki J±drowej im. Henryka Niewodniczañskiego

Dubna, Genewa i Hamburg

Instytut Fizyki J±drowej powsta³ w 1955 roku z inicjatywy prof. Henryka Niewodniczañskiego, który by³ jego za³o¿ycielem i pierwszym dyrektorem. Dzi¶ placówka nosi jego imiê. Przez wiele lat funkcjonowa³ jako jednostka badawczo−rozwojowa podleg³a najpierw pe³nomocnikowi rz±du ds. pokojowego wykorzystania energii atomowej, a od 1982 – Pañstwowej Agencji Atomistyki. W 2003 instytut zosta³ w³±czony do Polskiej Akademii Nauk. Jest jedn± z najwiêkszych spo¶ród 79 instytucji naukowych zgrupowanych w PAN.

Strukturê IFJ tworzy 16 zak³adów naukowych, Centrum Doskona³o¶ci ADREM, Krakowskie Centrum Badawcze In¿ynierii Jonowej, akredytowane laboratoria: Wzorcowania Przyrz±dów Dozymetrycznych i Dozymetrii Indywidualnej i ¦rodowiskowej oraz dzia³y techniczne, obs³ugi i administracja.

W latach 1989−2004 personel IFJ zredukowano z 800 do 470 osób. Kadrê naukow± instytutu stanowi dzi¶ 36 profesorów, 26 docentów, 120 adiunktów.

Ca³kowity bud¿et IFJ w 2004 wynosi³ ok. 5,6 mln euro, w tym 4 mln euro to ¶rodki przyznane przez MNiI, co stanowi³o 72 proc. bud¿etu instytutu. Pozosta³a czê¶æ bud¿etu pochodzi³a z indywidualnych projektów badawczych KBN (688 tys. euro), z projektów miêdzynarodowych (368 tys. euro) oraz z dzia³alno¶ci przedsiêbiorstw wewn±trz instytutowych (498 tys. euro). W porównaniu z rokiem 2003, w 2004 IFJ podwoi³ wp³ywy z grantów miêdzynarodowych.

Rada Naukowa Instytutu ma prawo nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego w zakresie fizyki oraz prowadzenia przewodów o nadanie tytu³u profesora. W 2004 wypromowano 10 doktorów, przeprowadzono 6 przewodów habilitacyjnych i jeden profesorski. W Miêdzynarodowym Studium Doktoranckim IFJ kszta³ci siê ponad 50 doktorantów. W ci±gu 19 lat funkcjonowania studium wypromowano ponad 100 doktorów.

Pracownicy instytutu publikuj± rocznie blisko 600 prac, w tym ponad 300 w czasopismach z listy filadelfijskiej. Obecnie realizuj± 40 grantów KBN i 15 projektów UE.

Pocz±tkowo bazê aparaturow± instytutu stanowi³ radziecki cyklotron U−120, zabudowany w 1958. Przyspiesza³ on deuterony do maksymalnej energii wi±zki, równej 14,5 MeV, a cz±stki alfa do energii 29 MeV. Ma³y cyklotron C−48, zbudowany jeszcze w UJ przez krakowskich fizyków, s³u¿y³ w IFJ wiele lat do analiz materia³owych metod± PIXE i RBA. Dzi¶ uczeni z IFJ maj± do dyspozycji ponad 50 najnowocze¶niejszych urz±dzeñ. Izochroniczny cyklotron AIC−144 przyspiesza protony do energii 60 MeV i jest u¿ywany do produkcji krótko¿yciowych izotopów b promieniotwórczych, stosowanych jako znaczniki w medycynie. Docelowym przeznaczeniem cyklotronu AIC−144 jest terapia wi±zk± protonow± czerniaka, czyli melanomy, zlokalizowanej na siatkówce oka. Ci¶nieniowy akcelerator Van de Graaffa, wraz z zestawem mikrowi±zki protonowej, s³u¿y do interdyscyplinarnych badañ w zakresie biologii komórkowej, archeologii i struktury materia³u. Mikroskop si³ atomowych umo¿liwia obserwacjê reakcji komórki na bod¼ce.

Stworzona przez prof. Mariana Miêsowicza w Akademii Górniczo−Hutniczej grupa, zajmuj±ca siê badaniami promieni s³onecznych, w 1970 do³±czy³a do IFJ, rozszerzaj±c tematykê badañ o astrofizykê. Pocz±tkowo bazê badañ stanowi³y akceleratory ZIBJ w Dubnej, pó¼niej sukcesywnie nawi±zywano wspó³pracê z CERN i DESY, co sta³o siê w latach 80. i 90. g³ównym motorem dzia³alno¶ci instytutu. Pracownicy IFJ nie tylko uczestnicz± w eksperymentach prowadzonych w najwiêkszych ¶wiatowych laboratoriach fizyki cz±stek elementarnych i wysokich energii, ale tak¿e buduj± aparaturê, na której wykonuje siê badania i pomiary. Maj± udzia³ w budowie akceleratora LHC – najwiêkszego na ¶wiecie zderzacza hadronów. Uczestnicz± w wielkich miêdzynarodowych projektach: ATLAS, ALICE, i LHCb. Wziêli udzia³ w budowaniu zderzacza HERA przy synchrotronie DESY i wspó³pracuj± przy projektach ZEUS (zaprojektowali i zbudowali detektor ¶wietlno¶ci oparty na rejestracji promieniowania e−p bremsstrahlung) i H1. Uczestnicz± w projekcie TESLA. Skonstruowali du¿± czê¶æ detektora PHOBOS przy zderzaczu ciê¿kich jonów RHIC. Wnie¶li wa¿ny wk³ad w odkrycie nowego stanu hadronowej materii wzbudzonej do wysokiej gêsto¶ci. Ostatnio rozpoczêli wspó³pracê w ramach projektu ICARUS (badanie neutrin w Gran Sasso) i zostali zaproszeni do projektu PIERRE AUGER (badani promieni kosmicznych o najwy¿szych w naturze energiach).

(mnk, pik)
Politechnika Wroc³awska

Laboratorium Badañ Strukturalnych

Na Wydziale Chemicznym Politechniki Wroc³awskiej powsta³o ¶rodowiskowe Laboratorium Badañ Strukturalnych. Wyposa¿ono je w wysokiej klasy spektrometr magnetycznego rezonansu j±drowego (NMR) – Bruker Avance™ 600 MHz z kriosond± oraz magnesem UltraShield Plus™ o dziesiêciokrotnie mniejszej objêto¶ci pola rozproszonego w porównaniu z magnesami starszej generacji – ULTRASHIELD™. Zasadnicz± czê¶ci± urz±dzenia jest trzykana³owa kriosonda (1H/13C/15N) z odwrotnym uk³adem cewek i Z−gradientem, co umo¿liwia uzyskanie wysokiej rozdzielczo¶ci i czu³o¶ci. Dziêki obni¿eniu temperatury pracy cewki i przedwzmacniacza uzyskuje siê 3 do 4 razy lepszy stosunek sygna³u do szumu (S/N) w porównaniu z konwencjonalnymi sondami. Pozwala to skróciæ czas pomiaru do 16 razy lub zmniejszyæ czterokrotnie stê¿enie badanej próbki.

Nowy spektrometr Bruker AvanceTM 600 MHz pozwoli realizowaæ prace o charakterze interdyscyplinarnym. Inwestycja bêdzie przede wszystkim s³u¿yæ zespo³om badawczym PWr., Uniwersytetu Wroc³awskiego oraz wroc³awskiej Akademii Rolniczej, które powo³a³y konsorcjum w celu utworzenia laboratorium. Planuje siê badania s³u¿±ce okre¶laniu struktury przestrzennej i konformacji peptydów i bia³ek (w tym konstruowanych metodami in¿ynierii genetycznej), struktury zwi±zków organicznych otrzymywanych drog± syntezy chemicznej (potencjalne leki i regulatory metaboliczne) oraz produktów naturalnych. Drugi nurt badañ skierowany bêdzie na okre¶lanie struktur kompleksów typu ligand (zwi±zek organiczny lub jon metalu) – receptor (bia³ko, polimery, chemoreceptory, chiralne selektory), badanie reakcji kompleksowania, a tak¿e równowag kompleksowania m.in. w uk³adach typu „go¶æ – gospodarz”. Badane bêd± oddzia³ywania pomiêdzy nowymi inhibitorami a enzymami ró¿nego typu, zw³aszcza mog±cymi znale¼æ zastosowanie w medycynie lub rolnictwie.

Spektrometr NMR zosta³ umieszczony w specjalnie do tego celu przystosowanym i wyremontowanym wolno stoj±cym budynku A−9 na wewnêtrznym dziedziñcu g³ównych budynków politechniki. Zakup spektrometru sfinansowano dziêki grantowi Komitetu Badañ Naukowych w wysoko¶ci 4,5 mln z³. Koszt remontu budynku, który wyniós³ ok. 800 tys. z³, zosta³ czê¶ciowo pokryty (330 000 z³) z subwencji Fundacji na rzecz Nauki Polskiej.

(mk)
Uczelnie w statystyce

pwsz w Che³mie

G³ówna siedziba za³o¿onej w 2001 r. uczelni mie¶ci siê w zabytkowym budynku, gdzie na prze³omie wieków XIX i XX dzia³a³a rosyjska szko³a kolejowa. Strukturê che³mskiej PWSZ tworz± instytuty: Matematyki i Informatyki, Neofilologii, Nauk Technicznych oraz Nauk Humanistycznych. Swój pierwszy rok akademicki uczelnia rozpoczê³a z 229 studentami. Obecnie kszta³ci 2,5 tys. studentów, w tym 90 proc. na studiach dziennych. Uczelnia pe³ni funkcjê, jak± wy¿szym szko³om zawodowym przypisali twórcy tej grupy uczelni – s³u¿y g³ównie m³odym ludziom z najbli¿szej okolicy. Jak mówi Zygmunt Gardziñski, szef biura rektora PWSZ, wiêkszo¶æ (ponad 60 proc.) spo¶ród 2,3 tys. zainteresowanych podjêciem w tym roku studiów w uczelni pochodzi³a z Che³ma i powiatu che³mskiego, kolejna du¿a grupa z powiatów o¶ciennych. Zdarzaj± siê jednak studenci z dalszych powiatów wschodu kraju. Tylko nieliczni studenci – np. z niedawno otwartej, unikatowej specjalizacji pilota¿ – pochodz± z innych rejonów kraju.

PWSZ oferuje 7 kierunków i 4 specjalno¶ci kszta³cenia. Instytut Matematyki i Informatyki oferuje kierunek matematyka (specjalno¶ci: matematyka z informatyk±; nauczanie matematyki), Instytut Neofilologii kszta³ci na kierunku filologia (specjalno¶ci: filologia angielska, filologia germañska), Instytut Nauk Technicznych oferuje kierunki: mechanika i budowa maszyn, budownictwo oraz elektrotechnika, a Instytut Nauk Humanistycznych kszta³ci na filologii polskiej oraz historii.

Uczelnia zatrudnia 150 osób, w tym 82 nauczycieli akademickich i 68 pracowników administracji i obs³ugi. W¶ród nauczycieli akademickich jest 29 profesorów. – Na niektórych kierunkach profesorowie prowadz± nie tylko wyk³ady, ale nawet æwiczenia – komentuje bardzo dobry stan kadrowy prof. Józef Zaj±c, rektor PWSZ w Che³mie. W zwi±zku ze zwiêkszeniem liczby studentów w³adze zamierzaj± w tym roku akademickim zwiêkszyæ zatrudnienie do blisko 200 osób.

Budynki uczelni zlokalizowane s± w trzech nieodleg³ych od siebie punktach miasta. G³ówna siedziba ma powierzchniê 4,2 tys. m2. Oprócz rektoratu, mieszcz± siê w niej instytuty Matematyki i Informatyki oraz Nauk Technicznych, biblioteka oraz sala gimnastyczna. W drugim obiekcie, o powierzchni 2,7 tys. m2 – tak¿e uzyskanym od w³adz miasta – maj± siedzibê instytuty Neofilologii i Nauk Humanistycznych.

