KRZaSP uzna³a za konieczne podjêcie prac nad niezbêdnymi zmianami w ustawie. Ich rezultatem jest projekt nowelizacji przes³any na rêce prof. dr. hab. Micha³a Seweryñskiego, ministra nauki i szkolnictwa wy¿szego, we wrze¶niu 2006. G³ównym celem projektu by³o przygotowanie lepszych, naszym zdaniem, rozwi±zañ i regulacji w odniesieniu do szkolnictwa zawodowego.
Ustawa wprowadzi³a podzia³ uczelni na zawodowe i akademickie, odchodz±c od znaczenia tych pojêæ w dotychczas obowi±zuj±cych przepisach. Zdaniem KRZaSP, ów podzia³, którego jedynym kryterium jest prowadzenie studiów doktoranckich, nie znajduje uzasadnienia w rzeczywisto¶ci polskiego szkolnictwa wy¿szego. Podstawowym argumentem powinien tu byæ fakt, ¿e do obowi±zków ka¿dej uczelni, w szczególno¶ci prowadz±cej studia II stopnia, nale¿y dbanie o rozwój kadry oraz prowadzenie badañ naukowych. Nale¿y zatem przywróciæ poprzedni stan, w którym s³owo „zawodowa” przyporz±dkowane by³o uczelniom kszta³c±cym na poziomie licencjackim.
Proponujemy tak¿e (art. 27) silniejsze gwarancje dla za³o¿yciela, umo¿liwiaj±ce przejmowanie maj±tku uczelni niepublicznej pozosta³ego po zaspokojeniu wierzycieli. To w³a¶ciwsze rozwi±zanie, ze wzglêdu na konieczno¶æ wy³o¿enia znacznych kwot na organizacjê uczelni oraz fakt ¿e jest ona instytucj± non profit.
Art. 72 ust. 2 oraz 76 ust. 2 ustawy stanowi, ¿e jednoosobowym organem i kierownikiem podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni niepublicznej mo¿e zostaæ jedynie osoba zatrudniona w tej uczelni jako podstawowym miejscu pracy. Jednocze¶nie obowi±zuj±ca regulacja, przyznaj±c bierne prawo wyborcze w publicznych uczelniach zawodowych tak¿e nauczycielom akademickim zatrudnionym w uczelni jako dodatkowym miejscu pracy, umo¿liwia im pe³nienie takich funkcji. Stanowi to naruszenie zasady równo¶ci podmiotów okre¶lonej w art. 32 Konstytucji RP.
Zmiany w art. 94−96 ustawy d±¿± do poprawy statusu uczelni niepublicznych przy ubieganiu siê o ¶rodki bud¿etowe na niektóre cele zwi±zane z kszta³ceniem. Nie ulega w±tpliwo¶ci, ¿e dostêp do ¶rodków publicznych w obecnym stanie prawnym jest znacznie utrudniony. Postulujemy wiêc wprowadzenie obowi±zkowych dotacji dla uczelni niepublicznych z tytu³u ponoszonych przez nie kosztów kszta³cenia i rehabilitacji leczniczej niepe³nosprawnych studentów i doktorantów, obok pomocy materialnej dla studentów w zakresie okre¶lonym w art. 173 ust. 1 oraz dla doktorantów w zakresie okre¶lonym w art. 199 ust. 1 ustawy. W art. 94 ust. 4 powinien siê znale¼æ tak¿e zapis dotycz±cy obligatoryjnego dofinansowywania z bud¿etu pañstwa czê¶ci op³at wnoszonych przez studentów studiów stacjonarnych i uczestników stacjonarnych studiów doktoranckich. By³oby to wsparcie konkretnego studenta, który p³aci³by odpowiednio ni¿sze czesne. Nie istnieje racjonalne uzasadnienie nierównego traktowania studentów uczelni publicznych i niepublicznych. Istniej±cy zapis wprowadza co prawda mo¿liwo¶æ takiego dofinansowania, ale jego fakultatywny charakter s³abo zabezpiecza interesy studenta i w praktyce nie jest realizowany.
Art. 154 ust. 3 ustawy wprowadza dodatek za sta¿ pracy równie¿ w uczelniach niepublicznych, nie zabezpieczaj±c jednak ¶rodków na ten cel z bud¿etu pañstwa. KRZaSP postuluje wprowadzenie wyra¼nego zapisu, wskazuj±cego, ¿e wyp³ata dodatku sta¿owego jest obowi±zkiem uczelni publicznej i w ¿adnej mierze nie mo¿e prowadziæ do obci±¿ania uczelni niepublicznych takimi kosztami, stanowi³oby to bowiem powa¿n± ingerencjê w prawa pracodawców. Innym rozwi±zaniem by³oby przeznaczenie na ten cel odpowiednich ¶rodków z bud¿etu pañstwa wyp³acanych podmiotom niepublicznym.
Art. 154 ust. 2 ustawy stanowi, ¿e za czas niezdolno¶ci do pracy (...) nauczyciel akademicki zachowuje prawo do wynagrodzenia i zasi³ku chorobowego. Opieraj±c siê na tym przepisie, ZUS twierdzi, ¿e uczelnia zobowi±zana jest wyp³acaæ nauczycielowi akademickiemu wynagrodzenie za ca³y okres trwania choroby, zamiast przez 33 dni w roku kalendarzowym, jak w przypadku pracowników nie bêd±cych nauczycielami akademickimi. Uczelnia zobowi±zana bêdzie te¿ do wyp³aty sk³adek i wynagrodzenia za urlop macierzyñski. Z³a konstrukcja przepisu prowadzi do dyskryminacji uczelni niepublicznych, bowiem publiczne otrzymuj± ¶rodki na ten cel z bud¿etu pañstwa.
Pojawi³y siê równie¿ problemy z interpretacj± art. 264 ust. 10. Chodzi o osoby nie posiadaj±ce stopnia doktora habilitowanego b±d¼ tytu³u naukowego, zatrudnione w uczelniach zawodowych przed wej¶ciem w ¿ycie nowej ustawy na stanowiskach profesorów uczelnianych. Ministerstwo, wbrew zasadzie poszanowania praw nabytych, uzale¿nia mo¿liwo¶æ dalszego zatrudniania na tych stanowiskach od spe³nienia przes³anek wynikaj±cych z art. 114 lub 115 – zatem warunków wprowadzonych dopiero przez now± regulacjê (habilitacja, tytu³ naukowy lub pozytywna opinia Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytu³ów). Proponujemy nie budz±ce w±tpliwo¶ci uregulowanie tej kwestii w toku nowelizacji.
Pe³ny projekt nowelizacji ustawy dostêpny jest na stronie Konferencji Rektorów Zawodowych Szkó³ Polskich: www.krzasp.pl.