Na podstawie art. 31−32 ustawy z 26 stycznia 1984 r. „Prawo prasowe” prosz o zamieszczenie w najbliszym numerze „FA” sprostowania do materiau Marka Wroskiego „Bdzie precedens?”, zamieszczonego w numerze 3/2008 „Forum Akademickiego”.
Marek Wroski nie zna podstawowych norm prawa polskiego. Uycie w drugiej czci materiau pt. „Druga strona medalu” w stosunku do mojej osoby sowa „obwiniony” odbieram jako ewidentny argument naruszenia moich dbr osobistych, o ktrych mowa w art. 23 kodeksu cywilnego. Nadto podtrzymuj nie tylko stanowisko swoje, ale take trzech niezalenych ekspertw prawa autorskiego i praw pokrewnych, ktrzy jednoznacznie stwierdzili, i moja praca habilitacyjna nie posiada nawet znamion czynw, o ktrych mowa w art. 115 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. „Prawo autorskie i prawa pokrewne”, bowiem tylko na gruncie tej ustawy – w kompatybilnoci z innymi przepisami prawa – mona rozpatrywa podniesione i sztucznie ju podtrzymywane zarzuty autora tego artykuu. Informuj raz jeszcze, i „ocena pracy zostaa dokonana przez recenzentw habilitacji, gdy to im przysugiway w tym zakresie kompetencje, ale wydaje si, e postpowanie polegajce na tym, i prof. M. Krajewski w swoim opracowaniu wielokrotnie cytowa, wskazujc to w przypisach do tekstu, prac Cz. Lissowskiego, wyklucza trafno zarzutu plagiatu w rozumieniu wskazanych regulacji prawnych i pogldw”.
Sprostowania wymaga wreszcie fakt, i przywoana przez autora tego artykuu uchwaa Rady WNH UMK nie uywa adnego sformuowania znanego ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ani te w art. 29 i art. 29a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Wywd M. Wroskiego zawarty w trzeciej czci artykuu pt. „Co dalej”, dowodzi kompletnej nieznajomoci przez niego podstawowych regu prawodawstwa. Sprostowania wymaga bowiem fakt, i art. 29a ustawy z dnia 24 marca 2003 r. o stopniach i tytule naukowym wszed w ycie z dniem 1 wrzenia 2005 r., czyli po upywie – najduszego z moliwych – 10−letniego okresu przedawnienia ewentualnego czynu.
Baamutne i pozbawione logiki jest sformuowanie Wroskiego, i „tylko sd moe uzna, e nowy przepis ustawowy (czyli art. 29A ustawy o stopniach naukowych) uchyla w sprawach stopni naukowych 10−letni okres przedawnienia w postpowaniu administracyjnym, ktry dotd panowa, bowiem nie byo adnych przepisw”. Ta myl stanowi przykad zupenie kuriozalnego rozumienia prawa i zapewne nie omieliby si jej wypowiedzie nawet student pierwszych lat studiw na kierunkach prawo lub administracja. Przedawnienie jest instytucj trwa i nienaruszaln. Powszechnie uznana przez nauk prawa, doktryn i praktyk sdow zasada nieretroakcji dotyczy zarwno organw tworzcych prawo, jak i je stosujcych. Dywagacje M. Wroskiego w jego artykule na temat, co zrobi zainteresowana osoba (w tym przypadku moja skromna osoba) oraz polskie sdy, jest dowodem nieprzestrzegania zasad wspycia spoecznego i braku szacunku do trwaej ju zasady pastwa prawa. Sine dubio aden sd nie bdzie rozstrzyga, czy przepis prawa (ustawy), a nie – jak chce M. Wroski – „ustawowy” moe obowizywa wstecz, skoro przed jego wydaniem jakiego rozwizania nie byo. Jeli czego w prawie nie byo, to z tym faktem w doktrynie i orzecznictwie nie dyskutuje si. I tak ju jest od staroytnych Rzymian, pomijajc prawodawstwa pastw totalitarnych, ktry to ustrj w naszym kraju mamy szczliwie ju za sob.
Zakadajc, i „FA” czytane jest take przez przedstawicieli polskiej szkoy prawa, prostuj: w zwizku z orzeczeniem Trybunau Konstytucyjnego oraz uchway Penego Skadu Izby Cywilnej i Administracyjnej Sdu Najwyszego z dnia 21 maja 1986 r. (III AZP 4/85) oraz Wojewdzkiego Sdu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2005 r. (I SA/Wa 113/2004) naley stwierdzi, i przepisy art. 29 i art. 29a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki nie znajduj zastosowania do postpowa objtych dyspozycj tych przepisw zakoczonych przed dniem wejcia w ycie przepisw art. 29 i art. 29a tej ustawy. Panie Wroski: ex iuniura ius non oritur!
Sprostowania wymaga wreszcie fakt, i Wroski w swoim artykule kilkakrotnie bdnie i niecile podaje tytu ustawy, na podstawie ktrej chce osign ong−term effect. Nie jest to „ustawa o stopniach naukowych”, tylko „Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki”. Nawet, gdyby chcie zastosowa tzw. skrt mylowy, to przynajmniej po raz pierwszy naleao poda jej prawidowy tytu. Czytelnicy „FA” nie mog by take takimi sformuowaniami wprowadzani w bd.
M. Wroski, firmujc w „FA” dzia „Z archiwum nieuczciwoci naukowej”, ignoruje normy i zasady uczciwoci oraz rzetelnoci dziennikarskiej, opisane m.in. w ustawie „Prawo prasowe”. Pan M. Wroski nie moe oczekiwa ode mnie adnej z piciu opinii prawnych, ktre posiadam, wycznie z tego powodu, i przed opublikowaniem grudniowego artykuu „Profesorska habilitacja” nie skontaktowa si ze mn, przez co zama art. 10 ust. 1, art. 12 ust. 1 pkt 1, a nadto – w ostatnim artykule – take art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. „Prawo prasowe” (z pn. zm.).
Z powaaniem
prof. dr hab. Mirosaw Krajewski
Papier wszystko zniesie, a Redakcja, bdc uprzejma i traktujc to jako polemik, te moe wydrukowa wiele – cznie z Pana baamutnymi argumentami. Odnoszc si ad rem do Pana wywodw prawnych, zwracam PT Czytelnikom uwag, i wyrok WSA w Warszawie z dn. 28 lutego 2005 (sygn. I SA/Wa 113/2004) dotyczy skargi na nieuwzgldnienie nostryfikacji zagranicznej habilitacji. Sd uniewani decyzj Centralnej Komisji oraz Rady Wydziau Akademii Bydgoskiej, bowiem do gosowania nie zaproszono recenzenta, ktry ma prawo w takim posiedzeniu bra udzia – z moc gosowania. Wyrok ten z Pask spraw nie ma nic wsplnego.
Co do ustawy Prawo prasowe, to jej nie zamaem, bowiem pisaem opierajc si na materiaach wczeniej opublikowanych w „Gazecie Wyborczej”, do ktrych Pan od ponad p roku nie zgasza zastrzee. Fakty, ktre podaem, s prawdziwe i ich rozpowszechnianie suy interesowi spoecznemu. Jak stwierdzi ostatnio Sd Najwyszy w wyroku z dn. 8 lutego 2008 r. (Sygn. I CSK 3 85/07), dotyczcym ochrony dbr osobistych, „generalizowanie wymagania, by dziennikarz zawsze si kontaktowa z krytykowanym, byoby zbyt daleko idce. (…) W kontekcie art. 12 prawa prasowego, nakadajcego na dziennikarza obowizek zachowania szczeglnej starannoci i rzetelnoci, nie ma podstaw, aby wymaga od niego powstrzymania si od publikacji do czasu weryfikacji materiaw”.
A tak gwoli przypomnienia, istot caej sprawy jest fakt przedstawienia przez Pana nierzetelnej habilitacji Wydziaowi Historycznemu Uniwersytetu Mikoaja Kopernika. Zdoa Pan oszuka recenzentw: prof. Sawomira Kalembk oraz prof. Jerzego Zdrad, ale teraz przewd habilitacyjny zosta wznowiony 28 kwietnia br. przez Centraln Komisj ds. Stopni Naukowych i nowi recenzenci – w wietle opinii Komisji Wydziaowej – oceni to „genialne” dzieo jeszcze raz. To dua sztuka umie przeprowadzi badania archiwalne w nieistniejcych zbiorach archiwalnych! A gdy si okae, e jest to genialne oszustwo, wtedy bdzie formalny powd, aby cofn profesur… W dodatku dorobek po habilitacji te bdzie mona podda ocenie, jeli chodzi o ewentualne zapoyczenia.
W kadym razie zdrowia ycz i zapraszam z komentarzem do nastpnego numeru.
dr med. Marek Wroski