Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje





Zmiana stylu ¿ycia, co dowiod³y badania, mo¿e obni¿yæ warto¶æ ci¶nienia têtniczego. Wszystko wskazuje na to, ¿e mo¿e równie¿ zapobiegaæ rozwojowi choroby u osób maj±cych do niej genetyczne uwarunkowania.

Nadci¶nienie têtnicze

Artur Wolski

Arturo Toscanini, znakomity dyrygent, chorowa³ na nadci¶nienie têtnicze. Do¿y³ jednak 90 lat i nawet w ostatnim okresie ¿ycia dyrygowa³ bardzo wyczerpuj±cymi fizycznie dzie³ami symfonicznymi. Czy oznacza to, ¿e nadci¶nienie têtnicze mo¿emy bagatelizowaæ, uznaj±c, ¿e jest to co¶, co nie przeszkadza nam w normalnym funkcjonowaniu? Nic bardziej b³êdnego – ostrzegaj± lekarze i przewiduj±, ¿e do 2025 roku przesz³o 1,5 mld ludzi bêdzie cierpieæ na tê dolegliwo¶æ. Ujawnia siê ona g³ównie po czterdziestce, przebiega na pocz±tku skrycie, bez ¿adnych objawów i dolegliwo¶ci. Niebezpieczeñstwo jednak narasta i mo¿e zagroziæ ¿yciu.

Przyczynom i skutkom tej choroby Wydzia³ Nauk Medycznych Polskiej Akademii Nauk, kierowany przez prof. Wojciecha Kostowskiego, po¶wiêci³ specjalne spotkanie, na którym zaproszeni specjali¶ci dzielili siê swoj± wiedz± w tej materii.

wiek, genetyka i tryb ¿ycia

Serce dzia³a jak pompa, z ka¿dym skurczem wyrzucaj±c pewn± objêto¶æ krwi do aorty, sk±d p³ynie ona do wszystkich naczyñ organizmu. Przep³yw krwi w du¿ych têtnicach ma charakter pulsacyjny, zatem w trakcie ka¿dego skurczu serca ci¶nienie w naczyniu cyklicznie siê zmienia. Jego najwy¿sz± warto¶æ okre¶lamy mianem ci¶nienia skurczowego, a najni¿sz± – ci¶nienia rozkurczowego. Krótko mówi±c, nadci¶nienie têtnicze jest chorob± uk³adu kr±¿enia charakteryzuj±c± siê stale lub okresowo podwy¿szonym ci¶nieniem têtniczym krwi.

Do kategorii nadci¶nienia têtniczego pierwotnego kwalifikujemy 95 proc. zachorowañ. Ustalenie przyczyn choroby bywa tu bardzo trudne. Jedna z hipotez zak³ada, ¿e to predyspozycje genetyczne do adaptacji têtnic do czêstego pobudzenia wspó³czulnego s± g³ównym winowajc±. Inna teoria wyja¶nia natomiast nadci¶nienie genetycznym defektem nerek, które zatrzymuj± wiêcej sodu, co skutkuje zwiêkszeniem ilo¶ci krwi kr±¿±cej. Utrzymanie prawid³owego stê¿enia sodu wymaga wiêkszej perfuzji nerek, co jest przyczyn± nadci¶nienia.

5 proc. przypadków kwalifikujemy do nadci¶nienia têtniczego wtórnego i tu wysokie wska¼niki ci¶nienia s± ju¿ tylko objawem istniej±cej choroby np. nerek czy zwê¿enia têtnicy nerkowej, zaburzeñ czynno¶ci gruczo³ów dokrewnych, zwykle nadnerczy, wad serca czy chorób naczyñ i mózgu. W tej grupie chorych istnieje du¿e prawdopodobieñstwo wyleczenia nadci¶nienia przez usuniêcie przyczyny, która je wyzwoli³a.

Wiek jest g³ównym czynnikiem ryzyka podwy¿szonego ci¶nienia têtniczego. Szacuje siê, ¿e po 65. roku ¿ycia przesz³o 50 proc. ludzi, i to g³ównie mê¿czyzn, cierpi na tê chorobê. Dodaæ jeszcze nale¿y obci±¿enia genetyczne, cukrzycê typu 2, zaburzenia przemiany lipidów i palenie papierosów. Nadci¶nieniu têtniczemu sprzyjaj± tak¿e: nadu¿ywanie alkoholu, niewielka aktywno¶æ fizyczna, dieta zawieraj±ca du¿o soli, a mniej potasu i zbyt obfite od¿ywianie prowadz±ce do oty³o¶ci. I nie zapominajmy o stresie, który, jako z³y wyznacznik codziennego ¿ycia, znacz±co podnosi nam ci¶nienie.

Pierwsze objawy

Przez wiele lat nadci¶nieniu têtniczemu nie towarzysz± ¿adne objawy, a te, które siê pojawiaj±, s± najczê¶ciej bagatelizowane. Nie traktujemy powa¿nie bólu i zawrotów g³owy, t³umacz±c je chwilow± niedyspozycj± lub reakcj± na przemêczenie czy zmianê pogody. Nie wzbudza podejrzeñ nadmierna pobudliwo¶æ, bezsenno¶æ, ko³atanie serca czy ³atwe mêczenie siê. Mówimy wtedy – to stres i nadmiar pracy. Nawet zaczerwienienia twarzy, szyi i klatki piersiowej t³umaczymy raczej jako skutki zatrucia czy alergii. Bardzo rzadko siêgamy po ci¶nieniomierz, chocia¿ rynek oferuje ju¿ tak wiele nowoczesnych, przeno¶nych i niedrogich urz±dzeñ mierz±cych i zapisuj±cych warto¶ci ci¶nienia krwi. Warto zbadaæ, jak siê ono zmienia w czasie dnia, snu, pracy fizycznej czy te¿ stresu.

Nadci¶nienie têtnicze u dzieci wystêpuje rzadko – przyjmuje siê, ¿e u ok. 1 proc. – i ma prawie zawsze charakter wtórny, a dopiero po 10. roku ¿ycia ujawnia siê nadci¶nienie pierwotne. Stwierdzenie tej choroby jest zawsze wskazaniem do pog³êbionej diagnostyki. Chodzi o wykluczenie nadci¶nienia wtórnego, zw³aszcza spowodowanego koarktacj± (zwê¿eniem) aorty, zwê¿eniem têtnic nerkowych, niewydolno¶ci± nerek, nefropatiami odp³ywowymi lub zaburzeniami hormonalnymi. Podwy¿szone ci¶nienie u dziecka mo¿e te¿ wskazywaæ na to, ¿e m³ody cz³owiek mia³ kontakt z narkotykami.

Nadci¶nienie têtnicze w ci±¿y stanowi powa¿ne zagro¿enie zarówno dla p³odu, jak i ciê¿arnej. Badania i obserwacje w Polsce dowodz±, ¿e choroba ta odpowiada za 5−10 proc. powik³añ w ci±¿y.

Zagro¿enia

Pierwsz± grupê stanowi± tzw. powik³ania nag³e, okre¶lane kiedy¶ jako z³o¶liwe. S± to zmiany w drobnych naczyniach krwiono¶nych, które nie wytrzymuj± tak du¿ego ci¶nienia têtniczego. Dochodzi do nich wtedy, gdy warto¶æ rozkurczowa przekracza 120 mm s³upa rtêci i gdy zawodzi wewnêtrzny mechanizm reguluj±cy przep³yw krwi przez wa¿ne dla ¿ycia tkanki, bez wzglêdu na warto¶æ ci¶nienia krwi. Nasz mózg bêdzie wiêc pracowa³ nawet w du¿ym zakresie ci¶nieñ, dlatego, ¿e mechanizm autoregulacji odpowiednio dopasuje dop³yw krwi do komórek. Jednak gdy tzw. dolne ci¶nienie jest wysokie, bariera zawodzi i nastêpuje uszkodzenie nerek, zaburzenia widzenia czy obrzêk mózgu. Stan ten jest niezwykle gro¼ny, bo nasz mózg, zamkniêty w okre¶lonej przestrzeni czaszkowej, nie ma mo¿liwo¶ci „poszerzenia siê”. Nawet niewielkie zwiêkszenie jego objêto¶ci mo¿e stanowiæ zagro¿enie ¿ycia.

Inn± zmian± naczyniow±, któr± obserwujemy w wyniku nadci¶nienia têtniczego, jest mia¿d¿yca, prowadz±ca do zawa³u serca. W ¶wietle naczynia powstaje blaszka mia¿d¿ycowa, na której osadzaj± siê p³ytki krwi. A to ju¿ krok do powstania skrzepliny i nag³ego zamkniêcia ¶wiat³a naczyñ. Nawet na pozór zdrowo wygl±daj±cy cz³owiek mo¿e nagle zakoñczyæ ¿ycie na skutek zawa³u czy udaru mózgu.

Nadci¶nienie têtnicze przyczynia siê równie¿ do narastaj±cej sztywno¶ci têtnic. Proces przebiega zazwyczaj stopniowo i narasta z wiekiem. Efektem tych zmian jest wzrost ci¶nienia skurczowego. Naczynia wówczas ¼le wspó³pracuj± z sercem, stwarzaj±c zagro¿enie dla mózgu i serca.

W przebiegu nieleczonego lub leczonego nieskutecznie nadci¶nienia dochodzi do przerostu lewej komory i jej niewydolno¶ci, co mo¿e prowadziæ do powa¿nych arytmii serca lub nawet zawa³u.

Choroba ta mo¿e skutkowaæ równie¿ trwa³ym ubytkiem w istocie bia³ej i szarej kory. Jest przyczyn± ostrych niedokrwieñ mózgu, udarów niedokrwiennych i wylewów krwi wewn±trzczaszkowych oraz ostrej encefalopatii nadci¶nieniowej bez udaru. Im d³u¿ej trwa nadci¶nienie, tym wiêcej stwierdza siê trwa³ych zmian w mózgu w badaniach obrazuj±cych ten narz±d. Charakterystyczne przy nadci¶nieniu s± tak¿e zmiany w naczyniach siatkówki, widoczne podczas badania dna oka. Na podstawie tych badañ mo¿na okre¶liæ stopieñ zaawansowania choroby.

Diagnozowanie i leczenie

Badania chorego z nadci¶nieniem powinno obejmowaæ, poza pomiarem ci¶nienia têtniczego, dok³adny wywiad i badanie przedmiotowe. Spo¶ród danych z wywiadu klinicznego szczególne znaczenie maj±: informacje o wspó³wystêpowaniu chorób nerek (tak¿e w rodzinie), objawy guza ch³onnego, przyjmowane leki (np. doustne ¶rodki antykoncepcyjne, sterydy czy leki hipotensyjne). Wa¿ne s± te¿ informacje dotycz±ce ewentualnych powik³añ narz±dowych.

Nadci¶nienie têtnicze jest jednym z najwa¿niejszych czynników ryzyka sercowo−naczyniowego. Jego oceny dokonuje siê w odniesieniu do najbli¿szych 10 lat ¿ycia, zestawiaj±c warto¶ci ci¶nienia têtniczego, obecno¶ci innych ni¿ nadci¶nienie czynników ryzyka, powik³añ narz±dowych i chorób wspó³istniej±cych. Obecnie dostêpnych jest kilka systemów oceny ogólnego ryzyka sercowo−naczyniowego opartych na badaniach du¿ych populacji. Nale¿± do nich: amerykañska skala Framingham oraz europejska SCORE (Systematic Coronary Risk Evaluation). System ten bazuje na danych z badañ kohortowych przeprowadzonych w 12 krajach europejskich, a opracowano go w dwóch wersjach: dla krajów o niskim i o wysokim ryzyku zgonu spowodowanego incydentem sercowo−naczyniowym. Polskê zaliczono do drugiej grupy.

Oprócz wielokrotnych pomiarów, które daj± odpowied¼ na zasadnicze pytanie dotycz±ce obecno¶ci lub braku choroby nadci¶nieniowej, po rozpoznaniu jej nale¿y wykonaæ te¿ kilka innych badañ zleconych przez lekarza. Dzia³ania te pozwol± ustaliæ, z jakim charakterem (pierwotnym czy wtórnym) mamy do czynienia. Wa¿na jest te¿ ocena stopnia uszkodzenia narz±dów przez tê chorobê. Trzeba tak¿e wykonaæ badanie EKG, zarówno spoczynkowe, jak i wysi³kowe, oraz 24−godzinne badanie metod± Holtera. Wskazane jest wykonanie badania echokardiograficznego. Nie wolno zapomnieæ o monitoringu wydolno¶ci nerek. Ocena dna oka powinna byæ tak¿e rutynowym badaniem w diagnostyce nadci¶nienia.

Nadci¶nienie têtnicze leczy siê dwiema drogami. Farmakologiczn± prowadzi lekarz, ordynuj±c pacjentowi szerok± gamê leków hipotensyjnych, ró¿ni±cych siê miêdzy sob± budow± chemiczn± i mechanizmem dzia³ania. Zwykle stosuje siê monoterapiê (jeden lek) lub po³±czenie dwóch leków w niskich dawkach w jednej tabletce. W wiêkszo¶ci jednak przypadków do normalizacji ci¶nienia wymagane jest przyjmowanie dwóch lub wiêcej leków hipotensyjnych (politerapia). Polskie Forum Profilaktyki rekomenduje lekarzom cztery skojarzenia leków w zale¿no¶ci od kierunku przyjêtej terapii. W ogromnej wiêkszo¶ci przypadków leczenie nadci¶nienia têtniczego odbywa siê w ramach podstawowej opieki zdrowotnej.

Drug± drogê walki z nadci¶nieniem mo¿e poprowadziæ sam pacjent pod nadzorem lekarza. Dzia³ania te maj± na celu ograniczenie zachowañ ryzykownych na rzecz prozdrowotnych.

Zapobieganie

Zmiana stylu ¿ycia, co dowiod³y badania, mo¿e obni¿yæ warto¶æ ci¶nienia têtniczego. Wszystko wskazuje na to, ¿e mo¿e równie¿ zapobiegaæ rozwojowi choroby u osób maj±cych do niej genetyczne uwarunkowania. Elementami leczenia niefarmakologicznego s±: normalizacja masy cia³a i przestrzeganie diety. Zaleca siê ograniczenie spo¿ycia czerwonego miêsa, a zwiêkszenie warzyw, owoców, ryb, produktów pe³noziarnistych i oliwy z oliwek. Taki zestaw gwarantuje dostarczenie m.in. du¿ej ilo¶ci b³onnika i magnezu. Nale¿y ograniczyæ spo¿ycie alkoholu do 20−30 g i soli do 6 g na dobê. Palenie papierosów traktowane jest jako przeciwwskazanie. Lekarze natomiast namawiaj± do aktywno¶ci fizycznej: umiarkowanych æwiczeñ aerobowych, szybkiego marszu, p³ywania czy jazdy rowerem.

Podsumowuj±c wiedzê przekazywan± przez lekarzy warto zapamiêtaæ, ¿e problemu nadci¶nienia têtniczego nie wolno bagatelizowaæ. Choroba bowiem rozwija siê podstêpnie nie daj±c na pocz±tku wyra¼nych objawów klinicznych ani uci±¿liwych dolegliwo¶ci. Nie zapominajmy o mierzeniu ci¶nienia krwi i o wizycie w gabinecie lekarskim, je¶li objawy wzbudz± nasz niepokój.

Artur Wolski, dziennikarz Pr. 1 Polskiego Radia, rzecznik PAN.
Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje