Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje





Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego

Bud¿et na naukê i uczelnie

W 2007 r. ¶rodki bud¿etowe przeznaczone na szkolnictwo wy¿sze wynios± 8,688 mld z³. Bud¿etowe wydatki na badania naukowe to ok. 3,8 mld z³. Z uwzglêdnieniem ¶rodków pozabud¿etowych nak³ady na badania i rozwój wynios± ok. 7 mld z³, czyli 0,62 proc. PKB. Tak± informacjê przedstawi³ 4 lipca w Sejmie RP prof. Micha³ Seweryñski, minister nauki i szkolnictwa wy¿szego.

W latach 2007−13 szko³y wy¿sze i nauka polska mog± ubiegaæ siê o znacz±ce ¶rodki z europejskich programów operacyjnych. W programie operacyjnym „Innowacyjna gospodarka” na rozwój nowoczesnych technologii i badania naukowe zarezerwowano 1 mld 117 mln euro. Tak± sam± kwotê zarezerwowano na rozwój infrastruktury, czyli inwestycje budowlane i aparaturowe. Kolejnych 588 mln euro czeka na uczelnie w programie „Infrastruktura i ¶rodowisko”. Nauka i szkolnictwo wy¿sze mog± te¿ skorzystaæ z 960 mln euro programu operacyjnego „Kapita³ ludzki”. Uczelnie ze wschodnich województw uzyska³y ok. 300 mln euro na inwestycje w programie „Polska Wschodnia”. Tak¿e z programów regionalnych uczelnie uzyska³y na inwestycje ok. 700 mln euro.

(mat)

Sejm, Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego

Pracowite lato

Lato to okres, kiedy niewiele siê dzieje. Ale nie w tym roku. 15 czerwca br. parlament uchwali³ ustawê o Narodowym Centrum Badañ i Rozwoju, a ju¿ 1 lipca rozpoczê³o ono swoj± dzia³alno¶æ. Prof. Micha³ Seweryñski, minister nauki i szkolnictwa wy¿szego, mianowa³ jego dyrektorem gen. bryg. prof. Bogus³awa Smólskiego, rektora Wojskowej Akademii Technicznej w latach 2002−06. Prof. Smólski zajmuje siê telekomunikacj± i jest specjalist± w zakresie elektroniki mikrofalowej, interferometrii, techniki mikrofalowej oraz techniki urz±dzeñ radiolokacyjnych. Od 1983 jest cz³onkiem Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji Polskiej Akademii Nauk. Od 1999 zasiada w Radzie Naukowej Przemys³owego Instytutu Telekomunikacji (od 2004 jej przewodniczy). Od 2004 jest cz³onkiem Prezydium KRASP, a od 2005 roku przewodnicz±cym Komisji Nauki KRASP. W latach 1993−97 by³ dyrektorem Departamentu Rozwoju i Wdro¿eñ w MON.

NCBR ma realizowaæ strategiczne programy badañ naukowych i prac rozwojowych. Nie bêdzie przy tym tworzyæ w³asnych instytutów ani te¿ samo nie stanie siê superinstytutem. Bêdzie przyznawaæ pieni±dze na badania i nadzorowaæ ich wydawanie. Do jego zadañ nale¿y tak¿e wspieranie komercjalizacji i transferu wyników prac naukowych do gospodarki oraz wspieranie rozwoju kadry naukowej. Przejmie w tym zakresie czê¶æ dotychczasowych zadañ ministerstwa. Centrum pokieruje du¿ymi strategicznymi programami o znaczeniu gospodarczym, m.in. z dziedziny energii, biotechnologii i nowych materia³ów. Ich bud¿ety mog± byæ znacznie wiêksze ni¿ grantów finansowanych dotychczas i siêgaæ nawet 100−150 mln z³. Preferowane bêd± d³ugookresowe projekty interdyscyplinarne, tak aby zmieniæ dotychczasowe rozdrobnienie badañ naukowych. Nadal trwaj± prace legislacyjne nad utworzeniem drugiej agencji badawczej – Agencji Badañ Poznawczych, maj±cej finansowaæ badania podstawowe i s³u¿±ce rozwojowi nauki.

15 czerwca zosta³a uchwalona ustawa o zmianie ustawy o zasadach finansowania nauki. Wprowadzone w niej zmiany zwi±zane s± g³ównie z konieczno¶ci± zapewnienia finansowania NCBR oraz dostosowania zasad finansowania nauki do nowej sytuacji. Uporz±dkowano m.in. podstawowe definicje m.in. badañ podstawowych, przemys³owych i prac rozwojowych oraz projektów badawczych, celowych i rozwojowych, upowa¿niono ministra do ustanawiania Krajowego Programu Badañ Naukowych i Prac Rozwojowych, a tak¿e do wydania szeregu nowych rozporz±dzeñ.

5 lipca uchwalona zosta³a natomiast ustawa o zmianie ustawy o jednostkach badawczo−rozwojowych. Przywraca ona jbr−om mo¿liwo¶æ prowadzenia dzia³alno¶ci gospodarczej, upraszcza zasady tworzenia pañstwowych instytutów badawczych, a tak¿e daje wiêksze uprawnienia nadzoruj±cemu jednostkê ministrowi. Wiêcej na ten temat w wywiadzie z prof. Leszkiem Rafalskim, przewodnicz±cym Rady G³ównej Jednostek Badawczo−Rozwojowych na str. 18.

(as)

Konferencja Rektorów Uniwersytetów Polskich

Dyskusje nad zatok±

Uniwersytet Gdañski by³ gospodarzem posiedzenia KRPUT, które odby³o siê w dniach 28−30 czerwca w Juracie na Pó³wyspie Helskim. Choæ od Gdañska uczestników konferencji dzieli³y wody Zatoki Puckiej, to mieli oni mo¿liwo¶æ odwiedzenia jednostki UG – Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii UG w Helu. Stacja zajmuje siê ró¿nego rodzaju badaniami fauny i flory oceanicznej, ale najbardziej znana jest z „fokarium”, gdzie s± rozmna¿ane, a nastêpnie introdukowane do ¶rodowiska naturalnego foki szare, nielicznie obecnie wystêpuj±ce w Ba³tyku. Szef stacji prof. Krzysztof Skóra wystêpuje ostatnio czêsto w mediach jako ekspert m.in. w sprawie finwala na Ba³tyku.

Rektorzy, jak zawsze, dyskutowali o szeregu bie¿±cych problemów zajmuj±cych ¶rodowisko akademickie. Prof. Jerzy Wo¼nicki, przewodnicz±cy Komisji Legislacyjnej KRASP, omawia³ zmiany zaproponowane w za³o¿eniach nowelizacji Prawa o szkolnictwie wy¿szym. Pada³y g³osy, ¿e za³o¿enia nie precyzuj± rozwi±zañ szczegó³owych, a w okresie wakacyjnym trudno bêdzie konsultowaæ wysuwane propozycje. By³y te¿ obawy co do ich kierunku.

