W dniach 23−25 pa¼dziernika w Rotterdamie, z udzia³em grupy ok. 20 przedstawicieli uczelni cz³onkowskich KRASP, odby³a siê kolejna konferencja tematyczna Stowarzyszenia Uniwersytetów Europejskich (EUA). Jej celem by³o znalezienie odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób uczelnie powinny reagowaæ na zmiany zachodz±ce w spektrum potencjalnych odbiorców us³ug edukacyjnych i w zapotrzebowaniu na edukacjê na poziomie wy¿szym w warunkach kszta³tuj±cego siê spo³eczeñstwa opartego na wiedzy? W istocie podstawowym tematem obrad by³y zatem rozmaite aspekty kszta³cenia siê przez ca³e ¿ycie.
Uczelnie wnosz± swój wk³ad do realizacji tej idei, tworz±c ofertê zajêæ dla osób w ró¿nym wieku, o ró¿nych potrzebach i mo¿liwo¶ciach edukacyjnych. Dzia³ania wspieraj±ce kszta³cenie ustawiczne powinny siê staæ jednym z priorytetów uczelni w zakresie nauczania i trwa³ym elementem ich strategii rozwojowych. Znaczenie takich dzia³añ bêdzie ros³o wraz w postêpuj±cymi procesami demograficznymi.
Warto przy tym u¶wiadomiæ sobie, ¿e kszta³cenie siê przez ca³e ¿ycie nie jest nowym zjawiskiem; jest ono obecne w tradycji uniwersytetów europejskich od kilku wieków. I nie ma sprzeczno¶ci miêdzy siln± orientacj± uczelni na badania naukowe, a jej otwarciem na nowe, nietradycyjne grupy studentów. Co wiêcej, pozytywne postrzeganie uczelni w spo³eczeñstwie jest dzi¶ uwarunkowane bardziej tym, kogo uczelnia ta kszta³ci, ni¿ kogo nie kszta³ci, na ile selektywna, sprzyjaj±ca modelowi kszta³cenia elitarnego jest procedura przyjêæ na studia.
W ostatnim dniu konferencji zaprezentowano oficjalnie dokument European Universities Charter on Lifelong Learning, przygotowany przez EUA w odpowiedzi na apel premiera Francji Francoisa Fillona. Dokument ten zawiera 10 postulatów adresowanych do szkó³ wy¿szych oraz 10 postulatów adresowanych do rz±dów i partnerów spo³ecznych uczelni, których realizacja stworzy³aby odpowiednie warunki do wdro¿enia idei kszta³cenia siê przez ca³e ¿ycie. Zosta³ on przygotowany m.in. na potrzeby posiedzenia ministrów ds. szkolnictwa wy¿szego krajów Unii Europejskiej w Bordeaux w listopadzie br.
Koñcz±c w±tek konferencji chcia³abym poinformowaæ, ¿e Zgromadzenie Ogólne EUA dokona³o wyboru nowego prezydenta EUA na lata 2009−12. Zosta³ nim prof. Marc Rapp, by³y rektor Uniwersytetu w Lozannie i by³y przewodnicz±cy Szwajcarskiej Konferencji Rektorów.
W wyniku licznych dyskusji na temat sytuacji w polskim szkolnictwie wy¿szym, toczonych w gronie polskich rektorów obecnych w Rotterdamie, podjêli¶my decyzjê o zwo³aniu nadzwyczajnego posiedzenia Prezydium KRASP. Odby³o siê ono 3 listopada i po¶wiêcone by³o g³ównie wypracowaniu stanowiska w sprawie projektu pakietu piêciu ustaw z obszaru nauki, przed³o¿onego przez ministerstwo. Projekt tego obszernego stanowiska przygotowali – staraj±c siê w maksymalnym stopniu wykorzystaæ opinie przes³ane przez rektorów naszych uczelni cz³onkowskich – przewodnicz±cy Komisji ds. Nauki i Innowacji, rektor W³odzimierz Kurnik oraz przewodnicz±cy Komisji ds. Organizacyjnych i Legislacyjnych, prof. Jerzy Wo¼nicki (prace nad projektem stanowiska odbywa³y siê jeszcze przed ustaleniem sk³adu komisji sta³ych KRASP). W przyjêtym przez Prezydium dokumencie zawarli¶my uwagi o charakterze ogólnym oraz uwagi szczegó³owe dotycz±ce kolejnych ustaw.
W opinii KRASP diagnoza stanu systemu badañ naukowych w Polsce, postawione przez ministerstwo cele reformy oraz kierunek proponowanych zmian systemowych, a zw³aszcza przekazanie czê¶ci dotychczasowych kompetencji ministra Narodowemu Centrum Nauki i Narodowemu Centrum Badañ i Rozwoju oraz zwiêkszenie puli ¶rodków na naukê przyznawanych w trybie konkursowym, s± zasadniczo s³uszne. Zwrócili¶my jednak uwagê na brak rz±dowej strategii rozwoju nauki w Polsce. W zwi±zku z tym nie jest oczywiste, czy zmiany, które zosta³y zaproponowane, stan± siê w³a¶ciwym sposobem rozwi±zywania problemów „systemu B+R” w Polsce.
Szczegó³owe regulacje zaproponowane przez ministerstwo zawieraj± zarówno zmiany uznane przez rektorów za korzystne, jak i propozycje ocenione krytycznie. Zawieraj± tak¿e zapisy niejasne i budz±ce w±tpliwo¶ci co do ich zwi±zku z postawionymi celami. Stwierdzenie to zilustrowali¶my przyk³adami.
Zwrócili¶my uwagê na to, ¿e zmiany w ustawach reguluj±cych funkcjonowanie systemu nauki nie rozwi±¿± niektórych istotnych problemów, zwi±zanych zw³aszcza z wykorzystaniem wyników badañ. Warunkiem skutecznego wdra¿ania osi±gniêæ nauki do praktyki, a tak¿e zwiêkszania udzia³u sektora prywatnego w finansowaniu prac badawczych jest bowiem tak¿e nowelizacja aktów prawnych reguluj±cych warunki funkcjonowania przedsiêbiorstw, takich jak prawo podatkowe, prawo o inwestycjach zagranicznych, prawo o fundacjach czy ustawa o partnerstwie publiczno−prywatnym.
W koñcowej czê¶ci naszego stanowiska wyrazili¶my dezaprobatê dla przyjêtego sposobu pracy nad tak powa¿nym pakietem ustawodawczym. Oczekiwali¶my bowiem, ¿e – wzorem wcze¶niejszych do¶wiadczeñ – rektorzy bêd± informowani przez ministerstwo o postêpach prac legislacyjnych i bêd± mieli okazjê przekazaæ swoje opinie na ich wcze¶niejszym etapie. Konferencja nasza, jako ustawowa reprezentacja uczelni akademickich, skupiaj±cych najwiêkszy potencja³ naukowy w naszym kraju, ponownie zadeklarowa³a gotowo¶æ udzia³u swoich przedstawicieli w tego typu pracach.