Od pocz±tku byli¶my przekonani, ¿e ze ¶rodowiska akademickiego powinny wyp³ywaæ inicjatywy doskonal±ce jako¶æ pracy nauczycieli i ¿e szkolenie wewnêtrzne mo¿e sprostaæ tym wyzwaniom. Asystenckie Warsztaty Pedagogiczne stwarzaj± okazjê do powstawania ciekawych inicjatyw dydaktycznych oraz daj± mo¿liwo¶ci rozwoju pedagogicznego asystentom Akademii Ekonomicznej im. K. Adamieckiego w Katowicach.
Na podstawie do¶wiadczeñ przeprowadzonych warsztatów pedagogicznych wydaje siê, ¿e najistotniejsza jest sama forma pracy z nauczycielami. Zajêcia warsztatowe dostarczaj± im perspektywicznego spojrzenia na zagadnienia dydaktyczne, psychologiczne i etyczne, wspomagaj±c proces nieformalnej nauki zwi±zanej z ich prac±. Oczywi¶cie, trudno w ramach zajêæ przeprowadziæ szczegó³ow± analizê celów ka¿dego pracownika, ale szanse na ich wyra¿enie s± du¿o wiêksze w trakcie interaktywnego kontaktu w grupie. Fascynuje wzrost efektywno¶ci przyswajanej wiedzy w trakcie obopólnej wymiany do¶wiadczeñ pracowników zatrudnionych w ró¿nych katedrach i wydzia³ach, posiadaj±cych ró¿norodny sta¿ pracy. Jednym z wa¿niejszych zagadnieñ dotycz±cych pracy z osobami maj±cymi do¶wiadczenie zawodowe jest wspó³dzia³anie trzech istotnych filarów nauczania doros³ych. Pierwsze dwa to zdobywanie wiedzy i umiejêtno¶ci, uzupe³niane poprzez trzeci filar, zwany do¶wiadczaniem interakcji spo³ecznych. Ten ostatni jest szczególnie istotny w metodach warsztatowych i treningowych. Dziêki niemu rozwijane tak¿e zostaj± wewnêtrzne procesy mentalne, m.in. samo¶wiadomo¶æ, kszta³towanie przekonañ czy postrzeganie. Sama nauka du¿o wydajniej przebiega poprzez obserwowanie w³asnych zachowañ na tle zachowañ grupy, porównywanie w³asnych decyzji, dzia³añ, stanowisk i pogl±dów z decyzjami, dzia³aniami, stanowiskami i pogl±dami innych. Wymaga to stworzenia nauczycielom licznych mo¿liwo¶ci sprawdzenia siê w sytuacjach z³o¿onych i ulegaj±cych czêstym zmianom (stosowanie nowych metod pracy, tworzenie wspólnych projektów i inicjatyw, samodzielne kreowanie gier dydaktycznych itp.).
Modyfikacja w³asnych zachowañ prowokuje u nauczycieli osi±ganie wiêkszej dojrza³o¶ci zawodowej i rozwój ca³ej osobowo¶ci. Uczenie siê przez uczestnictwo pomaga wyzbyæ siê automatyzacji reakcji dominuj±cych w codziennej pracy wyk³adowców. Do¶wiadczanie licznych wzorców jest katalizatorem takich form aktywno¶ci, do których uczestnicy z regu³y nie byliby zdolni. Konstatuj±c, kszta³cenie nauczycieli akademickich powinno przyjmowaæ formy jak najbli¿sze formom szkoleniowym, a prowadz±cy zajêcia powinni pe³niæ role trenerów moderuj±cych wspólne dyskusje. Oczywi¶cie, mo¿na by³oby nauczycieli akademickich wys³aæ na odpowiedni kurs pedagogiczny lub poleciæ stosown± literaturê albo inne ¼ród³a, jednak korzy¶ci z wzajemnej integracji ¶rodowiska akademickiego oraz ciekawych inicjatyw miêdzywydzia³owych i miêdzykatedralnych przemawiaj± na korzy¶æ tej formy wewnêtrznego doskonalenia kadry.
Aktywne anga¿owanie siê grupy powinno przede wszystkim owocowaæ powstawaniem nowych, wspólnych przedsiêwziêæ i wyzwañ dydaktycznych. Jednym z nich s± coroczne warsztaty treningowe, koñcz±ce cykl zajêæ. Ka¿dego roku AWP proponuj± uczestnikom ciekawe tematycznie warsztaty medialne, tworzenia wizerunku czy autoprezentacji. W plenerze odbywaj± siê outdoorowe szkolenia doskonal±ce umiejêtno¶ci zarz±dzania czasem czy wspó³pracy zespo³owej. Warsztaty wyjazdowe maj± tak¿e wznie¶æ uczestników ponad wydarzenia i stresy codzienno¶ci. S± elementem wspólnego ¶wiêtowania sukcesów ca³ej grupy i momentem podsumowania wyników ca³orocznej pracy. Nieocenion± rolê pe³ni wzajemna informacja zwrotna pomiêdzy trenerami i uczestnikami.
Do tej pory uczestnicy zostali zaanga¿owani w przygotowanie krajowej konferencji dydaktycznej Profesjonalizacja kompetencji dydaktycznych nauczycieli akademickich w nauczaniu przedmiotów ekonomicznych (2005). Referaty z konferencji oraz gry dydaktyczne tworzone w ramach warsztatów przez nauczycieli akademickich ukaza³y siê w postaci podrêcznika pod tym samym tytu³em (2006). W tym roku wydany zosta³ Poradnik dydaktyka szko³y wy¿szej, nad którym równie¿ pracowali asystenci bior±cy udzia³ w warsztatach. Takie i podobne inicjatywy o¿ywiaj± ¶rodowisko akademickie, wnosz± sporo refleksji w stosowane metody i formy pracy, s± tak¿e odpowiedzi± na potrzeby pracowników i wynikaj± z oczekiwañ studentów.
Asystenckie Warsztaty Pedagogiczne realizuj± cele dydaktyczne zgodne z za³o¿onym programem kszta³cenia. Ka¿dego roku negocjowane s± z grupami tre¶ci wchodz±ce do owego programu. Wspólne negocjacje staj± siê konieczno¶ci± ze wzglêdu na si³ê zaanga¿owania, wiedzê grupy oraz jej oczekiwania. Zawarto¶æ programowa jest niezmienna i sk³ada siê z nastêpuj±cych bloków tematycznych: Sprawne komunikowanie siê w procesie edukacyjnym, Dydaktyka nauczania przedmiotów ekonomicznych, Osobowo¶æ nauczyciela akademickiego, Etos nauczyciela akademickiego, Emisja g³osu i praca z tekstem, Multimedia w kszta³ceniu.
Bloki te obejmuj± 120 godzin dydaktycznych zajêæ obowi±zkowych. Zakres tematyczny i zagadnienia poszczególnych bloków umieszczone s± na stronie internetowej http:// www.ae.katowice.pl/betapl/kategoria/313/. Nie zdarzy³o siê jednak, by uczestnicz±ca w warsztatach grupa nauczycieli akademickich nie wnios³a nowych tre¶ci do proponowanego jej programu. Przyjêcie wzajemnej odpowiedzialno¶ci za ca³okszta³t pracy ma znaczenie motywuj±ce i pomaga zlikwidowaæ dystans psychiczny, który móg³by przeszkadzaæ w budowaniu wzajemnych relacji.
Zdecydowanie nale¿y zauwa¿yæ, i¿ zainteresowania uczestników warsztatów pozostaj± w ¶cis³ym zwi±zku z ich problemami i wyzwaniami zawodowymi. Nauka nie jest wiêc oderwana od praktyki, z któr± nauczyciele akademiccy spotykaj± siê na co dzieñ. Aby wszechstronna wspó³praca by³a mo¿liwa, prowadz±cy musz± posiadaæ ¶wiadomo¶æ problemów wyp³ywaj±cych z otoczenia ¶rodowiska akademickiego. Brak orientacji w charakterze pracy wyk³adowcy uniemo¿liwia stosowanie poradnictwa. Poprawienie jako¶ci pracy nauczycieli akademickich jest najwiêkszym wyzwaniem dla prowadz±cych, wymaga od nich bowiem podejmowania tematów czêsto odbiegaj±cych od za³o¿onego wcze¶niej programu. Poszerzanie zakresu omawianych tre¶ci b±d¼ rozwijanie umiejêtno¶ci niezbêdnych do pracy na gruncie typowo praktycznym, wymaga du¿ej elastyczno¶ci oraz posiadania umiejêtno¶ci transferowania w³asnych do¶wiadczeñ na grupê. Skuteczno¶æ zajêæ wzrasta poprzez przyjêcie przez prowadz±cych otwartej postawy oraz nastawienia na budowanie atmosfery bezpieczeñstwa i akceptacji.
Kluczem efektywnej realizacji zajêæ jest natomiast planowanie wielu scenariuszy realizacji danego tematu. Uczestnicy warsztatów, ich zaanga¿owanie wobec tematu, nastrój i wiedza dyktuj± sposób, w jaki nale¿y zaj±æ siê danym zagadnieniem. Je¶li potrzebne jest wprowadzenie teoretyczne, nale¿y rozpocz±æ od wyk³adu interaktywnego po³±czonego z prezentacj± multimedialn±. W ten sposób szanse na udzia³ w dyskusji osób o ró¿nym poziomie wiedzy wzrastaj±. Bywa, ¿e prezentacja udostêpniana jest tylko drog± mailow±. Czasami pewne publikacje, materia³y oferowane s± wy³±cznie zainteresowanym. W zwi±zku z powy¿szym praca z nauczycielem akademickim zawiera w sobie elementy typowego mentoringu, ukierunkowana jest na wymianê wiedzy, wsparcie i doradzanie.
Kolejnym czynnikiem podtrzymuj±cym zainteresowanie warsztatami jest ró¿norodno¶æ stosowanych metod. Realizuj±c tematy mniej zajmuj±ce nale¿y po³o¿yæ nacisk na aktywne metody szkolenia. Czego mo¿emy siê obawiaæ stosuj±c metody aktywne? Z do¶wiadczenia pracy z pomoc± metod warsztatowych wynika, ¿e najwiêkszym wrogiem prowadz±cego jest odczuwanie nieustannej presji czasu. Skutecznym rozwi±zaniem jest praca w ma³ych grupach. W za³o¿eniach AWP przyjêto, i¿ grupa nie powinna byæ wiêksza ni¿ 20 osób, w praktyce w zajêciach uczestniczy ok. 13−17 osób.
Spoiwem ³±cz±cym tradycyjne metody nauczania z metodami warsztatowymi s± ró¿nego rodzaju dyskusje i debaty. Bardzo czêsto opieraj± siê one na analizie przypadków (case study) pojawiaj±cych siê w trakcie argumentacji. Osoba opisuje dok³adnie przypadek, do którego budowane s± pytania, na które grupa poszukuje odpowiedzi. Dyskusjê mo¿na wywo³aæ równie¿ poprzez ciekawy tekst (dyskusja sokratejska) lub podanie kontrowersyjnej opinii. Prowadziæ za¶ mo¿na j± w parach i grupach (dyskusja wielokrotna), korespondencyjnie lub za pomoc± plakatu. Ka¿da dyskusja staje siê inspiruj±ca, szczególnie ta, której przebieg ilustrowany jest za pomoc± metody metaplanu, linii czasu lub piramidy argumentów. Realizuj±c tematy warto równie¿ pokusiæ siê o wprowadzanie grupy w klimaty kreatywno¶ci, stosuj±c metody np. Tony’ego Buzana. Zdecydowanie czê¶ciej nauczyciele akademiccy oczekuj± zajêæ aktywizuj±cych ni¿ dostarczania im skondensowanej wiedzy w formie wyk³adu. Najwa¿niejsz± jednak wskazówk± dla prowadz±cego jest to, i¿ powinien zawsze posiadaæ w swojej ofercie ca³y szereg zró¿nicowanych metod nauczania. Istotne staje siê równie¿ nienadu¿ywanie jednorodnych form pracy, powoduj±cych zmêczenie.
Przygotowanie pedagogiczne nauczycieli akademickich nie zawsze musi siê odbywaæ w sposób sformalizowany, powinno raczej odpowiadaæ sytuacji, z której wyros³a potrzeba i byæ bliskie naturalnym wyzwaniom wyp³ywaj±cym z otoczenia akademickiego. Istnieje wiele sposobów zachêcania nauczycieli do osi±gania mistrzostwa w ich codziennej pracy dydaktycznej. Warsztaty pedagogiczne s± jednak propozycj±, która posiada du¿o walorów. Wielu nauczycieli postrzega sens poszerzania wiedzy pedagogicznej i dzielenia siê ni± w trakcie spotkañ, na których maj± wystarczaj±co du¿o czasu i wsparcia, by zrealizowaæ chocia¿ czê¶æ za³o¿onych sobie celów. Stworzenie takich warunków na warsztatach cyklicznych ma wp³yw m.in. na wymianê wiedzy praktycznej, integracjê uczestników, rozwi±zywanie bie¿±cych problemów. Ponadto istnieje potrzeba nawi±zania akademickiej kultury wspó³pracy, która zwiêkszy mo¿liwo¶æ kszta³towania ¶rodowiska akademickiego i da realne szanse wsparcia realizacji wielu przedsiêwziêæ.