Taka baza, choæ bardzo nowoczesna i zadbana, nie wystarcza uczelni. Zajêcia odbywaj± siê w godz. 800−2000. Z tego powodu planuje siê powiêkszenie uczelni. Trwaj± prace remontowe w kolejnym obiekcie (3,2 tys. m2), nowej siedzibie Instytutu Nauk Humanistycznych (inwestycja o warto¶ci 3 mln z³, w tym 2,3 mln z³ z MENiS), planuje siê te¿ budowê nowej siedziby (3,2 tys. m2) dla Instytutu Matematyki i Informatyki (inwestycja o warto¶ci 12 mln, finansowana z funduszy europejskich – 8,9 mln z³, MENiS – 2 mln. z³). Uczelnia uzyska³a te¿ dawny zespó³ szkolny, po³o¿ony w zabytkowym parku w Depu³tyczach Nowych, w pobli¿u Che³ma, gdzie planuje siê utworzenie Akademickiego Centrum Wspó³pracy Transgranicznej. PWSZ nie ma w³asnego akademika. W³adze zadba³y jednak o studentów zamiejscowych, wynajmuj±c dla nich dwie kondygnacje w hotelu.

(pik)
Akademia Rolnicza w Lublinie

Budynek na Skromnej

Od kilku lat Oddzia³ Technologii ¯ywno¶ci i ¯ywienia Cz³owieka spe³nia³ warunki, by na jego bazie utworzyæ w lubelskiej AR nowy wydzia³, jednak brak zaplecza lokalowego odsuwa³ te decyzjê w czasie. W 2001 na dzia³ce uzyskanej od Agencji W³asno¶ci Rolnej Skarbu Pañstwa, gdzie w niewielkim budynku mie¶ci³a siê siedziba Katedry Technologii Przemys³u Rolno−Spo¿ywczego i Przechowalnictwa, rozpoczêto inwestycjê. Projekt nowego obiektu powsta³ w biurze „Architekci” Sp. z o.o. – J. Bieñkowski, A. Lis, P. Mierzwa z Lublina. Generalnym wykonawc± zosta³ Mitex S.A., firma, która ju¿ wcze¶niej realizowa³a inwestycje uczelni.

Na pocz±tku pa¼dziernika oddano do u¿ytku obiekt dla nowego Wydzia³u Nauk o ¯ywno¶ci i Biotechnologii. Jest to zespó³ po³±czonych ze sob± 3– i 4−kondygnacyjnych budynków o ³±cznej powierzchni u¿ytkowej 5942 m2 i kubaturze 30 500 m3. Znajduj± siê w nim 2 sale audytoryjne na 120 i 140 miejsc, 7 laboratoriów dydaktycznych, 20 laboratoriów naukowo−badawczych, 3 hale do realizacji prac wdro¿eniowych, 2 sale komputerowe, 3 pracownie mykologiczne, pokoje pracy dla naukowców oraz pomieszczenia techniczne i barek. W podziemiach budynku znajduje siê gara¿ na ponad 50 samochodów.

Dziêki oddaniu do u¿ytku tego obiektu nowy wydzia³ ma w³asn± siedzibê. Równocze¶nie wzros³y mo¿liwo¶ci kszta³cenia studentów na obleganych kierunkach: technologii ¿ywno¶ci i ¿ywienia cz³owieka do 120 osób, biotechnologii – 60 osób i towaroznawstwie – 90 osób.

Koszt inwestycji wyniós³ 27 mln 739 tys. z³. Oprócz znacz±cego wk³adu w³asnego uczelni (8 mln 739 tys. z³), do powstania obiektu przyczyni³y siê Ministerstwo Nauki i informatyzacji (5 mln z³) oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu (18 mln z³).

(mj)
Uniwersytet Miko³aja Kopernika w Toruniu

Bez kolejek na wf

W Uniwersytecie Miko³aja Kopernika w Toruniu wprowadzono system likwiduj±cy kolejki przy zapisach na zajêcia wychowania fizycznego. Od tego roku akademickiego zapisy na wf. mo¿liwe by³y wy³±cznie poprzez Internet, w ramach systemu USOS WEB. W ci±gu pierwszej godziny dzia³ania systemu rejestracji na zajêcia zapisa³o siê 263 studentów, a do systemu logowa³o siê blisko 500 osób. Cztery grupy zajêciowe (callanetics, aerobik, pilates kobiet, si³ownia mê¿czyzn) zosta³y zape³nione w ci±gu 20 minut. Razem na wf. zapisa³o siê 3805 osób. Rejestracja odbywa³a siê w kolejno¶ci zg³oszeñ, bez ¿adnych zak³óceñ. Studenci wybierali dyscyplinê, godzinê, dzieñ tygodnia, miejsce odbywania zajêæ i prowadz±cego. Ka¿dy móg³ siê zapisaæ tylko na jedne zajêcia. W trakcie rejestracji student widzia³, ile osób jest ju¿ zapisanych do danej grupy i czy jest jeszcze dla niego miejsce. System umo¿liwia sprawdzanie stanu grup, wystawianie ocen i kontrolê realizacji zajêæ przez studentów. W drugim semestrze ka¿dy mo¿e zmieniæ dyscyplinê.

Z mo¿liwo¶ci przeprowadzania zapisów na zajêcia w systemie internetowym zaczynaj± korzystaæ równie¿ niektóre wydzia³y UMK. System ten obowi±zuje np. studentów studiów dziennych na kierunku socjologia. Podobny system zapisów uruchomiony zosta³ dla uczestników seminariów dyplomowych na studiach zaocznych Wydzia³u Nauk Ekonomicznych i Zarz±dzania UMK.

(kin)
Uniwersytet Warszawski, Komitet Mikrobiologii PAN

Mistrz i autorytet

22 pa¼dziernika na Wydziale Biologii UW odby³a siê konferencja Komitetu Mikrobiologii PAN – pierwsze z planowanej serii spotkañ, które na tle wspó³czesnych osi±gniêæ naukowych przypominaæ maj± sylwetki wielkich polskich mikrobiologów, bêd±cych dla swoich uczniów mistrzami i autorytetami. Pierwsze spotkanie po¶wiêcono pamiêci prof. W³adys³awa J.H. Kunickiego−Goldfingera (1916−95) w 10. rocznicê jego ¶mierci.

Biografiê uczonego przypomnia³a prof. Krystyna I. Wolska, jedna z jego warszawskich wychowanek. Profesor by³ z wykszta³cenia mikrobiologiem i to by³a g³ówna dziedzina jego dzia³alno¶ci naukowej i dydaktycznej – stworzy³ 3 czo³owe polskie akademickie o¶rodki mikrobiologiczne (kolejno w Lublinie, Wroc³awiu i Warszawie). Profesora pasjonowa³y tak¿e problemy ewolucjonizmu oraz filozofii biologii i we wszystkich tych dziedzinach mia³ bogaty dorobek publikacyjny. Jego postawê ¿yciow± krótko i celnie okre¶la tytu³ artyku³u S³awomira Zagórskiego W opozycji do g³upoty („Gazeta Wyborcza”, 22.10.05.).

Pogl±dy filozoficzne prof. Kunickiego−Goldfingera przedstawi³ prof. W³adys³aw Krajewski (UW); podkre¶li³ zw³aszcza te, w których Kunicki−Goldfinger opowiada siê za przypadkowo¶ci± powstania ¿ycia (z pojawieniem siê cz³owieka w³±cznie), zwracaj±c jednocze¶nie uwagê na ograniczenia, jakie stawiaj± grze przypadków prawa fizyki, chemii oraz dotychczasowy przebieg ewolucji. Z kolei prof. Piotr S³onimski (CGM CNRS, Francja) w swoim wyk³adzie Ewolucja a genomika stwierdzi³, ¿e genomika organizmów obecnie ¿yj±cych dostarcza znacznie wiêcej danych do przewidywania biegu ewolucji ni¿ badania archeologiczne, a kryterium odleg³o¶ci ewolucyjnej miêdzy dwoma dowolnymi gatunkami mo¿e byæ proporcja miêdzy liczb± zmian na poziomie sekwencji nukleotydów, które maj± warto¶æ adaptatywn±, a liczb± zmian cichych, które tej warto¶ci nie maj±. Kolejny mówca, prof. Wac³aw Szybalski (McArdle Lab., University of Wisconsin, USA), wskaza³ trudno¶ci, na jakie natrafiamy, mimo obserwowanego ostatnio ogromnego postêpu, w technologii sekwencjonowania genomowego DNA oraz zaprezentowa³ osi±gniêcia swego zespo³u naukowego w dziedzinie sekwencjonowania DNA zawieraj±cego tzw. sekwencje powtarzaj±ce siê (ang. repetitive sequences). Referat prof. Miros³awy W³odarczyk (Instytut Mikrobiologii UW) przypomnia³ wagê zagadnieñ z zakresu genetyki bakterii (analiza mechanizmu koniugacji i rekombinacji), które by³y przedmiotem badañ zespo³u naukowego prof. Kunickiego−Goldfingera we wczesnym etapie jego „okresu warszawskiego” oraz wskaza³ „gor±cy punkt” bie¿±cych badañ z zakresu koniugacji bakteryjnej, którym jest wykazanie, ¿e mechanizm transportu DNA podczas koniugacji stanowi jeden z typów wa¿nego bakteryjnego systemu sekrecyjnego (T4SS), a mo¿e nawet stanowi jego archetyp.

Kolejnym punktem obrad by³a sesja wspomnieniowa – szereg spontanicznych wypowiedzi przyjació³, wychowanków oraz wspó³pracowników z okresu dzia³alno¶ci opozycyjnej.

Na konferencji zaprezentowano tak¿e, w postaci 130 plakatów, dorobek mikrobiologów polskich z pierwszych lat XXI wieku. Przeprowadzono konkurs na najlepszy plakat, nagradzaj±c 4 zespo³y autorów Nagrod± Specjaln± im. Profesora Kunickiego−Goldfingera, ufundowan± przez jego wychowanków.

Miros³awa W³odarczyk

Lista laureatów Nagrody im. Profesora Kunickiego−Goldfingera, przyznanej podczas I Konferencji Naukowej Komitetu Mikrobiologii PAN („W.J.H. Kunicki−Goldfinger. Mikrobiolog – Filozof – Mistrz”, 22 pa¼dziernika 2005, Wydzia³ Biologii UW): Renata Welc, Anna Bajer, Edward Siñski, Babesia microti i Bartonella spp., mikropaso¿yty gryzoni patogenne dla cz³owieka (Zak³ad Parazytologii, Instytut Zoologii, Wydzia³ Biologii, Uniwersytet Warszawski); Magdalena Lewandowska, Beata Weber−D±browska, Ewa Sadowy, Jolanta Krzysztoñ−Rusjan, Andrzej Górski, Ma³gorzata £obocka, Characterization of a polyvalent staphylococcal bacteriophage A5W and identification of its potentially bacteriotoxic proteins (Department of Microbial Biochemistry, Institute of Biochemistry and Biophysics, PAN, Warsaw; Institute of Immunology and Experimental Therapy, PAN, Wroc³aw; National Institute of Public Health, Warsaw); El¿bieta Walencka, Halina Wysokiñska, £ukasz Ku¼ma, Marek Ró¿alski, Urszula Krajewska, Barbara Ró¿alska, Biofilm phytotherapy: diterpenoids of Salvia sclarea as potential anti−biofilm agents active against antibiotic resistant staphylococci (University of £ód¼, Department of Immunology and Infectious Biology, Institute of Microbiology and Immunology, Banacha 12/16, 90−237 £ód¼, Poland, Medical University of £ód¼, Department of Biology and Pharmaceutical Botany and Department of Pharmaceutical Biochemistry); Lucyna Holec, El¿bieta Hiszczyñska−Sawicka, Artur G±sior, Józef Kur, Rekombinantowe bia³ko antygenowe Mag1 Toxoplasma gondii; zastosowanie w ró¿nicowaniu fazy toksoplazmozy (Politechnika Gdañska, Wydzia³ Chemiczny, Katedra Mikrobiologii).

Wiêcej informacji na temat postaci prof. dr. hab. W.J.H. Kunickiego−Goldfingera oraz sprawozdanie z omawianej konferencji znale¼æ mo¿na na stronie www przygotowanej przez dr. Marka Ostrowskiego (www.varsovia.pl) w dziale Panoramy Tematyczne Warszawy – Osobisto¶ci i Osobowo¶ci.
Politechnika Gdañska

Odnowa struktur miejskich

W okresie gwa³townego rozwoju miast planowanie przestrzenne oraz pokrewne zagadnienia urbanistyczne nabieraj± coraz wiêkszego znaczenia. Trudniej chroniæ istniej±ce, zw³aszcza zabytkowe, struktury miejskie w oparciu o zrównowa¿ony rozwój miast i warunki polityki urbanistycznej. Zagadnieniom tym po¶wiêcone by³o miêdzynarodowe seminarium „Odnowa struktur miejskich w ¶wietle zrównowa¿onego rozwoju”, zorganizowane przez Centrum Rewitalizacji Budowli Miejskich CURE przy Wydziale In¿ynierii L±dowej i ¦rodowiska, Wydzia³ Architektury Politechniki Gdañskiej oraz Sekcjê Architektury Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN, które odby³o siê w dniach 29−30 wrze¶nia.

Seminarium rozpoczê³o siê wprowadzeniem prof. Czes³awa Szymczaka, koordynatora Centrum CURE, dotycz±cym g³ównych kierunków dzia³alno¶ci centrum, które powsta³o w ramach akcji „Miasto przysz³o¶ci i dziedzictwo kulturowe” V Programu Ramowego UE. Profesor podkre¶la³, i¿ CURE, tzw. Centrum Doskona³o¶ci, jest organizacj± zajmuj±c± siê rozwi±zywaniem ró¿norodnych problemów rewitalizacji budowli miejskich zgodnie z za³o¿eniami zrównowa¿onego rozwoju.

Zgodnie z oczekiwaniami organizatorów, seminarium skupi³o wokó³ siebie przedstawicieli nie tylko polskich, ale i ¶wiatowych o¶rodków badawczych, m.in. z W³och i Finlandii. Wymieniali oni do¶wiadczenia i idee z rozleg³ej dziedziny urbanistyki. Mówiono m.in. o równowa¿eniu przestrzeni miejskiej, jej wielofunkcyjno¶ci oraz rekultywacji zdegradowanych terenów. W krêgu zainteresowañ uczestników znalaz³y siê równie¿ kryteria i wska¼niki pozwalaj±ce na ocenê wyrównania przestrzeni miejskiej oraz koncentracji b±d¼ rozproszenia miast.

Do nastêpnego bloku tematycznego nale¿a³y architektoniczne aspekty zrównowa¿onej odnowy struktur miejskich: transformacja i odnowa budynków oraz terenów przemys³owych, a tak¿e ocena i projektowanie cyklu ¿yciowego budynków i ca³ych struktur miejskich. Istotn± kwesti± by³a ocena oddzia³ywania miasta na ¶rodowisko, jak równie¿ problemy spo³eczno−kulturowe i behawioralne odnowy struktur miejskich.

Doskona³± okazj± do obrazowego wprowadzenia w problematykê adaptacji obiektów zabytkowych na cele us³ugowo−handlowe by³a specjalnie zorganizowana wycieczka po Gdañsku. Urozmaicony, bo wzbogacony o historiê pradawnego miasta Gdañska i jego budowli, wyk³ad pozwoli³ uczestnikom seminarium oceniæ mo¿liwo¶ci przystosowania starszych budynków do nowoczesnych celów.

(bo)
Politechnika Gdañska

BioMillenium 2005

W dniach 14−15 pa¼dziernika w Politechnice Gdañskiej odby³a siê II Ogólnopolska Konferencja „Biotechnologia Molekularna” (BioMillenium 2005), zorganizowana przez Centrum Badañ i Edukacji Chemii i Biotechnologii Farmaceutyków „Chembiofarm” oraz Katedrê Mikrobiologii Wydzia³u Chemicznego PG. Podczas tegorocznego spotkania prezentowano osi±gniêcia i prace badawcze polskich biotechnologów w trzech sesjach tematycznych: szczepionki nowej generacji, diagnostyka molekularna oraz ekstremofile a biotechnologia. Przedstawiona przez uczestników konferencji tematyka badawcza koncentrowa³a siê wokó³ takich zagadnieñ, jak: konstrukcja i zastosowanie nowoczesnych technik biologii molekularnej w typowaniu mikroorganizmów patogennych w badaniach epidemiologicznych, diagnostyka molekularna chorób bakteryjnych i wirusowych, molekularne mechanizmy dzia³ania czynników wirulencji bakterii i wirusów, otrzymywanie rekombinantowych bia³ek antygenowych w celu zastosowania ich do immunodiagnostyki i szczepionek nowej generacji, nowe narzêdzia do technik biologii molekularnej, termostabilne i zaadaptowane do zimna enzymy o du¿ym potencjale aplikacyjnym.

W trakcie „BioMillenium” starano siê odpowiedzieæ na pytania: czy szczepionki nowej generacji bêd± kluczowym elementem profilaktycznym coraz gro¼niejszych chorób infekcyjnych, czy diagnostyka molekularna jest przydatna dla medycyny klinicznej i badañ epidemiologicznych oraz czy organizmy ekstremofilne oraz enzymy z nich pozyskiwane dadz± now± jako¶æ dla biotechnologii?

Go¶ciem honorowym konferencji by³ prof. Wac³aw Szybalski z University of Wisconsin w USA, który w wyk³adzie inauguracyjnym mówi³ o pocz±tkach biotechnologii molekularnej na ¶wiecie i w Polsce. By³o to wydarzenie nadzwyczajne, poniewa¿ prof. Szybalski wspó³tworzy³ nowoczesn± biotechnologiê opart± na warsztacie in¿ynierii genetycznej. Po raz pierwszy te¿ zosta³a przyznana Nagroda im. Wac³awa Szybalskiego za najlepsz± pracê m³odego biotechnologa, któr± uzyska³a dr in¿. Aneta Bia³kowska z Politechniki £ódzkiej za rozprawê Antarctic â−galactosidase from Pseudoalteromonas sp.22b: kinetic and molecular adaptation to cold. Przyznano tak¿e wyró¿nienie mgr in¿. Lucynie Holec z Katedry Mikrobiologii PG za pracê Construction of expression systems and production of Toxoplasma gondii recombinant antigens (MIC3, GRA4, GRA9) for the serodiagnosis of toxoplasmosis.

Artur G±sior
Konkurs dla uczelni artystycznych

Samsung Art Master „Start!”

W 22 uczelniach o profilu artystycznym rozpoczyna siê trzecia edycja ogólnopolskiego konkursu Samsung Art Master. Ide± projektu jest szukanie ciekawych osobowo¶ci twórczych w¶ród studentów kierunków artystycznych i wspieranie ich dzia³añ zmierzaj±cych do samodzielnego zaistnienia na rynku sztuki. Organizatorem konkursu i fundatorem nagród jest firma Samsung. Tegoroczna edycja konkursu skierowana jest do obecnych studentów, a tak¿e absolwentów z lat 2004 i 2005. Na konkurs mo¿na nadsy³aæ malarstwo, grafikê, rze¼bê, a tak¿e projekty z zakresu instalacji multimedialnych, obiektów przestrzennych i prac interaktywnych. Prace i projekty nale¿y zg³aszaæ do 28 lutego 2006 u koordynatorów konkursu w poszczególnych uczelniach – ich nazwiska i adresy, a tak¿e wszelkie informacje dotycz±ce konkursu, mo¿na znale¼æ na stronie www.artmaster.org.pl.

Nazwiska laureatów poznamy na pocz±tku kwietnia 2006.

Nagrody za trzy pierwsze miejsca wynosz±: 15, 10 i 5 tys. z³. Przyznane zostan± tak¿e 3 wyró¿nienia, uhonorowane dyplomami i sprzêtem Samsunga. Prace konkursowe wszystkich nagrodzonych i wyró¿nionych zostan± zaprezentowane na specjalnej wystawie w Centrum Sztuki Wspó³czesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Uroczyste otwarcie wystawy i wrêczenie nagród autorom najlepszych prac odbêdzie siê 19 maja 2006.

Tradycj± konkursu Samsung Art Master s± aukcje charytatywne nades³anych prac. Ca³kowity dochód ze sprzeda¿y przekazywany jest domom

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje