Potrzeba opracowania Kodeksu wynika ze spostrze¿enia, ¿e dotychczas opublikowane dokumenty na temat dobrych obyczajów i praktyk w ¶rodowisku akademickim dotycz± przede wszystkim zachowañ nauczycieli akademickich oraz innych pracowników zatrudnionych w uczelniach. Tymczasem kluczowe znaczenie dla w³a¶ciwego funkcjonowania szko³y wy¿szej maj± przede wszystkim jednoosobowe i kolegialne organy decyzyjne: rektor i senat oraz – we w³a¶ciwym sobie zakresie – dziekani i rady wydzia³ów, dyrektorzy i rady poszczególnych instytutów itd. To w³a¶nie sposób ich dzia³ania w istotnej mierze kreuje kulturê instytucjonaln± i etos akademicki, pozytywnie oddzia³uj±c na otoczenie i decyduj±c o presti¿u spo³ecznym uczelni.
Przes³anki te doprowadzi³y do podjêcia przez Fundacjê Rektorów Polskich inicjatywy opracowania nowego dokumentu dotycz±cego dobrych obyczajów w ¶rodowisku akademickim, zawieraj±cego jednak¿e przede wszystkim postulaty odnosz±ce siê do dzia³ania organów jednoosobowych i kolegialnych uczelni. Inicjatywa ta zyska³a poparcie KRASP, co znalaz³o wyraz w uchwale Zgromadzenia Plenarnego z maja 2005 r. Wstêpny projekt Kodeksu, przygotowany przez zespó³ pracuj±cy pod kierownictwem ks. prof. Andrzeja Szostka, sta³ siê przedmiotem publicznej debaty w¶ród rektorów oraz w uczelniach i – po uwzglêdnieniu wyników tej debaty – przedstawiony Zgromadzeniu Plenarnemu KRASP. 26 kwietnia br. Zgromadzenie przyjê³o ostateczny tekst Kodeksu.
Brak tu miejsca na szczegó³owe omówienie tego dokumentu. Chcia³bym wiêc jedynie zasygnalizowaæ niektóre kwestie w nim poruszone oraz zachêciæ wszystkich do zapoznania siê z jego tre¶ci± – tekst Kodeksu jest udostêpniony na witrynie internetowej KRASP.
Kodeks formu³uje zbiór 10 zasad fundamentalnych, odnosz±cych siê do funkcjonowania uczelni. S± to: zasada s³u¿by publicznej, zasada bezstronno¶ci w sprawach publicznych, zasada legalizmu, zasada autonomii i odpowiedzialno¶ci, zasada podzia³u i równowagi w³adzy w uczelni, zasada kreatywno¶ci, zasada przejrzysto¶ci, zasada subsydiarno¶ci, zasada poszanowania godno¶ci i tolerancji oraz zasada uniwersalizmu badañ i kszta³cenia. Zasady te stanowi± podstawê do sformu³owania postulatów odnosz±cych siê do praktycznych aspektów dzia³alno¶ci rektora i senatu, które – przez analogiê – maj± tak¿e zastosowanie do jednoosobowych i kolegialnych cia³ w jednostkach uczelni.
Kodeks zwraca przede wszystkim uwagê na w³a¶ciwe rozumienie i respektowanie podzia³u kompetencji i zasad wspó³pracy pomiêdzy rektorem a senatem. Czytamy w nim m.in.: Do senatu (…) nale¿y okre¶lanie za³o¿eñ, kierunków i wytycznych dla rad wydzia³ów, a tak¿e wyra¿anie zgody w zasadniczych sprawach dotycz±cych uczelni (…), do rektora natomiast nale¿± wszelkie dzia³ania wykonawcze. Senat nie powinien wiêc przejmowaæ kompetencji rektora, on za¶ nie powinien przerzucaæ na senat odpowiedzialno¶ci za decyzje nale¿±ce do rektora, nawet w trybie wniosku o sformu³owanie opinii przez senat, która to opinia mog³aby byæ traktowana jako wi±¿±ca rektora. Z drugiej strony podstaw± dzia³ania rektora winny byæ zawsze uchwalone przez senat kierunki dzia³ania uczelni, a tak¿e zasady i tryb postêpowania odnosz±ce siê do podejmowania decyzji przez organy jednoosobowe (…). Pamiêtaæ jednak nale¿y, ¿e stanowisko rektora wymaga nie tylko zarz±dzania, kierowania i reprezentowania uczelni, ale – byæ mo¿e w jeszcze wiêkszym stopniu – przewodzenia swemu ¶rodowisku uczelnianemu. W tym sensie rektor jest stra¿nikiem etosu spo³eczno¶ci akademickiej (…).
Wobec czekaj±cych nas ju¿ nied³ugo wyborów w³adz akademickich na nastêpn± kadencjê, szczególnego znaczenia nabieraj± sformu³owane w Kodeksie postulaty dotycz±ce prowadzenia kampanii wyborczej oraz przebiegu wyborów. Dobrze by³oby, aby postulaty te sta³y siê powszechn± praktyk± obowi±zuj±c± w naszych uczelniach.
Opublikowanie Kodeksu umo¿liwia podjêcie przez uczelnie dyskusji nad jego tre¶ci±, której wynikiem mog³yby byæ deklaracje senatów o jego pe³nym lub czê¶ciowym przyjêciu. Kodeks postuluje, aby w uczelni, która przyjê³a go w ca³o¶ci lub w czê¶ci, senat powo³a³ odpowiedni± komisjê, której zadaniem by³aby kontrola zgodno¶ci z nim dzia³añ w³adz uczelni, lub te¿ powierzy³ te zadania ju¿ dzia³aj±cej komisji o w³a¶ciwych uprawnieniach. Planujemy utworzenie na witrynie internetowej KRASP specjalnej strony, gdzie bêd± zamieszczane informacje o decyzjach uczelni w sprawach zwi±zanych z Kodeksem. Przewidujemy ponadto, ¿e Prezydium KRASP powo³a Komitet Dobrych Praktyk Uczelni Akademickich, który bêdzie rozpatrywa³ wnioski zarówno w sprawie ulepszenia tekstu Kodeksu, jak i w sprawach jego naruszania.
Planujemy równie¿ przet³umaczenie Kodeksu na jêzyk angielski i rozpowszechnienie go w miêdzynarodowym ¶rodowisku akademickim. W szczególno¶ci przewidujemy, ¿e egzemplarze Kodeksu zostan± wrêczone uczestnikom Konferencji EUA, która odbêdzie siê we Wroc³awiu w pa¼dzierniku br.