Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje



Z laboratoriów


Wielu ¿yj±cych uczonych doczeka³o siê okre¶lenia ich nazwiskami odkrytych przez nich procedur, zjawisk czy organizmów. Nazwiska te wiele mówi± o naszym wk³adzie i pozycji we wspó³czesnej nauce.

dynamikê zast±piæ spoczynkiem

Piotr Kieraciñski

Wk³ad uczonych do nauki ¶wiatowej mo¿na oceniaæ kieruj±c siê ró¿nymi przes³ankami. Jednym z nich jest obecno¶æ nazwisk badaczy i odkrywców w literaturze naukowej. Funkcjonuj± one w nazwach ro¶lin lub zwierz±t, gór, l±dów, rzek, nazwach cia³ niebieskich, procedur matematycznych, procedur medycznych, praw fizycznych czy chemicznych. Zapewne w ka¿dej dziedzinie badañ mo¿na podaæ przyk³ady nazw, których czê¶ci± jest czyje¶ – zazwyczaj odkrywcy – nazwisko. W¶ród ich plejady s± tak¿e nazwiska polskie. Mamy zatem Góry Dybowskiego na Syberii, mamy planetoidy nazwane polskimi nazwiskami. Tak¿e wielu ¿yj±cych uczonych doczeka³o siê okre¶lenia ich nazwiskami odkrytych przez nich procedur, zjawisk czy organizmów. Nazwiska te wiele mówi± o naszym wk³adzie i pozycji we wspó³czesnej nauce. Kto wie, czy w d³u¿szej perspektywie czasowej nie jest to obecno¶æ bardziej znacz±ca ni¿ obecno¶æ i pozycja w rankingach czy liczba publikacji i cytowañ.

Kilka lat temu, podczas pracy nad tekstem o rodzinie Horodeckich – fizyków z Gdañska – oraz zagadnieniach teleportacji i kwantowej teorii informacji, natrafi³em przypadkiem na nazwisko znanego mi z zupe³nie innego kontekstu Andrzeja Jamio³kowskiego. Gdy wspomina³em o tym podczas ró¿nych spotkañ z uczonymi, okaza³o siê, ¿e to nie jedyny ¿yj±cy polski uczony, którego nazwisko funkcjonuje w nazwach zjawisk i obiektów przyrodniczych. Natrafi³em te¿ na inne nazwiska w dziedzinie medycyny i matematyki. Zapewne bez problemu znajdê je tak¿e w innych dziedzinach wiedzy.

Izomorfizm Jamio³kowskiego

By³ pocz±tek lat 70. ubieg³ego wieku, gdy Andrzej Jamio³kowski, uczeñ prof. Romana Ingardena, przygotowywa³ swój doktorat. Toruñ by³ wówczas jednym z nielicznych o¶rodków naukowych na ¶wiecie, w którym informacjê traktowano jako wielko¶æ fizyczn±. – W Toruniu od koñca lat 60. zajmujemy siê dynamik± otwartych uk³adów kwantowych. Otwartych, czyli uwzglêdniaj±cych wp³yw otoczenia na uk³ad – mówi prof. Jamio³kowski, wskazuj±c inspiracje swojego odkrycia.

W fizyce kwantowej odró¿nia siê stan uk³adu od jego dynamiki. Izomorfizm to odwzorowanie jedno−jednoznaczne pewnej struktury w inn± strukturê, zachowuj±ce jej w³asno¶ci. Prof. Jamio³kowski wspomina: – Wprowadzi³em jedno−jednoznaczn± metodê, która pozwala na przedstawienie dynamiki uk³adu jako stanu uk³adu w innej przestrzeni. Innymi s³owy, pe³n± informacjê o zmianie stanu uk³adu kwantowego mo¿na przestawiæ jako stan innego uk³adu. Ruch zast±piæ spoczynkiem.

Wynik zosta³ opublikowany w 1972 r. Wówczas by³a to jedynie teoretyczna ciekawostka, która nie zyska³a znacznego zainteresowania. W latach 90. ub. stulecia wybuch³a jednak fala zainteresowania informacj± kwantow± i powsta³a nowa dziedzina wiedzy – informatyka kwantowa. „Izomorfizm Jamio³kowskiego”, bo pod tak± nazw± funkcjonuje owo narzêdzie matematyczne w literaturze naukowej, sta³ siê popularny w¶ród informatyków kwantowych. Pozwoli³ badaczom przet³umaczyæ zmiany dynamiczne na reprezentacjê statyczn±. A w³asno¶ci stanów mamy zdecydowanie lepiej zbadane ni¿ dynamikê. Zatem pomys³ Jamio³kowskiego pozwala na lepsze poznanie dynamiki uk³adów kwantowych. To, co pocz±tkowo wydawa³o siê interesuj±c± spekulacj± matematyczn±, okaza³o siê bardzo przydatne, m.in. w kryptografii kwantowej – pozwala t³umaczyæ jeden sposób kodowania informacji na drugi bez niejednoznaczno¶ci.

Wymy¶lone przez toruñskiego fizyka teoretyka narzêdzia – oprócz wspomnianego ju¿ „izomorfizmu Jamio³kowskiego”, w literaturze naukowej funkcjonuj± tak¿e pojêcia „Jamio³kowski states”, „Jamio³kowski process fidelity” oraz „Jamio³kowski−Choi duality” – znalaz³y zastosowanie w nowoczesnych badaniach, a jego wczesne prace s± czêsto cytowane we wspó³czesnej literaturze przedmiotu.

Z dynamik± kwantow± wi±¿e siê nazwisko jeszcze jednego toruñskiego uczonego, tak¿e ucznia i wspó³pracownika Ingardena – prof. Andrzeja Kossakowskiego. Dynamika uk³adów otwartych w postaci Goriniego, Kossakowskiego, Sudershana czê¶ciej jest jednak znana jako dynamika Lindblada. Ten ostatni opublikowa³ pracê, która dotyczy³a bardziej ogólnej, nieskoñczenie wymiarowej przestrzeni. Wspomniany wcze¶niej zespó³ z udzia³em polskiego uczonego poda³ pomys³, dotycz±cy przestrzeni skoñczenie wymiarowej. Jest on prostszy formalnie, a zatem praktyczniejszy w zastosowaniu.

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje