Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje





TRZY MA£PY I MIA¯D¯ENIE J¡DER

Henryk Hollender

Obejrzyjmy czwarty tom cennego wydawnictwa „Atlas przestêpczo¶ci w Polsce” (red. A. Siemaszko, Oficyna Naukowa, Warszawa 2009). Ok³adkê zdobi wyrazista ilustracja, przedstawiaj±ca sceny tortur i egzekucji. Widzimy tu m.in. wieszanie, o¶lepianie, mia¿d¿enie j±der, rozcinanie klatki piersiowej, ¶cinanie, odr±bywanie z³odziejskiej rêki... Jest to drzeworyt zaczerpniêty z pracy Ulricha Tenglera „Laienspiegel” (Moguncja 1508), dziêki uprzejmo¶ci administratora strony... (tu adres serwisu krajoznawczego oToruniu.net).

Co ma konkretnie ta ilustracja do zjawisk opisywanych w „Atlasie”, nie wiadomo. Jak siê zdaje, da³y tu o sobie znaæ odleg³e skojarzenia redaktora lub grafika, którzy – mniemaj±c, ¿e przestêpczo¶æ to przestêpcy, przestêpcy to kara, a kara to egzekucja – nie odmówili sobie przyjemno¶ci reprodukcji przezabawnej ilustracji, znalezionej w Internecie. Decyzja godna ubolewania w sensie estetycznym, merytorycznym i moralnym, z³a wizytówka wydawcy i instytucji sprawczej – Instytutu Wymiaru Sprawiedliwo¶ci.

Ale to dopiero pocz±tek. Ilustracjê (powtórzmy: rok 1508) uzupe³nia w miejscu, z którego j± pobrano, prymitywny tekst po¶wiêcony domniemanemu miejscu ka¼ni – wzgórzu Wiesio³ki. Przytoczone przyk³ady ka¼ni dokonywanych na tym wzgórzu pochodz± z lat 1574−1859. Administrator nie podzieli³ siê z czytelnikami swoj± wiedz± o pochodzeniu reprodukcji, a redaktora „Atlasu” obdarowa³ czym¶, co do niego nie nale¿a³o. Musimy zrozumieæ, ¿e w wypadku cyfrowej reprodukcji druku ¼ród³em nie jest sam druk, który mo¿na przywo³aæ, podaj±c jego dane bibliograficzne, te bowiem dotycz± wydania, podczas gdy przedmiotem w³asno¶ci jest konkretny egzemplarz lub konkretny wizerunek.

Toruñski serwis nie powo³uje siê natomiast na ¿adn± bibliotekê, która u¿yczy³aby zgody na reprodukcjê, a cyfrowe wtórniki drzeworytu s± do wyszukania w wielu miejscach za pomoc± kilku klikniêæ. Toruñski webmaster te¿ zatem znalaz³ co¶ w Internecie, a nastêpnie dozna³ skojarzenia, ¿e sceny tortur z prze³omu XV i XVI w. to jak ula³ nasze toruñskie Wiesio³ki. Mo¿e korzysta³ z niemieckiej Wikipedii, bo tam jest podany adres wydawniczy tego „Laienspiegel”, taki sam jak w „Atlasie przestêpczo¶ci”. Katalogom starych druków edycja moguncka z 1508 r. nie jest jednak znana, a artyku³ w Wikipedii, mimo adresu Mainz, 1508, odsy³a do biblioteki cyfrowej uniwersytetu w Heidelbergu, gdzie pe³notekstow± edycjê „Laienspiegel” oparto na innym wydaniu – strasburskim, z 1510 r.

Innymi s³owy, redakcja ksi±¿ki nadaje swojemu dzia³aniu pozory legalnego zaczerpniêcia materia³u ilustracyjnego z toruñskiego serwisu, choæ znajduj±c siê na jego stronie www by³ ju¿ ten materia³ obarczony wad± prawn±, polegaj±c± na nieprzywo³aniu faktycznego ¼ród³a. Biblioteka uniwersytecka w Heidelbergu podaje tradycyjny copyright, wiêc przeniesienie jej ilustracji do Torunia w ogóle nie by³oby nawet przypadkiem fair use. Owszem, mo¿na uzyskaæ identyczn± ilustracjê za darmo ze zbiorów Wikimedia Commons, ale na jasno okre¶lonych warunkach. „Unlike traditional media repositories, Wikimedia Commons is free. Everyone is allowed to copy, use and modify any files here freely as long as the source and the authors are credited”. „Laienspiegel” jest tak¿e w tym serwisie i nic nie sta³o na przeszkodzie, ¿eby toruñczycy ujawnili ¼ród³o, nie udaj±c nastêpnie, i¿ obdarowali nim najbardziej – z definicji – praworz±dnego wydawcê w Polsce. Nawet je¶li za dziesiêæ lat jury¶ci dojd± powszechnie do wniosku, ¿e tego typu sampling jest ze wszech miar legalny, choæby bez cytowania, to Ministerstwo Sprawiedliwo¶ci ma chyba wa¿niejsze zmartwienia ni¿ wchodziæ ju¿ teraz w rejony Wolnej Kultury w roli biorcy, i to tak bardzo kuchennymi drzwiami.

A ogólniej – co¶ siê porobi³o z wydawnictwami. Dawniej ok³adkê projektowa³ grafik, uzgadniaj±c ewentualne cytaty ilustracyjne z redaktorem i autorem, których to obchodzi³o. Teraz bierzemy do rêki ksi±¿kê „Karnoprawna ochrona informacji” (autor Stanis³aw Hoc, Opole 2009, Uniwersytet Opolski, „Studia i Monografie” nr 410) i na ok³adce znajdujemy znany motyw trzech ma³p, z których jedna zas³ania d³oñmi oczy, druga uszy, a trzecia usta. Jak wiadomo, w buddyzmie ta figura symbolizuje wolno¶æ od z³a ¶wiata zewnêtrznego: ja na to nie patrzê, ja tego nie s³ucham, ja o tym nie mówiê. S± zreszt± inne znaczenia, tantryczne i tak dalej. Tak czy owak, zwi±zek z tematyk± ksi±¿ki – zgo³a ¿aden. W dodatku wygl±da, ¿e ten motyw wystêpuje na ok³adce w postaci reprodukcji fotografii, przedstawiaj±cej br±zow± figurkê trzech ma³p. Mo¿e by³ to cenny obiekt muzealny, mo¿e najbardziej znane przedstawienie z bramy stajni w buddyjskiej ¶wi±tyni Toshogu w Nikko w Japonii, mo¿e tylko pami±tka przywieziona z wakacji. Nie znamy siê na tym, a jakiegokolwiek wyja¶nienia, kto udostêpni³ obiekt do fotografii i kto jest tej fotografii autorem – brak. Jakby nie patrzeæ, czyste z³odziejstwo w todze opolskiego fakultetu prawniczego.

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje