Niniejszy artyku³ dotyczy sprawy, która od 4 lat nie zosta³a w³a¶ciwie za³atwiona w Politechnice Warszawskiej. Tam w³a¶nie w 2003 roku wyszed³ skrypt−ksi±¿ka Mechanika analityczna dr in¿. El¿biety Jarzêbowskiej, adiunkta stabilizowanego Instytutu Techniki Lotniczej i Mechaniki Stosowanej Wydzia³u Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa PW. Skrypt wyda³a uczelniana Oficyna Wydawnicza, a jego recenzentem by³ wybitny uczony prof. Andrzej Tylikowski. Jego recenzja z 4 lipca 2002 dyplomatycznie stwierdza³a, i¿ publikacja „spe³nia ogólne warunki stawiane podrêcznikom akademickim”, ale w obecnym kszta³cie nale¿y dokonaæ skrótów rozdzia³ów 1, 3, 4 i 5, usun±æ rozdzia³ 2 i znacznie poszerzyæ rozdzia³ 6. Autorka sugestii tych nie wprowadzi³a w ¿ycie i wiekopomne dzie³o posz³o do druku tak, jak siê urodzi³o.
W po³owie marca 2004 prof. Krzysztof Arczewski, dyrektor Instytutu Techniki Lotniczej i Mechaniki Stosowanej Wydzia³u MEiL PW, z³o¿y³ pismo−skargê do ówczesnego prorektora ds. nauki – prof. Piotra Wolañskiego. W pi¶mie tym poinformowa³, ¿e skrypt−ksi±¿ka dr in¿. Jarzêbowskiej jest „¶wiadectwem ignorancji i nierzetelno¶ci przede wszystkim Autorki”. Zdaniem Arczewskiego, publikacja taka „o¶miesza wydawnictwo, a tak¿e czyni szkodê samej uczelni”. Ksi±¿ka ma „liczne b³êdy i kuriozalne sformu³owania”. Co wiêcej, w opinii prof. Arczewskiego pozycja ta „jest kompilacj± na granicy plagiatu przynajmniej 10 podrêczników i monografii. Ksi±¿ka liczy 215 stron tekstu – reszta to spis tre¶ci, przedmowa i bibliografia. Po dok³adnym przejrzeniu pierwszych 4 rozdzia³ów tych 139 stron, tylko w przypadku 15 stron nie uda³o siê ustaliæ ¼ród³a pochodzenia. Pozosta³e 124 strony, czyli oko³o 90 proc. tekstu, to przepisywane s³owo w s³owo lub t³umaczone z ewentualnym retuszem fragmenty podrêczników i monografii wydanych po polsku lub angielsku. Najd³u¿sze z nich licz± 34, 26, 25 stron, krótsze za¶ 11, 5, 6 stron.
Ksi±¿ka zawiera dziesi±tki lub nawet setki b³êdów, czê¶æ z nich mo¿na przypisaæ niechlujnej korekcie. Znajduj± siê tak¿e liczne b³êdy, których nie sposób wyt³umaczyæ inaczej ni¿ ignorancj± Autorki. S± to b³êdy na ¿enuj±cym poziomie. (...) Czêsto wynikaj± one z braku rozumienia tekstu oryginalnego, jego bezkrytycznego t³umaczenia, braku znajomo¶ci elementarnych regu³ rachunku wektorowego czy samej mechaniki.”
Dalej autor pisma podawa³, i¿ w skrypcie s± liczne niekonsekwencje wynikaj±ce b±d¼ z faktu pomijania czê¶ci tekstów ¼ród³owych, b±d¼ z braku jednolito¶ci oznaczeñ, gdy¿ korzystaj±c z kilku ¼róde³ Autorka nie zawsze by³a w stanie konsekwentnie wprowadziæ w³asnych oznaczeñ.
Prof. Arczewski podkre¶li³ „brak odwo³añ do pozycji, z których Autorka tak obficie korzysta. W bibliografii Autorka „zapomnia³a” przywo³aæ takie pozycje, jak: B. Tabarrok, F.P.J. Rimrott, Variational methods and complementary formulations in dynamics, Kluwer Publishers, Dordrecht, 1994 – nie mniej ni¿ 34 strony przepisane, a tak¿e C. Lanczos, The variational principles of mechnics, University of Toronto Press, Toronto, 1992 – nie mniej ni¿ 11 stron, I.M. Gefland, S.W. Fomin, Rachunek wariacyjny, PWN, Warszawa, 1979 – nie mniej ni¿ 5 stron, P.E. Nikrawesh, Computer−aided analysis of mechanical systems, Prentice−Hall, 1988 – nie mniej ni¿ 4 strony przepisane.”
Na koñcu tego pisma−listu autor prosi rektora o wyja¶nienie „jak dosz³o do opublikowania podrêcznika, który zawiera wiêcej b³êdów ni¿ stron, narusza prawa autorskie, a ponadto daje, niezas³u¿enie z³e, ¶wiadectwo ¶rodowisku, z którego wywodzi siê Autorka. Pytanie, z którym zwracam siê do Pana Rektora, jest dla mnie o tyle przykre, ¿e opiniodawc± pracy by³ bardzo szanowany przeze mnie prof. A. Tylikowski. Przypadek omówionej przeze mnie ksi±¿ki nie jest, niestety, odosobniony. Istniej± tak¿e inne pozycje dotycz±ce mechaniki (tylko w tym zakresie mogê siê wypowiedzieæ) wydane przez nasz± Oficynê Wydawnicz±, które zawieraj± podobnie pora¿aj±c± liczbê b³êdów wynikaj±cych z jednej strony z ignorancji Autorów, a z drugiej niezrozumia³ego procesu opiniodawczego, koñcz±cego siê skierowaniem do druku.”
Pismo koñczy³o siê apelem o skierowanie tej sprawy do Komisji Etyki w celu wywo³ania dyskusji w ¶rodowisku na temat s³abo¶ci krytyki naukowej. Towarzyszy³y mu za³±czniki, w których dok³adnie okre¶lono, sk±d przepisano ca³e fragmenty tekstu, jego kopiê za¶ skierowano do wiadomo¶ci dziekana wydzia³u prof. Krzysztofa Kêdziora.
List dotar³ na biurko prorektora Wolañskiego i... zapad³a g³êboka cisza. W rozmowie telefonicznej wiosn± 2007 prof. Wolañski przyzna³ siê, ¿e nie podj±³ ¿adnych kroków, bowiem w parê tygodni pó¼niej ówczesny rektor PW, prof. Stanis³aw Mañkowski, zmieni³ jego zakres obowi±zków i wydawnictwo politechniki przesta³o mu podlegaæ. Na moje pytanie, dlaczego nie zbada³ tej oficjalnie zasygnalizowanej nierzetelno¶ci naukowej, któr± przecie¿ jako prorektor ds. nauki mia³ ustawowy obowi±zek wyja¶niæ, zapad³o milczenie.
Nieca³y miesi±c pó¼niej na rêce dziekana Krzysztofa Kêdziora wp³ynê³o pismo od dr in¿. El¿biety Jarzêbowskiej, w którym opisa³a, jak to dyrektor Instytutu, prof. Arczewski oraz kierownik Zak³adu Mechaniki dr hab. Ryszard Maroñski mobbinguj± j± i dyskryminuj±, utrudniaj±c wykonywanie obowi±zków zawodowych i sfinalizowanie pracy habilitacyjnej oraz blokuj± dostêp do konferencji naukowych.
Dziekan powo³a³ 5−osobow± Komisjê Wydzia³ow± pod przewodnictwem prof. Andrzeja Styczka, która zajê³a siê skarg± dr Jarzêbowskiej.
Tymczasem 6 maja 2004 dr Maroñski odpowiedzia³ dziekanowi, odpieraj±c szczegó³owo konkretne zarzuty, do³±czaj±c dokumenty na poparcie tego, i¿ pretensje pani adiunkt nie maj± faktycznych podstaw.
W po³owie czerwca 2004 sprawozdanie z³o¿y³a komisja, która nie potwierdzi³a zarzutów mobbingu i dyskryminacji. Wrêcz przeciwnie, stwierdzi³a, ¿e dr Jarzêbowska pobiera jedno z najwy¿szych uposa¿eñ spo¶ród adiunktów, otrzyma³a 1,5−roczny „urlop habilitacyjny”, który spêdzi³a w USA, a koszta podró¿y zosta³y pokryte przez uczelniê. Wielokrotnie korzysta³a z finansowania jej uczestnictwa w rozmaitych konferencjach naukowych krajowych i zagranicznych, obecnie za¶ otrzymuje stypendium habilitacyjne.
Komisja uzna³a, ¿e zarzutami prof. Arczewskiego pod adresem skryptu powinien siê zaj±æ rzecznik dyscyplinarny, bowiem sama nie ma kompetencji. Natomiast, je¿eli mimo tych wszystkich faktów, dr Jarzêbowska nadal uwa¿a, i¿ jest „mobbingowana”, to powinna z³o¿yæ skargê do s±du, który rozpatrzy sprawê.
Dr praw Wojciech Nosek polecenie wszczêcia wyja¶niaj±cego postêpowania dyscyplinarnego wobec dr Jarzêbowskiej otrzyma³ od rektora Mañkowskiego 10 lutego 2005. I po miesi±cu umorzy³ je, bowiem jego zdaniem, „odkrycia, idee, procedury, metody i zasady oraz koncepcje matematyczne” nie s± objête ochron± prawa, wiêc nie mo¿na stawiaæ autorce skryptu zarzutu, i¿ relacjonowa³a idee czy metody ró¿nych autorów. Poniewa¿ zamie¶ci³a w skrypcie spis dzie³, niczego nie podawa³a za swoje. Dlatego stan faktyczny nie wskazuje na naruszenie praw innych autorów.
Ca³y powy¿szy wywód rzecznik Nosek opar³ na wyja¶nieniach wy³±cznie obwinionej. „Oskar¿aj±cy” prof. Arczewski nie zosta³ przes³uchany. Co wiêcej, nie powiadomiono go ani o wszczêciu, ani o umorzeniu postêpowania wyja¶niaj±cego, co jest prawnym obowi±zkiem uczelni. Rzecznik tak¿e nie zauwa¿y³, i¿ postêpowanie wyja¶niaj±ce nie mia³o ¿adnych podstaw prawnych, bowiem ca³a sprawa uleg³a przedawnieniu po 4 miesi±cach od chwili wp³yniêcia na biurko rektora, który od razu nie podj±³ wymaganych prawem kroków. Takie wtedy by³y zasady prawne…
W pa¼dzierniku 2006 nowy rektor, prof. W³odzimierz Kurnik, z powodu dalszych pism i odwo³añ dr Jarzêbowskiej, powo³a³ drug± 5−osobow± komisjê dla wyja¶nienia tzw. konfliktu w Zak³adzie Mechaniki. Przewodniczy³a jej prof. Ewa Mas³yk−Musia³, a w sk³adzie znale¼li siê: prof. Andrzej Styczek, prof. Jan ¯ebrowski oraz przedstawiciele Komisji Zak³adowej „Solidarno¶ci” i Rady Zak³adowej ZNP.
Swój raport komisja przedstawi³a na prze³omie stycznia/lutego 2007. Uznano, ¿e ¼ród³em konfliktu jest negatywna ocena skryptu dr Jarzêbowskiej dokonana przez prof. Arczewskiego w 2004 r., dlatego konieczne jest rzeczowe rozpatrzenie jego zarzutów i zakoñczenie sprawy jednoznacznym orzeczeniem. Z kolei ostateczna ocena jako¶ci dorobku dr Jarzêbowskiej, zdaniem komisji, dokona siê w Politechnice Krakowskiej, gdzie zainteresowana zg³osi³a do druku pracê habilitacyjn± w jêzyku angielskim.
Radca prawny w swojej opinii z 22 marca 2007 stwierdzi³, ¿e postêpowania wyja¶niaj±cego w tej sprawie nie mo¿na wznowiæ. W zwi±zku z tym rektor Kurnik nie zdecydowa³ siê na powo³anie niezale¿nego recenzenta, który by krytycznie oceni³ skrypt dr Jarzêbowskiej i orzek³, czy jest lub nie jest plagiatem.
Proszony przeze mnie o formalne ustosunkowanie siê do zarzutów prof. Arczewskiego, recenzent pechowej pracy, prof. Andrzej Tylikowski tak¿e nie zaj±³ ¿adnego stanowiska.
Na pocz±tku kwietnia 2007, pod naciskiem rektora, strony konfliktu zawar³y ugodê, która mia³a polegaæ na powstrzymaniu siê od dalszych, wzajemnych oskar¿eñ. Dr Jarzêbowska zobowi±za³a siê poprawiæ materia³y, które jej s³u¿± do wyk³adów (a którym prof. Arczewski zarzuca³ liczne b³êdy). Rektor zobowi±za³ siê interweniowaæ w sprawie przed³u¿onego procesu wydawniczego habilitacji w PK i dopilnowaæ, aby przewód habilitacyjny by³ przeprowadzony na jednym z wydzia³ów Politechniki Warszawskiej. Dziekan mia³ do³o¿yæ starañ, aby za¿egnaæ konflikt i zapewniæ stronom w³a¶ciwe warunki pracy.
Przed wakacjami 2007, wskutek dwóch negatywnych opinii recenzenckich: prof. Krzysztofa R. Koz³owskiego z Politechniki Poznañskiej oraz prof. Józefa Wojnarowskiego z Politechniki ¦l±skiej, Wydawnictwo PK zrezygnowa³o z druku habilitacji.
Na pocz±tku roku 2008 okaza³o siê, ¿e w sierpniu 2007 we W³oszech wysz³a ksi±¿ka Model based tracking control strategies for constrained mechanical systems, która bêdzie podstaw± przewodu habilitacyjnego dr Jarzêbowskiej. Jak ustali³em, wydana zosta³a przez komercyjne wydawnictwo Internationalsar w Palermo, które na pro¶bê autora wydaje ka¿d± ksi±¿kê w terminie 6 tygodni, pod warunkiem zap³acenia 1990 euro i odbioru 30 egzemplarzy. Ciekawe, ¿e gdy w lutym 2008 Biblioteka Wydzia³owa MEiL chcia³a kupiæ kilka egzemplarzy ksi±¿ki, otrzyma³a odpowied¼, i¿ „pozycja jest niedostêpna, zamówienie jest anulowane przez dostawcê”.
W po³owie marca br. Rada Wydzia³u Samochodów i Maszyn Roboczych PW (dziekan: prof. dr hab. Jerzy Bajkowski) otworzy³a przewód habilitacyjny na podstawie tej niedostêpnej w Polsce publikacji.
Na moj± pro¶bê prof. Arczewski sporz±dzi³ dok³adn± konkordancjê tekstu skryptu Mechanika analityczna. Zabra³o to kilkadziesi±t godzin, ale ka¿dej stronie tej ksi±¿ki odpowiada strona ¼ród³owa z orygina³u. Jak na d³oni widaæ zatem zakres nierzetelnych zapo¿yczeñ, jakich dokona³a autorka. Zdaniem dr. hab. Juliusza Grabskiego z Katedry Dynamiki Maszyn Politechniki £ódzkiej, „w sposób ra¿±cy zosta³ naruszony kanon dobrych obyczajów w nauce”.
Profesorze Tylikowski, d³u¿ej milczeæ nie mo¿na. M³odzi i starsi patrz± na Pana…