Podczas obrad analizowano tak¿e zasady obowi±zuj±ce na egzaminie maturalnym i podczas rekrutacji na studia, dyskutowano na temat jednolitego podej¶cia uczelni wy¿szych do sprawy wynagrodzeñ uzupe³niaj±cych w 7.PR i wynagrodzeñ pracowników niebêd±cych nauczycielami akademickimi. Prezentowane przez poszczególne uczelnie rozwi±zania stawa³y siê czêsto wzorami dla innych. Podejmowany by³ równie¿ temat AZS i rozgrywek mistrzowskich w poszczególnych dyscyplinach. Pad³ postulat urz±dzania ich nie co roku, ale np. co 2 lub 3 lata. Zastanawiano siê tak¿e nad mo¿liwo¶ci± stworzenia obiektywnego rankingu uczelni.

Prof. Marek W±sowicz, przewodnicz±cy Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej, przedstawi³, zaaprobowany nastêpnie przez KRPUT, wniosek o przyznanie akredytacji dla kierunku biologia w U£. Prof. Marek Krêglewski poinformowa³ o przyznaniu Miêdzyuniwersyteckiemu Centrum Informatycznemu nagrody „EUNIS ELITE AWARD of excellence” za system obs³ugi studentów USOS. Prof. Marek Bieliñski podda³ analizie sytuacjê ekonomiczn± uniwersytetów. A¿ 9 z nich zakoñczy³o ubieg³y rok na minusie, a kilka ma powa¿ne d³ugi. Powodem s± malej±ce dochody w³asne i koszty, które generuje m.in. system boloñski.

(as)

Konferencja Rektorów Publicznych Szkó³ Zawodowych

Wej¶æ do ustawy

W dniach 29−30 czerwca w Kolegium Karkonoskim w Jeleniej Górze odby³o siê VIII posiedzenie plenarne KRePSZ. Jeden z wa¿nych punktów obrad dotyczy³ kszta³cenia nauczycieli. Obecnie w Polsce ka¿dego roku studia nauczycielskie koñczy 20 tys. osób, tymczasem potrzeba zaledwie 10 tys. nauczycieli. Dodatkowo ponad 20 tys. nauczycieli kszta³ci siê w kolegiach nauczycielskich, które jednak po 3 latach studiów nie przyznaj± tytu³u licencjata. Niektóre kolegia wspó³pracuj± w tym zakresie z uczelniami, które nadaj± licencjaty absolwentom trzyletnich kolegiów. Ta sprawa wymaga, zdaniem rektorów, pilnego uporz±dkowania. W±tpliwo¶ci budzi³ te¿ wymóg kszta³cenia dwuprzedmiotowego nauczycieli. Zdaniem rektorów, nie ma mo¿liwo¶ci w ci±gu 3 lat, przy obowi±zuj±cej liczbie godzin i obecnym finansowaniu, dobrze przygotowaæ nauczyciela dwu przedmiotów. Zatem, je¶li studia nauczycielskie mia³yby byæ dwuprzedmiotowe, powinny trwaæ 4 lata i byæ lepiej finansowane.

Rektorzy zwrócili uwagê, ¿e do¶æ trudno uzyskaæ w MNiSW ¶rodki na wk³ad w³asny do projektów unijnych. Stanowi to dla wielu rektorów istotn± barierê rozwoju uczelni. Do przedstawiciela ministra edukacji zwrócono siê z pytaniem, dlaczego w statutach PWSZ nie mo¿na by³o wpisaæ pracowników naukowych (statuty, w których wpisano mo¿liwo¶æ zatrudniania na etatach naukowo−dydaktycznych nie by³y zatwierdzane), a jedynie dydaktycznych, choæ ustawa nie zabrania PWSZ prowadzenia dzia³alno¶ci badawczej. Byæ mo¿e trzeba zmieniæ stosowne zapisy w nowelizacji ustawy Prawo o szkolnictwie wy¿szym.

Rektorzy pañstwowych uczelni zawodowych kolejny raz wyrazili opiniê, ¿e ich stowarzyszenie powinno byæ umocowane w prawie o szkolnictwie wy¿szym. Zdaniem prof. Tomasza Winnickiego, ustêpuj±cego przewodnicz±cego KRePSZ, nie jest to kwestia ambicji, ale mo¿liwo¶ci wp³ywania na rozwi±zania prawne.

Go¶æmi rektorów pañstwowych szkó³ zawodowych byli m.in.: prof. Jerzy B³a¿ejowski, przewodnicz±cy RGSW, który mówi³ o zamierzeniach zwi±zanych z nowelizacj± ustawy o szkolnictwie wy¿szym i prof. Tadeusz Luty, przewodnicz±cy KRASP, który mówi³ o maturach i miejscach na studia (w tym roku wiêcej miejsc ni¿ maturzystów), a skupi³ siê szczególnie na problemie matury z matematyki.

VIII posiedzenie KRePSZ mia³o charakter sprawozdawczo−wyborczy. Do stowarzyszenia przyjêto 10 nowych cz³onków – wi±¿e siê to z wyborami nowych w³adz rektorskich w niektórych PWSZ. Prof. Winnicki, który w zwi±zku z koñcem kadencji rektorskiej w KK ust±pi³ ze stanowiska przewodnicz±cego KRePSZ, zosta³ wybrany na honorowym przewodnicz±cego konferencji. Funkcjê przewodnicz±cego powierzono prof. Andrzejowi Kolasie, rektorowi PWSZ w Ciechanowie. W zwi±zku z koñcem kadencji rektorskich ze sk³adu prezydium KRePSZ odeszli profesorowie Zbigniew Walczyk i Roman Fedan. Na ich miejsce weszli prof. Halina Piekarek−Jankowska, rektor PWSZ w Elbl±gu i prof. Józef Zaj±c, rektor PWSZ w Che³mie.

Prof. A. Kolasa zosta³ przez rektorów zobowi±zany do organizacji jubileuszu 10−lecia powo³ania pierwszych uczelni zawodowych.

(pik)

Uczelnie w statystyce

¦l±ski Uniwersytet Medyczny

¦l±ska Akademia Medyczna powo³ana zosta³a jako Akademia Lekarska w Rokitnicy Bytomskiej w 1948 r. W 1949 nazwê uczelni zmieniono na ¦l±sk± Akademiê Lekarsk±, która od 1990 nosi³a miano ¦l±skiej Akademii Medycznej im. Ludwika Waryñskiego. Od 1964 siedzib± uczelni s± Katowice. 20 czerwca ¦AM sta³a siê ¦l±skim Uniwersytetem Medycznym.

Pocz±tkowo w ¦l±skiej Akademii Medycznej funkcjonowa³y Wydzia³ Lekarski i Oddzia³ Stomatologiczny. Obecnie strukturê uczelni tworzy 5 wydzia³ów: Lekarski w Katowicach, Lekarski i Oddzia³ Stomatologiczny w Zabrzu, Farmaceutyczny i Oddzia³ Medycyny Laboratoryjnej w Sosnowcu, Opieki Zdrowotnej w Katowicach, Zdrowia Publicznego w Bytomiu. W ten sposób uniwersytet ma obecnie swoje placówki w czterech górno¶l±skich miastach.

W ¦l±skim Uniwersytecie Medycznym kszta³ci siê 7092 studentów, w tym na stacjonarnych studiach anglojêzycznych – 383 osoby. W roku akademickim 2006/07 naukê na pierwszym roku podjê³o 1942 studentów (w tym 49 studentów na stacjonarnych studiach anglojêzycznych). Liczba absolwentów do pa¼dziernika 2006 wynios³a 32 126 (studia stacjonarne ukoñczy³o 31 431 osób, studia niestacjonarne – 543 osoby, studia anglojêzyczne – 152 osoby).

W ¦UM pracuje 2541 osób, w tym 1335 nauczycieli akademickich. 92 to profesorowie tytularni, 32 – profesorowie nadzwyczajni ¦UM, a 113 – adiunkci ze stopniem doktora habilitowanego.

¦UM ma akredytacjê Pañstwowej Komisji Akredytacyjnej na kszta³cenie na kierunkach lekarskich, farmacji, analityki medycznej, zdrowia publicznego, pielêgniarstwa i po³o¿nictwa oraz certyfikat Departamentu Edukacji Stanów Zjednoczonych na kszta³cenie w jêzyku angielskim, które prowadzone jest od 1996 na kierunku lekarskim w Katowicach.

W ¦UM kszta³c± siê: lekarze medycyny, stomatolodzy, farmaceuci, analitycy medyczni, biotechnolodzy, a tak¿e specjali¶ci z zakresu zdrowia publicznego, medycyny ratunkowej, dietetyki, pielêgniarstwa, po³o¿nictwa, fizjoterapii, kosmetologii. W ramach szkolenia podyplomowego prowadzone s± stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie, a tak¿e szkolenia i kursy specjalizacyjne.

Trzy wydzia³y ¦AM: Lekarski z Oddzia³em Stomatologicznym w Zabrzu, Lekarski w Katowicach i Farmaceutyczny z Oddzia³em Medycyny Laboratoryjnej w Sosnowcu s± uprawnione do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego. Uczelnia nadaje doktoraty i habilitacje w zakresie medycyny, doktoraty w zakresie biologii medycznej oraz doktoraty i habilitacje w zakresie stomatologii i farmacji.

Uczelnia posiada 55 budynków, w tym 7 szpitali klinicznych, rozmieszczonych na 112,15 ha gruntów. Powierzchnia budynków to 135 015 m2.

(pik)

Miêdzynarodowa wspó³praca naukowa

Nowe szaty cudzoziemców

Je¿eli magister−cudzoziemiec chce byæ naukowcem w Polsce, musi posiadaæ wizê, zezwolenie na zamieszkanie i pieni±dze. Gdy jego przywi±zanie do naszego kraju przekroczy wa¿no¶æ wizy, koszty wydalenia cudzoziemca ponosi uczelnia lub jednostka badawcza, która zaprosi³a naukowca. Nowe przepisy i definicje m.in. naukowca, jak te¿ badañ i jednostek naukowych obowi±zuj± w Polsce od 20 lipca br. Ustawa z 24 maja 2007 o zmianie ustawy o cudzoziemcach i innych ustaw (DzU z dnia 5 lipca 2007) ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej i dotyczy wszystkich obywateli pañstw spoza Wspólnoty Europejskiej.

Cudzoziemiec wje¿d¿aj±cy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej musi, zgodnie z ustaw±, posiadaæ nowy rodzaj wizy pobytowej oraz okre¶lon± przez ministra spraw zagranicznych wysoko¶æ ¶rodków finansowych. Zawarto¶æ portfela lub stan konta powinny gwarantowaæ mo¿liwo¶æ pokrycia przez cudzoziemca kosztów zakwaterowania, wy¿ywienia, leczenia i transportu.

Instytucja przyjmuj±ca naukowców musi zadbaæ o legalizacjê ich pobytu w Polsce. Je¶li nie dope³ni jakiego¶ wymogu, bêdzie ponosiæ odpowiedzialno¶æ finansow±. Rejestr wszystkich placówek naukowych, które maj± prawo zaprosiæ cudzoziemca do siebie, musi posiadaæ minister ds. nauki, na którym spoczywa równie¿ obowi±zek kontrolowania zasad przyjmowania naukowców do projektów badawczych w naszym kraju.

Dzi¶ nikt nie wie, ilu jest w Polsce naukowców z Afryki czy Azji. Wiadomo natomiast, ¿e nie musz± ju¿ uzyskiwaæ zezwolenia na pracê. Jest tylko jeden warunek: naukowiec−cudzoziemiec musi posiadaæ co najmniej tytu³ zawodowy odpowiadaj±cy w RP tytu³owi zawodowemu magistra lub równorzêdnemu, umo¿liwiaj±cy co najmniej dostêp do studiów doktoranckich.

J.W.

Uniwersytet Jagielloñski

Akademicka Innowacyjno¶æ

We wrze¶niu uczestnicy projektu „Akademicka Innowacyjno¶æ dla Ma³opolski – program stypendialny dla najlepszych doktorantów UJ” dostan± ostatni± pulê ¶rodków. £±cznie dzia³aj±ce w UJ Centrum Innowacji, Transferu Technologii i Rozwoju Uniwersytetu (CITTRU) przeka¿e 50 doktorantom z 8 wydzia³ów UJ 1104 tys. z³. Realizacjê projektu rozpoczêto w 2005 r. Jest on finansowany ze ¶rodków Unii Europejskiej oraz bud¿etu pañstwa w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego.

Celem projektu jest zainteresowanie doktorantów UJ innowacyjnymi badaniami aplikacyjnymi z obszarów uznanych za priorytetowe dla rozwoju regionu. Ich prace badawcze maj± wspomagaæ rozwój spo³eczno−gospodarczy Ma³opolski.

Ka¿dy ze stypendystów otrzymuje w ramach projektu „Akademicka Innowacyjno¶æ dla Ma³opolski” jednorazowy dodatek badawczy w kwocie 5 tys. z³ oraz roczne stypendium badawcze w wysoko¶ci 1,5 tys. z³ miesiêcznie. O stypendium mogli siê ubiegaæ s³uchacze studiów doktoranckich wydzia³ów: Biologii i Nauk o Ziemi, Biotechnologii, Chemii, Farmaceutycznego, Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej, Lekarskiego, Matematyki i Informatyki oraz Zarz±dzania i Komunikacji Spo³ecznej.

Z pierwszej grupy uczestników projektu, którzy ju¿ w lutym otrzymali pe³n± kwotê subsydium, warto zwróciæ uwagê na badania Szymona Pustelnego. Pracuje on nad wykorzystaniem ¶wiat³a laserowego oraz gazu atomowego do superprecyzyjnych pomiarów pola magnetycznego. Jego metodê cechuje du¿a prostota technologiczna, a co za tym idzie – niska cena. Autor pomys³u tak go opisuje: „Dok³adne pomiary pola magnetycznego znajduj± olbrzymi± liczbê zastosowañ, pocz±wszy od poszukiwañ z³ó¿ mineralnych, przez medycynê, na wojskowo¶ci skoñczywszy. Wierzê, ¿e na podstawie moich badañ mo¿liwe jest zbudowanie urz±dzenia, które mia³oby szansê na sukces komercyjny. Biorê pod uwagê opatentowanie wyników badañ i stworzenie spó³ki z uniwersytetem”.

CITTRU w du¿ym stopniu zwraca siê w³a¶nie ku doktorantom, którzy stanowi± lub nied³ugo bêd± okre¶laæ horyzont rozwoju gospodarki. Corocznie uniwersyteckie Centrum Innowacji organizuje warsztaty innowacyjno¶ci, które pozwalaj± doktorantom formu³owaæ i rozwijaæ kolejne pomys³y badawcze. Do tej grupy skierowane s± tak¿e szkolenia z zakresu pozyskiwania funduszy europejskich, doradztwo biznesowe oraz konsultacje z zakresu ochrony w³asno¶ci intelektualnej.

(p¿)

Uniwersytet Miko³aja Kopernika w Toruniu

EURYI – jedyny Polak

Dr Maciej Wojtkowski z Instytutu Fizyki UMK jako jedyny Polak znalaz³ siê w¶ród 20 laureatów presti¿owych Europejskich Nagród dla M³odych Naukowców (EURYI). Nagroda przyznawana jest od 2003 roku z inicjatywy European Heads of Research Councils we wspó³pracy z Europejsk± Fundacj± Naukow±, jednak Polska bra³a w niej udzia³ po raz pierwszy. Wysoko¶æ nagród porównywalna jest z Nagrod± Nobla i waha siê pomiêdzy 900 tys. a 1,25 mln euro. Dr Wojtkowski otrzyma prawie 1,225 mln euro na badania prowadzone w ci±gu najbli¿szych 5 lat.

Obok dr. Wojtkowskiego w¶ród nagrodzonych znalaz³o siê 5 osób z Francji, po 4 z Niemiec i Szwajcarii, 3 z Holandii oraz po 1 z Turcji, Czech i Szwecji. ¦rednia wieku laureatów to 33,1 roku.

Dr Maciej Wojtkowski (ur. 1975) zajmuje siê fizyk± medyczn± w Zak³adzie Biofizyki i Fizyki Medycznej Instytutu Fizyki UMK. Wniós³ znacz±cy wk³ad w rozwój badañ okulistycznych w Polsce i na ¶wiecie dziêki skonstruowaniu tomografu do badania siatkówki oka, z którego korzysta ju¿ wiele grup badawczych oraz klinik okulistycznych na ca³ym ¶wiecie. Dr Wojtkowski pracowa³ m.in. w Massachusetts Institute of Technology, odby³ sta¿e w Uniwersytecie w Wiedniu oraz w Uniwersytecie w Kent w Canterbury. Jest stypendyst± programów FNP „Start” i „Powroty” oraz laureatem stypendium tygodnika „Polityka”.

Europejska Fundacja Naukowa powsta³a w 1974 r. Jest stowarzyszeniem instytucji naukowych z 30 krajów. Jej celem jest promowanie wysokiej jako¶ci badañ naukowych prowadzonych w Europie.

Przebieg konkursu Euryi w Polsce koordynuje FNP.

(kin)

Uniwersytet Marii Curie−Sk³odowskiej w Lublinie

Woda w bibliotece

Rw±cy strumieñ na wielu ulicach, woda wlewaj±ca siê do mieszkañ i budynków, korki i brak pr±du. Tak wygl±da³ jeden z przedwakacyjnych dni w Lublinie. Woda wdar³a siê do piwnicy Biblioteki G³ównej UMCS. Szkody wyrz±dzi³a równie¿ w piwnicy Wydzia³u Humanistycznego UMCS. W³a¶nie tam znajduje siê magazyn z ksi±¿kami. Zala³o ksiêgozbiory filologii polskiej i s³owiañskiej. Woda siêgnê³a powy¿ej pó³ metra i ucierpia³y ksi±¿ki znajduj±ce siê na trzech dolnych pó³kach rega³ów. Z pomoc± studentów odbywaj±cych praktyki w bibliotece, wyniesiono mokre egzemplarze. Suszono je na dachu budynku Wydzia³u Humanistycznego. – Trudno na razie oceniæ straty – powiedzia³a Ewa Wierucka z biblioteki filologii s³owiañskiej. – Mog± byæ one du¿e, gdy¿ woda by³a wyj±tkowo brudna. Nie wiadomo jeszcze, ile ksi±¿ek trzeba bêdzie ca³kowicie skre¶liæ z inwentarza. W¶ród ok. 500 woluminów, które zosta³y zalane, znalaz³y siê s³owniki z 1861 i 1876 roku. Mniejszemu zniszczeniu uleg³y zbiory filologii polskiej. Niestety, jak powiedzieli pracownicy biblioteki, ucierpia³o tak¿e specjalnie przygotowane do przechowywania ksi±¿ek wyposa¿enie. Stoj±ca przez d³u¿szy czas woda wypaczy³a szafy, uszkodzi³a mechanizmy przesuwowe rega³ów i zniszczy³a powierzchniê pod³óg.

Trudno siê oprzeæ wra¿eniu, i¿ lokalizacja magazynu jest wyj±tkowo niefortunna. Nawet po d³ugotrwa³ym osuszaniu pomieszczenia wilgotno¶æ powietrza jest wysoka. Warunki takie nie sprzyjaj± przechowywaniu ksi±¿ek, zw³aszcza druków z XVIII i XIX w. Pracownicy biblioteki obawiaj± siê, ¿e takie sytuacje mog± siê powtarzaæ przy ka¿dej wiêkszej ulewie.

Katarzyna Krzy¿anowska

Akademia Wychowania Fizycznego we Wroc³awiu

Inwestycja na Polach Marsowych

W latach 30. XX w., w ramach przygotowañ do olimpiady berliñskiej, w po³udniowo−zachodniej czê¶ci Stadionu Olimpijskiego na Polach Marsowych, wokó³ trawiastego terenu zlotowego powsta³a trybuna ziemna oraz trybuna g³ówna o konstrukcji ¿elbetowej. Obecnie obiekt dawnej trybuny g³ównej dzier¿awi± ró¿ne podmioty gospodarcze, a jego stan techniczny jest z³y. AWF, która jest w³a¶cicielem obiektu, przewiduje jego rozbiórkê i budowê w tym miejscu nowych trybun.

Obiekt, zaprojektowany przez arch. Jerzego Filarowskiego z Pracowni Projektowej Architektoniczno−Plastycznej w ¦rodzie ¦l±skiej, ma pe³niæ funkcje: trybuny g³ównej z siedziskami indywidualnymi dla 2500 widzów, zaplecza szatniowego, magazynowego i logistycznego dla planowanych na placu zlotowym boisk oraz dydaktyczn±, jako siedziba Katedry Zespo³owych Gier Sportowych. Przewidziano te¿ funkcje us³ugow±, gastronomiczn± i odnowy biologicznej. Zlokalizowano go w centralnej czê¶ci terenu o powierzchni 55 770 m2, miêdzy trybunami ziemnymi, przeznaczonymi do przebudowy. Powierzchnia zabudowy wyniesie 1800 m2, pow. trybun ziemnych – 5210 m2, pow. parkingu – 2400 m2, pow. komunikacji pieszo−jezdnej – 1800 m2, pow. boisk – 36 725 m2, w tym: o nawierzchni piaskowej – 8325 m2, o nawierzchni sztucznej – 10 780 m2, o nawierzchni trawiastej – 17 620 m2. Zieleñ zajmie 7835 m2.

Budynek trybuny to obiekt o wysoko¶ci 11,5 m, d³ugo¶ci 55 m i szeroko¶ci 33 m. W czê¶ci centralnej dachu (tarasu), w nawi±zaniu do formy budynku oryginalnego (z lat 30. ub.w.), powstanie a¿urowa wie¿a zegarowa (informacyjna). Pod p³yt± widowni zaprojektowano 3 kondygnacje u¿ytkowe (piwnicê, parter, I piêtro). Nad p³yt± widowni znajd± siê pomieszczenia pracowników naukowych. W czê¶ci podziemnej zlokalizowano salê sportow±, szatnie oraz pomieszczenia techniczne (wentylatornie).

Wszystkie poziomy obiektu bêd± dostêpne dla osób niepe³nosprawnych. Widownia ma 21 stopni (poziomów) i jest podzielona na 8 sektorów, obs³ugiwanych przez 7 ci±gów komunikacji.

Plan zagospodarowania Pól Marsowych obejmuje te¿ budowê kompleksu o¶wietlonych boisk otwartych do gier: 6 pe³nowymiarowych boisk o nawierzchni trawiastej, 2 boisk o nawierzchni trawiastej sztucznej, 1 pe³nowymiarowego boiska o nawierzchni sztucznej oraz 1 boiska wielofunkcyjnego o nawierzchni piaskowej.

Szacunkowy koszt tego przedsiêwziêcia wyniesie 13 mln z³. Uczelnia zamierza wyst±piæ o jego dofinansowanie kwot± 9,1 mln z³ (w transzach: w roku 2007 – 500 tys., w 2008 – 5600 tys. i w 2009 – 3000 tys.). Inwestycja zostanie zrealizowana w latach 2007−09.

Anna Kiczko

Uniwersytet £ódzki

Wychowanie w odnowionej siedzibie

Otwarto siedzibê Wydzia³u Nauk o Wychowaniu U£. Budynki przy ul. Pomorskiej 46/48 powsta³y na pocz±tku XX w. W okresie miêdzywojennym by³a tu Szko³a ¯ydowskiego Towarzystwa Krzewienia O¶wiaty, po II wojnie ¶wiatowej mie¶ci³o siê Technikum Budowlane, a nastêpnie Zespó³ Szkó³ Zawodowych. Od 2003 roku budynki przej±³ Uniwersytet £ódzki na potrzeby Wydzia³u Nauk o Wychowaniu.

Obiekt sk³ada siê z dwóch budynków po³±czonych parterowym ³±cznikiem komunikacyjnym. Na wewnêtrznym placu miêdzy budynkami utworzono parking dla samochodów oraz tereny zielone. Powierzchnia dzia³ki wynosi 4821 m2, a ca³kowita powierzchnia zabudowy to 2249,85 m2.

Trzypiêtrowy budynek frontowy by³ remontowany od czerwca 2004 do stycznia 2005. Jego powierzchnia u¿ytkowa wynosi 3681,90 m2. Projekt wykona³o Biuro Architektoniczne API PROJEKT. Prace remontowe by³y prowadzone przez Firmê DEKORUM−BUD – Henryk Gawot, W³odzimierz Starczyk. W budynku znajduje siê dziekanat, sale dydaktyczne, szatnia i bufet. Obiekt posiada windê i jest przystosowany dla osób niepe³nosprawnych.

W dwupiêtrowym budynku znajduj±cym siê na zapleczu dzia³ki prace remontowe rozpoczêto we wrze¶niu 2005, a zakoñczono w kwietniu 2007. Powierzchnia u¿ytkowa wraz z ³±cznikiem wynosi 2200,2 m2. Autorem projektu jest Firma Archidea Królikowski Wichliñski – Architekci Spó³ka Partnerska. Prace remontowe prowadzi³a równie¿ Firma DEKORUM−BUD. Dokonano wzmocnienia drewnianej konstrukcji stropu, wyburzono istniej±ce ¶ciany dzia³owe i wybudowano nowe o lekkiej konstrukcji kartonowo−gipsowej. W budynku znajduje siê aula dla 200 osób, biblioteka z czytelni± i zapleczem magazynowym oraz pokoje dla wyk³adowców.

W obu budynkach ca³kowicie wymieniono stolarkê okienn± i drzwiow±. Zastosowano nowe materia³y posadzkowe, ¶cienne i sufitowe. Przeprowadzono prace termomodernizacyjne i odnowiono ca³± elewacjê budynku znajduj±cego siê na zapleczu oraz elewacjê pó³nocn± i ¶ciany szczytowe budynku frontowego.

Ca³kowity koszt adaptacji obiektu na potrzeby Wydzia³u Nauk o Wychowaniu wyniós³ blisko 10 mln z³, z tego ok. 1 mln uczelnia otrzyma³a z Narodowego i Wojewódzkiego Funduszu Ochrony ¦rodowiska i Gospodarki Wodnej.

Jadwiga Janik

Polskie Towarzystwo Historyczne, Uniwersytet Jagielloñski

Trudna historia

W dniach 28−30 czerwca w Uniwersytecie Jagielloñskim odby³ siê I Kongres Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski, zorganizowany przez krakowski oddzia³ Polskiego Towarzystwa Historycznego przy wspó³udziale m.in. UJ i Muzeum Historii Polski. Podwawelski gród go¶ci³ ponad 800 historyków, w tym ok. 500 zagranicznych, zainteresowanych dziejami naszego kraju. Problemy z dok³adnym policzeniem osób uczestnicz±cych w obradach – poniewa¿ wstêp na salê obrad by³ wolny, nie wszyscy uczestnicy zarejestrowali siê w biurze organizacyjnym kongresu – prof. Maciej Salomon skwitowa³ ¿artobliwym stwierdzeniem: – Tu jest Polska, wszystkiego policzyæ siê nie da.

Podczas konferencji odby³o siê szereg sesji po¶wiêconych m.in.: polityce historycznej, uprzedzeniom narodowym, przegl±dowi badañ dziejów Polski w ró¿nych krajach, wsparciu finansowemu zagranicznych badaczy polskiej historii, roli mediów oraz popularyzacji wiedzy historycznej.

Za najwa¿niejsze osi±gniêcie kongresu prof. Salomon uzna³ oswojenie uczestników z pojêciem polityki historycznej. Temu zagadnieniu po¶wiêcona by³a pierwsza sesja obrad. Jednak problematyka okaza³a siê na tyle donios³a, ¿e zajmowa³a umys³y uczestników i by³a tematem rozmów przez ca³y czas trwania konferencji.

Podczas ró¿nych sesji dowiedzieli¶my siê m.in. o losach Polaków w ró¿nych regionach Rosji, o których istnieniu mieli¶my dotychczas mêtne pojêcie lub nie wiedzieli¶my zgo³a nic. Skonstatowali¶my zmniejszanie siê liczby zagranicznych badaczy dziejów Polski w ró¿nych krajach, co jest m.in. skutkiem s³abej promocji naszego kraju i ma³ego wsparcia materialnego tych uczonych przez polskie w³adze. Poznali¶my motywy podejmowania w ró¿nych krajach badañ nad dziejami Polski.

W podsumowaniu obrad zapowiedziano stworzenie wieloletniego programu stypendialnego dla zagranicznych badaczy dziejów Polski. Ju¿ sam fakt zorganizowania kongresu uznano za sukces. Przypomnijmy, ¿e pomys³ na takie spotkanie powsta³ podczas zjazdu PTH w 2000 r., podczas którego odby³a siê sesja po¶wiêcona w³a¶nie badaniom dziejów Polski za granic±. Prof. Andrzej Chwalba, g³ówny sprawca kongresu (wszystkich osób uczestnicz±cych w przygotowaniu konferencji nie sposób tu wymieniæ), zapowiedzia³, ¿e w przysz³o¶ci spotkania te bêd± mia³y bardziej sprecyzowane tematy. Zastanawia³ siê, czy nie nale¿a³oby powi±zaæ kongresu z powszechnym zjazdem historyków polskich, by ich udzia³ w kongresie by³ bardziej widoczny. Uczestnicy pierwszego kongresu dyskutowali, czy nie nale¿a³oby powo³aæ stowarzyszenia zagranicznych historyków badaj±cych dzieje naszego kraju. (Wiêcej nt. kongresu w pa¼dziernikowym numerze „Forum Akademickiego”).

Nagroda Galla Anonima

28 czerwca, podczas otwarcia I Kongresu Zagranicznych Badaczy Dziejów Polski, rozstrzygniêto konkurs Pro historia Polonorum na najlepsz± obcojêzyczn± ksi±¿kê dotycz±c± historii Polski wydan± w latach 2002−06. Do rywalizacji stanê³o 45 autorów. Najliczniej reprezentowane by³y prace historyków: niemieckich (17), amerykañskich (8), wêgierskich (7) i brytyjskich (5). Oprócz tego zg³oszono ksi±¿ki z: Czech, Ukrainy, Rosji, Austrii, Chorwacji, Francji i S³owenii. Jury pod kierunkiem prof. Andrzeja Banacha (UJ) nominowa³o do nagrody pozycje 8 autorów: Normana Daviesa (Wielka Brytania), Jochena Böhlera (Niemcy), Ihora Iljuszyna (Ukraina), Timothy’ego Snydera (USA), Jonathana Huenera (Niemcy), Gershona Hunderta (USA), Hansa−Jürgena Bömelburga (Niemcy), Daniela Bagi’ego (Wêgry) i Waldemara P. Könighausa (Niemcy). Nagrodê g³ówn± – statuetkê Galla Anonima, obcokrajowca, prekursora polskiej historiografii – otrzyma³ prof. Timothy Snyder z USA za ksi±¿kê Sketches from a Secret War: A Polish Artist’s Mission to Liberate Soviet Ukraine – biografiê Henryka Józefskiego, artysty, ¿o³nierza, jednego z twórców polityki II RP wobec Ukrainy i dzia³acza podziemia w czasie II wojny ¶wiatowej (rozmowa z prof. T. Snyderem w pa¼dziernikowym numerze „Forum Akademickiego”). Nagrodê specjaln± za wybitny dorobek naukowy otrzyma³ prof. Norman Davies.

(pik)

Societas Humboldtiana Polonorum

Humboldczycy o globalizacji

W dniach 21−24 czerwca w Warszawie odby³ siê 7. Miêdzynarodowy Kongres Societas Humboldtiana Polonorum. Has³em obrad by³ Transfer wiedzy i wzorców kultury w dobie globalizacji. Debatowano m.in. o Europejskim Centrum Badawczym i nowej polityce Unii Europejskiej w zakresie badañ naukowych; jak dalece rozwój biotechnologii grozi podzia³ami w rolnictwie; wyzwaniach dla ludzko¶ci w obszarze ochrony ¶rodowiska w XXI wieku; roli wielonarodowych koncernów w procesie globalizacji na przyk³adzie Volkswagena; wzorcach kulturowych jako przeciwieñstwie transferu wiedzy; zadaniach szkó³ wy¿szych wobec globalnych wyzwañ XXI w. i studiach ogólnych jako specyficznym wyzwaniu dla edukacji uniwersyteckiej.

Celem sesji Mistrz – Uczeñ by³o reaktywowanie idei Alexandra von Humboldta, patrona fundacji, która zak³ada istnienie niekwestionowanych mistrzów i bêd±cych z nimi w dialogu uczniów. M³odzi badacze – naukowcy rekomendowani przez swoich profesorów, by³ych stypendystów fundacji – przedstawiali wyniki w³asnych badañ w formie wyk³adów oraz komunikatów plakatowych. Autorzy najlepszych referatów: dr Grzegorz Sulka (UJ Kraków) z sekcji nauk przyrodniczych i dr Arkadiusz ¯ychliñski (UAM Poznañ) z sekcji humanistycznej, uzyskali stypendia na naukowe pobyty w o¶rodkach akademickich i badawczych Niemiec, ufundowane przez Deutscher Akademischer Austauschdienst. Firma Perlan Technologies ufundowa³a cztery wyró¿nienia za prezentacje plakatowe. Otrzymali je: mgr in¿. Marcin Masalski (PWr.), dr Andrea Miskufova (TU Kosice), dr Lidia Polkowska−Kowalczyk (Instytut Biochemii PAN, Warszawa) i mgr Katarzyna Strza³a−Osuch (WSZ Kwidzyn). FNP obdarowa³a wszystkich uczestników sesji i konkursu (28 osób) nowymi polsko−angielskimi s³ownikami Fundacji Ko¶ciuszkowskiej.

Podsumowaniem czê¶ci naukowej kongresu by³a dyskusja panelowa Co konsumuje globalny ¶wiat?

Podczas kongresu odby³o siê Walne Zgromadzenie SHP. Na prezesa stowarzyszenia na najbli¿sz± trzyletni± kadencjê wybrano prof. Bogus³awa Buszewskiego, kierownika Katedry Chemii ¦rodowiska i Bioanalityki UMK. Wiceprezesami zostali: prof. Danuta Bauman z PP i prof. Aleksander Strasburger z SGGW. Funkcjê sekretarza Zarz±du G³ównego powierzono prof. Marianowi Jaskule z UJ, skarbnikiem za¶ zosta³ prof. Tadeusz Krzemiñski z AM w Katowicach. Ponadto cz³onkami ZG zostali: prof. Agnieszka Fogel z UMed. w £odzi, prof. Andrzej Sêkowski z KUL, prof. Józef Krzy¿anowski z PWr. oraz doc. dr hab. in¿. Alfred Zmitrowicz z PAN w Gdañsku.

Bogus³aw Buszewski,
Marian Jasku³a

Politechnika Krakowska

Materia³y, które zmieni± nasze ¿ycie

W dniach 8−12 lipca odby³a siê IX Miêdzynarodowa Konferencja na temat Polimerów i Zaawansowanych Materia³ów. Spotkanie zorganizowane zosta³o przez Politechnikê Krakowsk±, która go¶ci³a jego uczestników, oraz Instytut W³ókien Naturalnych z Poznania.

Podczas konferencji dyskutowano o badaniach prowadzonych nad materia³ami, które za kilka, kilkana¶cie lat przynios± prawdziw± rewolucjê technologiczn± w ró¿nych dziedzinach ¿ycia. Ju¿ dzi¶ zaczyna siê je wykorzystywaæ do produkcji wy¶wietlaczy w telefonach komórkowych. Prof. François Kajzar z Francji, prezydent odbywaj±cej siê co 2 lata konferencji, prognozuje, ¿e z czasem bêd± powszechnie u¿ywane w ekranach telewizyjnych i komputerowych, wypieraj±c technologiê ciek³ych kryszta³ów i plazmow±. Pozwol± uzyskiwaæ obrazy znacznie lepszej jako¶ci ni¿szym kosztem. Materia³y te umo¿liwi± te¿ w dalszej przysz³o¶ci integrowanie elektroniki z odzie¿±, dziêki czemu nie bêdziemy musieli nosiæ np. telefonów komórkowych ani laptopów jako oddzielnych urz±dzeñ. Zostan± one niejako „wprasowane” w nasze ubrania.

Nowe materia³y elektroluminescencyjne bêdzie siê prawdopodobnie wykorzystywaæ do o¶wietlania biur i mieszkañ. K³adzione w nieskomplikowany sposób na sufitach lub ¶cianach mog± kiedy¶ ca³kowicie zast±piæ tradycyjne ¿arówki. Wielkie perspektywy otwieraj± siê przed nowymi materia³ami stosowanymi w roli ogniw fotowoltaicznych. Niskie koszty ich wytwarzania – w porównaniu z technologiami krzemowymi – pozwalaj± sobie wyobraziæ umieszczanie tego typu baterii s³onecznych ponad autostradami w postaci ci±gn±cych siê ca³ymi kilometrami zadaszeñ, które przy okazji chroniæ bêd± samochody przed skwarem lub opadami. Zdaniem prof. Kajzara, zaawansowane materia³y pozwol± tak¿e wytwarzaæ holograficzne pamiêci optyczne o kolosalnych pojemno¶ciach w stosunku do u¿ywanych dzi¶ no¶ników.

Przedmiotem zainteresowania uczestników krakowskiej konferencji by³y m.in.: nanotechnologie, materia³y hybrydowe (po³±czenia materia³ów organicznych z nieorganicznymi), polimery naturalne i biomateria³y, a tak¿e kwestie odporno¶ci technicznej materia³ów. Otwarcie imprezy wraz z sesj± inauguracyjn± odby³o siê w budynku Urzêdu Miasta Krakowa. Przedstawiono ³±cznie 213 referatów i komunikatów oraz 162 prezentacje w ramach dwu sesji posterowych. W konferencji uczestniczy³o ok. 400 osób z 44 pañstw, w tym czo³owi specjali¶ci w dziedzinach bêd±cych przedmiotem obrad.

Les³aw Peters

Kolegium Karkonoskie w Jeleniej Górze

Biblioteka i Centrum Informacji

Zbiory biblioteki Kolegium Karkonoskiego powsta³y ze zintegrowania ksiêgozbiorów Kolegium Nauczycielskiego, Kolegium Nauczycielskiego Jêzyków Obcych, Zespo³u Szkó³ Medycznych oraz zakupów dokonanych przez uczelniê w ci±gu 9 lat. Zbiory biblioteczne licz± 59 679 jednostek inwentarzowych, w tym 57,5 tys. ksi±¿ek i ponad 2 tys. innego typu publikacji (kasety magnetofonowe, p³yty CD itp.). Biblioteka przechowuje równie¿ prace dyplomowe absolwentów KK. Dla potrzeb u¿ytkowników zaprenumerowa³a 69 tytu³ów czasopism krajowych i zagranicznych. Od marca 2007 uczelnia udostêpnia pe³ne teksty swoich wydawnictw przez Internet w Dolno¶l±skiej Bibliotece Cyfrowej. Obecnie mo¿na skorzystaæ z 10 ksi±¿ek i skryptów.

Dotychczas biblioteka mie¶ci³a siê w tymczasowo zaadaptowanych na ten cel pomieszczeniach. W latach 2006−07 powsta³ nowy obiekt biblioteczny. Od nowego roku akademickiego w nim bêd± udostêpniane zbiory biblioteczne i bazy danych. Budynek zosta³ zaprojektowany przez Konsorcjum „ARCADA” i „FORUM – PROJEKT” z Jeleniej Góry. Inwestycjê zrealizowa³o Przedsiêbiorstwo Budowlane „PEBEX” z Jeleniej Góry. Koszt przedsiêwziêcia wyniós³ 10 162 504,33 z³, z tego 4 904 302,97 z³ pochodzi ze ¶rodków unijnych, natomiast bud¿et pañstwa do³o¿y³ 653 907,06 z³. ¦rodki w³asne uczelni to 4 604 294,30 z³.

Na parterze budynku biblioteki znajduje siê wypo¿yczalnia z 10 terminalami katalogowymi. Obok wypo¿yczalni jest centrum informacji naukowej wyposa¿one w 20 komputerów z dostêpem do Internetu i innych zasobów informacyjnych. Na parterze jest te¿ pracownia poligraficzna przygotowuj±ca g³ównie materia³y dydaktyczne dla wyk³adowców oraz wspomagaj±ca pracê biblioteki. Na pierwszym piêtrze znajduj± siê: czytelnia ogólna z wydzielonym ksiêgozbiorem, czytelnia zbiorów specjalnych oraz 8 czytelni indywidualnych (kabin czytelniczych).

Z czytelni mo¿e korzystaæ ok. 100 osób jednocze¶nie. Wyj¶cia zaopatrzone s± w instalacjê antykradzie¿ow±. Na pierwszym piêtrze znajduje siê czê¶æ magazynów bibliotecznych. Pozosta³e magazyny zlokalizowane s± w pomieszczeniach piwnicznych.

Na drugim piêtrze s± 2 sale seminaryjne ze ¶cian± przesuwn± umo¿liwiaj±c± utworzenie jednej wiêkszej dla kilkudziesiêciu uczestników. Jest tu te¿ archiwum uczelniane, w którym zgromadzono obecnie 7156 jednostek aktowych.

Biblioteka posiada informatyczny system obs³ugi umo¿liwiaj±cy wyszukiwanie informacji w jej zbiorach. Rejestracja wypo¿yczeñ i zwrotów materia³ów bibliotecznych jest zautomatyzowana, odbywa siê przy pomocy czytnika kodów kreskowych. Placówka wyposa¿ona jest w 50 komputerów. Od pa¼dziernika 2007 bêdzie udostêpniany katalog biblioteki w Internecie.

Magazyny biblioteczne mog± pomie¶ciæ do 200 tys. ksi±¿ek. Powierzchnia nowej biblioteki wynosi 3450 m2, a kubatura – 13 128 m3. Czê¶æ pomieszczeñ bibliotecznych jest klimatyzowana.

Obecnie w bibliotece pracuje 7 osób.

Kazimierz St±pór

Uniwersytet Szczeciñski

Pedagog w meandrach

W dniach 5−6 czerwca odby³a siê konferencja Pedagog spo³eczny w meandrach ¶rodowiska lokalnego, zorganizowana przez Zak³ad Pedagogiki Spo³ecznej w Instytucie Pedagogiki USz. Spotkanie sta³o siê okazj± do zdiagnozowania obszaru dzia³ania pedagoga spo³ecznego. Obrady plenarne otworzy³a prof. Ewa Marynowicz−Hetka (U£), która przedstawi³a paradygmaty dzia³ania pedagoga spo³ecznego w ¶wietle „nowego oblicza” pedagogiki spo³ecznej. Prof. Danuta Urbaniak−Zaj±c (U£) ukaza³a zasadnicze wytyczne reguluj±ce dzia³ania pedagoga spo³ecznego. Prof. Andrzej Radziewicz−Winnicki (U¦) omawia³ kwestiê oporu spo³ecznego na forum ¶rodowiska lokalnego. Mówiono te¿ o ¿yczliwo¶ci w pracy pedagoga, aktywizacji ¶rodowiska przez pedagogów. Prof. Maria Mendel (UG) omawia³a dzia³alno¶æ pedagoga spo³ecznego z perspektywy pedagogiki miejsca. Prof. Anna Pielkowa (EUHE) zarysowa³a dzia³anie pedagoga spo³ecznego w obliczu zagro¿eñ wspó³czesno¶ci. Prof. Ewa Syrek (U¦) ukaza³a nowe mo¿liwo¶ci pedagogów spo³ecznych w obszarze promocji zdrowia, natomiast prof. Jadwiga Izdebska (UwB) wskaza³a na znaczenie pracy pedagoga spo³ecznego na forum wspó³czesnej rodziny. Prof. Andrzej Ba³andynowicz (UW) nakre¶li³ system resocjalizacji i psychoprofilaktyki w zakresie pedagogiki spo³ecznej. Inny obszar dzia³ania pedagoga spo³ecznego – pracê z osobami uzale¿nionymi – omówi³a prof. Dorota Rybczyñska (UZ). Podczas obrad poruszono równie¿ etyczne i moralne konteksty pracy pedagoga spo³ecznego (dr hab. Kazimierz Wojnowski, AR Poznañ). Prof. Maria Czerepaniak−Walczak (USz.) postawi³a pytania o standardy kszta³cenia pedagoga spo³ecznego w kontek¶cie Procesu Boloñskiego.

W kolejnym dniu obrad uczestnicy pracowali w sekcjach: Pedagog spo³eczny w ¶rodowiskach zagro¿enia dla rozwoju cz³owieka oraz patologicznych; Pedagog spo³eczny w dzia³alno¶ci instytucji pañstwowych oraz organizacjach pozarz±dowych; Pedagog spo³eczny jako animator spo³eczno−kulturowy; Pedagog spo³eczny w pracy z rodzin±; Studenckie Ko³a Naukowe. Podsumowuj±c konferencjê prof. Barbara Kromolicka (USz.) i prof. Andrzej Radziewicz−Winnicki wskazywali, i¿ przed pedagogik± spo³eczn± staj± wci±¿ nowe zadania, pedagog spo³eczny to cz³owiek wielowymiarowy, cz³owiek czynu wci±¿ podejmuj±cy nowe wyzwania.

Urszula Kazubowska

Akademicki Zwi±zek Sportowy

Raz do roku w Wilkasach

W dniach 11−15 czerwca nauczyciele akademiccy studiów wychowania fizycznego i sportu z ok. 50 uczelni po raz dziesi±ty spotkali siê na konferencji szkoleniowej. Zajêcia odby³y siê w 5 dyscyplinach i jednej pokazowej – rugby.

Najwiêcej emocji wywo³ywa³y prowadzone przez Lidiê Machaj zajêcia z jogi. Uczestniczy³o w nich 40 osób, a na poranne pokazy do³±czali entuzja¶ci z innych grup.

Klaudiusz Hirsch (UAM), prowadz±cy szkolenie z futsalu, by³ pierwszy raz w Wilkasach. Zapowiedzia³, ¿e nie ostatni, pod warunkiem, ¿e w przysz³ym roku bêdzie wiêcej chêtnych. A warto, bo w pamiêci uczestników, oprócz interesuj±cego programu, pozosta³ profesjonalizm prowadz±cego.

Du¿o emocji wywo³a³ pokaz szkoleniowców i zawodników rugby. Ta dyscyplina zyskuje w Polsce coraz wiêcej zwolenników. Mo¿e w przysz³ym roku zainteresuje tak¿e akademickich nauczycieli wf? Uczestnicy tegorocznych warsztatów wyrazili te¿ zainteresowanie szkoleniami m.in. z ergometru wio¶larskiego, ¿eglarstwa i windsurfingu.

Pozosta³e trzy dyscypliny – tenis (prowadzony przez dr Barbarê Olszê z AWF Katowice), taniec (Jan £osakiewicz z UW), kulturystyka (dr Jaros³aw Sacharuk z ZWWF Bia³a Podlaska) – zosta³y równie dobrze odebrane przez nauczycieli SWFiS.

HH

 

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje