Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje





Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego

Nowe programy

W maju odby³y siê spotkania informacyjne na temat nowych programów ministra nauki: Patent PLUS. Wsparcie patentowania wynalazków powstaj±cych w jednostkach naukowych oraz Kreator innowacyjno¶ci. Wsparcie innowacyjnej przedsiêbiorczo¶ci akademickiej.

Program Patent PLUS

Program Patent PLUS uruchomiono, by usprawniæ transfer nowych technologii z jednostek naukowych do gospodarki oraz system uzyskiwania ochrony patentowej wynalazków powstaj±cych w instytutach i uczelniach. Dodatkowym efektem programu ma byæ podniesienie ¶wiadomo¶ci pracowników naukowych w zakresie znaczenia ochrony w³asno¶ci przemys³owej dla komercjalizacji nowoczesnych rozwi±zañ i technologii.

Program bêdzie realizowany przez dofinansowywanie lub refundacjê kosztów postêpowania patentowego oraz u³atwianie pozyskiwania partnerów biznesowych, którzy wdro¿± wynalazki do produkcji. W ramach programu naukowcy mog± otrzymaæ pieni±dze na ochronê (zg³oszenie patentowe, patentowanie) swoich wynalazków, szkolenia kadry badawczej, popularyzowanie w³asnych osi±gniêæ oraz nawi±zywanie wspó³pracy z przedsiêbiorcami.

Patent PLUS adresowany jest do polskich uczelni, jednostek badawczo−rozwojowych oraz centrów transferu technologii. Program obs³ugiwany jest przez Departament Wdro¿eñ i Innowacji MNiSW. Bêdzie realizowany w latach 2007−13. W 2007 na jego realizacjê przewidziano 3 mln z³. Najbli¿szy termin przyjmowania wniosków up³ywa 30 czerwca 2007. (Dodatkowe informacje mo¿na uzyskaæ od numerami telefonów: 22/ 52 92 332, 22/ 50 17 102.)

Kreator innowacyjno¶ci

Wspieranie tworzenia innowacyjnych firm przez pracowników uczelni i studentów, rozwój istniej±cych jednostek dzia³aj±cych w ¶rodowisku akademickim na rzecz wspó³pracy pomiêdzy sfer± nauki i gospodarki, a tak¿e upowszechnianie w¶ród przedsiêbiorców informacji o projektach powstaj±cych w ¶rodowisku akademickim, to cele programu ministra nauki i szkolnictwa wy¿szego pod nazw± Kreator innowacyjno¶ci. W 2007 ministerstwo przeznaczy na jego realizacjê 3 mln z³.

W ramach programu finansowane bêdzie tworzenie i wdra¿anie uczelnianych systemów komercjalizacji technologii oraz procedur zarz±dzania w³asno¶ci± intelektualn±, a tak¿e udostêpnienie aparatury badawczej uczelni przedsiêbiorstwom prowadz±cym dzia³alno¶æ na podstawie wyników badañ naukowych powstaj±cych w uczelni.

O dofinansowanie mog± staraæ siê zarówno uczelnie – tak¿e niepubliczne – jak i akademickie inkubatory przedsiêbiorczo¶ci, centra transferu technologii, centra zaawansowanych technologii, parki technologiczne, naukowo−technologiczne oraz konsorcja badawczo−rozwojowe. Program bêdzie realizowany w latach 2007−09. Najbli¿szy termin przyjmowania wniosków up³ywa 30 czerwca 2007.

Program stanowi kontynuacjê pilota¿owego przedsiêwziêcia zrealizowanego przez Departament Wdro¿eñ i Innowacji MNiSW w 2006 r. 1,5 mln z³ przeznaczono na tworzenie uczelnianych systemów ochrony w³asno¶ci intelektualnej oraz komercjalizacji wyników badañ i szkolenia z zakresu rozwoju przedsiêbiorczo¶ci. (Dodatkowe informacje mo¿na uzyskaæ pod numerami telefonów: 22/ 52 92 585, 22/ 52 92 547, 22/ 52 92 530.)

Oprócz dwóch nowych programów, MNiSW od jakiego¶ czasu realizuje inne programy wspierania naukowców. Istnieje ministerialny program stypendialny dla m³odych naukowców, w którym mog± oni uzyskaæ kilkuletnie stypendium w wysoko¶ci pensji profesora. Program wsparcia miêdzynarodowej mobilno¶ci naukowców pozwala doktorom uzyskaæ do 10 tys. z³ miesiêcznie na pobyt w zagranicznym o¶rodku naukowym. Ministerstwo bardzo mocno wspiera te¿ problematykê transferu technologii, co m.in. wyra¿a siê w programie Inicjatywa Technologiczna I i II. Tradycyjnie ju¿ jednostki badawcze mog± siê staraæ o dofinansowanie rozwoju infrastruktury informatycznej w odpowiednim programie ministerialnym.

(mat)

Konferencja Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich

Co¶ siê zmienia, co¶ zostaje

Dyskusja nad kierunkami zmian w szkolnictwie wy¿szym nawi±zuj±ca do za³o¿eñ nowelizacji ustawy Prawo o szkolnictwie wy¿szym by³a jednym z g³ównych punktów obrad Zgromadzenia Plenarnego KRASP, które obradowa³o w Poznaniu w dniach 26−27 kwietnia. Obecny na spotkaniu prof. Stefan Jurga, wiceminister edukacji, mówi³, ¿e ministerstwo chcia³oby, aby przygotowywana nowelizacja ustawy przebiega³a w konsultacji ze ¶rodowiskiem. Powstaje w³a¶nie projekt konkretnych zapisów. Zostanie on publicznie przedstawiony jeszcze przed wakacjami, aby po dyskusji, na jesieni, trafiæ na drogê legislacyjn±. Minister przedstawi³ tak¿e bie¿±ce dzia³ania resortu. Bud¿et szkolnictwa bêdzie w tym roku wiêkszy o 550 mln z³ – pieni±dze te s± przeznaczone jednak nie na p³ace, a na wydatki rzeczowe, infrastrukturê i stypendia. Uczelnie powinny siê przygotowywaæ do sk³adania kolejnych wniosków w ramach programów strukturalnych, przede wszystkim kapita³ ludzki i innowacyjna gospodarka, z których w ci±gu siedmiu lat bêdzie mo¿na pozyskaæ ogromne pieni±dze – 20 mld z³. Trwaj± koñcowe prace nad zatwierdzeniem standardów przygotowanych przez Radê G³ówn±.

Podczas zgromadzenia w¶ród wielu innych kwestii dyskutowano tak¿e o: promocji polskiego szkolnictwa za granic± (K. Musio³), informatyzacji uczelni (W. Kurnik), budowie du¿ego synchrotronu (K. Musio³, K. Królas). Przyjê³o te¿ kodeks etyczny Dobre praktyki w szko³ach wy¿szych. Zosta³ on przygotowany w Fundacji Rektorów Polskich przez zespó³ pod przewodnictwem ks. prof. Andrzeja Szostka, by³ego rektora KUL. Kodeks zawiera wiele, sformu³owanych jednak bardzo ogólnie, zasad i wskazówek etycznych dotycz±cych ¿ycia akademickiego.

Równolegle z posiedzeniem KRASP obradowa³o w Poznaniu tak¿e prezydium Polskiej Akademii Nauk. Wspólnie podjêto uchwa³ê w sprawie zasad reformowania nauki i szkolnictwa wy¿szego, w której podkre¶lono, ¿e „niezbêdny proces zmian nie mo¿e naruszaæ konstytucyjnych zasad autonomii uczelni oraz wolno¶ci badañ naukowych”, a tak¿e zaapelowano o „pozostawienie ¶rodowiskom naukowym samodzielno¶ci w zarz±dzaniu uczelniami oraz instytutami naukowymi PAN” i o konsultowanie wszelkich projektowanych zmian. Druga z przyjêtych wspólnie uchwa³ dotyczy modelu awansu naukowego. Pomimo tocz±cej siê ponad rok dyskusji w zespole powo³anym przez KRASP nie pojawi³y siê propozycje zmian w dotychczasowym modelu. Potwierdzono zasadê, ¿e istniej± dwa etapy kariery naukowej: doktorat i habilitacja. Uznano jednak, ¿e udoskonalenia wymaga tryb jej uzyskiwania. Potwierdzono te¿ zasadno¶æ utrzymania tytu³u profesora, nadawanego zgodnie z dotychczasow± procedur± przez prezydenta. Uzyskanie tytu³u profesora powinno uprawniaæ pracownika, po uzyskaniu odpowiedniego wieku, do przej¶cia w stan spoczynku – stwierdza uchwa³a.

(as)

Konferencja Rektorów Polskich Uczelni Technicznych

Wykorzystaæ szansê

Tym razem to Politechnika Opolska go¶ci³a w dniach 17−19 maja rektorów uczelni technicznych zrzeszonych w KRPUT. Prezentuj±c swoj± uczelniê, która na 15 kierunkach kszta³ci 12 tys. studentów, prof. Jerzy Skubis, rektor PO, podkre¶la³ jej specyfikê. PO jako jedyna politechnika posiada Wydzia³ Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii, na którym na fizjoterapii, turystyce i rekreacji oraz wychowaniu fizycznym studiuje ponad 2,5 tys. osób. Chlub± uczelni jest tworz±cy siê drugi kampus. Na 10−hektarowym terenie uzyskanym przed kilku laty terenie 10 hektarów po jednostce wojskowej powstaje kompleks uczelniany. W ci±gu kilku lat znajduj±ce siê tam, jeszcze poniemieckie, budynki wojskowe zostan± zmodernizowane i zharmonizowane z maj±cymi powstaæ kilkunastu nowymi, zaprojektowanymi z rozmachem obiektami. Uczelni uda³o siê uzyskaæ na ten cel 43 mln z³ z funduszy strukturalnych.

Rektorzy dyskutowali o kwestiach zmian planowanych w ustawie. Prof. Jerzy Wo¼nicki, przewodnicz±cy komisji legislacyjnej KRASP, apelowa³ o maksymalne wykorzystanie mo¿liwo¶ci, jakie daje ustawa obecna. Mówiono tak¿e o okresowej ocenie nauczycieli akademickich i wypracowywanym w³a¶nie w Politechnice £ódzkiej arkuszu oceny (prof. Jan Krysiñski), dyplomie in¿yniera i akredytacji studiów doktoranckich (prof. Jerzy ¦wi±tek), akredytacji kierunków technicznych prowadzonej przez PKA (prof. Bogdan Macukow) oraz inicjatywach Rady Europy dotycz±cych szkolnictwa wy¿szego (prof. Piotr Wach). Jednym z wa¿nych problemów by³a kwestia zmiany nazw tych politechnik, którym nie uda siê uzyskaæ do 2010 roku 6 uprawnieñ do doktoryzowania. Ich rektorzy podkre¶lali, ¿e w lokalnych spo³eczno¶ciach by³oby to uznane za wielk± pora¿kê. Zastanawiano siê, jak wesprzeæ te uczelnie. Podczas konferencji by³a te¿ okazja do zapoznania siê z systemem szkolnictwa wy¿szego w Czechach (prof. P. Noskevic, prorektor Uniwersytetu Technicznego w Ostrawie) oraz chwili oddechu w czeskich Jesennikach.

as

Uniwersytet Miko³aja Kopernika w Toruniu

Wiosna Wydawców

Przez trzy wiosenne dni, od 24 do 26 kwietnia, Aula G³ówna UMK by³a najwiêksz± ksiêgarni± w Toruniu. Na 32 stoiskach wystawcy z ca³ej Polski przygotowali ponad 3 tys. ksi±¿ek (w tym pozycje piêciu wydawnictw zagranicznych). Ju¿ od 5 lat Biuro Promocji i Dystrybucji Wydawnictw Naukowych UMK organizuje Toruñski Kiermasz Ksi±¿ek „Wiosna Wydawców”.

Motywem przewodnim tegorocznej imprezy by³y problemy polsko−niemieckiego pogranicza i „spotkanie kultur” polskiej i niemieckiej. Prof. Hubert Or³owski przedstawi³ seriê ksi±¿ek publikowan± przez Wydawnictwo Poznañskie. Spotkanie Na co Polakom Poznañska Biblioteka Niemiecka? zgromadzi³o liczn± grupê studentów i naukowców, zajmuj±cych siê na co dzieñ problematyk± polsko−niemieck±. Kolejne spotkanie (Dziadek w Wehrmachcie. Prawdziwa historia nie tylko Józefa Tuska) z Barbar± Szczepu³±, autork± ksi±¿ki omawiaj±cej na konkretnych przyk³adach losy Polaków wcielonych do niemieckiej armii, wywo³a³o ¿ywe dyskusje w¶ród czytelników pamiêtaj±cych lata wojny, maj±cych krewnych wcielonych do Wehrmachtu.

Dyskutowano te¿ o trudnym s±siedztwie polsko−niemieckim przy okazji promocji ksi±¿ki Obwód g³owy W³odzimierza Nowaka, znanego reporta¿ysty, który barwnym jêzykiem opisuje ¿ycie na ziemiach odzyskanych.

Na zakoñczenie imprezy Klaus Ziemek, dyrektor Niemieckiego Instytutu Historycznego w Warszawie, przedstawi³ dzia³alno¶æ naukow± i wydawnicz± tej placówki. Podczas „Wiosny Wydawców” prezentowano wystawê najpiêkniejszych ksi±¿ek niemieckich, wydanych i nagrodzonych w latach 2005 i 2006.

Oprócz bloku spotkañ dotycz±cych problematyki niemieckiej, odby³o siê kilka spotkañ prezentuj±cych rynek wydawniczy w Polsce. Promowano ksi±¿ki m³odych pisarzy publikuj±cych w wydawnictwie Czarne: Katarzyny Sowuli Zero osiemset i Ewy Kujawskiej Dom Ma³gorzaty. Wydawnictwo Atut z Wroc³awia przygotowa³o spotkanie z Jackiem Bierutem, autorem ksi±¿ki PiT, nagrodzonej przez Fundacjê Kultury.

Prof. Jan Pakulski wprowadzi³ czytelników w ¶wiat poszukiwañ w³asnych przodków podczas promocji ksi±¿ki Ród Grzyma³ów w Wielkopolsce. Wiele osób poszukuje dzi¶ swoich korzeni i czêsto nie bardzo potrafi sobie z tym poradziæ, dlatego jest ogromne zapotrzebowanie na tego typu informacje.

W dobie coraz szybszego ¿ycia i „wy¶cigu szczurów” ciekawym tematem jest problem ludzi samotnych i anonimowo¶ci jednostki w spo³eczeñstwie nastawionym na zdobywanie dóbr materialnych. Traktowa³ o tym panel dyskusyjny, zorganizowany przy okazji promocji ksi±¿ki Zrozumieæ samotno¶æ (Wyd. UMK).

Najwiêksz± publiczno¶æ zgromadzi³ koncert do tekstów ks. Jana Twardowskiego, wykonany przez krakowski zespó³ Krakowskie Przedmie¶cie z piêknie ¶piewaj±c± Agat± Bernadt.

Dla osób zwi±zanych z rynkiem ksi±¿ki przygotowano prezentacjê najnowszej maszyny do druku cyfrowego firmy Konica Minolta oraz spotkanie Poradnik typograficznego smakosza, które prowadzi³ Marek Ryæko, wybitny typograf i wydawca.

Tomasz Kompanowski

Klub Stypendystów Zagranicznych FNP

Main stream

Program stypendiów zagranicznych Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (obecnie nosi nazwê „Kolumb”) powsta³ w 1995 r. Od tamtej pory dziêki stypendiom fundacji na zagraniczne sta¿e wyjecha³o ok. 150 m³odych polskich uczonych. Dzi¶ porobili kariery badawcze i tworz± g³ówny nurt polskiej nauki. Tak przynajmniej mo¿na wnioskowaæ z rozmów, jakie prowadzili uczestnicy dorocznej konferencji Klubu Stypendystów Zagranicznych FNP, która odby³a siê w dniach 11−13 maja w Zaborku na Podlasiu.

– W 2000 r. fundacja zaprosi³a nas i zaproponowa³a regularne spotkania. Na nich zrodzi³a siê idea utworzenia stowarzyszenia – wspomina prof. Pawe³ Koteja z UJ, który by³ finalist± drugiej edycji konkursu o stypendia zagraniczne FNP, a obecnie pe³ni funkcjê wiceprezesa KSZ i opiekuna Nagrody im. Artura Rojszczaka.

Stowarzyszenie Klub Stypendystów Zagranicznych FNP powsta³o w 2003 r. Zrzesza ponad 50 beneficjentów „Kolumba”. Jednym z inicjatorów sformalizowania zwi±zków ³±cz±cych by³ych stypendystów fundacji by³ tragicznie zmar³y dr Artur Rojszczak z UJ. Dzi¶ jego imiê nosi przyznawana przez klub nagroda dla m³odego naukowca, fundowana w po³owie przez cz³onków klubu, a w drugiej przez FNP. Podczas konferencji w Zaborku rozstrzygniêto drug± edycjê tego konkursu (czytaj obok).

Spotkanie w Zaborku mia³o do¶æ intensywny przebieg. Jeszcze w dniu przyjazdu odby³y siê dwie prezentacje. Prof. Bogumi³a Jêdrzejewska z Zak³adu Badania Ssaków PAN w Bia³owie¿y przedstawi³a wyzwania stoj±ce przed badaczami, a zwi±zane z konieczno¶ci± ochrony Puszczy Bia³owieskiej. Z kolei dr Maria Ka³amajska z Instytutu Sztuki PAN mówi³a o zwi±zkach artystycznych, g³ównie w zakresie architektury, Podlasia z ziemiami Wielkiego Ksiêstwa Litewskiego. Kolejny dzieñ po¶wiêcony by³ na odwiedziny w Zamiejscowym Wydziale AWF im. J. Pi³sudskiego w Bia³ej Podlaskiej. Cz³onkowie klubu przedstawiali swoje badania. Dr Ewa Jankowska z Zak³adu Antropologii PAN we Wroc³awiu mówi³a o mo¿liwo¶ci leczenia niewydolno¶ci serca anabolikami. Dr hab. Konrad Zieliñski z UMCS opowiedzia³ historiê lubelskich ¯ydów, którym po¶wiêci³ znaczn± czê¶æ swej dotychczasowej pracy badawczej.

Cz³onkowie klubu mieli te¿ okazjê spotkaæ siê z przedstawicielami FNP. Dr Tomasz Perkowski przedstawi³ problemy, jakie stoj± przed fundacj±. Kapita³ FNP zbli¿a siê do 500 mln z³. – Hossa na gie³dzie pomo¿e nam zbudowaæ kapita³, który stanie siê podstaw± dalszej dzia³alno¶ci fundacji – mówi³ wiceprezes FNP. Dr Perkowski zauwa¿y³, ¿e fundacja mo¿e rocznie bezpiecznie wydawaæ na dzia³alno¶æ statutow± ok. 5−6 proc. kapita³u. Daje to 25−30 mln z³. Fundacja zamierza przebudowaæ swoj± ofertê programow±. Zapewne ograniczy liczbê programów, by skupiæ siê na efektywnym wykorzystaniu ¶rodków, którymi dysponuje.

Podczas spotkania do grona cz³onków klubu przyjêto 8 osób, które niedawno wróci³y ze stypendiów zagranicznych FNP. W sk³ad nowego zarz±du KSZ FNP weszli: dr Borys O¶mia³owski (UKW Bydgoszcz) – prezes, dr Artur Czupryn (Instytut Biologii Do¶wiadczalnej im. M. Nenckiego PAN) – wiceprezes, prof. Pawe³ Koteja (UJ) – wiceprezes, dr Marek S³oñ (Instytut Historii PAN) – skarbnik.

(pik)

Nagroda im. Artura Rojszczaka

12 maja rozstrzygniêto II edycjê konkursu o Nagrodê im. A. Rojszczaka. Pomys³ ustanowienia nagrody pojawi³ siê po tragicznej ¶mierci m³odego uczonego. – Zamiast kwiatów postanowili¶my wówczas zrobiæ spontaniczn± sk³adkê i ufundowaæ nagrodê – wspomina prof. Pawe³ Koteja. – Pomys³ by³ taki, ¿eby nagrodê przyznawaæ ca³kiem we w³asnym gronie, nieformalnie i bez biurokratycznego regulaminu. Okaza³o siê jednak, ¿e w taki sposób niewiele osi±gniemy. Smutnym wyrazem tego jest fakt, ¿e nawet nie pamiêtam nazwiska dziewczyny, której wtedy przyznali¶my nagrodê.

Od ubieg³ego roku konkurs jest lepiej zorganizowany. Nagroda przyznawana jest m³odemu uczonemu, który obok wybitnych osi±gniêæ naukowych wyró¿nia siê humanistyczn± postaw±, szerokimi horyzontami i umiejêtno¶ci± przekraczania granic swojej specjalizacji naukowej. Na rozstrzygniêcie konkursu do Zaborka zaproszono troje nominowanych naukowców.

Dr Ma³gorzata £agisz uzyska³a stopieñ doktora w UJ. Zastosowa³a techniki molekularne i modelowanie komputerowe do okre¶lenia wp³ywu substancji chemicznych na populacje bezkrêgowców l±dowych. Obecnie w Uniwersytecie w Newcastle (Wielka Brytania) realizuje grant Marii Curie Intra−European Fellowship (ESF) Adaptation, migration and diversity in populations of Tribolium castaneum, a pest insect (AMADIN). By³a twórczyni± odbywaj±cych siê do dzi¶ Obozów Atrakcyjnych Konwentykli – Warsztatów Technik Prezentacji Naukowych. Ma te¿ osi±gniêcia w zakresie je¼dziectwa, fotografii, sportów walki. Odby³a kilka ekstremalnych podró¿y na Pó³noc i Wschód.

Dr Sebastian K³osek z UMed. w £odzi swoj± karierê naukow± rozpoczyna³ w... Japonii. Czteroletnie stypendium rz±du japoñskiego umo¿liwi³o mu pracê w zespole japoñskich naukowców, zajmuj±cych siê chorobami nowotworowymi g³owy i szyi. Odkry³ m.in. nowy mechanizm funkcjonowania receptora c−Met, zwi±zanego z przerzutowaniem oraz nieznan± wcze¶niej funkcjê bia³ka CD151. Wyniki jego badañ zdoby³y uznanie na kongresie chirurgów szczêkowo−twarzowych (The 6th Asian Congress on Oral and Maxillofacial Surgery & The 49th Annual Meeting of Japanese Society of Oral and Maxillofacial Surgeons). Podczas pobytu w Japonii na miêdzynarodowych festiwalach kultury, ale tak¿e w szko³ach i przedszkolach japoñskich przedstawia³ – w jêzyku japoñskim, którym biegle w³ada – historiê, jêzyk, zabytki, kuchniê, a tak¿e piosenki i tañce polskie. Czynnie uprawia malarstwo.

Dr in¿. Zbigniew Chaniecki z P£, zaprezentowa³ w Zaborku swoje prace dotycz±ce zastosowania tomografii procesowej w monitorowaniu i diagnozowaniu stanów dynamicznych w silosach, a tak¿e do wykrywania stanów awaryjnych procesów sk³adowania i transportu materia³ów sypkich. Jego wynalazki w tej dziedzinie – niestety, nie opatentowane – uzyska³y z³ote medale na 6. Miêdzynarodowej Wystawie Wynalazków „Innowacje 2005” w Gdañsku, 54. ¦wiatowej Wystawie Innowacji „Eureka! 2005” w Brukseli oraz na Miêdzynarodowych Targach Wynalazczo¶ci 2006 w Seulu. Jednak nie one zadecydowa³y o przyznaniu w³a¶nie jemu Nagrody im Artura Rojszczaka. Uznanie zdoby³a jego praca z niepe³nosprawnym studentem informatyki P£ Piotrem Wojtczakiem. Dr Chaniecki od kilku lat doje¿d¿a do domu studenta, umo¿liwiaj±c mu realizacjê indywidualnego toku studiów informatycznych. Unieruchomiony na wózku student korzysta ze specjalistycznego sprzêtu komputerowego. Obs³uguje komputer przy pomocy myszki nag³ownej – ruchy g³owy przek³adane s± na pozycjê kursora myszki na ekranie monitora, a dmuchniêcia w specjalny ustnik realizuj± funkcje klawiszy myszki; tekst wprowadza do komputera przy pomocy klawiatury ekranowej sterowanej myszk±, natomiast rysuje z u¿yciem odpowiednich programów graficznych. Dr Chaniecki jest przekonany, ¿e wiedza i umiejêtno¶ci Piotra pozwol± mu znale¼æ pracê i uzyskaæ wzglêdn± samodzielno¶æ ¿yciow±.

(pik)

Politechnika ¦l±ska

Konsorcjum BIOFARMA

3 kwietnia podpisano umowê powo³uj±c± Konsorcjum BIOFARMA – ¦l±skie Centrum Biotechnologii, Bioin¿ynierii i Bioinformatyki. Stanowi ono platformê do pozyskiwania ¶rodków finansowych na wspólne projekty inwestycyjne, badania naukowe oraz dzia³ania maj±ce zwi±zek z rozwojem nowoczesnych technologii. Celem konsorcjum jest stworzenie sieci zintegrowanych i ¶ci¶le wspó³pracuj±cych ze sob± specjalistycznych laboratoriów badawczych w dziedzinie biotechnologii, bioin¿ynierii i bioinformatyki, wyposa¿onych w odpowiedni±, najczê¶ciej unikaln± aparaturê badawcz±.

Za³o¿ycielami konsorcjum s±: Politechnika ¦l±ska (która jest liderem przedsiêwziêcia), Uniwersytet ¦l±ski, ¦l±ska Akademia Medyczna oraz Centrum Onkologii – Instytut im. M. Sk³odowskiej−Curie w Gliwicach. Konsorcjum jest otwarte na nowych cz³onków. Organem decyzyjnym bêdzie Komitet Steruj±cy, a jego organem doradczym – Rada Naukowa.

Pierwszym projektem opracowanym przez konsorcjum jest BIOFARMA. Dotyczy on stworzenia regionalnej sieci wspó³dzia³aj±cych laboratoriów badawczych. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego umie¶ci³o ten projekt na indykatywnej li¶cie 11 du¿ych przedsiêwziêæ z zakresu infrastruktury badawczej, przewidzianych do realizacji w ramach Programu operacyjnego „Innowacyjna gospodarka” w latach 2007−13. Jako instytucjê odpowiedzialn± za realizacjê projektu wskazano Politechnikê ¦l±sk± oraz przyjêto szacunkow± kwotê dofinansowania w wysoko¶ci 25 mln euro.

W projekcie bêd± funkcjonowa³y dwa rodzaje laboratoriów. Laboratoria narzêdziowe bêd± ¶wiadczy³y us³ugi na rzecz laboratoriów zadaniowych. Te za¶ zajm± siê badaniami podstawowymi i in¿ynierskimi. Planuje siê stworzenie grupy laboratoriów prowadz±cych badania w zakresie biotechnologii medycznej i ¶rodowiskowej, biologii obliczeniowej i bioinformatyki, biomateria³ów i biomechaniki oraz nanotechnologii i chemii leków.

W pierwszej kolejno¶ci dofinansowane zostan± nowe wysokospecjalistyczne laboratoria us³ugowe. Pierwszeñstwo w doposa¿eniu bêd± mia³y zespo³y posiadaj±ce udokumentowane osi±gniêcia i prowadz±ce prace w kooperacji z innymi laboratoriami oraz deklaruj±ce dostêp do swojej aparatury tak¿e w laboratoriach zadaniowych. Planuje siê akredytowanie laboratoriów wystêpuj±cych w sieci, opracowanie kolejnych projektów badawczych i wdro¿eniowych, pozyskiwanie nowych partnerów z ró¿nych obszarów gospodarki i nauki, a tak¿e sponsorów i klientów.

Pawe³ Do¶

Politechnika Koszaliñska

„Nalot” na akademiki

17 kwietnia 2007 r. o godz. 600 kilkudziesiêciu policjantów z Komendy Miejskiej Policji w Koszalinie, Komendy Wojewódzkiej Policji w Szczecinie, funkcjonariusze Stra¿y Granicznej z Dar³owa, przedstawiciele Zwi±zku Producentów Audio−Video oraz Fundacji Ochrony Twórczo¶ci Audiowizualnej wkroczyli do akademików Politechniki Koszaliñskiej przy ul. Rejtana.

Tu¿ po godz. 500 o planowanym wej¶ciu na teren miasteczka akademickiego policja poinformowa³a telefonicznie prorektora ds. studenckich. Nie uprzedzi³a jednak o charakterze akcji ani nie powiadomi³a, ¿e wraz z funkcjonariuszami wejd± przedstawiciele ZPAV i FOTA. Prof. Tomasz Krzy¿yñski, rektor PKosz., o planowanej akcji nic nie wiedzia³.

Wed³ug policji, administratorzy dzia³aj±cej w akademikach sieci udostêpniali u¿ytkownikom nielegalne programy, filmy i pliki muzyczne. Funkcjonariusze, po przeszukaniu 40 pokoi, zabrali studentom 16 laptopów, 1 komputer i 60 dysków twardych; trzech studentów (administratorów sieci) zatrzymali do wyja¶nienia w komendzie.

Policja twierdzi, ¿e mia³a prawo wej¶æ na teren akademików. Powo³uje siê na kodeks postêpowania karnego oraz porozumienie o wspó³pracy zawarte miêdzy Komend± Miejsk± Policji w Koszalinie a PKosz. 16 kwietnia 2007.

Uczelnia stoi na stanowisku, ¿e policja wesz³a do akademików bezprawnie, ³ami±c jej autonomiê i suwerenno¶æ. Ustawa o szkolnictwie wy¿szym stanowi, ¿e policja wchodzi na teren uczelni tylko na wyra¼ne wezwanie rektora. Bez wezwania mo¿e wej¶æ tylko w przypadkach zagro¿enia ¿ycia lub klêski ¿ywio³owej, ale zawiadamiaj±c niezw³ocznie rektora.

Senat Politechniki Koszaliñskiej negatywnie oceni³ akcjê policji, która wkroczy³a do akademików bez prokuratorskiego nakazu i w³a¶ciwego powiadomienia rektora, doprowadzaj±c do gro¼nego precedensu. Wed³ug w³adz uczelni, policja b³êdnie powo³uje siê na tre¶æ porozumienia z 16 kwietnia br., poniewa¿ dotyczy³o ono wspó³pracy w zakresie przeciwdzia³ania narkomanii.

Stanowisko uczelni podzieli³a Konferencja Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich. Zgromadzenie Plenarne KRASP podczas obrad w Poznaniu (25−27 kwietnia br.) uzna³o, ¿e antypiracka akcja policji w miasteczku studenckim PKosz. odby³a siê z naruszeniem suwerenno¶ci i autonomii uczelni.

red

Nagrody „Przegl±du Wschodniego”

Widok na kresy

Wrêczono nagrody „Przegl±du Wschodniego” za rok 2006. Nagrodê Krajow± otrzymali: dr Bogdan Gancarz z Krakowa za ksi±¿kê My, szlachta ukraiñska... Zarys ¿ycia i dzia³alno¶æ Wac³awa Lipiñskiego (Arcana) oraz dr Maria Ka³amajska−Saeed z Instytutu Sztuki PAN za ksi±¿kê Ko¶cio³y i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa nowogródzkiego (Miêdzynarodowe Centrum Kultury).

Nagrodê Zagraniczn± przyznano prof. W³adys³awowi Duczce, archeologowi z Uniwersytetu w Uppsali, za ksi±¿kê Ru¶ Wikingów (TRIO) oraz prof. Mathiasowi Niendorfowi, slawi¶cie z Uniwersytetu w Kilonii, za ksi±¿kê Das Groâfürstentum Lituauen. Studien zur Nationsbildung in der Frühen Neuzeit (1569−1795) (Harrassowitz).

Nagrod± Specjaln± za ca³okszta³t twórczo¶ci naukowej uhonorowano prof. W³adys³awa Serczyka z Uniwersytetu Rzeszowskiego.

Nagrodê w kategorii Edycja ¼róde³ przyznano dr Urszuli Paszkiewicz z Biura Pe³nomocnika Rz±du ds. Polskiego Dziedzictwa Kulturowego z Granic± za ksi±¿kê Inwentarze i katalogi bibliotek z ziem wschodnich Rzeczypospolitej do 1939 roku (Bogucki Wydawnictwo Naukowe).

Nagrodê „Przegl±du Wschodniego” im. Aleksandra Gieysztora wrêczono prof. Alfredasowi Bumblauskasowi, historykowi z Uniwersytetu Wileñskiego.

(pik)

52. Miêdzynarodowe Targi Ksi±¿ki w Warszawie

Akademicka skromno¶æ

W dniach 17−20 maja na 13 tys. m2 w Pa³acu Kultury i Nauki swoj± ofertê prezentowa³o niemal 700 wystawców z 30 krajów. Wed³ug ARS Polony, organizatora 52. MTK, w ci±gu 4 dni stoiska odwiedzi³o 45 tys. osób. Mimo ¿e liczba wystawców od paru lat siê zmniejsza, Miêdzynarodowe Targi Ksi±¿ki pozostaj± najwiêksz± polsk± imprez± targow± bran¿y ksiêgarskiej.Oferta polskich wydawców akademickich, czyli zwi±zanych ze szko³ami wy¿szymi, nie jest imponuj±ca i od lat pozostaje na podobnym poziomie. Ci, którzy zdecydowali siê je¼dziæ do Warszawy na najdro¿sze (dla wydawców) targi ksi±¿ki, wci±¿ je¿d¿±. Ci, którzy nie je¼dzili dawniej, nie je¿d¿± tak¿e teraz. W tym roku w Warszawie swoj± ofertê prezentowa³y oficyny uniwersytetów: Wroc³awskiego, Rzeszowskiego, ¦l±skiego, im. Adama Mickiewicza, Gdañskiego, Warszawskiego, £ódzkiego, Miko³aja Kopernika, Marii Curie−Sk³odowskiej Kardyna³a Stefana Wyszyñskiego oraz Politechniki Wroc³awskiej i Akademii Ekonomicznej w Poznaniu. Bywalcy tych stoisk nie mieli problemu z ich znalezieniem w¶ród mnóstwa bardziej lub mniej ambitnych wystawców, gdy¿ zajmowa³y one miejsce w tym samym co zwykle sektorze. Wystrojem od jakiego¶ czasu wyró¿nia siê stoisko Wydawnictwa UMK. Nie wynika to z wielko¶ci zajmowanej powierzchni (wiêksz± wykupuje np. Wydawnictwo UMCS, które tak¿e bardzo starannie eksponuje swoje publikacje), ale konsekwentnie prowadzonej polityki wystawienniczej. Skromno¶æ ¶rodków nie pozwala wydawnictwom akademickim na prezentacjê proporcjonaln± do jako¶ci i rangi oferowanych przez nie publikacji. Jednak niewielka liczba spotkañ autorskich, jak± oferowali wydawcy akademiccy, stanowi przeciwieñstwo tego, co robi³y oficyny oferuj±ce literaturê popularn±. Andrzej Peciak, dyrektor Wydawnictwa UMCS, komentuje to nastêpuj±co: – Kiedy¶ zapraszali¶my na targi autorów. Niestety, czêsto siedzieli sami i brakowa³o czytelników, którzy zainteresowaliby siê spotkaniami. Nie chcemy nara¿aæ dobrych autorów na podobne sytuacje.Coraz wyra¼niej widaæ zagranicznych wydawców literatury naukowej. Zazwyczaj nie s± to w³asne stoiska wydawnictw, ale oferta prezentowana przez ich polskich przedstawicieli, m.in. ABE i IPS. Jak wygl±da taka prezentacja, niech ¶wiadczy znamienny przyk³ad dwóch s±siaduj±cych targowych alejek. Jedn± zape³ni³y stoiska 7 wydawnictw ze szkó³ wy¿szych i kilku innych oficyn, s±siedni± za¶, o podobnej powierzchni, zajê³a jedna firma – ABE z ofert± ponad 80 wydawnictw zagranicznych.Honorowym go¶ciem targów by³a w tym roku Ukraina, któr± reprezentowa³o ponad 120 wystawców. By³y w¶ród nich wydawnictwa naukowe, m.in.: Instytut Zaawansowanych Technologii, prywatne Wydawnictwo Akademia, Instytut Poligraficzno−Wydawniczy Narodowego Uniwersytetu Technicznego Ukrainy, Duch i Litera – Wydawnictwo Centrum Europejskich Badañ Humanistycznych Akademii Kijowsko−Mohylañskiej, Wydawnictwo Akademii Kijowsko−Mohylañskiej, wydawnictwo Alma Mater £ugañskiego Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. Tarasa Szewczenki.(mit)

Wydawnictwo Akademii Kijowsko−Mohylañskiej

Akademia Mohylañska zosta³a utworzona w 1631 r. przez Piotra Mohy³ê, metropolitê kijowskiego i halickiego, na bazie szko³y istniej±cej od 1615. We wschodniej Europie wcze¶niej powsta³y jedynie Akademia Krakowska i Uniwersytet Wileñski, a wychowankowie Akademii Mohylañskiej tworzyli pierwsz± uczelniê w Moskwie, co z satysfakcj± podkre¶la prof. W³odzimierz Morenec, prorektor Narodowego Uniwersytetu Akademia Kijowsko−Mohylañska ds. naukowych i przewodnicz±cy rady wydawniczej AKM. Odrodzona na pocz±tku lat 90. XX stulecia AKM szybko sta³a siê jedn± z najlepszych uczelni Ukrainy. W rankingach ministerialnych plasuje siê na 2−4 pozycji, jednak porównuje siê j± do wielkich uczelni kszta³c±cych ponad 20 tys. studentów, podczas gdy w AKM studiuje raptem 3250 osób. – Ta pozycja ¶wiadczy o tym, ¿e nie mo¿na nas lekcewa¿yæ – mówi prof. Morenec. AKM zatrudnia 400 pracowników naukowych. Pañstwo pokrywa ok. 30 proc. kosztów dzia³ania uczelni. Po³owê z tego, co zostaje do sfinansowania, daje Miêdzynarodowy Fundusz Odrodzenia Akademii Kijowsko−Mohylañskiej.Wraz z uczelni± powsta³o wydawnictwo, które funkcjonowa³o w ró¿nych formach organizacyjnych. Dzi¶ Dom Wydawniczy Akademii Kijowsko−Mohylañskiej (tam brzmi pe³na nazwa wydawnictwa) jest przedsiêbiorstwem komercyjnym, którego za³o¿ycielem i wiêkszo¶ciowym udzia³owcem jest uczelnia. Zatrudniaj±ce 43 osoby wydawnictwo publikuje rocznie ok. 100 tytu³ów, w tym ok. 25 zlecanych przez uczelniê. AKM p³aci oficynie za zlecane do publikacji ksi±¿ki.Aby utrzymaæ siê z publikacji ksi±¿ek, oprócz prac naukowych oficyna wydaje np. albumy. Wita So³owiowa, dyrektor DW AKM, podaje mi album fotograficzny, pokazuj±cy dzieñ po dniu zaanga¿owanie studentów i profesorów uczelni w czasie „pomarañczowej rewolucji”. Najbardziej jednak interesuj± mnie publikacje zwi±zane z Polsk±. Na pó³ce zauwa¿am Historiê Polski. W. So³owiowa podaje mi jeszcze Historiê Rzeczpospolitej. To publikacje pracowników AKM. Prof. Morenec jest dumny z wydanego przez DW AKM Ukraiñsko−angielskiego s³ownika ekonomicznego, opracowanego przez Annê Szynki³, Ukrainkê mieszkaj±c± w Australii. Pytam jednak o ksi±¿ki zwi±zane z Polsk±. Sam uczony, filolog, jest autorem jednej z nich. W pracy Drogi narodowe poezji modernistycznej porównuje literaturê polsk± i ukraiñsk± tego okresu.– Polska to nasz s±siad, historia naszych narodów przez stulecia by³a ¶ci¶le zwi±zana, wiêc trudno nam uciec od tematyki polskiej – mówi prof. Morenec. I podaje przyk³ady uczonych z AKM zajmuj±cych siê problematyk± polsk±: Michaj³o Krisenko, Titiana Ba³abuszwycz, Jurij Mycyk, Sergej Jakowenko, Titiana Dziadewycz.Wydawnictwo AKM publikuje tak¿e przek³ady ksi±¿ek polskich autorów. Prof. Morenec pokazuje mi prace Danuty Ulickiej i Zofii Mitosek. Obecnie wspó³pracuje z Bogus³awem Baku³±, który przygotowuje dla DW AKM antologiê tekstów dotycz±cych polskiej teorii literatury.
(mit)

Zamiejscowy Wydzia³ warszawskiej AWF w Bia³ej Podlaskiej

Na „¶cianie wschodniej”

Bialskopodlaski wydzia³ warszawskiej AWF wype³nia lukê na edukacyjnej mapie Polski, sytuuj±c siê (wraz z Akademi± Podlask± w Siedlcach) na „¶cianie wschodniej”, w po³owie drogi miêdzy Lublinem a oddalonym o ponad 250 km Bia³ymstokiem. Bialskopodlaska uczelnia powsta³a w 1969 r. jako filia Uniwersytetu Marii−Curie Sk³odowskiej, ale ju¿ w 1970 sta³a siê fili± warszawskiej AWF i w jej strukturze pozostaje do dzi¶.

Bialskopodlaski wydzia³ AWF prowadzi 3 kierunki studiów: wychowanie fizyczne (magisterskie i licencjackie), turystykê i rekreacjê oraz fizjoterapiê (licencjackie). Obecnie stara siê o uzyskanie uprawnieñ do nadawania stopnia doktora w zakresie nauk o kulturze fizycznej. Studiuje tam ok. 3 tys. osób, w tym 1,8 tys. w trybie stacjonarnym. Strukturê wydzia³u tworzy 7 katedr: Sportów Indywidualnych, Zespo³owych Gier Sportowych, Turystyki i Rekreacji, Wychowania Fizycznego, Nauk Humanistycznych, Anatomii i Fizjologii oraz Biologii i Higieny. Na wydziale pracuje 144 nauczycieli akademickich, w tym 71 doktorów oraz 24 samodzielnych pracowników naukowych, z których 12 ma tytu³ profesora. Badania prowadzone w Bia³ej Podlaskiej dotycz± wychowania fizycznego i sportu oraz innych form kultury fizycznej, ze szczególnym uwzglêdnieniem ¶rodowiska wiejskiego. Pracownicy bialskopodlaskiej AWF prowadz± m.in. badania: zwi±zków pomiêdzy sposobem ¿ywienia, aktywno¶ci± fizyczn± i cechami somatycznymi m³odzie¿y; wp³ywu suplementów na wzrost si³y i masy miê¶niowej; leptyny – hormonu tkanki t³uszczowej i jej roli w procesach metabolicznych; zachowañ agresywnych u wysoko kwalifikowanych zawodników zespo³owych gier sportowych. W ostatnich 5 latach pracownicy uczelni realizowali 3 granty KBN.

Baza dydaktyczno−naukowa uczelni zlokalizowana jest w zwartym kampusie na terenie miasta. Obiekty dydaktyczne tworz±: 3 budynki, 4 sale i hale sportowe, sala sportów si³owych, p³ywalnia, zespó³ boisk do gier sportowych, stadion lekkoatletyczny, stadion pi³karski, korty tenisowe, o¶rodek sportowo−rekreacyjny w Rybitwach nad jeziorem Ro¶. £±czna powierzchnia obiektów bialskopodlaskiej AWF wynosi 9168,30 m2.

W budynkach dydaktycznych znajduje siê 38 sal i laboratoriów, w tym: aula wyk³adowa z 349 stanowiskami audytoryjnymi wyposa¿ona w najnowocze¶niejsze systemy o¶wietleniowe, klimatyzacyjno−wentylacyjne, urz±dzenia nag³a¶niaj±ce i audiowizualne, maj±ce sta³e ³±cze internetowe; 2 sale informatyczne z 35 stanowiskami komputerowymi; 6 sal wyk³adowych (60 – 120 miejsc); 5 specjalistycznych laboratoriów (biochemiczne, fizjologiczne, biomechaniczne, psychomotoryczne oraz jêzykowe w systemie LANguage+ (Bila Trading); specjalistyczne sale æwiczeñ z anatomii, biologii, higieny; 20 sal æwiczeñ (20−30 miejsc).

Bazê socjaln± uczelni tworz± 3 domy studenckie o powierzchni u¿ytkowej 8169,1 m2, oferuj±ce 535 miejsc noclegowych.

Zbiory biblioteki wydzia³owej licz± 73 tys. woluminów. Ksi±¿ki s± zabezpieczone elektronicznie. Biblioteka zapewnia dostêp do 15 zagranicznych baz danych z zakresu kultury fizycznej, sportu, turystyki, rekreacji, nauk biomedycznych, nauk humanistycznych i spo³ecznych. Biblioteczne czytelnie oferuj± 103 miejsca, z których 81 wyposa¿onych jest w sta³e ³±cze internetowe. Biblioteka gromadzi literaturê specjalistyczn± zwi±zan± z profilem uczelni.

(pik, roch)

Politechnika Wroc³awska

W skali atomowej

Czy ju¿ wkrótce medycyna zostanie opanowana przez wprowadzane do organizmu mikrochipy diagnostyczne i urz±dzenia inteligentnie dozuj±ce leki? Czy rozpowszechni± siê selektywne sensory, niekonwencjonalne pamiêci i uk³ady logiczne, a nauka zyska nowe narzêdzia, pozwalaj±ce kontrolowaæ pozycjê i spin pojedynczego elektronu? Niektóre z tych zagadnieñ omawiano podczas I Krajowej Konferencji Nanotechnologii, któr± w dniach 26−28 kwietnia zorganizowa³y: Centrum Materia³ów Zaawansowanych i Nanotechnologii, Wydzia³ Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki, Wydzia³ Podstawowych Problemów Techniki PWr. oraz Instytut Fizyki PAN, Polskie Towarzystwo Pró¿niowe, Polskie Towarzystwo Chemiczne i Instytut Wysokich Ci¶nieñ PAN. Prof. Jacek Kossut z IF PAN tak okre¶li³ cele konferencji: – Chcieli¶my siê skrzykn±æ, zobaczyæ, co kto robi. Uznali¶my, ¿e trzeba wyj¶æ poza tradycyjny podzia³ na dziedziny naukowe, gdy¿ nanowiedza czy nanotechnologia maj± z definicji charakter interdyscyplinarny. Trzeci powód spotkania wynika z potrzeby wykreowania priorytetów w badaniach finansowanych przez pañstwo. W wielu krajach istniej± rz±dowe programy finansowania badañ z dziedziny nanowiedzy. W Polsce nie ma takiego rozwi±zania. Uczeni zajmuj±cy siê nanotechnologi± maj± nadziejê, ¿e znajdzie siê dla niej miejsce w Narodowym Centrum Badañ i Rozwoju.

Prof. Tomasz Dietl (IF PAN), laureat presti¿owej nagrody Europejskiego Towarzystwa Fizycznego i „polskiego Nobla”, jest przekonany, ¿e polscy badacze maj± dzi¶ szansê na wej¶cie szerokim frontem w sferê zaawansowanych technologicznie badañ dziêki trzem czynnikom: pojawiaj±cym siê na naszym terenie zagranicznym laboratoriom, przemys³owi high−tech i miêdzynarodowym programom badawczym.

Prof. Kazimiera A. Wilk (PWr.) podkre¶la³a interdyscyplinarny charakter nanobiotechnologii, która bazuje na mechanizmach i procesach samoorganizacji struktur zachodz±cych na poziomie cz±steczkowym lub nanoskopowym. Specjali¶ci nie do koñca s± w stanie opisaæ obserwowane zjawiska, zatem staraj± siê kopiowaæ zachodz±ce w naturze procesy i powstaj±ce formy. Nanotechnologia to nie tylko dziedzina obiecuj±ca, ale tak¿e nios±ca zagro¿enie. Cz±stki o rozmiarach nanometrycznych mog± przenikaæ przez b³ony biologiczne, a wiêc dzia³aæ toksycznie na organizm. Zatem nale¿y zachowaæ szczególn± ostro¿no¶æ przy wprowadzaniu na rynek produktów nanobiotechnologii.

Uwagê zwraca³a aktywno¶æ mniejszych lub zajmuj±cych siê dot±d inn± tematyk± o¶rodków, np.: Szczecina, £odzi, Bia³egostoku czy Górnego ¦l±ska. Konferencja pokaza³a, jak wielkie jest zainteresowanie prezentowan± tematyk±. Sprawa wygl±da gorzej, gdy przyjrzeæ siê dorobkowi polskiej nanotechnologii. Na presti¿owych zagranicznych konferencjach z tej dziedziny referaty z Polski s± rzadko¶ci±.

Uczestnicy konferencji wyra¿ali nadzieje zwi±zane z mo¿liwo¶ci± pozyskania na badania pieniêdzy z funduszy strukturalnych UE. – Dla kadry naukowej w Polsce to du¿a szansa. Zagro¿eniem jest jednak konserwatyzm naszego ¶rodowiska naukowego. Konserwatyzm w sensie przywi±zania do raz podjêtej tematyki badawczej – od magisterium do emerytury, ³±cznie z pracami wychowanków. Dlatego dzi¶ wiele osób nie tyle przerzuca siê na now± problematykê badawcz±, co sprzedaje j± w nowym opakowaniu nanotechnologii – powiedzia³ prof. Marek Szymoñski (UJ).

Krystyna Malkiewicz

Erasmus Student Network

20 lat wymiany

Program Erasmus uruchomiono w 1987 roku przy wsparciu Komisji Europejskiej. Polska uczestniczy w nim od roku akademickiego 1998/99. Obecnie w Erasmusie bierze udzia³ 31 krajów (27 pañstw UE i Turcja, oraz 3 pañstwa EOG – Islandia, Liechtenstein i Norwegia). W ci±gu 20 lat realizacji programu stypendia Erasmusa otrzyma³o ponad 1,5 mln studentów, w tym ok. 42 tys. z Polski. Komisja Europejska zak³ada, ¿e do 2012 r. w programie wezm± udzia³ 3 mln stypendystów.

Obchody 20−lecia Erasmusa organizowane by³y na terenie ca³ej Europy. Erasmus Van odwiedzi³ 40 europejskich miast m.in.: Budapeszt, Rzym, Madryt i wiele innych, a 20 kwietnia zawita³ do Krakowa. W³a¶nie tego dnia w miastach akademickich, gdzie dzia³aj± sekcje Erasmus Student Network, odby³y siê Dni Erasmusa: wystawy, pochody ulicami miasta, wieczorne imprezy, spotkania informacyjne i wiele innych. Organizatorami obchodów w Polsce by³y: Stowarzyszenie Wspierania Miêdzynarodowych Wymian Studenckich Erasmus Student Network Polska (ESN) oraz Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji (FRSE) pe³ni±ca rolê Narodowej Agencji Programu Erasmus.

W pierwszym roku realizacji Erasmusa w Polsce przyst±pi³o do niego 46 polskich szkó³ wy¿szych. W roku 2006/07 Kartê Uczelni Erasmusa posiada³o ju¿ 240 uczelni. W pierwszym roku wymiany za granicê wyjecha³o 1426 polskich studentów, a w 2005/06 – 9974. Na studia do Polski w pierwszym roku realizacji programu przyjecha³o 220 stypendystów z krajów UE, a w roku 2005/06 – ok. 3200. Krajowe uczelnie od 1989 go¶ci³y w ramach Erasmusa niemal 10 tys. zagranicznych studentów. Oprócz studentów udzia³ w wymianie miêdzynarodowej w ramach tego programu bior± pracownicy uczelni. £±cznie w latach 1998−2006 na stypendium Erasmusa wyjecha³o prawie 7,5 tysi±ca nauczycieli akademickich, a krajowe uczelnie go¶ci³y ponad 4 tys. wyk³adowców z innych pañstw UE.

£±cznie w ramach programu Socrates/Erasmus w Polsce do 2006 r. na stypendia studenckie wyp³acono 60,86 mln euro, a na stypendia dla wyk³adowców – 3,77 mln euro.

(rat)

Samsung Art Master

Film i malarstwo

Do 4. edycji konkursu Samsung Art Master zg³oszono 450 prac. Zwyciê¿y³a Improwizacja, filmowy tryptyk Ja¶miny Wójcik, studentki warszawskiej ASP. Jest to portret dwóch starych kobiet, sióstr bli¼niaczek z prowincjonalnego miasteczka. – Doskonale zmontowana, przemy¶lana, dojrza³a praca – mroczna, chwilami wstrz±saj±ca, bezkompromisowa, a jednocze¶nie zrealizowana z odpowiedzialno¶ci± i humanistyczn± wra¿liwo¶ci± – konkludowali zalety zwyciêskiej pracy jurorzy. Laureatka pierwszego miejsca otrzyma³a 15 tys. z³. Drugie miejsce (10 tys. z³) uzyska³a Anna Molska (ASP Warszawa) za film Tanagrama. W pracy Molska ³±czy w spójn± ca³o¶æ wideo−performance, choreografiê, dyskusjê z tradycj± awangardy, napiêcie pomiêdzy konkretem cielesno¶ci i abstrakcj± formy oraz mistrzowskie operowanie ¶cie¿k± d¼wiêkow±. Trzecie miejsce (5 tys. z³) przyznano Karolinie Bregule (PWSFTiT £ód¼) za film Kamera wideo. Autorka prostymi ¶rodkami stworzy³a dowcipny komentarz na temat styku technologii i sztuki. Wyró¿nienie specjalne (sprzêt firmy Samsung) otrzyma³ Pawe³ Dziemian (ASP Poznañ) za projekt wideo XII prac Herkulesa, który zwróci³ uwagê jury osobistym, niemal obsesyjnym tonem wypowiedzi oraz bezkompromisowo¶ci± artystycznej postawy.

Autorzy nagrodzonych projektów imponuj± samo¶wiadomo¶ci±, bieg³o¶ci± w operowaniu form±, umiejêtno¶ci± budowania intryguj±cych, niebanalnych dyskursów artystycznych. Na tle nowych mediów s³abiej przedstawia siê malarstwo. Mimo og³aszanego przez krytykê renesansu malarstwa, znakomit± wiêkszo¶æ propozycji malarskich jury oceni³o jako wtórne i niewiele wnosz±ce do dyskursu wspó³czesnej sztuki.

Oprócz laureatów do udzia³u w wystawie zostali zaproszeni nastêpuj±cy uczestnicy konkursu: Micha³ Bojara (ASP Poznañ), Grzegorz Drozd (ASP Warszawa), Agata Groszek (ASP Warszawa), Dimitrij Kie³basiewicz (ASP Poznañ), Dagmara Pochy³a (UMK Toruñ) oraz Jan Szewczyk (ASP Poznañ).

Wystawê pokonkursow± bêdzie mo¿na obejrzeæ w Centrum Sztuki Wspó³czesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie w dniach 18 czerwca – 8 lipca.

(mit)

Uniwersytet Gdañski

Kultura (nie) popularna a edukacja

18 kwietnia odby³a siê konferencja naukowa Kultura (nie) popularna a edukacja, której organizatorem by³ Zak³ad Pedagogiki Spo³ecznej Instytutu Pedagogiki UG. Jednym z celów spotkania by³a próba odpowiedzi na pytanie: dlaczego system edukacji nie absorbuje tre¶ci popkulturowych? Czy dlatego, ¿e wci±¿ silny jest opór instytucji edukacyjnych, bêd±cych „stra¿nikiem” kultury kanonicznej, przed Myszk± Miki, Harrym Potterem, Madonn± (ikon±, ale popkultury)? Czy mo¿e, podobnie jak XVII−wieczni purytanie, szko³a s±dzi, ¿e wszystko, co odci±ga cz³owieka od przygotowywania zbawienia, jest z natury z³e? Kultura popularna, pomimo i¿ ju¿ od schy³ku XIX wieku jest obecna w strukturach spo³ecznych, budzi nadal wiele kontrowersji i dyskusji. Popularny, a wiêc, w ocenie krytyków, bezwarto¶ciowy, kulturopodobny produkt ta¶mowo oferowany przez wielkie korporacje (T. Adorno, M. Horkheimer). Czy wobec tego takie McSzatañskie (B. Dobroczyñski) produkty, jak kolorowe czasopisma, filmy, gry wideo, komiksy, Internet, muzyka popularna mog± byæ zabarwione aksjologicznie? Nie tylko mog±, ale s± no¶nikiem pewnych idei, warto¶ci, stylów ¿ycia. Analizuj±c teksty kultury masowej mo¿na odtworzyæ wyra¿ane przez ni± warto¶ci i ich stosunek do systemów warto¶ci spo³eczeñstwa, zrekonstruowaæ instytucje oraz stosunki i typy spo³eczne przekazywane przez ¶rodki komunikacji masowej wraz z ich propagandow± rol± (A. K³oskowska).

Konferencjê rozpocz±³ wyk³ad prof. Wies³awa Theissa (UW) dotycz±cy relacji pomiêdzy dwoma ¶wiatami kultury: „nowym zniewoleniem” i „¶wiêt± przestrzeni±”. Prof. Barbara Smoliñska−Theiss (UW) opisa³a nowy kontekst spo³eczno−kulturowy wspó³czesnego dzieciñstwa. Wyst±pieniem dotycz±cym kulturowej logiki konwergencji mediów mgr Damian Muszyñski (UG) zakoñczy³ pierwsz± czê¶æ obrad.

W drugiej czê¶ci dr Marek Ejsmont (UG) i dr Beata Kosmalska (UG) w wyst±pieniu Popularne/niepopularne. Korporacje, w³adza, odbiorcy porównali funkcje kultury popularnej z durkheimowskimi funkcjami zbrodni. Nastêpnie dr Gra¿yna Penkowska (UG) przedstawi³a mo¿liwo¶ci wykorzystania komputera w projektach edukacyjnych, a mgr Ma³gorzata Karczmarzyk (UG), pos³uguj±c siê rysunkami wykonanymi przez dzieci, opisa³a sposoby postrzegania ¶wiata. Obrady zakoñczy³ prof. Tomasz Szkudlarek (UG), analizuj±c polityczny marketing ideologii prawicowych w Polsce.

Uczestnicy konferencji w wiêkszo¶ci byli zgodni, ¿e ocena kultury popularnej powinna byæ zró¿nicowana, poniewa¿ obok wytworów wysokiej jako¶ci znajduj± siê tak¿e artefakty przeciêtne czy wrêcz mierne. Dostrzega siê najczê¶ciej te ostatnie i na tej podstawie dokonuje negatywnego warto¶ciowania kultury popularnej. I nawet je¶li dziewiêædziesi±t procent to „bzdury”, warto odnale¼æ w popkulturze i wykorzystaæ sturgeonowskie 10 proc. tego, co warto¶ciowe. Z pewno¶ci± nie mo¿na ignorowaæ kultury popularnej, skoro oficjalny spis ludno¶ci w Wielkiej Brytanii wykaza³, ¿e 390 tys. osób deklaruje siê jako wyznawcy religii Jedi (wymy¶lonej przez scenarzystów filmów Gwiezdne wojny).

Marek Ejsmont

VII Dni Tischnerowskie

Piêkne i m±dre gapy

Rozum zwyciê¿a z³o, piêkno zachêca do pracy, a autorytety s± drogowskazami, które nie wskazuj± ¿adnych nowych horyzontów. Du¿o piêknych s³ów i wiele kolorowych kwiatów towarzyszy³o VII Dniom Tischnerowskim, które trwa³y w Krakowie 9−12 maja. Zabrak³o jedynie my¶li.

Nagrodê miesiêcznika i wydawnictwa „Znak” im. ks. Józefa Tischnera odebrali: brat Moris, zakonnik, Rafa³ Dutkiewicz, prezydent Wroc³awia i prof. W³adys³aw Stró¿ewski (na fot.), filozof z UJ, którego nagrodzono za ca³okszta³t twórczo¶ci w kategorii pisarstwa filozoficznego stanowi±cego kontynuacjê „my¶lenia wed³ug warto¶ci”. – Z twórczo¶ci profesora przebija blask dobra, prawdy i piêkna – podkre¶lali cz³onkowie jury. – Twórczo¶æ prof. Stró¿ewskiego przypomina, ¿e kultura pozbawiona metafizycznych ¼róde³ skazana jest na obumarcie. G³osi on pochwa³ê rozumu, który zdolny jest oprzeæ siê przemocy z³a, k³amstwa i brzydoty. Laureaci otrzymali statuetki autorstwa Mariana Gromady oraz nagrody pieniê¿ne w wysoko¶ci 15 tys. z³.

O sile warto¶ci w my¶li mówi³ równie¿ prof. Rocco Buttiglione, który w ramach cyklu Colloquia Tischneriana wyg³osi³ wyk³ad Etyka pracy, etyka solidarno¶ci: Polska 1980 – Europa 2007. Niestety, teza o podmiotowej warto¶ci cz³owieka i relacji miêdzyludzkich nie wzbudzi³a zainteresowania zebranych, którzy nielicznie stawili siê na debatê o idei solidarno¶ci dzisiaj. W Jaskini filozofów spotkali siê m.in. prof. Karol Modzelewski i dr hab. Zbigniew Stawrowski, dyrektor Instytutu My¶li J. Tischnera, dla którego fenomen „Solidarno¶ci” by³ najwa¿niejszym wydarzeniem w ostatnich latach w cywilizacji zachodniej.

O tym, ¿e forma przekazu przewa¿a nad tre¶ci±, mogli siê przekonaæ uczestnicy spotkania o Ko¶ciele Tischnera, w którym udzia³ wziêli m.in. prof. Karol Tarnowski z PAT i dr Anna Karoñ−Ostrowska z „Wiêzi”. – Kochamy Boga i go pragniemy – mówi³ kleryk Vien Aou z Wietnamu, który studiuje w Polsce. – Bóg nas nie potrzebuje. On nas pragnie i dlatego to wszystko ma sens – przekonywa³.

O tym, ¿e idea Boga tkwi w królewskim mie¶cie ¶wiadczy równie¿ werdykt jury, przyznaj±cy Stypendium im. J. Tischnera Stanis³awowi Burdziejowi, doktorantowi z UMK, za intryguj±cy projekt zbadania „bo¿ej luki” (ang. God gap), czyli odnalezienie przyczyn odmiennego modelu funkcjonowania religii w ¿yciu publicznym Europy i USA. Stypendium pozwala na pó³roczny pobyt w Instytucie Nauk o Cz³owieku w Wiedniu, którego wspó³twórc± by³ ks. prof. J. Tischner.

– Nie chcê byæ gap±, wiêc szybko biegnê po kolejn± kanapkê – z u¶miechem powiedzia³ starszy s³uchacz, który przyby³ tylko na wy¿erkê, bo my¶lami nie by³ w stanie siê wykarmiæ. Nim wrêczono wszystkie kwiaty, on zaspokoi³ ju¿ pierwszy g³ód.

Jola Workowska

Katolicki Uniwersytet Lubelski, AR i AM w Lublinie

M³odzi fizjolodzy

W dniach 11−12 maja odby³a siê V Krajowa Konferencja Adeptów Fizjologii Uk³adu Pokarmowego, zorganizowana przez KUL, AR i AM w Lublinie oraz lubelskie oddzia³y Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego i Polskiego Towarzystwa Gastroenterologicznego.

Obrady zainaugurowa³ prof. Stanis³aw Konturek (CMUJ Kraków) wyk³adem na temat biologicznej aktywno¶ci melatoniny. Reguluje ona zasypianie, odgrywa rolê w wewnêtrznej synchronizacji cyklu dobowego i zegara biologicznego. Wydzielanie melatoniny stymulowane jest przez ciemno¶æ, a blokowane przez ¶wiat³o. Przypisuje siê jej w³a¶ciwo¶ci antyoksydacyjne – odpowiada za „zmiatanie” wolnych rodników.

Prof. Tomasz Brzozowski (CMUJ) mówi³ o niesteroidowych lekach przeciwzapalnych. Nale¿y do nich np. aspiryna. Jest to lek szeroko stosowany przy ró¿norodnych dolegliwo¶ciach. Jednak przy zbyt czêstym u¿ywaniu mo¿e uszkadzaæ b³onê ¶luzow± ¿o³±dka. Prof. Artur Dembiñski (CMUJ) przedstawi³ rolê kannabinoidów w przewodzie pokarmowym. Jest to grupa zwi±zków chemicznych, które wp³ywaj± na receptory kannabinoidowe w mózgu, do grupy tych zwi±zków nale¿± tak¿e alkaloidy konopi.

Na konferencji przedstawiono 22 prezentacje oraz 32 postery studentów i m³odych pracowników naukowych. Komisja w sk³adzie prof. Romuald Zabielski (SGGW), prof. Krystyna Lupa (AM Lublin) i prof. Krzysztof Celiñski (AM Lublin) wyró¿ni³a 10 prac. Niektóre zostan± opublikowane w „Journal of Physiology and Pharmacology”.

Zró¿nicowane tematycznie prace m³odych fizjologów prezentowane by³y w kilku sesjach. W pierwszej z nich przedstawiono prace maj±ce na celu stworzenie alternatywnego modelu do¶wiadczalnego z wyizolowanych wycinków jelita szczura (SGGW). Czê¶æ prac skupi³a siê na wp³ywie czynników biologicznie aktywnych na przyspieszenie rozwoju b³ony ¶luzowej jelita cienkiego (SGGW, AR Kraków). Zastosowanie skaningowej mikroskopii elektronowej przy badaniu struktury jelita cienkiego m³odych zwierz±t przedstawili m³odzi naukowcy z KUL. Druga sesja dotyczy³a fizjologii oraz fizjopatologii trzustki i w±troby. Omawiano wp³yw uszkodzenia trzustki u m³odych zwierz±t na jej funkcje w pó¼niejszym okresie. Sesja ta zosta³a zdominowana przez naukowców z CMUJ i AR w Lublinie. W trzeciej sesji m³odzi naukowcy z Instytutu Fizjologii i ¯ywienia Zwierz±t PAN w Jab³onnie przedstawili badania dotycz±ce adherencji bakterii do komórek Caco−2 (do¶wiadczalna linia komórek nab³onka okrê¿nicy). Bakterie patogenne (np. Salmonella sp) maj± pewne „upodobania” co do miejsca swojego przylegania do komórek nab³onka. O¶rodek gdañski zaprezentowa³ badania na temat roli j±dra pó³le¿±cego w regulacji pobierania pokarmu. Czwart± sesjê rozpocz±³ wyk³ad prof. Wies³awa Pawlika (CMUJ) o kontroli kr±¿enia krwi w jelitach przez o¶ mózgowo – trzewn±. Wyk³ady na temat najnowszych metod diagnostyki przewodu pokarmowego przedstawili profesorowie z lubelskiej AM: Krzysztof Celiñski i Halina Cicho¿−Lach.

Prof. Konturek wrêczy³ Medal Pionierów Fizjologii, upamiêtniaj±cy 150. rocznicê powstania krakowskiej uniwersyteckiej fizjologii, osobom zaanga¿owanym w organizacjê konferencji: mgr. Tomaszowi Skrzypkowi, dr. José Luisowi Valverde Piedro oraz prof. K. Celiñskiemu.

Nastêpna konferencja adeptów fizjologii odbêdzie siê w Poznaniu.

Tomasz Skrzypek

PAT w Krakowie

Polis i spó³ka

Niemiecki rozum, polski duch i æwieræwiecze partnerskiej wspó³pracy pomiêdzy Wydzia³em Teologicznym Uniwersytetu Ruhry w Bochum a Papiesk± Akademi± Teologiczn± w Krakowie zaowocowa³y dwudniow±, 10−11 maja, miêdzynarodow± konferencj± naukow± Religia w Europie dzisiaj.

W czasie, gdy studenci z maskami na twarzy i z bananami przy pasie odmierzali ¶wiêty czas juwenaliów, aula Wy¿szego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej pe³na by³a s³ów o chrze¶cijañskim porz±dku warto¶ci w jednocz±cej siê Europie.

– Europa to ekologia ducha, czyli zwyciêstwo dekalogu. Prawdziwa wspólnota powstanie tylko wtedy, gdy zapanuje duch Ewangelii – przekonywa³ ks. prof. Stanis³aw Pamu³a (PAT) w wyk³adzie o roli Jana Paw³a II w jednoczeniu siê Europy. Co dok³adnie oznacza wielokrotnie powtarzana mantra „duch Ewangelii” stara³ siê wyja¶niæ ks. prof. Stanis³aw Wszo³ek (PAT), który w wyk³adzie Jakiej religii potrzebuje tolerancyjna Europa? odpowiedzia³ wprost: – Religia ocala tolerancjê przed zjedzeniem samej siebie, a tolerancja strze¿e, by nikt z motyk± nie ro¶ci³ sobie praw do wy³±czno¶ci nauczania religii.

Dr hab. Aleksander Bobko (PAT) na przyk³adzie filozofii I. Kanta udowodni³, ¿e niemo¿liwe jest istnienie polityki bez religii.

– Nie ma religii w liczbie pojedynczej – mówi³ ks. prof. £ukasz Kamykowski (PAT), który wielokrotnie prosi³ niemieckich kolegów, by powiedzieli jak Niemcy, jako pañstwo neutralne ¶wiatopogl±dowo, wspó³pracuj± z gminami ¿ydowskimi czy islamskimi. – Struktura wspólnot jest ró¿na i pañstwo musi bardzo delikatnie wspó³pracowaæ z tymi autonomicznymi gminami – podkre¶la³ ks. prof. Wendelin Knoch (Uniwersytet Ruhry).

Wiele mówiono w Krakowie o intymnej wiêzi ³±cz±cej logos i polis, któr± opisa³ prof. Marek Siemek (UW) w swej najnowszej ksi±¿ce Wolno¶æ, rozum, intersubiektywno¶æ. ¯adnych nowych ¶wiatów jednak nie odkryto ani aksjomatów nie obalono.

– Jestem stra¿nikiem dogmatów – zakoñczy³ dyskusjê ks. prof. Jan Daniel Szczurek, dziekan Wydzia³u Teologicznego PAT.

Jola Workowska

Szko³a G³ówna Gospodarstwa Wiejskiego

DNA – Encyklopedia ¯ycia

Studenci z Ko³a Naukowego Biotechnologów „KNBiotech” przy MSB SGGW, cz³onkowie Szko³y Festiwalu Nauki oraz Fundacji BioEdukacji zorganizowali w dniach 25−29 kwietnia cykl spotkañ po¶wiêconych genetyce, biologii molekularnej i in¿ynierii genetycznej – warsztaty DNA – Encyklopedia ¯ycia. By³a to pierwsza w Polsce impreza propaguj±ca wiedzê o biotechnologii i okaza³a siê du¿ym sukcesem organizatorów – w tym piêciodniowym wydarzeniu wziê³o udzia³ ponad 2,4 tys. osób z ca³ej Polski.

Du¿o uwagi podczas warsztatowych Spotkañ z biotechnologi± po¶wiêcono praktycznym zastosowaniom i nadziejom, jakie niesie ta nauka. Najwiêkszym zainteresowaniem cieszy³y siê wyk³ady dotycz±ce zastosowañ biotechnologii w medycynie i kryminalistyce. Prelekcje Czy zawa³ miê¶nia sercowego jest uwarunkowany genetycznie?, Gdzie chirurg nie mo¿e, tam wirusy po¶le – czyli o terapii genowej nowotworów, Jak biotechnologia pomaga w tworzeniu szczepionek nowej generacji, Historia o DNA czy Zbrodnia doskona³a a DNA zgromadzi³y rekordow± liczbê ponad 120 s³uchaczy.

Warsztaty by³y równie¿ okazj± do zapoznania siê z biotechnologi± „od kuchni”. Przygotowano 16 stanowisk z pokazami i eksperymentami zarówno dla dzieci, jak te¿ uczniów, studentów i doros³ych. Uczestnicy warsztatów izolowali swoje DNA, rozwi±zywali kryminalistyczne zagadki na podstawie analizy materia³u genetycznego, badali zmiany pH w roztworach, tworzyli bio−muzykê oraz zmagali siê z DNA origami. Laboratoria, w których odbywa³y siê zajêcia, przez ca³y weekend 28−29 kwietnia by³y pe³ne odwiedzaj±cych, chc±cych wcieliæ siê w rolê biotechnologów. Biotechnologia w praktyce przyci±gnê³a przez 2 dni ponad 800 osób.

Kolejna edycja warsztatów odbêdzie siê w kwietniu 2008 lub 2009 roku.

Joanna Szlichciñska

ELSA, AIESEC

Moneta Aurea i Moneta Platina

10 maja rozstrzygniêto dwa konkursy skierowane do studentów prawa i rachunkowo¶ci. Ogólnopolski konkurs podatkowy Moneta Aurea odby³ siê po raz trzeci, za¶ Konkurs wiedzy o rachunkowo¶ci i audycie Moneta Platina mia³ sw± pierwsz± edycjê. Oba konkursy zorganizowa³y: firma doradcza Deloitte, portal Interia.pl, dziennik „Rzeczpospolita” oraz organizacje studenckie ELSA i AIESEC.

Uczestnicy fina³u konkursu Moneta Aurea odegrali role eurodeputowanych, którzy przedstawili swoje opinie na temat ujednolicenia systemu podatków dochodowych w Unii Europejskiej. Finali¶ci konkursu Moneta Platina opisywali ¿ycie ludzkie za pomoc± sprawozdania finansowego.Zwyciêzc± III edycji konkursu Moneta Aurea zosta³ Maciej Machera, student III roku prawa z Uniwersytetu Jagielloñskiego w Krakowie. Drugie miejsce zaj±³ Micha³ Spychalski, studiuj±cy na II roku ekonomii w Szkole G³ównej Handlowej w Warszawie, a trzecie – Pawe³ Tarbaj, student IV roku informatyki i ekonometrii z Akademii Ekonomicznej w Poznaniu.

Zwyciêzc± konkursu Moneta Platin

a zosta³ Marek Muc, student V roku zarz±dzania z Uniwersytetu Miko³aja Kopernika w Toruniu. Drugie miejsce zaj±³ Krzysztof B³aszczuk z V roku finansów i bankowo¶ci Szko³y G³ównej Handlowej w Warszawie, za¶ trzecie – finalista konkursu Moneta Aurea Pawe³ Tarbaj z poznañskiej AE.

(mit)

CO W PRASIE PISZCZY?

Sukces w Szczecinie

Polscy naukowcy z Miêdzynarodowego Centrum Nowotworów Dziedzicznych Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie dokonali niezwykle wa¿nego odkrycia. Udowodnili, ¿e skuteczno¶æ chemioterapii zale¿y od genów. Oznacza to, ¿e nie ka¿da kobieta chora na raka piersi powinna zostaæ poddana takiej kuracji.

(...)

Szczeciñscy naukowcy z centrum kierowanego przez profesora Jana Lubiñskiego dowiedli, ¿e mutacja jednego z genów oznaczonego jako BRCA1, odpowiadaj±cego m.in. za dzielenie siê komórek nab³onka gruczo³owego sutka, znacz±co wp³ywa na skuteczno¶æ przedoperacyjnego leczenia raka tzw. taksanami. Taksany to stosunkowo nowa grupa leków przeciwnowotworowych wykorzystywanych w chemioterapii, wytwarzanych z kory i igie³ cisu pospolitego. Zapobiegaj± namna¿aniu siê komórek nowotworowych. Niestety, mimo i¿ s± bardzo drogie, kuracja nimi kosztuje ok. 20 tys. z³), nie zawsze s± skuteczne.

(...)

To oznacza, ¿e zanim podejmie siê decyzjê o wyborze leczenia, pacjentce nale¿y zrobiæ test, który da odpowied¼, w jakim stanie jest jej gen BRCA1. Je¶li bêdzie on w formie zmutowanej, przedoperacyjna chemioterapia taksanami nie ma sensu – bo ten lek prawdopodobnie nie zadzia³a. Dla ratowania ¿ycia trzeba bêdzie podj±æ leczenie innymi metodami.

(...)

Wyniki do¶wiadczeñ prowadzonych na komórkach rakowych hodowanych w laboratoriach s± zgodne z powy¿szymi obserwacjami. Dlatego zespó³ polskich naukowców ze Szczecina bêdzie kontynuowa³ prace nad ocen± skuteczno¶ci dotychczasowego leczenia kobiet z BRCA1 oraz nad kolejnymi nowatorskimi terapiami. Byæ mo¿e dziêki temu uda siê zmniejszyæ ¶miertelno¶æ na raka piersi, która obecnie wynosi 50 proc., co oznacza, ¿e rocznie na tê chorobê umiera a¿ 5 tys. Polek. (Agnieszka Szymczak, Polacy bli¿ej pokonania raka, „Dziennik”, 28.05.2007)

In¿ynierowie rz±dz±

Do tej pory rodzime listy rankingowe uczelni pomija³y zawodowe losy dawnych studentów. (...) „Rz” sprawdzi³a wiêc, jakie wykszta³cenie maja prezesi firm, które znalaz³y siê na naszej tegorocznej li¶cie 500 najwiêkszych przedsiêbiorstw w Polsce. I co siê okaza³o? ¯e – wbrew przypuszczeniom – w grupie tej nie dominuj± ekonomi¶ci czy prawnicy. Najwiêcej (oko³o jednej trzeciej) prezesów skoñczy³o studia techniczne. W¶ród nich najlepszy wynik osi±gnê³a Politechnika Warszawska. Jej absolwentami jest 24 szefów w¶ród sprawdzonych przez nas oko³o 190 firm.

– O sukcesie uczelni decyduje jako¶æ nauczania. Dzisiejszy absolwent studiów politechnicznych, aby swobodnie odnale¼æ siê na rynku pracy, musi znaæ jêzyki obce i byæ bieg³y w informatyce – mówi prof. W³odzimierz Kurnik, rektor Politechniki Warszawskiej.

Tylko co pi±ty prezes skoñczy³ studia ekonomiczne. Zdaniem prof. Krzysztofa Opolskiego z Wydzia³u Ekonomicznego Uniwersytetu Warszawskiego, je¶li szef przedsiêbiorstwa jest in¿ynierem, ma to dla firmy zarówno dobre, jak i z³e strony. – Dla ekonomisty wa¿ne s± wyniki finansowe ca³ej firmy, dla in¿yniera istotniejsze mog± okazaæ siê wyniki produkcyjne. A to dwie ró¿ne sprawy – mówi. I dodaje, ¿e takie problemy mog± mieæ przede wszystkim osoby, które koñczy³y studia in¿ynierskie 20−30 lat temu. (...)

Z naszych danych wynika, ¿e wielu polskich prezesów regularnie siê dokszta³ca. Ponad jedna trzecia ma za sob± co najmniej dwie uczelnie. Na studiach podyplomowych, studiach MBA i innych presti¿owych programach uczyli siê przede wszystkim zarz±dzania, marketingu i finansów. (Gra¿yna Raszkowska, Politechnika ku¼ni± prezesów, „Rzeczpospolita”, 29.05.2007)