Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje





Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego

Nowa struktura

Zgodnie z nowym statutem MNiSW, który obowi±zuje od 1 stycznia, strukturê resortu tworzy 14 zamiast dotychczasowych 20 departamentów. Zmiany nie polegaj± jedynie na po³±czeniu niektórych departamentów czy likwidacji innych, ale na zupe³nie nowym podziale zadañ.

Jak wyja¶nia ministerstwo, zmiany w MNiSW s± wynikiem reformowania systemu nauki i szkolnictwa wy¿szego. Chodzi m.in. o po³±czenie struktur wspieraj±cych naukê i szkolnictwo wy¿sze oraz optymalizacjê procesu zarz±dzania ¶rodkami unijnymi i ¶rodkami bud¿etowymi w finansowaniu obu dziedzin. Odrêbno¶æ tych dziedzin zachowana zosta³a jedynie w niezbêdnych funkcjach.

Niektóre zmiany organizacyjne wydaj± siê oczywiste i nie wymagaj± komentarza, np. informacjê i promocjê postanowiono w³±czyæ do zadañ Gabinetu Ministra. Najwiêksze zmiany dotycz± grupy departamentów obs³uguj±cych szkolnictwo wy¿sze. Nie ma ju¿ zatem czterech odrêbnych departamentów obs³uguj±cych studentów, pracowników, inwestycje i sprawy organizacyjne. S± dwa: jeden zajmuj±cy siê sprawami finansowymi i drugi, który ma pieczê nad sprawami organizacyjnymi. I taka zmiana wydaje siê mieæ klarown± intencjê: finanse do jednej jednostki, a organizacja do drugiej. Wci±¿ bardzo rozbudowane pozostaj± departamenty zajmuj±ce siê problematyk± miêdzynarodow±. Mamy zatem z jednej strony Departament Obs³ugi Programów Miêdzynarodowych i Uznawalno¶ci Wykszta³cenia, a z drugiej Departament Spraw Europejskich i Wspó³pracy Miêdzynarodowej, choæ wydaje siê, ¿e zakres semantyczny nazwy tego drugiego zawiera w sobie to, na co wskazuje nazwa pierwszego. Na dodatek szereg zagadnieñ z zakresu wspó³pracy miêdzynarodowej podlega jeszcze kilku innym departamentom. Kontrola i nadzór znajd± siê w odrêbnym departamencie, ale myli siê ten, kto s±dzi, ¿e bêd± dotyczy³y i nauki, i szkolnictwa wy¿szego. Na ten poziom „³±czenie struktur” obu dziedzin nie dotar³o.

Mo¿na komentowaæ w ten sposób jeszcze inne zmiany organizacyjne. Ale s±dzê, ¿e wystarczy takie podsumowanie: z pewno¶ci± nowa struktura MNiSW odzwierciedla w jaki¶ sposób zmiany wprowadzane w obu obszarach, którymi zawiaduje ministerstwo. Nie jest jednak bardzo klarowna. Z drugiej jednak strony, stworzenie bardzo przejrzystej struktury, np. w postaci 5−6 departamentów, mog³oby spowodowaæ, ¿e powsta³yby jednostki ogromne, które wymaga³yby podzia³u na mnóstwo wydzia³ów. Teraz naukowców (zapewne ministerialnych urzêdników tak¿e) czeka okres przystosowania siê do nowych rozwi±zañ organizacyjnych. Na pytanie, czy nowy podzia³ poprawi funkcjonowanie resortu, bêdziemy mogli odpowiedzieæ za jaki¶ czas, obserwuj±c nie tylko sprawno¶æ przeprowadzania reformy nauki i szkolnictwa wy¿szego, ale przede wszystkim – rezultaty tych reform.

Piotr Kieraciñski
Lista i zadania nowych jednostek na stronie internetowej MNiSW (http://www.nauka.gov.pl).

Komisja Dyscyplinarna przy RGSW

Dyscyplina i etyka

Pierwsze w nowej, czteroletniej kadencji posiedzenie Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie G³ównej Szkolnictwa Wy¿szego odby³o siê 9 stycznia br. w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wy¿szego. Jest to komisja odwo³awcza drugiej instancji w sprawach dyscyplinarnych i liczy 30 cz³onków, w tym 5 studentów. Now± jej przewodnicz±c± zosta³a prof. Ewa Gruza, prawnik, kryminolog z Uniwersytetu Warszawskiego (wywiad z prof. Gruz± na str. 18).

Minister Barbara Kudrycka podziêkowa³a „za pracê na rzecz wzmacniania dyscypliny nauczycieli akademickich” komisji ubieg³ej kadencji, kieruj±c te podziêkowania – i daj±c temu wyraz poprzez nagrodê – na rêce jej poprzedniej przewodnicz±cej, prof. Zofii ¦widy. Minister Kudrycka przedstawi³a te¿ za³o¿enia zmian systemowych w kwestii naruszeñ norm etycznych i odpowiedzialno¶ci dyscyplinarnej, które realizuje resort w ramach reformy. Czê¶æ tych zmian znalaz³a siê ju¿ w pakiecie ustaw obejmuj±cych naukê, a czê¶æ pojawi siê wraz z pakietem ustaw dotycz±cych szkolnictwa wy¿szego, który ma byæ zaprezentowany w pierwszym kwartale tego roku. Najwa¿niejsze z nich to powo³anie komisji etyki przy PAN, zakaz ubiegania siê o ¶rodki z grantów oraz ¶rodki europejskie przez osoby ukarane za naruszenie norm etycznych oraz zakaz nepotyzmu wpisany ju¿ do ustaw o PAN i instytutach badawczych, a zapowiedziany w ustawie o szkolnictwie wy¿szym. Zwróci³a siê te¿ do komisji o aktywne w³±czenie siê w walkê z nieuczciwo¶ci±, tak¿e poprzez szersze dzia³ania profilaktyczne oraz poprosi³a o wypracowanie propozycji koniecznych systemowych rozwi±zañ dotycz±cych odpowiedzialno¶ci dyscyplinarnej i etyki naukowej.

Prof. ¦wida zwraca³a uwagê na konieczno¶æ zmiany niektórych przepisów, m.in. ograniczenia odwo³añ do S±du Apelacyjnego jako trzeciej instancji jedynie do kary wykluczenia z zawodu nauczyciela akademickiego oraz mówi³a o konieczno¶ci uwzglêdnienia specyfiki pracy w komisjach pierwszej instancji, gdzie czêsto orzekaj± nieprawnicy. Dzieli³a siê tak¿e do¶wiadczeniami z dzia³alno¶ci komisji poprzedniej kadencji. Problemem jest m.in. przedawnianie siê niektórych przewinieñ. Przepisy przewiduj± tu okres nie d³u¿szy ni¿ 5 lat od pope³nienia czynu albo, je¶li to jest przestêpstwo, nie d³u¿szy ni¿ ustawowa granica przedawnienia. W±tpliwo¶ci i problemy pojawiaj± siê tak¿e przy kwestiach jawno¶ci pracy komisji, przestrzegania procedur, sk³adów komisji orzekaj±cych, interpretacji poszczególnych przypadków, np. zwi±zanych z plagiatem. Nowi cz³onkowie zwracali uwagê na potrzebê stworzenia komentarza prawnego, który u³atwia³by pracê i by³ pomoc± w podejmowaniu decyzji.

Nowa przewodnicz±ca, prof. Gruza, zapowiedzia³a pe³n± otwarto¶æ na wspó³pracê w wypracowywaniu zasad wzmacniaj±cych dzia³ania etyczne, ale mówi³a równocze¶nie o konieczno¶ci przestrzegania zasady domniemania niewinno¶ci i prawa ochrony dóbr osobowych np. przy tworzeniu rejestru osób ukaranych dyscyplinarnie i konsekwencjach zwi±zanych z wystêpowaniem o granty oraz konieczno¶ci unifikacji i uproszczenia rozproszonych dotychczas przepisów dotycz±cych odpowiedzialno¶ci dyscyplinarnej. Komisja podjê³a pierwsze dzia³ania wyznaczaj±c sk³ady orzekaj±ce w sprawach, które wp³ynê³y do niej w drugiej po³owie ubieg³ego roku.

(as)

Konferencja Rektorów Polskich Uczelni Technicznych

Tradycja i wspó³czesno¶æ

Kolejne posiedzenie Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych odby³o siê w Krakowie w dniach 15−16 stycznia w Akademii Górniczo−Hutniczej i by³o równocze¶nie czê¶ci± obchodów 90−lecia uczelni. Pocz±tki jej powstania to rok 1913, kiedy na wniosek krakowskich profesorów, nawi±zuj±c do tradycji Akademii Górniczej za³o¿onej przez Stanis³awa Staszica w Kielcach, najwy¿szym postanowieniem cesarza Franciszka Józefa powo³ano Akademiê Górnicz± w Krakowie. Wybuch I wojny ¶wiatowej uniemo¿liwi³ jednak rozpoczêcie jej dzia³ania. Dopiero w roku 1918 uchwa³± Rady Ministrów RP ponownie zosta³a powo³ana Akademia Górnicza w Krakowie. Rok pó¼niej, w pa¼dzierniku 1919 roku, naczelnik Józef Pi³sudski dokona³ jej uroczystego otwarcia. Dzi¶ jest jedn± z najwiêkszych i najsilniejszych polskich uczelni technicznych, a 3850 jej pracowników kszta³ci na 30 kierunkach oraz 170 specjalno¶ciach 33,5 tys. studentów.

Tematy posiedzenia koncentrowa³y siê jednak na sprawach aktualnych. O potrzebie utworzenia wydzia³u nauk technicznych Polskiej Akademii Umiejêtno¶ci, maj±cej siedzibê w Krakowie, mówi³ prof. Ryszard Tadeusiewicz. – W Polsce mamy blisko 2 tys. naukowców zwi±zanych z naukami technicznymi i taki wydzia³ PAU jest potrzebny – argumentowa³. Starania te popar³ prof. W³adys³aw W³osiñski, przewodnicz±cy Wydzia³u Nauk Technicznych PAN oraz, w specjalnym stanowisku, KRPUT.

Sprawy zwi±zane z kwestiami podatkowymi, a szczególnie z kosztami uzyskania przychodu od praw autorskich, omawia³ prof. Tadeusz Wiêckowski, rektor PWr. Od 2007 r. zakres prac, jaki mo¿e byæ objêty wy¿sz± stawk± (50 proc.), ustala pracodawca. Uczelnie stosuj± ró¿ne rozwi±zania, co powoduje czasem kontrowersje i reakcje organów skarbowych. Postanowiono powo³aæ zespó³, który wypracuje wspólne stanowisko.

Na przyk³adach PP, PWr. i AGH rektorzy omawiali kwestie zwi±zane z grantami i inwestycjami w ramach funduszy europejskich. Pojawia siê tu ca³y szereg problemów i w±tpliwo¶ci. Najpowa¿niejszym z nich jest sprawa kosztów niekwalifikowanych, które uczelnia musia³aby zwracaæ bud¿etowi pañstwa. Szko³y wy¿sze, w¶ród zmieniaj±cych siê interpretacji, musz± podejmowaæ decyzje ju¿ teraz, tymczasem urzêdnicy, np. z urzêdów marsza³kowskich, bêd± je weryfikowaæ po zakoñczeniu inwestycji, czyli za 2−3 lata. Korzystne natomiast dla uczelni okaza³o siê os³abienie z³otówki i spadek cen us³ug budowlanych.

Kolejn± omawian± kwesti± by³y oceny okresowe pracowników. Tu do¶wiadczenia uczelni by³y ró¿ne. Sparametryzowan± i bardzo rozbudowan± ocenê przeprowadzaj± np. P£ i AGH, wyci±gaj±c przy tym daleko id±ce konsekwencje, np. w p³acach oraz pozbywaniu siê pracowników ocenianych jako ma³o przydatnych dla uczelni.

Dyskutowano tak¿e o konieczno¶ci uzyskania 6 uprawnieñ do doktoryzowania potrzebnych do pos³ugiwania siê po roku 2010 nazw± politechnika. Uczelnie, które dopiero staraj± siê o ten komplet uprawnieñ, postulowa³y, aby przed³u¿yæ termin do roku 2015. Pada³y te¿ g³osy, aby przy zmianie obecnej ustawy o szkolnictwie wy¿szym, ca³kowicie odej¶æ od tego wymogu. Problem dotyczy tak¿e innego typu uczelni i odpowiedni± uchwa³ê skierowano do KRASP.

Uczelnie techniczne postanowi³y kontynuowaæ wspólnie z Fundacj± „Perspektywy” rozpoczêt± przed rokiem i dobrze rozwijaj±c± siê akcjê „Dziewczyny na Politechniki”. W tym roku kulminacj± i dniem otwartym w uczelniach tylko dla kobiet bêdzie 2 kwietnia – okres podejmowania ostatecznych decyzji o wyborze uczelni.

(as)

Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny

Inny ZUT

Do niedawna skrót ZUT kojarzy³ siê z Zak³adem Uzgodnieñ Technicznych. Od 1 stycznia jednak rozpocz±³ dzia³alno¶æ inny ZUT – Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny powsta³ z po³±czenia szczeciñskich uczelni: istniej±cej od 1954 r. Akademii Rolniczej i politechniki powo³anej w 1946 r. Pomys³ na tworzenie uniwersytetu z po³±czenia mniejszych uczelni ma ju¿ w Polsce pewn± tradycjê. Tak¿e w Szczecinie mówiono kiedy¶ o w³±czeniu innych uczelni do Uniwersytetu Szczeciñskiego. Potem my¶lano o po³±czeniu AR z Pomorsk± Akademi± Medyczn±. Ostatecznie po³±czy³y siê uczelnie, które, jak siê wydaje, najbardziej do siebie pasuj±.

PSz. wnios³a w wianie 6 wydzia³ów, AR za¶ – 4. Obecnie strukturê ZUT tworzy 10 wydzia³ów: Wydzia³ Biotechnologii i Hodowli Zwierz±t, Wydzia³ Budownictwa i Architektury, Wydzia³ Ekonomiczny, Wydzia³ Elektryczny, Wydzia³ Informatyki, Wydzia³ In¿ynierii Mechanicznej i Mechatroniki, Wydzia³ Kszta³towania ¦rodowiska i Rolnictwa, Wydzia³ Nauk o ¯ywno¶ci i Rybactwa, Wydzia³ Techniki Morskiej, Wydzia³ Technologii i In¿ynierii Chemicznej. Jednostki pozawydzia³owe ZUT to m.in.: Instytut Fizyki, Studium Matematyki, Studium Kultury, Zak³ad Do¶wiadczalny w Lipniku i Ostoi oraz O¶rodek Szkoleniowo−Badawczy w Zakresie Energii Odnawialnej w Ostoi.

Jednostki uczelni maj± 15 uprawnieñ do nadawania stopnia naukowego doktora (w zakresie: agronomii, automatyki i robotyki, budownictwa, budowy i eksploatacji maszyn, ekonomii, elektrotechniki, informatyki, in¿ynierii materia³owej, in¿ynierii chemicznej, kszta³towania ¶rodowiska, ogrodnictwa, rybactwa, technologii chemicznej, technologii ¿ywno¶ci i ¿ywienia, zootechniki) oraz 9 uprawnieñ do nadawania stopnia doktora habilitowanego (w zakresie: elektrotechniki, informatyki, budowy i eksploatacji maszyn, in¿ynierii chemicznej, technologii chemicznej, rolnictwa, agronomii, rybactwa oraz technologii ¿ywno¶ci i ¿ywienia).

Kadrê akademick± ZUT stanowi± 1162 osoby, w tym 126 profesorów tytularnych, 154 doktorów habilitowanych, 705 doktorów oraz 177 innych nauczycieli akademickich. Ponadto uczelnia zatrudnia ponad 1100 innych pracowników.

Obecnie naukowcy z ZUT realizuj± 139 projektów badawczych finansowanych przez MNiSW i 8 projektów w ramach Programów Ramowych UE. Ponadto uczelnia realizuje 35 innych projektów finansowanych z funduszy europejskich.

Uniwersytet oferuje 32 kierunki kszta³cenia. Obecnie w ZUT zdobywa wiedzê 15 389 studentów, w tym 11 333 na studiach stacjonarnych i 4056 na niestacjonarnych.

Obiekty dydaktyczno−naukowe maj± ok. 300 tys. m2 powierzchni. Rozmieszczone s± w 5 du¿ych kampusach na terenie Szczecina. Uczelnia posiada te¿ gospodarstwa i o¶rodki do¶wiadczalne o powierzchni ponad 1,2 tys. ha. Pracownicy ZUT spoza Szczecina maj± do dyspozycji 2 hotele oferuj±ce 492 miejsca. Zamiejscowi studenci mog± korzystaæ z 7 akademików, w których znajduje siê prawie 3 tys. miejsc noclegowych.

Inauguracyjne posiedzenie Senatu Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego odby³o siê 16 stycznia. Wziê³o w nim udzia³ 100 senatorów, po 50 z ka¿dej z tworz±cych ZUT uczelni. Rektorem nowej uczelni zosta³ prof. W³odzimierz Kierno¿ycki, dotychczasowy rektor PSz., a jego g³ównym zastêpc±, prorektorem ZUT ds. organizacji i rozwoju uczelni – prof. Jan B. Dawidowski, dotychczasowy rektor AR.

(pik, SH)

Uczelnie w statystyce

Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu

23 pa¼dziernika ub.r. Sejm RP przyj±³ ustawê o zmianie nazwy Akademii Ekonomicznej w Poznaniu na Uniwersytet Ekonomiczny. Prezydent RP podpisa³ j± 28 listopada. Od 28 grudnia uczelnia nosi now± nazwê.

Powsta³a ponad 80 lat temu. 12 pa¼dziernika 1926 r. po raz pierwszy zainaugurowano rok akademicki w prywatnej Wy¿szej Szkole Handlowej w Poznaniu, która w 1938 uzyska³a status akademii. W 1950 uczelnia zosta³a upañstwowiona i przemianowana na Wy¿sz± Szko³ê Ekonomiczn±. W 1974 otrzyma³a nazwê Akademia Ekonomiczna oraz prawo nadawania stopnia doktora i doktora habilitowanego.

Obecnie strukturê uczelni tworzy 5 wydzia³ów: Ekonomii, Gospodarki Miêdzynarodowej, Informatyki i Gospodarki Elektronicznej, Towaroznawstwa oraz Zarz±dzania. Strukturê wydzia³ów tworzy 60 katedr. Ponadto w uczelni funkcjonuje 18 innych jednostek organizacyjnych, m.in.: Biblioteka G³ówna, Wydawnictwo, Studium Praktycznej Nauki Jêzyków Obcych oraz Studium Wychowania Fizycznego i Sportu, a tak¿e pozawydzia³owe centra badawcze. Uczelnia posiada 6 dydaktycznych o¶rodków zamiejscowych.

Wydzia³y UEP posiadaj± 6 uprawnieñ do nadawania stopnia doktora nauk ekonomicznych w zakresie ekonomii, towaroznawstwa oraz nauk o zarz±dzaniu oraz 5 uprawnieñ do nadawania stopnia doktora habilitowanego w tym samym zakresie.

UEP zatrudnia 116 profesorów, w tym 53 z tytu³ami naukowymi; 282 adiunktów, w¶ród nich 10 doktorów habilitowanych oraz 118 asystentów, w tym 14 z doktoratami. Tak¿e 2 kustoszy dyplomowanych zatrudnionych jest na etatach nauczycieli akademickich. W administracji i obs³udze pracuje nieca³e 500 osób. W 2008 r. w UEP realizowano 66 projektów badawczych finansowanych przez MNiSW, w tym 39 grantów, 19 projektów promotorskich i 8 SPUB−M; ponadto 437 projektów w ramach zadañ w³asnych i statutowych. Uczeni z UEP uczestniczyli w realizacji 9 projektów finansowanych w ramach Programów Ramowych UE. Na zlecenie podmiotów gospodarczych prowadzili 10 projektów.

Na 10 kierunkach i 51 specjalno¶ciach kszta³ci siê ponad 12 tys. osób, w tym blisko 7 tys. na studiach stacjonarnych i ponad 5 tys. na studiach niestacjonarnych. Ponadto 3,2 tys. osób uczêszcza na studia podyplomowe, a 615 na doktoranckie. W UEP kszta³ci siê 232 obcokrajowców.

Ksiêgozbiór Biblioteki G³ównej liczy ponad 400 tys. woluminów, z czego ok. 40 proc. znajduje siê w wolnym dostêpie.

Uczelnia dysponuje 5 budynkami dydaktycznymi, w tym przedwojennym gmachem g³ównym i charakterystycznym Collegium Altum. Posiada te¿ halê sportow± i 3 akademiki.

(pik)

Politechnika ¦wiêtokrzyska

Wielka modernizacja

W 2013 roku budynki Politechniki ¦wiêtokrzyskiej maj± wygl±daæ jak nowe. Powstanie te¿ aula na 600 osób, a 6 najwa¿niejszych laboratoriów otrzyma nowoczesne wyposa¿enie. Stanie siê tak dziêki ¶rodkom unijnym z Programu Operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej. 27 listopada 2008 uczelnia podpisa³a z Polsk± Agencj± Rozwoju Przedsiêbiorczo¶ci umowê na realizacjê projektu MODIN II. Projekt ten jest kontynuacj± zrealizowanego w latach 2004−06 projektu „MODIN – Modernizacja Infrastruktury Edukacyjnej Politechniki ¦wiêtokrzyskiej w Kielcach”, wspó³finansowanego przez UE ze ¶rodków na rozbudowê i modernizacjê infrastruktury s³u¿±cej wzmacnianiu konkurencyjno¶ci regionów. W ramach tamtego programu wykonano termomodernizacjê budynków dydaktycznych, remont 2 hal laboratoryjnych i sali do wychowania fizycznego. W 3 domach studenckich zainstalowano Internet.

Prof. Stanis³aw Adamczak, rektor P¦w., wyja¶nia, ¿e budynki uczelni zosta³y wzniesione w latach 70. ub. wieku w technologiach, które nie spe³niaj± wspó³czesnych wymogów. – Ta modernizacja da podstawê do zdynamizowania rozwoju dydaktycznego i naukowego uczelni – mówi.

Program MODIN II obejmuje budowê auli na 600 miejsc, dalsze prace przy modernizacji budynków dydaktycznych i hal laboratoryjnych oraz rozbudowê bazy aparaturowej laboratoriów. Autorem projektu auli jest arch. Mariusz Rodak z radomskiej Pracowni Projektowej Royal−Projekt. Projekt wykonawczy przygotowa³a firma DETAN z Kielc. Budynek, w którym znajdzie siê nowa aula, bêdzie mia³ 1640,67 m2 powierzchni u¿ytkowej i kubaturê 8234,67 m3. Bêdzie mo¿liwo¶æ podzia³u auli na 3 mniejsze audytoria. Projekt przewiduje podzia³ funkcjonalny sali za pomoc± przesuwanych i sk³adanych ¶cian o wymaganej izolacyjno¶ci akustycznej. Operacja roz³o¿enia (z³o¿enia) ¶cian trwa ok. 3–5 minut. Ka¿da z uzyskanych w ten sposób sal wyk³adowych mo¿e funkcjonowaæ oddzielnie. Ka¿da bêdzie mieæ oddzielne sterowanie o¶wietleniem, klimatyzacjê oraz automatyczn± obs³ugê projekcji podczas wyk³adu.

Po modernizacji hal 6 najwa¿niejszych laboratoriów P¦w. (Laboratorium Komputerowych Pomiarów Wielko¶ci Geometrycznych, Laboratorium Mechaniki Pêkania, Laboratorium Konstrukcji Betonowych i Diagnozowania Obiektów Technicznych, Laboratorium Elektrotechniki Pojazdowej, Laboratorium Pomiarów Jako¶ci Energii oraz Centrum Laserowych Technologii Metali) zostanie wyposa¿onych w najwy¿szej jako¶ci sprzêt naukowo−badawczy.

Przewiduje siê, ¿e wszystkie prace zostan± sfinalizowane do koñca 2013 roku. Ich koszt wyniesie 125 194 724 z³. Dofinansowanie projektu ze ¶rodków publicznych ma wynie¶æ 95 248 411 z³ (76,25 proc.). Pozosta³e 23,65 proc. kosztów inwestycji to wk³ad w³asny Politechniki ¦wiêtokrzyskiej. Rektor Adamczak ma nadziejê, ¿e czê¶æ tych ¶rodków uda siê uzyskaæ od ministerstwa nauki.

(pik)

Uniwersytet Rolniczy w Krakowie

Z³oto za rozsiewacz substratu

Podczas XI Targów Gospodarki Le¶nej, Przemys³u Drzewnego i Ochrony ¦rodowiska „EKO−LAS” w Tucholi z³otym medalem nagrodzono szkó³karski rozsiewacz substratu opracowany w Katedrze Mechanizacji Prac Le¶nych krakowskiego UR przez zespó³ w sk³adzie: prof. Józef Walczyk, dr in¿. Pawe³ Tylek oraz mgr in¿. £ukasz Mateusiak. Prace sfinansowa³a Dyrekcja Generalna Lasów Pañstwowych. Wkrótce urz±dzenie trafi do szkó³ek le¶nych w ca³ej Polsce.

Rozsiewacz sk³ada siê z trzech elementów: dozownika z podajnikiem pod³ogowym, glebogryzarki i wa³u strunowego. S± one sterowane niezale¿nie za pomoc± hydrauliki si³owej. Konstrukcja poszczególnych czê¶ci umo¿liwia ich niezale¿n± eksploatacjê. Rozsiewacz wspó³pracuje z typowym ci±gnikiem rolniczym.

W szkó³karstwie le¶nym coraz czê¶ciej stosuje siê mikoryzacjê sadzonek, zw³aszcza tych, które maj± byæ wysadzane w gleby zdegradowane, np. gleby porolne, nieu¿ytki poprzemys³owe, wyrobiska czy gleby le¶ne zdegradowane przez po¿arzyska wielkopowierzchniowe i infrastrukturê drogow±. Metodê szczepienia pod³o¿a dla sadzonek opracowa³ prof. Stefan Kowalski z Katedry Fitopatologii Le¶nej UR w Krakowie. Lasy Pañstwowe wdro¿y³y wytwarzanie biopreparatu na bazie aktywnego szczepu grzyba Hebeloma crustuliniforme, który umo¿liwia wykonanie sterowanej mikoryzacji sadzonek hodowanych na substratach torfowych. Obecnie w ok. 50 szkó³kach le¶nych w Polsce produkuje siê w ten sposób ok. 10 mln sadzonek rocznie. Produkcja sadzonek t± metod± bêdzie ros³a. Dotychczas szczepienie pod³o¿a biopreparatem grzybowym wykonywano rêcznie. Rozsiewacz opracowany w Krakowie ma zmechanizowaæ technologiê hodowli sadzonek zmikoryzowanych w szkó³kach gruntowych. Umo¿liwia bowiem wykonanie trzech zabiegów agrotechnicznych – precyzyjne dozowanie substratu zawieraj±cego szczepionkê mikoryzow±, mieszanie substratu z pod³o¿em do g³êboko¶ci ok. 15 cm, formowanie kwatery siewnej i wa³owanie gleby – podczas jednego przejazdu.

Pawe³ Tylek

Uniwersytet ¦l±ski w Katowicach

30 lat katowickiego WRiTV

Wydzia³ Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kie¶lowskiego powsta³ w 1978 roku. Jednym z jego pierwszych wyk³adowców by³ obecny patron. Dotychczas wydzia³ ukoñczy³o 1084 absolwentów. Dzi¶ na trzech kierunkach – re¿yseria, realizacja obrazu telewizyjno−filmowego i fotografia oraz organizacja produkcji filmowej i telewizyjnej – kszta³ci siê tam 518 osób, w tym 202 na studiach stacjonarnych i 316 na niestacjonarnych. Studia podejmowali tu studenci zagraniczni, m.in. z: Grecji, Wietnamu, USA, Kanady, Szwecji, Meksyku, Kolumbii, Syrii, Wenezueli, Niemiec, Wielkiej Brytanii i Japonii.

Wydzia³ posiada uprawnienia do nadawania stopnia doktora sztuki w dziedzinie sztuk filmowych.

Strukturê wydzia³u tworz± zak³ady: Zarz±dzania Mediami i Organizacji Produkcji Filmowej i Telewizyjnej, Re¿yserii Telewizyjno−Filmowej oraz Realizacji Obrazu Telewizyjno−Filmowego. Obecnie kadrê wydzia³u stanowi 8 profesorów tytularnych, 9 doktorów habilitowanych, 9 doktorów i 4 magistrów.

Katowicki WRiTV zatrudnia jako wyk³adowców wiele wybitnych postaci filmu, telewizji i fotografii. Re¿yseriê wyk³adaj± m.in. profesorowie Krzysztof Zanussi i Jerzy Stuhr, dr hab. Filip Bajon, doktorzy Magdalena Piekorz, Maciej Pieprzyca i Micha³ Rosa oraz mgr Marcin Wrona. Dzia³ filmu dokumentalnego prowadzi dr hab. Andrzej Fidyk. Kierownikiem Zak³adu Realizacji Obrazu Filmowego, Telewizyjnego i Fotografii jest prof. Bogdan Dziworski. W¶ród wyk³adowców s± m.in.: prof. Jerzy £ukaszewicz, dr hab. Andrzej Ramlau, prof. Stefan Czy¿ewski, dr Cezary £agiewski, mgr Adam Sikora, prof. U¦ Aleksander ¯akowicz, dr Ryszard Czernow. Zajêcia i warsztaty ze studentami prowadzili te¿: Wojciech Marczewski, Krzysztof Ptak, Pawe³ Edelman, Grzegorz Kêdzierski, Allan Starski, Stanis³aw Ró¿ewicz, Lech Majewski, S³awomir Idziak, Xymena Zaniewska i Micha³ Lorenc.

WRiTV ma w³asny budynek dydaktyczny o powierzchni 9210 m2, a tak¿e salê kinow± na 500 osób o powierzchni 3165 m2. Posiada nowoczesny sprzêt filmowy: kamery, sprzêt o¶wietleniowy, sto³y monta¿owe, pracowniê DVD i monta¿u, studio d¼wiêkowe oraz atelier. Wydzia³owa biblioteka gromadzi i udostêpnia specjalistyczne ksi±¿ki i pisma z zakresu kinematografii, fotografii i telewizji. Gromadzi te¿ archiwum filmowe.

Dr hab. Krystyna Doktorowicz, dziekan WRiTV informuje, ¿e obecnie u¿ytkowane obiekty, choæ przestronne, s± jednak wyeksploatowane i kosztowne w utrzymaniu. Wydzia³ planuje wybudowanie nowych pomieszczeñ dydaktycznych i nowoczesnej, mniejszej od obecnie u¿ytkowanej sali kinowej. Popieraj± ten projekt nie tylko w³adze uczelni, ale tak¿e w³adze Katowic, które zarezerwowa³y na ten cel miejsk± dzia³kê oraz 10 mln z³ w tegorocznym bud¿ecie. K. Doktorowicz mówi, ¿e brak nowoczesnych pomieszczeñ bardzo utrudnia rozwój zaplecza sprzêtowego wydzia³u.

Na WRiTV U¦ prowadzone s± badania z zakresu medioznawstwa, systemów medialnych, sztuk audiowizualnych oraz w zakresie sztuki: re¿yserii, fotografii, operatorstwa. Ostatnio realizowano 1 grant ministerialny, 3 projekty aparaturowe, 6 tematów w ramach badañ w³asnych i 3 – zadañ statutowych. Na wydziale istnieje komórka zajmuj±ca siê przygotowaniem projektów badawczych. Jednak, jak przyznaje dr hab. K. Doktorowicz, projekty z pogranicza nauki i sztuki z trudem znajduj± uznanie w Radzie Nauki.

Absolwenci wydzia³u aktywnie wspó³tworz± oblicze wspó³czesnego kina i telewizji. Ich filmy i prace studentów zdobywaj± uznanie na wielu krajowych i miêdzynarodowych festiwalach oraz konkursach filmowych i fotograficznych. W ostatnim roku uzyskali szereg nagród na 33. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.

(PK)

Parlament Studentów RP

Przewodnicz±cy z afrykanistyki

10 stycznia, podczas nadzwyczajnego zjazdu Parlamentu Studentów RP, który odby³ siê w Uniwersytecie Kardyna³a Stefana Wyszyñskiego w Warszawie, na przewodnicz±cego zosta³ wybrany Bart³omiej Banaszak, dotychczasowy przewodnicz±cy Komisji Spraw Zagranicznych PSRP. Nowy przewodnicz±cy jest studentem V roku afrykanistyki Uniwersytetu Warszawskiego, obecnie na urlopie dziekañskim. Za najwa¿niejsze zadanie Parlamentu Studentów uzna³ aktywizacjê ¶rodowiska studenckiego, które przejawia coraz mniejsze zainteresowanie dzia³alno¶ci± w organizacjach spo³ecznych, m.in. w ko³ach naukowych. Kolejnym zadaniem jest zmiana relacji miêdzy studentami a w³adzami uczelni i resortu. B. Banaszak chcia³by, by nie wynika³y one jedynie z wymogów formalnych narzucanych przez ustawy. Jego zdaniem parlament powinien zadbaæ o to, aby programy studiów zosta³y ukierunkowane na efekty kszta³cenia, a nie jego tre¶ci.

Ukonstytuowa³y siê te¿ pozosta³e w³adze PSRP. W sk³ad Rady Wykonawczej weszli: Marek Barañski (Krakowska Szko³a Wy¿sza), Damian Gêbarowski (PRz.), Tomasz Inforowicz (UWr.), Pawe³ Ko¶cielniak (UAM), Marcin W³odarczyk (AMW, Gdynia). Radê Studentów tworz±: Micha³ Horajski (UMK), Dominika Kita (Wy¿sza Szko³a Ekonomii i Prawa w Kielcach), Piotr Kulczycki (AT im. A. Zelwerowicza w Warszawie), Daniel Micewicz (PB), £ukasz Nawrocki (ZUT), Jacek Piotrowski (KUL), £ukasz Podsiad³o (PKosz.), Micha³ Po³etek (PP), Piotr Wysiecki (UG), Adam Ry¶ (UJ). W sk³ad Komisji Rewizyjnej weszli: Dariusz Suszyñski (UP, Lublin), Michalina Gurda (Kujawsko−Pomorska Szko³a Wy¿sza), Tomasz Pilawka (UP, Wroc³aw), Jacek K³opotowski (APS).

14 stycznia z B. Banaszakiem spotka³a siê prof. Barbara Kudrycka, minister nauki, która powiedzia³a m.in., ¿e jednym z jej pierwszych celów po objêciu kierownictwa w resorcie nauki i szkolnictwa wy¿szego by³a zmiana podej¶cia do studentów i ich reprezentacji, aby nie byli traktowani jako z³o konieczne.

Bart³omiej Banaszak zapewni³, ¿e przedstawiciele studentów chêtnie bêd± siê anga¿owaæ w prace nad reform± szkolnictwa wy¿szego, których za³o¿enia oceniaj± jako bardzo obiecuj±ce. Prof. Kudrycka zapowiedzia³a stworzenie specjalnego „Pakietu dla studenta”, wprowadzaj±cego istotne udogodnienia i ciekawe rozwi±zania, a dotycz±cego projektowanych zmian w systemie szkolnictwa wy¿szego.

(pik)

Kontrowersyjne wybory

Nadzwyczajny zjazd Parlamentu Studentów RP, który odby³ siê 10 stycznia, zakoñczy³ najd³u¿ej trwaj±c± kampaniê wyborcz± w historii PSRP.

Zjazd zwyczajny z 29−30 listopada 2008 obna¿y³ luki w Statucie PSRP, który nie reguluje sytuacji wymagaj±cej powtórzenia g³osowania w przypadku nieuzyskania wymaganej wiêkszo¶ci przez jednego z kandydatów. Dlatego Bart³omiej Banaszak (UW), wygrywaj±c z Leszkiem Cie¶l± (PWr.) jedynie zwyk³± wiêkszo¶ci± g³osów, nie uzyska³ wiêkszo¶ci bezwzglêdnej niezbêdnej do zwyciêstwa.

Styczniowy zjazd ukaza³ s³abo¶æ ¶rodowiska studenckiego. Po wyborze B. Banaszaka na przewodnicz±cego PSRP oraz zaakceptowaniu nieprzygotowanych merytorycznie kandydatów na cz³onków Rady Wykonawczej, dosz³o do zdarzeñ, które zapocz±tkowa³y szereg kontrowersji zwi±zanych ze zjazdem i wyborami.

W trakcie kolejnego g³osowania czê¶æ delegatów, nie mog±c siê pogodziæ z wybranym sk³adem w³adz statutowych PSRP, opu¶ci³a salê obrad, próbuj±c zerwaæ quorum i uniemo¿liwiæ kontynuowanie zjazdu. Trwa³y próby porozumienia siê osób popieraj±cych L. Cie¶lê oraz B. Banaszaka. Ostatecznie jednak strony nie dosz³y do porozumienia i czê¶æ popieraj±ca L. Cie¶lê definitywnie opu¶ci³a obrady i zda³a mandaty. Pozosta³e na sali osoby kontynuowa³y obrady podejmuj±c kolejne uchwa³y na podstawie „wizualnego quorum”, co w historii polskiej samorz±dno¶ci studenckiej jest sytuacj± precedensow±. W taki w³a¶nie sposób wybory cz³onków Rady Studentów oraz cz³onków Komisji Rewizyjnej uznano za wa¿ne, a w obu tych organach nie obsadzono wszystkich miejsc. Pozosta³e 2 wolne miejsca w Radzie Studentów oraz 1 w Komisji Rewizyjnej to ponoæ miejsca dla opozycji, które obsadzone bêd± w przysz³o¶ci.

Zaprezentowane przez ¶rodowisko studenckie dzia³anie w my¶l zasady „zwyciêzca bierze wszystko” doprowadzi³o do sytuacji, w której we w³adzach statutowych PSRP nie zasiadaj± reprezentanci tak du¿ych o¶rodków akademickich, jak £ód¼ czy ¦l±sk. Pozosta³y te¿ w±tpliwo¶ci dotycz±ce wa¿no¶ci g³osowañ oraz zjazdu w ogóle. Kontrowersje te zosta³y czê¶ciowo rozwiane przez spotkanie B. Banaszaka, jako nowego przewodnicz±cego, z prof. Barbar± Kudryck±, minister nauki i szkolnictwa wy¿szego oraz jego wej¶cie w sk³ad Prezydium Pañstwowej Komisji Akredytacyjnej.

Pomimo w±tpliwo¶ci, na internetowej stronie PSRP nie pojawi³o siê ¿adne prawne uzasadnienie wa¿no¶ci zjazdu. Natomiast po zje¼dzie pozosta³ roz³am w ¶rodowiskach studenckich. A przecie¿ w okresie reformy systemu szkolnictwa wy¿szego braæ studencka powinna jasno i jednym g³osem formu³owaæ swoje oczekiwania, niezale¿nie od podzia³ów istniej±cych w Parlamencie Studentów RP.

KSJ
W nastêpnym numerze „Forum Akademickiego” prawne aspekty sytuacji Parlamentu Studentów RP analizuje Marcin Cha³upka.

Uniwersytet Warszawski

Otwarcie o bujaniu w ob³okach

Od 65 do 70 proc. doros³ych Amerykanów stale siê dokszta³ca. Kszta³cenie ustawiczne staje siê coraz bardziej popularne tak¿e na Starym Kontynencie. Co roku liczba s³uchaczy studiów podyplomowych w UW wzrasta o kilkadziesi±t procent. Prawdziwy rekord zainteresowania tego typu studiami pad³ w 2007 roku. Na przesz³o 130 kursach rozpoczê³o je ponad 8,8 tys. s³uchaczy.

We wrze¶niu 2008 r. ruszy³ te¿ Uniwersytet Otwarty UW, który oferuje kursy dla osób doros³ych. Na zajêcia zapisa³o siê ponad 1000 osób. – O Uniwersytecie Otwartym dowiedzia³am siê przypadkiem, szukaj±c studiów podyplomowych – mówi dr Krystyna Klera, która w pierwszym trymestrze uczestniczy³a w kursach Tabu w sztuce, Perska obyczajowo¶æ i Teoria gier.

Od drugiego tygodnia grudnia trwa rejestracja na kolejny trymestr zajêæ. W ci±gu 2 dni zapisa³y siê na nie setki osób. Na zajêcia ponownie zg³osi³a siê te¿ dr Klera. – Lubiê kontakt z lud¼mi nauki, bo w przeciwieñstwie do tak zwanych trenerów maj± rozleg³± wiedzê, wykraczaj±c± daleko poza program konkretnych zajêæ – mówi.

W kursach UO UW mog± uczestniczyæ osoby, które ukoñczy³y 16 lat. Górnej granicy wiekowej nie ustalono. W jednej grupie spotykaj± siê osoby, które maj± przed sob± zawodowy start i te, które s± ju¿ na emeryturze. – Najstarszy uczestnik zajêæ w ubieg³ym semestrze mia³ 80 lat – mówi Katarzyna Lubryczyñska, koordynatorka projektu. – W mojej grupie s± zarówno osoby przed trzydziestk±, jak i 40−, 50−letnie. ¦wietnie siê dogadujemy i wspieramy – dzieli siê swoimi do¶wiadczeniami Ma³gorzata Owczarzak, m³oda psycholog, uczestniczka kursu po¶wiêconego s³ynnym powie¶ciom angielskim XIX i XX wieku.

Uniwersytet Otwarty oferuje w tym trymestrze 120 kursów, podzielonych na 6 bloków tematycznych: kultura i sztuka, jêzyki i narody, cz³owiek i spo³eczeñstwo, biznes, gospodarka i prawo, nauka i technika oraz cz³owiek i ¶rodowisko. Nowe propozycje to m.in.: Malownicza podró¿ wzd³u¿ Dunaju, Meksyk i meksykañsko¶æ, O bujaniu w ob³okach – krótki kurs meteorologii czy bardzo aktualne Inwestowanie w kraju i za granic± w czasach kryzysu. Niektóre zajêcia ze wzglêdu na ogromn± popularno¶æ uruchomiono ponownie. To m.in. Analiza finansowa i statystyczna w Excelu oraz æwiczenia i warsztaty w rozumieniu i pisaniu pism prawnych i urzêdowych, a tak¿e kurs, w którym uczestniczy³a pani Ma³gorzata. – W rozmowach poruszamy problemy wspó³czesnego ¶wiata, takie jak wzrost liczby rozwodów czy przestêpstw w¶ród nieletnich. Inspiracj± do dyskusji s± przeczytane fragmenty powie¶ci – wyja¶nia s³uchaczka UO. Pani psycholog kurs spodoba³ siê tak bardzo, ¿e w najbli¿szym trymestrze bêdzie uczestniczy³a w jego drugiej czê¶ci.

Ka¿dy s³uchacz mo¿e siê zapisaæ na dowoln± liczbê kursów. Cena uczestnictwa w zajêciach to ok. 180 z³. Chêtni mog± na zakoñczenie przyst±piæ do egzaminu. Je¶li przebiegnie on pomy¶lnie, dostan± nie tylko ¶wiadectwo ukoñczenia zajêæ, ale i certyfikat po¶wiadczaj±cy zdobycie konkretnych kwalifikacji.

Anna Korzekwa

Nagrody Naukowe za rok 2008

Wydzia³ V Nauk Rolniczych, Le¶nych i Weterynaryjnych: Nagrodê im. Micha³a Oczapowskiego za ksi±¿kê Ochrona zdrowia ¶wiñ otrzyma³ prof. Zygmunt Pejsak (Pañstwowy Instytut weterynaryjny w Pu³awach).

Dyplomy i nagrody pieniê¿ne za prace badawcze: dr hab. Dariusz J. Gwiazdowicz (Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu) za pracê habilitacyjn± Ascid mites (Acari, Mesostigmata) from selected forest ecosystems and microhabitats in Poland; dr hab. Wies³aw Olek (Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu) za pracê habilitacyjn± Modelowanie zagadnieñ odwrotnych procesu dyfuzji wody zwi±zanej w drewnie; zespó³ z Instytutu Rozrodu Zwierz±t i Badañ ¯ywnosci PAN w Olsztynie w sk³adzie: prof. Dariusz J. Skar¿yñski, dr n. wet. Izabela Woc³awek−Potocka, dr Anna J. Korzekwa, dr n. wet. Mamadou M. Bah za pracê Udzia³ czynników immunologicznych i nieod¿ywczych sk³adników paszy (fitoestrogenów) w regulacji funkcji cia³ka ¿ó³tego krowy; zespó³ z Instytut Fizjologii i ¯ywienia Zwierz±t im. J. Kielanowskiego PAN w Jab³onnej w sk³adzie: prof. Marian Czauderna, prof. Jan Kowalczyk, dr Katarzyna Marta Nied¼wiedzka, mgr Katarzyna Korniluk za pracê Wp³yw zmiany profilu kwasów t³uszczowych w diecie oraz dodatku selenu i witaminy E na kszta³towanie pro−zdrowotnych w³a¶ciwo¶ci produktów zwierzêcych.

Dyplomy za prace badawcze: zespó³ z Uniwersytet Przyrodniczego w Poznaniu w sk³adzie: prof. Marek ¦witoñski, mgr Monika Stachowiak, dr hab. Maciej Szyd³owski, dr Agata Chmurzyñska, dr Izabela Szczerbel, dr Mariusz Maækowski za pracê Genomika cechy ot³uszczenia tuszy u trzody chlewnej; zespó³ z Instytutu Genetyki Ro¶lin PAN w Poznaniu w sk³adzie: prof. Zbigniew Zwierzykowski, dr Arkadiusz Kosmala, mgr El¿bieta Zwierzykowska, dr hab. Marcin Rapacz, dr Dagmara G±sior, dr Mike Humphreys za pracê Poznanie funkcjonalnych efektów introgresji genów z kostrzew do ¿ycic oraz struktury genomu wytworzonych mieszañców; zespó³ ze Szko³y G³ównej Gospdoarstwa Wiejskiego w Warszawie w sk³adzie: prof. Tomasz Motyl, dr Ma³gorzata Gajewska, dr Joanna Zarzyñska, prof. Barbara Gajkowska, dr Monika Lamparska−Przybysz, dr Magdalena Górka, dr Agnieszka Jezierska, mgr Agnieszka Sobolewska za pracê Molekularne mechanizmy apoptozy i autofagii w komórkach nab³onka gruczo³u sutkowego i raka sutka; zespó³ z Instytutu Rozrodu Zwierz±t i Badañ ¯ywno¶ci PAN w Olsztynie w sk³adzie: doc. dr hab. Henryk Zieliñski, mgr Anna Michalska, prof. Halina Koz³owska, doc. dr hab. Mariusz Pisku³a za pracê Przeciwutleniaj±ce w³a¶ciwo¶ci surowców ro¶linnych oraz produktów ich tradycyjnego przetwarzania.

Wydzia³ VI Nauk Medycznych: Medal im. Jêdrzeja ¦niadeckiego: prof. Tadeusz Mazurczak z Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie za wybitne osi±gniêcia w dziedzinie genetyki klinicznej, pediatrii, diagnostyki pre− i postnatalnej chorób i zespo³ów uwarunkowanych genetycznie.

Nagroda im. Jêdrzeja ¦niadeckiego: prof. Andrzej Pilc z Instytutu Farmakologii PAN w Krakowie za cykl prac Receptory m/Glu oraz GABA− b dla aminokwasów, jako punkt uchwytu dzia³ania potencjalnych leków przeciwlêkowych i przeciwdepresyjnych.

Zespo³owa Nagroda Wydzia³owa: dr Jaros³aw Jó¼wiak (Zak³ad Histologii i Embriologii Warszawski Uniwersytet Medyczny), prof. Sergiusz Jó¼wiak (Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka”) i dr Pawe³ W³odarski (Zak³ad Histologii i Embriologii WUM) za pracê nad Mo¿liwymi mechanizmami rozwoju chorób w stwardnieniu guzowatym.

Indywidualna Nagroda Wydzia³owa: prof. Rafa³ Suwiñski (Centrum Onkologii – Instytut im. M. Sk³odowskiej–Curie – Oddzia³ w Gliwicach) za cykl prac dotycz±cy „niekonwencjonalnych schematów frakcjonowania dawki promieniowania w radioterapii przed− i pooperacyjnej”.

Laur Medyczny im. Dr Wac³awa Mayzla: Piotr Filipczak, student Wydzia³u Biotechnologii i Ochrony ¦rodowiska Uniwersytetu ¦l±skiego w Katowicach za udzia³ w badaniach nad lokalizacj± bia³ka HspA2 w j±derkach i centrozomie komórek nowotworowych w Centrum Onkologii w Gliwicach. Aleksandra Borczyñska, studentka Wydzia³u Biologii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, pracuj±ca w Instytucie Genetyki Cz³owieka PAN w Poznaniu, za udzia³ w badaniach nad rol± czynników regulacyjnych kr±¿enie krwi (PIGF) w ci±¿ach skomplikowanych, podwy¿szon± ekspresjê genu c−kit w ró¿nych patologiach zwi±zanych z niep³odno¶ci± mê¿czyzn i perspektywach zastosowania komórek macierzystych w leczeniu zawa³ów serca. Joanna Micha³owska, studentka Wydzia³u Lekarskiego Akademii Medycznej we Wroc³awiu, pracuj±ca w Klinice Pediatrii, za badania nad ocen± rozwoju fizycznego dzieci z m³odzieñczym idiopatycznym zapaleniem stawów (MIZS).

Wydzia³ VII Nauk o Ziemi i Nauk Górniczych: Nagroda im. Stanis³awa Staszica: dr hab. in¿. Marek Rogo¿, emerytowany profesor, pracownik G³ównego Instytutu Górnictwa w Katowicach za podrêcznik monograficzny Dynamika wód podziemnych.

Nagroda im. Eugeniusza Romera: dr Jacek Wolski, adiunkt w Zak³adzie Geoekologii i Klimatologii Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania im. Stanis³awa Leszczyckiego PAN za pracê Przekszta³cenia krajobrazu wiejskiego Bieszczadów Wysokich w ci±gu ostatnich 150 lat.

(mit)

Oddzia³ PAN w Krakowie

Oddzia³ PAN w Krakowie zosta³ utworzony w 1957 r. Obecnie zrzesza 54 cz³onków Akademii. Dzia³alno¶æ oddzia³u prowadzona jest w komisjach. Powo³ano w sumie 46 komisji i dora¼nych zespo³ów naukowych. Z czasem czê¶æ zosta³a rozwi±zana, a 3 przesz³y do Polskiej Akademii Umiejêtno¶ci po jej reaktywowaniu. Obecnie w strukturze krakowskiego oddzia³u PAN dzia³aj± 32 komisje naukowe i 1 zespó³ problemowy. W ich pracach uczestniczy ponad 1,2 tys. uczonych. Komisje organizuj± posiedzenia naukowe i konferencje. W obszarze dzia³ania oddzia³u jest 11 instytutów naukowych i 13 zak³adów PAN. Biblioteka oraz archiwum s± instytucjami prowadzonymi wspólnie z PAU. W placówkach tych pracuje ponad 2 tys. osób, w tym ok. 200 profesorów tytularnych.

Obecnie oddzia³ publikuje ok. 20 wydawnictw ci±g³ych i kilka seryjnych, m.in.: „Acta Archaeologica Carpathica”, „Archivum Iuridicum Cracoviense”, „Folia Orientalia”, „Acta Biologica Cracoviensia” i „Studia Geomorphologica Carpatho−Balcanica”. Du¿± popularno¶ci± ciesz± siê kwartalnik „Studia Historyczne” i dwumiesiêcznik „Ruch Literacki”. Od 1966 wydawana jest seria „Nauka dla Wszystkich”, w której publikowane s± krótkie prace ze wszystkich dziedzin wiedzy autorstwa najwybitniejszych polskich uczonych. Inny przejaw aktywno¶ci popularyzatorskiej oddzia³u Pan w Krakowie to spotkania z cyklu Wszechnica PAN.

Pierwsz± siedzib± oddzia³u by³ budynek Polskiej Akademii Umiejêtno¶ci przy ulicy S³awkowskiej 17. Od 1993 r. jest ni± XV−wieczna „Kamienica Kreczykowska” przy ul. ¶w. Jana 28. Krakowski oddzia³ PAN dysponuje o¶rodkiem konferencyjnym w Mogilanach mieszcz±cym siê w zabytkowym pa³acyku otoczonym renesansowym ogrodem oraz Domem Pracy Twórczej „Pod Szczytami” w Zakopanem.

Pracami oddzia³u kierowali m.in. profesorowie: W³adys³aw Szafer (botanik), Marian Miêsowicz (fizyk), Aleksander Krupkowski (metalurg), Zenon Klemensiewicz (polonista). Obecnie funkcjê prezesa oddzia³u PAN w Krakowie pe³ni prof. Jerzy Haber.

Prezydium oddzia³u jest reprezentowane na posiedzeniach Kolegium Rektorów Szkó³ Wy¿szych Krakowa i Spo³ecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa, w obradach Regionalnego Komitetu Steruj±cego przy Urzêdzie Marsza³kowskim ds. Strategii Rozwoju Województwa Ma³opolskiego oraz w pracach Interdyscyplinarnej Komisji Rozwoju Miasta Krakowa, ³±cz±cej cz³onków PAU i oddzia³u krakowskiego PAN. Oddzia³ patronuje konferencjom naukowym organizowanym w Krakowie, np. Miêdzynarodowemu Sympozjum Polskiej Sieci Komórkowej i Molekularnej UNESCO/PAN czy Miêdzynarodowej Konferencji Embriologii Ro¶lin.

Jesieni± 2008 odby³a siê sesja z okazji 50−lecia oddzia³u PAN w Krakowie, podczas której przypomniano jego historiê i osi±gniêcia.

PK

Nagrody naukowe 2008

Wydzia³ IV Nauk Technicznych: W zakresie mechaniki nagrodê otrzyma³ dr hab. in¿. Jacek Leszczyñski (Politechnika Czêstochowska) za monografiê Dyskretny model dynamiki zderzeñ ziaren w przep³ywach materia³ów granulowanych.

W dziedzinie elektrotechniki nagrodzono dr. hab. in¿. Waldemara Rebizanta (Politechnika Wroc³awska) za zestaw prac Zastosowanie metod sztucznej inteligencji i technik adaptacyjnych do poprawy dzia³ania zabezpieczeñ elektroenergetycznych, w tym za monografiê Metody inteligentne w automatyce zabezpieczeniowej.

W zakresie elektroniki nagrodzono dr. hab. in¿. Olega Maslennikowa (Politechnika Koszaliñska) za 31 artyku³ów opublikowanych w presti¿owych czasopismach naukowych oraz monografiê habilitacyjn± Podstawy zautomatyzowanego projektowania reprogramowalnych równoleg³ych jednostek przetwarzaj±cych dla jednouk³adowych systemów czasu rzeczywistego (Koszalin 2004).

Dr in¿. Juliusz Orlikowski (Politechnika Gdañska) zosta³ nagrodzony w dziedzinie in¿ynierii materia³owej za cykl 12 tematycznych publikacji oraz 9 wyst±pieñ konferencyjnych Wp³yw mechanicznych naprê¿eñ statycznych i dynamicznych na trwa³o¶æ i w³asno¶ci antykorozyjne warstw pasywnych.

Dr hab. in¿. Ma³gorzatê Sternê (Politechnika Poznañska) nagrodzono w dziedzinie informatyki za rozprawê habilitacyjn± Late work scheduling in shop systems.

Nagrodê w zakresie budownictwa przyznano dr. hab. in¿. Robertowi Jankowskiemu (Politechnika Gdañska) za monografiê Non linear analysis of pounding−involved response of equal height buildings under earthquake (wyd. PG, 2007).

Nagrodê w dziedzinie metrologii otrzyma³ dr hab. in¿. Adam Polak (Politechnika Wroc³awska) za pracê habilitacyjn± Pomiary po¶rednie wykorzystuj±ce techniki modelowania matematycznego w badaniach uk³adu oddechowego (Wroc³aw 2007).

(mit)

Uniwersytet Warszawski

Badania w Ptolemais

Od 15 grudnia 2008 do 15 stycznia 2009 w Gabinecie Numizmatów Zamku Królewskiego w Warszawie prezentowana by³a wystawa Skarb z Ptolemais, zorganizowana przy udziale Instytutu Archeologii UW. Zbiór numizmatów, licz±cy 568 egzemplarzy, stanowi jedno z najciekawszych odkryæ w dziejach badañ nad antyczn± Cyrenajk± (Libia). Równocze¶nie eksponowano fotografie latawcowe z Ptolemais, przeniesione pó¼niej do IA UW.

12 grudnia odby³a siê konferencja naukowa Polskie badania archeologiczne w Ptolemais. Misjê archeologiczn± w Libii wymy¶li³ i zorganizowa³ nie¿yj±cy ju¿ prof. Tomasz Mikocki. Wykopaliska w Ptolemais (dzi¶ Tolmeita) rozpoczêto w 2001 r. Ich rezultaty okaza³y siê niezwykle owocne. Oprócz zaprezentowanych na wystawie monet, za najwiêksze osi±gniêcia archeolodzy uwa¿aj± odtworzenie topografii miasta i odnalezienie tzw. Willi z widokiem ze wspania³ymi mozaikami na posadzkach.

Bezpo¶rednio do ekspozycji odnosi³y siê wyst±pienia dr. Marka Ko³yszki (IA UMK) i mgr. Piotra Jaworskiego (IA UW), którzy zaprezentowali znaczenie numizmatów odnalezionych w Libii oraz prace konserwatorskie, jakim poddano kolekcjê. Mgr Miron Bogacki (IA UW) mówi³ o warto¶ci poznawczej zdjêæ lotniczych, wykorzystywanych w badaniach topograficznych i ich znaczeniu w analizie pomiarów geodezyjnych i geofizycznych.

Mgr George Yacoub przypomnia³ zabiegi u w³adz libijskich, zmierzaj±ce do uzyskania koncesji na prowadzenie wykopalisk w Ptolemais. Dr Jerzy ¯elazowski, kierownik utworzonej w 2005 r. Pracowni Badañ Archeologicznych w Libii – Ptolemais, stwierdzi³, ¿e wykorzystanie nowoczesnych technik geodezyjnych, geofizycznych oraz grafiki komputerowej, wprowadza zupe³nie now± jako¶æ w dziedzinie badañ nad urbanistyk± antyczn±. Dr hab. Krzysztof Misiewicz opowiedzia³, jak przy pomocy badañ geofizycznych (pomiary geoelektryczne i magnetyczne) uda³o siê zweryfikowaæ hipotezy dotycz±ce rozplanowania miasta. Mgr Wies³aw Ma³kowski (IA UW) omówi³ perspektywy badañ nad rzymskimi urz±dzeniami wodoci±gowymi oraz kanalizacj± miejsk±, zwracaj±c uwagê na ponad 20−kilometrowy akwedukt.

Zaprezentowano te¿ szczegó³owo znaczenie oraz sposób konserwacji niektórych zabytków odkrytych w Ptolemais. Fajar Abdukarim Omran Tahir (dyrektor Muzeum w Tolmeita, Libia) mówi³ o antycznym sarkofagu pogañskim, którego dekoracja zosta³a u schy³ku staro¿ytno¶ci dostosowana do potrzeb chrze¶cijan. O mozaikowych posadzkach Domu Leukaktiosa, na podstawie których podjêto próbê identyfikacji funkcji poszczególnych pomieszczeñ, mówi³ dr Marek T. Olszewski (IA UW). Dr Krzysztof Chmielewski (ASP Warszawa) przedstawi³ problematykê zabezpieczania mozaik posadzkowych oraz malowide³ ¶ciennych i ich transferu do muzeum.

Piotr Sypczuk

Akademickie Mistrzostwa Europy 2008

Dominacja Polaków

Polska wygra³a, przed Niemcami i Rosj±, klasyfikacjê generaln± Akademickich Mistrzostw Europy w 2008 r. Prawie we wszystkich rozegranych zawodach polscy sportowcy stawali na podium.

W grach zespo³owych dru¿yny ¿eñskie spisa³y siê lepiej ni¿ mêskie. Koszykarki, szczypiornistki, pi³karki no¿ne i siatkarki gra³y fina³owe spotkania. Niekwestionowany sukces odnios³y pi³karki rêczne z lubelskiej Wy¿szej Szko³y Spo³eczno−Przyrodniczej im. Wincentego Pola. Wygra³y 5 spotkañ, strzeli³y 183 bramki, a straci³y tylko 96.

W Serbii walczy³y dwa zespo³y koszykarek. O ile faworytki – dru¿yna AZS PWSZ Gorzów Wlkp., mistrzynie dwóch ostatnich rozgrywek i dwukrotne wicemistrzynie – tym razem wygra³y tylko jeden mecz i zajê³y ostatnie miejsce, o tyle do fina³u dosta³y siê koszykarki UAM z Poznania i po przegranej z Rosjankami zdoby³y wicemistrzostwo Europy.

Br±zowe medale zdoby³y pi³karki no¿ne z AWF Wroc³aw i siatkarki z bydgoskiej Wy¿szej Szko³y Gospodarki. Te dwa zespo³y, po dramatycznych przegranych w pó³fina³owych meczach, wygra³y swoje spotkania w walce o trzecie miejsce. Tego scenariusza nie powtórzyli siatkarze UWM z Olsztyna, którzy przegrali mecz o br±zowy medal. Pi±te miejsce zajêli siatkarze z U£.

Najwy¿ej w wystêpach dru¿yn mêskich uplasowali siê futsalowcy z Wy¿szej Szko³y Edukacji Zdrowotnej z £odzi – z³oci medali¶ci XXV Mistrzostw Polski Szkó³ Wy¿szych w Pi³ce No¿nej i Mistrzostw Polski Typów Uczelni w Futsalu (na fot.).

Na torze regatowym w Zagrzebiu rewelacyjnie spisali siê polscy wio¶larze. Zdobyli 7 z³otych, 5 srebrnych i 2 br±zowe medale. Polacy byli na podium w 10 – z 19 rozgrywanych – biegach fina³owych. 2 z³ote i 1 srebrny medal zdoby³ Arnold Sobczak, student WSG Bydgoszcz, który zosta³ multimedalist± regat.

Z 8 medalami zakoñczyli start we W³oszech tenisi¶ci sto³owi, którzy znale¼li siê w klasyfikacji koñcowej na drugim miejscu, za Rosjanami. Polskê reprezentowali studenci czêstochowskiej Akademii im. Jana D³ugosza, wroc³awskiej AWF i UZ.

W 2008 r. Polska by³a dwukrotnie gospodarzem zawodów. Prócz turnieju futsalu rozegranego we Wroc³awiu, równie¿ AZS Kraków zorganizowa³ zawody w badmintonie. Na tych zawodach reprezentacja Polski wygra³a wszystkie klasyfikacje i zdoby³a 10 medali: 6 z³otych oraz po 2 srebrne i br±zowe, przede wszystkim za spraw± ¶wietnej gry Przemys³awa Wacha i Kamili Augustyn, reprezentuj±cych ³ódzk± Akademiê Humanistyczno−Ekonomiczn±.

W 2009 r. Polska bêdzie gospodarzem AME w tenisie – Poznañ (19−26 lipca), siatkówce pla¿owej – Gdynia (20−23 lipca), pi³ce no¿nej – Wroc³aw (27 lipca – 2 sierpnia) i wio¶larstwie – Kruszwica (2−5 wrze¶nia). W 2009 roku system rozgrywek zostanie rozszerzony o mistrzostwa w golfie, bryd¿u, ¿eglarstwie i wróci – karate.

Halina Hanusz

Uniwersytet Jagielloñski

130 lat ze ¶piewem na ustach

28 listopada 1878 na Wieczorku Mickiewiczowskim w Uniwersytecie Jagielloñskim odby³ siê pierwszy koncert Towarzystwa ¦piewaczego UJ. Jego za³o¿ycielem i dyrygentem by³ Wiktor Barabasz. Krakowski Chór Akademicki UJ, bo tak siê dzi¶ nazywa, jest najstarszym mêskim chórem studenckim w Polsce. W swej 130−letniej historii zespó³ by³ dwukrotnie rozwi±zywany: w latach 1939−45 przerwa³ dzia³alno¶æ z powodu wojny, a w latach 1949−57 – z powodu represji komunistycznych. Od 2006 istnieje Chór Akademicki UJ, w którym ¶piewaj± tak¿e dziewczêta. Dzi¶ w KChA UJ ¶piewa 25 mê¿czyzn, a w ChA UJ dodatkowo – 30 kobiet, w wiêkszo¶ci studentów i absolwentów UJ.

Dyrygentem zespo³u jest dr W³odzimierz Siedlik, adiunkt w Instytucie Liturgicznym PAT w Krakowie oraz dyrektor i kierownik artystyczny Chóru Polskiego Radia w Krakowie, a tak¿e „Psalmodii” – chóru PAT. W ci±gu 130 lat dzia³alno¶ci z chórem wspó³pracowa³o 42 dyrygentów mê¿czyzn i tylko jedna dyrygentka – Anna Liszka−Dworska. Od 20 lat dzia³alno¶ci± chóru kieruje Wies³aw Kudzia, który jest inicjatorem wielu przedsiêwziêæ artystycznych oraz wszystkich nagrañ p³ytowych.

KChA UJ wyda³ 6 p³yt CD, z których za najwa¿niejsz± uwa¿a Oremus pro Pontifice nostro Johanne Paulo II, dedykowan± i wrêczon± Janowi Paw³owi II w 20. rocznicê pontyfikatu. Oba chóry UJ nagra³y wspólnie materia³ na 2 kolejne p³yty.

W repertuarze chóru s± pie¶ni ¶wieckie i religijne od renesansu po wspó³czesno¶æ (M. Gomó³ka, G.P. da Palestrina, D. Bortniañski, F. Schubert, J. Brahms, W. Lachmann, A. Koszewski, J. ¦wider, H.M. Górecki, W. Siedlik). KChA UJ 55 razy wyje¿d¿a³ na koncerty zagraniczne, bior±c udzia³ w presti¿owych konkursach chóralnych, m.in. w: Budapeszcie, 1937 (Wêgry), Vittoria, 1983 (Hiszpania), Arezzo, 1989 i Peskara, 1997 (W³ochy). Chór dziewiêciokrotnie ¶piewa³ dla Ojca ¦wiêtego Jana Paw³a II w Watykanie, Castel Gandolfo i w Krakowie.

Od 1995 r. KChA UJ jest cz³onkiem Europejskiej Federacji Chórów EUROPA CANTAT z siedzib± w Bonn (Niemcy). W ramach wspó³pracy z Europejsk± Akademi± Chóraln± z Maniz (Niemcy) uczestniczy³ w jej projektach muzycznych: 1998 r. – VIII Symfonia Gustava Mahlera w Niemczech, Francji i Austrii, a w 1999 r. – Requiem dla m³odego poety B.A. Zimmermanna, wystawione we Fryburgu i w Carnegie Hall w Nowym Jorku.

29 listopada 2008 w Bazylice Naj¶wiêtszej Marii Panny w Krakowie odby³ siê jubileuszowy koncert, w którym oprócz KChA UJ wyst±pi³y chóry akademickie: „Educatus” – chór mieszany Uniwersytetu Pedagogicznego, „Psalmodia” – chór Papieskiej Akademii Teologicznej, „Cantata” – chór Politechniki Krakowskiej, Chór Mieszany Uniwersytetu Rolniczego i Chór Akademicki UJ (mieszany).

Chór potrzebuje siê wci±¿ odnawiaæ. Odchodz± ¶piewacy koñcz±cy studia i na ich miejsce powinni przyj¶æ nastêpni. Niestety, nabór nowych ¶piewaków mê¿czyzn nie jest ³atwy. – Za granic± dzia³alno¶æ w podobnych zespo³ach premiowana jest punktami ECTS. W naszym kraju – nie – t³umaczy Wies³aw Kudzia, mened¿er zespo³u.

(rat)
Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje