Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje



« Poprzedni artyku³ | Nastêpny artyku³ »


Jakie s± prawne mo¿liwo¶ci prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej przez pañstwowe szko³y wy¿sze?

Niech gospodaruj±

Wojciech J. Katner

Jesieni± 2006 przygotowa³em opiniê w sprawie dzia³alno¶ci gospodarczej uczelni. Stanowi³a ona odpowied¼ na pismo z lipca 2006 skierowane przez sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów do przewodnicz±cego KRASP, a poprzez niego do rektorów uczelni pañstwowych. Pismo ministerstwa odnosi³o siê do zg³aszanych w±tpliwo¶ci co do mo¿liwo¶ci obejmowania lub nabywania przez uczelnie akcji lub udzia³ów w spó³kach handlowych. By³o tak¿e nawi±zaniem do spotkania w powy¿szych sprawach w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów 3 lipca ub.r.

Tre¶æ pisma wywo³a³a zaniepokojenie w ¶rodowisku akademickim oraz liczne pytania, czy rzeczywi¶cie uczelnie pañstwowe nie mog± prowadziæ swobodnie dzia³alno¶ci gospodarczej wspomagaj±cej ich cele ustawowe i statutowe. Tak odczytane bowiem zosta³o stanowisko w sprawie ograniczonej mo¿liwo¶ci posiadania akcji i udzia³ów w spó³kach, które s± podstawow± form± prawn± prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej w Polsce i w krajach gospodarki rynkowej.

Istot± stanowiska Ministerstwa Finansów jest porównanie przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wy¿szym (Pr.szk.w) i ustawy o finansach publicznych (u.f.p.) oraz nastêpuj±ca ocena: art. 86 Pr.szk.w. z 2005 r. przewiduje, ¿e uczelnie mog± prowadziæ akademickie inkubatory przedsiêbiorczo¶ci oraz centra transferu technologii w formie jednostki ogólnouczelnianej, spó³ki handlowej lub fundacji, natomiast art. 37 ust. 1 u.f.p. z 2005 r. zakazuje jednostkom sektora finansów publicznych, do których zaliczaj± siê pañstwowe szko³y wy¿sze, obejmowania albo nabywania udzia³ów lub akcji w spó³kach handlowych (z zastrze¿eniami nie maj±cymi tu znaczenia). Ze wzglêdu na zasadê lex specialis derogat legi generali, uznaæ nale¿y pierwszeñstwo Prawa o szkolnictwie wy¿szym i z tego powodu nastêpuje wy³±czenie zakazu z art. 37 ust. 1 ustawy o finansach publicznych w stosunku do akademickich inkubatorów przedsiêbiorczo¶ci i centrów technologii.

Twierdzi siê ponadto, ¿e ze wzglêdu na nieprzewidzenie przez art. 86 Pr.szk.w. uprawnienia do tworzenia spó³ek handlowych, poza wyj±tkami odnosz±cymi siê do inkubatorów przedsiêbiorczo¶ci i centrów technologii, ma zastosowanie art. 37 ust. 1 u.f.p. i uczelnie pañstwowe obowi±zuje zakaz tworzenia spó³ek handlowych lub nabywania ich udzia³ów (akcji), posiadane za¶ udzia³y winny zostaæ zbyte do 2009 roku (art. 37 ust. 3 wym. ustawy).

Waga zagadnienia wymaga, w moim przekonaniu, upublicznienia i podjêcia szerszej dyskusji, w szczególno¶ci dlatego, ¿e za zasadn± uwa¿am ca³kiem odmienn± opiniê od przedstawionej w pi¶mie Ministerstwa Finansów. Jestem zdania, ¿e pañstwowe szko³y wy¿sze, podobnie jak niepañstwowe, mog± prowadziæ dzia³alno¶æ gospodarcz± z przeznaczeniem zysków na swoje cele statutowe. Nie stoj± temu wcale na przeszkodzie przepisy wskazane w pi¶mie Ministerstwa Finansów (MF). Przepisy te staram siê interpretowaæ w duchu konstytucyjnych zasad wolno¶ci dzia³alno¶ci gospodarczej i równo¶ci wszystkich podmiotów prawa w mo¿liwo¶ci podejmowania takiej dzia³alno¶ci (art. 20 i 22 konstytucji).

Ograniczenie tych zasad jest mo¿liwe tylko poprzez ustawê i tylko wtedy, gdy wynika to z wa¿nego interesu publicznego. Takiego interesu tu oczywi¶cie brakuje, wrêcz przeciwnie – nale¿y d±¿yæ do rozwijania przedsiêbiorczo¶ci, je¶li ma wspomagaæ finansowo uzasadnione wydatki uczelni. Dalsze wywody s³u¿± udowodnieniu takiej w³a¶nie tezy.

Generalne uprawnienie

Zacz±æ nale¿y od przyznania racji stanowisku MF co do pierwszeñstwa Prawa o szkolnictwie wy¿szym jako aktu szczególnego wobec ustawy o finansach publicznych, odnosz±cej siê generalnie do wszystkich jednostek finansów publicznych i maj±cej charakter aktu ogólnego (wspomniana zasada lex specialis derogat legi generali).

Miêdzy tymi ustawami jest jeszcze druga ró¿nica o formalnym, ale bardzo wa¿nym znaczeniu, niezauwa¿ona przez MF. Prawo o szkolnictwie wy¿szym jest aktem pó¼niejszym (z 27 lipca 2005) w stosunku do ustawy o finansach publicznych (z 30 czerwca 2005). Tym bardziej zatem ustawa pó¼niejsza ma pierwszeñstwo przed ustaw± wcze¶niejsz± w zakresie unormowania tej samej problematyki – mo¿liwo¶ci obejmowania udzia³ów w spó³kach handlowych przez pañstwowe szko³y wy¿sze (zasada lex posterior derogat legi priori).

Nale¿y siê zgodziæ z pogl±dami MF co do potwierdzenia ustawowych uprawnieñ uczelni do tworzenia inkubatorów przedsiêbiorczo¶ci i centrów transferu technologii w formie spó³ki handlowej lub fundacji. Wynika to z art. 86 Pr.szk.w., ale ten zosta³ tylko czê¶ciowo poprawnie odczytany przez ministra finansów. Nie daje on bowiem uczelniom nowego uprawnienia, jak mog³oby siê wydawaæ, tylko ewentualnie ogranicza ogólne mo¿liwo¶ci prawne tworzenia wymienionych w nim jednostek (inkubatora i centrum technologii) do takich form prawnych, jak spó³ka handlowa czy fundacja lub przez pozostawienie ich wewn±trz osoby prawnej, jak± jest uczelnia pañstwowa.

Mo¿na jednak ten przepis odczytaæ równie¿ i tak, ¿e tre¶æ art. 86 Pr.sz.w. nie zawiera ¿adnych ograniczeñ, wskazuje tylko na to, i¿ je¿eli akademicki inkubator przedsiêbiorczo¶ci lub centrum transferu technologii jest jednostk± wewn±trzuczelnian±, to dzia³a na podstawie wewnêtrznego regulaminu, a gdy jest spó³k± handlow± albo fundacj± – na podstawie statutu tych osób prawnych (ust. 3 i 5 art. 86). To wcale zatem nie oznacza, ¿e nie mo¿na przyj±æ dla tej dzia³alno¶ci innych form prawnych przedsiêbiorczo¶ci przewidzianych ogólnie przez prawo. Inne bêd± tylko formalne podstawy ich funkcjonowania (statut, regulamin).

Co do swojej istoty stanowisko MF jest nieporozumieniem. Stawiany na plan pierwszy art. 86 Pr.szk.w. stanowi przede wszystkim lex specialis wobec ogólnego przepisu, jakim jest art. 7 tego Prawa, a o którym MF w ogóle milczy. Tymczasem art. 7 Pr.szk.w. wyra¿a generalne uprawnienie ka¿dej uczelni do prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej. Przepis ten jest wynikiem wieloletnich starañ uczelni pañstwowych o mo¿liwo¶æ pozyskiwania ¶rodków finansowych na swoj± dzia³alno¶æ tak¿e poprzez dzia³alno¶æ gospodarcz±. Zas³ug± nowej ustawy z 2005 r. jest rozszerzenie uprawnieñ uczelni pañstwowych jako pañstwowych osób prawnych w stosunku do dotychczasowych przepisów ustawy z 1990 r. i wyra¼ne przyznanie im prawa do prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej w jednej z form, jakie przewiduje prawo dla ogó³u podmiotów, dla uczelni za¶ konkretyzuje jej statut.

Wed³ug art. 7 Pr.szk.w., „uczelnia mo¿e prowadziæ dzia³alno¶æ gospodarcz± wyodrêbnion± organizacyjnie i finansowo od dzia³alno¶ci, o której mowa w art. 13 i 14, w zakresie i formach okre¶lonych w statucie”. Przepis ten jest wzmocniony przez art. 4 ust. 4 tej ustawy, stanowi±cy, ¿e „uczelnie wspó³pracuj± z otoczeniem gospodarczym, w szczególno¶ci przez sprzeda¿ lub nieodp³atne przekazywanie wyników badañ i prac rozwojowych przedsiêbiorcom, oraz szerzenie idei przedsiêbiorczo¶ci w ¶rodowisku akademickim, w formie dzia³alno¶ci gospodarczej [podkr. moje] wyodrêbnionej organizacyjnie i finansowo od dzia³alno¶ci, o której mowa w art. 13 i 14 (dotycz± kszta³cenia oraz prowadzenia domów i sto³ówek studenckich). Ponadto w art. 62 ust. 2 pkt 4b Pr.szk.w. stanowi siê te¿ o potrzebie zgody senatu na utworzenie spó³ki, przyst±pienie do spó³ki, spó³dzielni lub innej organizacji gospodarczej. Zatem takie formy prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej s± mo¿liwe, skoro senat uczelni mia³by wyraziæ swoj± zgodê. S±dzê, ¿e MF akcentuje w swym pi¶mie tê oczywist± do¶æ sprawê, jako ¿e art. 62 ust. 2 pkt 4b Pr.szk.w. ma ogólne znaczenie dla szerokiej mo¿liwo¶ci prawnej prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej przez uczelnie.

Z powy¿szego wynika, ¿e wskazane przepisy realizuj± konstytucyjn± zasadê wolno¶ci gospodarczej dotycz±c± ka¿dego podmiotu prawa. Wed³ug art. 20 i 22 konstytucji ka¿dy ma prawo, na zasadach równo¶ci, podejmowaæ i wykonywaæ dzia³alno¶æ gospodarcz±, a ograniczyæ j± mo¿na tylko, jak ju¿ wspomnia³em, ustaw± i tylko ze wzglêdu na wa¿ny interes publiczny.

Nie ma ¿adnych przes³anek, które by przemawia³y w Prawie o szkolnictwie wy¿szym oraz w zasadniczej dla prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej ustawie z 2004 r. o swobodzie dzia³alno¶ci gospodarczej za generalnym ograniczeniem tej dzia³alno¶ci i aby jaki¶ interes publiczny – w dodatku konstytucja wymaga, aby by³ on „wa¿ny” – uniemo¿liwia³ uczelniom pañstwowym zarabianie dodatkowych pieniêdzy na dzia³alno¶æ okre¶lon± ustawowo i statutowo, poprzez prowadzenie dzia³alno¶ci gospodarczej.

Granice statutowe

Nale¿y przypomnieæ, ¿e zgodnie z utrwalonym jednomy¶lnym stanowiskiem nauki prawa i orzecznictwa, wypracowanym w Polsce, krajach Unii Europejskiej i innych krajach gospodarki rynkowej, samo obejmowanie albo nabywanie udzia³ów lub akcji w spó³kach handlowych nie stanowi jeszcze o prowadzeniu dzia³alno¶ci gospodarczej. Dopiero podjêcie dzia³alno¶ci w przedmiocie okre¶lonym w art. 2 ustawy o swobodzie dzia³alno¶ci gospodarczej (podobnie jak w ustawach j± poprzedzaj±cych) stanowi dzia³alno¶æ gospodarcz±. Je¿eli zostan± ponadto spe³nione, okre¶lone w art. 2 i 4 tej ustawy, przes³anki podmiotowe przedsiêbiorcy, podmiot staje siê przedsiêbiorc± prowadz±cym dzia³alno¶æ gospodarcz±.

S±dzê wiêc, ¿e zasadne mog³oby byæ stwierdzenie, i¿ MF swoim pismem skierowanym do KRASP w ogóle nie zamierza ingerowaæ w prawo uczelni wy¿szej do prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej, a zajmuje siê tylko wê¿sz± kwesti± nabywania i posiadania udzia³ów lub akcji. Wtedy jednak rodzi siê pytanie, po co MF zajê³o takie stanowisko, jak ukazane na pocz±tku, skoro nabywanie udzia³ów lub akcji samych w sobie nie jest, jak zosta³o wspomniane, prowadzeniem dzia³alno¶ci gospodarczej?

Trzeba zatem wskazaæ na argumenty przeciwne, gdyby przyj±æ, ¿e celem stanowiska MF jest jednak narzucenie pañstwowym szko³om wy¿szym ograniczenia prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej do przedmiotu i form zawartych w art. 86 Pr.szk.w. Poza tezami ju¿ wyra¿anymi, o charakterze systemowym, nale¿y wskazaæ na nastêpuj±ce dalsze kwestie prawne.

Po pierwsze – przypomnieæ trzeba, ¿e uczelnia pañstwowa jest samodzieln± osob± prawn±, odrêbn± od skarbu pañstwa i innych pañstwowych osób prawnych (art. 34, 40 kodeksu cywilnego w zw. z art. 12 Pr.szk.w). Po drugie – jako osoba prawna pañstwowa szko³a wy¿sza jest w³a¶cicielem swojego maj±tku i nie stanowi stationes fisci skarbu pañstwa, a tylko jest finansowana (ju¿ zreszt± tylko czê¶ciowo) ze ¶rodków bud¿etowych; finansowanie to nie ogranicza prawnej samodzielno¶ci uczelni. Po trzecie – uczelnia ma konstytucyjnie równe prawa z innymi osobami prawnymi, w szczególno¶ci z uczelniami niepañstwowymi (dzia³aj±cymi w ró¿nych formach prawnych i prowadz±cymi z istoty swojej dzia³alno¶æ gospodarcz± jako przedsiêbiorcy) i zgodnie z zasad± równo¶ci prawnej nie mo¿e ich mieæ ustawowo ograniczonych, wzglêdem maj±cych takie same zadania uczelni, tyle ¿e prywatnych (art. 4 ust. 2, 3, art. 13 Pr.szk.w.). Po czwarte – ingerowanie w ustrój, funkcjonowanie i zarz±dzanie pañstwow± szko³± wy¿sz± mo¿e wynikaæ tylko z ustawy (art. 4 ust. 1 i 5, art. 33 i nast. Pr.szk.w.). Po pi±te – uczelnia pañstwowa sama ponosi odpowiedzialno¶æ za zobowi±zania swoim maj±tkiem, a odpowiedzialno¶ci za ni± nie ponosi skarb pañstwa, je¶li to nie wynika z ustawy (art. 40 k.c.). Po szóste – zakaz wskazany w art. 37 u.f.p. (lex generalis) nie mo¿e w ogóle dotyczyæ szkó³ wy¿szych, poniewa¿ z powodów podanych wcze¶niej nie mo¿e znosiæ obowi±zywania normy zawartej w art. 7 Pr.szk.w. (lex specialis). Po siódme – bezpo¶rednie porównywanie art. 86 Pr.szk.w. i art. 37 u.f.p, co czyni MF, jest bezprzedmiotowe i obarczone wad±, dlatego ¿e przepisy te nie pozostaj± ze sob± w zwi±zku inaczej, jak tylko poprzez art. 7 Pr.szk.w. (z dodatkowym wzmocnieniem przez art. 4 ust. 4 tej ustawy); wnioskowanie z takiego porównania przepisów prawa przez MF jest obarczone wad±.

Jest oczywiste, ¿e w razie podjêcia dyskusji z powy¿szymi tezami, ka¿da z nich zosta³aby rozwiniêta, maj±c znane dla ka¿dego prawnika uzasadnienie prawne, poparte orzecznictwem i stanowiskiem doktryny prawa.

Z przedstawionych argumentów wynika, w moim przekonaniu w sposób udowodniony, ¿e pañstwowa szko³a wy¿sza mo¿e prowadziæ dzia³alno¶æ gospodarcz± w formie wybranej przez siebie: spó³ki handlowej osobowej lub kapita³owej, spó³dzielni (co wynika z art. 62 ust. 2 pkt 4b Pr.szk.w.), a tak¿e na warunkach przewidzianych przez przepisy szczególne – poprzez fundacjê, a nawet stowarzyszenie (art. 7 tego Prawa). Ograniczenie, ale tylko co do formy prawnej [podkr. moje], mo¿e dotyczyæ wy³±cznie akademickiego inkubatora przedsiêbiorczo¶ci i centrum transferu technologii (art. 86 ust. 1, 3 i 5, art. 62 ust. 2 pkt 8 Pr.szk.w.). Ograniczenie to budzi zreszt± zastrze¿enia, jak ju¿ wspomnia³em, poniewa¿ art. 86 w ust. 1 i 2 ogólnie stanowi o mo¿liwo¶ci utworzenia akademickiego inkubatora przedsiêbiorczo¶ci i centrum transferu technologii, ust. 3 i 5 tego artyku³u odnosi siê do dokumentów, które reguluj± ustrój formy prawnej spó³ki i fundacji, podobnie jak zgody senatu (art. 62 ust. 1 pkt 8). Inne formy prawne ni¿ spó³ka lub fundacja wydaj± siê zatem dopuszczalne na podst. art. 62 ust. 2 pkt 4b Pr.szk.w.

Podsumowuj±c, jestem przekonany, ¿e interes gospodarczy naszego kraju przemawia za tym, aby wszystkim podmiotom, które tego chc±, potrzebuj± i mog±, a wiêc i pañstwowym szko³om wy¿szym, stwarzaæ warunki prawne do jak najszerszego prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej, a nie szukaæ pretekstów tak± dzia³alno¶æ uniemo¿liwiaj±cych.

Granic± podejmowania dzia³alno¶ci gospodarczej przez szko³y wy¿sze powinno byæ tylko zachowanie wykonywania szeroko rozumianych ustawowych i statutowych zadañ, których wy³±cznie finansowym wsparciem ma byæ ta dzia³alno¶æ. Uczelnia pañstwowa nie staje siê przez to przedsiêbiorc±, tak jak z istoty swojej nie jest przedsiêbiorc± fundacja, mimo ¿e jej statut mo¿e przewidywaæ prowadzenie dzia³alno¶ci gospodarczej w celu finansowania celów fundacji. Oczywi¶cie, powstaje w±tpliwo¶æ, czy jednak w zakresie dzia³alno¶ci gospodarczej, jako prowadzonej not for profit, uczelnia nie ma cech przedsiêbiorcy. Jest to zagadnienie wykraczaj±ce poza granice tego opracowania i nie dotycz±ce samej kwestii mo¿liwo¶ci podejmowania i prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej. Jeszcze raz nale¿y podkre¶liæ – sprzeciwianie siê przedsiêbiorczo¶ci s³u¿±cej dobru pañstwowych szkó³ wy¿szych jest szkodnictwem gospodarczym i spo³ecznym.

Prof. dr hab. Wojciech J. Katner, specjalista w dziedzinie nauk prawnych, by³y wiceprezes NIK i wiceminister gospodarki, kieruje Katedr± Prawa Gospodarczego i Handlowego U£, pe³ni te¿ funkcjê prorektora Uniwersytetu £ódzkiego.
Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje