Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje





W dyskusji wyra¿ano pogl±d o konieczno¶ci wzrostu finansowania bud¿etowego szkolnictwa wy¿szego i nauki, bez którego obie sfery czeka dotkliwy dla spo³eczeñstwa kryzys.

Dyskusja o strategii

Jerzy B³a¿ejowski

Tematem przewodnim styczniowego posiedzenia prezydium (16) i plenarnego (17) Rady G³ównej by³a strategia rozwoju szkolnictwa wy¿szego. W dyskusji, w której uczestniczyli prof. Barbara Kudrycka, minister NiSW, prof. El¿bieta Prawelska−Skrzypek, podsekretarz stanu w MNiSW, prof. Zbigniew Marciniak, podsekretarz stanu w MEN, cz³onkowie Rady oraz liczni go¶cie, przewija³y siê ró¿ne w±tki.

Wyzwania stoj±ce przed szkolnictwem wy¿szym to: ustawiczne unowocze¶nianie oferty edukacyjnej oraz dba³o¶æ o wysok± jako¶æ kszta³cenia, zapewnienie m³odzie¿y sprawiedliwego dostêpu do studiów, dostosowywanie kszta³cenia do oczekiwañ spo³ecznych, kreowanie i rozwijanie mechanizmów wspó³dzia³ania sfer gospodarczych z nauk± i szkolnictwem wy¿szym oraz promowanie i umacnianie naszej obecno¶ci w europejskim i globalnym obszarze szkolnictwa wy¿szego.

Wyzwania te przek³adaj± siê na konkretne dzia³ania, dotycz±ce sfery legislacyjnej, finansowania i funkcjonowania uczelni, a tak¿e usytuowania i zadañ instytucji nauki i szkolnictwa wy¿szego. Istnieje pilna potrzeba nowelizacji ustawy Prawo o szkolnictwie wy¿szym i innych ustaw, w celu wprowadzenia niezbêdnych uzupe³nieñ i korekt. Niezbêdne jest wprowadzenie przepisów dotycz±cych m.in.: Krajowej Struktury Kwalifikacji, kszta³cenia nieformalnego na poziomie wy¿szym czy kszta³cenia na studiach I, II i III stopnia.

Nowelizacja taka bêdzie mo¿liwa po osi±gniêciu konsensusu co do konkretnych rozstrzygniêæ w sferze: polityki finansowania szkolnictwa wy¿szego i nauki przez pañstwo, systemów stypendialnych i kredytowych dla doktorantów oraz studentów, wspó³p³atno¶ci za studia, regu³ kszta³cenia na studiach I, II i III stopnia, odpowiedzialno¶ci pañstwa za jako¶æ kszta³cenia oraz uzyskiwane kwalifikacje i dyplomy, modelu kariery akademickiej i naukowej, polityki kadrowej, autonomii uczelni, zarz±dzania uczelniami, mechanizmów wi±zania kszta³cenia na poziomie wy¿szym z badaniami, zasad wspó³dzia³ania uczelni z otoczeniem oraz roli i zakresu uprawnieñ instytucji dzia³aj±cych na rzecz szkolnictwa wy¿szego i nauki.

W trakcie dyskusji powszechnie wyra¿ano pogl±d o konieczno¶ci wzrostu finansowania bud¿etowego szkolnictwa wy¿szego i nauki, bez którego i wobec ograniczeñ w pozyskiwaniu ¶rodków pozabud¿etowych, obie sfery czeka dotkliwy dla spo³eczeñstwa kryzys.

Podniesiony zosta³ problem powszechnej wspó³p³atno¶ci za studia. Wprowadzenie czesnego wyrówna szanse dostêpu do studiów przy rozbudowanym systemie pomocy materialnej dla studentów. Przyczyni siê to do racjonalizacji relacji student – nauczyciel akademicki/ uczelnia. Student, wnosz±c op³atê bêdzie mia³ prawo oczekiwaæ rzetelnego przekazywania wiedzy oraz kszta³towania umiejêtno¶ci i kompetencji, uczelnia pozyska dodatkowe ¶rodki na organizowanie nowoczesnego kszta³cenia.

Kolejny problem to pomoc materialna dla studentów (doktorantów), która powinna pochodziæ z ró¿nych ¼róde³ i p³yn±æ dwoma strumieniami: stypendiów oraz kredytów. Jednak bez przeznaczenia wy¿szych ¶rodków finansowych ni¿ obecnie, pomoc ta nie bêdzie skutecznym narzêdziem zapewniania powszechnego dostêpu do wiedzy. ¦rodki bud¿etowe powinny p³yn±æ do szkolnictwa wy¿szego i nauki kilkoma strumieniami – m.in. poprzez finansowanie dzia³alno¶ci podstawowej (statutowej) uczelni (instytucji) o strategicznym znaczeniu dla pañstwa oraz finansowanie zadañ edukacyjnych lub badawczych na zasadach konkursowych.

Podnoszone by³y sprawy organizacji kszta³cenia na poziomie wy¿szym, w tym: ró¿nicowania kszta³cenia na studiach I i II stopnia na przygotowuj±ce do pracy oraz przygotowuj±ce do wykonywania zawodu; ustalania nazw kierunków studiów/specjalno¶ci oraz regu³ kszta³cenia (tworzenia programów nauczania); okre¶lania wymagañ kadrowych czy godzinowych (likwidacji pensum); ró¿nicowania formu³y studiów doktoranckich oraz nadawanych stopni naukowych. Wi±¿± siê z tym kwestie odpowiedzialno¶ci pañstwa za jako¶æ kszta³cenia oraz dyplomy potwierdzaj±ce ukoñczenie studiów czy uzyskanie stopni naukowych.

Wa¿na jest polityka zatrudniania w uczelniach. Nieuniknione wydaje siê otwarcie równoleg³ej drogi awansu na stanowiska profesorskie poprzez stopieñ doktora, sta¿ podoktorski, konkurs oraz przynajmniej dwa postêpowania kwalifikacyjne. Aprobatê zyska³ podnoszony od pewnego czasu postulat przechodzenia kadry profesorskiej w stan spoczynku po osi±gniêciu wieku emerytalnego.

Kluczowe dla przysz³ych rozwi±zañ bêdzie ustalenie zakresu autonomii uczelni i ingerencji pañstwa w funkcjonowanie obu sektorów. Trudno oczekiwaæ, aby wykorzystywanie dotacji bud¿etowej nie by³o kontrolowane przez pañstwo. Nie mo¿na jednak narzucaæ uczelniom metod kszta³cenia oraz sposobów dochodzenia do celu, jakim jest wypromowanie absolwenta. Obowi±zkiem pañstwa jest finansowanie lub wspó³finansowanie kszta³cenia na poziomie wy¿szym, ale te¿ wyartyku³owanie oczekiwañ spo³ecznych wzglêdem ¶rodowisk, które w tym uczestnicz±. Pañstwo nie mo¿e jednak ograniczaæ roli instytucji akademickich i naukowych w poszukiwaniu prawdy, kreowaniu i upowszechnianiu wiedzy, promowaniu kultury oraz formowaniu fundamentu intelektualnego spo³eczeñstwa.

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje