Konieczno¶æ oceny jako¶ci kszta³cenia w polskim szkolnictwie wy¿szym jest mocno wyra¿ana od pierwszej po³owy lat dziewiêædziesi±tych. W istocie jednak równie¿ wcze¶niej wiele osób ze ¶rodowisk akademickich u¶wiadamia³o sobie jej potrzebê. Tak¿e w skali szerszej, w wielu krajach europejskich w latach 90. zaczê³y pojawiaæ siê instytucje, które za cel stawia³y sobie ocenê jako¶ci w szkolnictwie wy¿szym. Czêsto by³y to inicjatywy oddolne, niezale¿ne od dzia³añ prowadzonych przez ministerstwa edukacji w poszczególnych krajach. W Polsce najstarsza tzw. komisja ¶rodowiskowa, Komisja Akredytacyjna Stowarzyszenia Edukacji Mened¿erskiej „Forum”, powsta³a w 1993 r.
Kilka lat pó¼niej powo³ano nastêpne komisje, które niew±tpliwie spowodowa³y, ¿e zaczêto coraz wiêcej mówiæ i czyniæ na rzecz poprawy jako¶ci kszta³cenia. Komisje te, nie maj±c jednak umocowania prawnego, nie mog³y i nie mog± wp³ywaæ na jako¶æ kszta³cenia w uczelniach, które nie wykazuj± chêci wspó³pracy z nimi, ani te¿ zapobiegaæ patologiom, które pojawi³y siê w naszym systemie szkolnictwa wy¿szego.
Dopiero ustawa z 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wy¿szym oraz o wy¿szych szko³ach zawodowych powo³a³a Pañstwow± Komisjê Akredytacyjn±, jako ustawowy organ dzia³aj±cy na rzecz jako¶ci kszta³cenia, okre¶laj±c jej zadania, zakres odpowiedzialno¶ci oraz tryb pracy.
W przeciwieñstwie do komisji ¶rodowiskowych poddanie siê ocenie PKA jest obligatoryjne, a jej negatywna ocena niesie za sob± konsekwencje w postaci decyzji ministra w³a¶ciwego do spraw szkolnictwa wy¿szego o cofniêciu lub zawieszeniu uprawnienia do kszta³cenia na danym kierunku studiów i poziomie kszta³cenia. Tak wiêc, PKA jest jedynym, obejmuj±cym ca³y obszar szkolnictwa wy¿szego, ustawowym organem dzia³aj±cym na rzecz oceny jako¶ci kszta³cenia, którego opinie i uchwa³y maj± moc prawn±.
Komisja sw± dzia³alno¶ci± obejmuje wszystkie uczelnie dzia³aj±ce na podstawie ustawy z 12 wrze¶nia 1990 r. o szkolnictwie wy¿szym oraz ustawy z 26 czerwca 1997 r. o wy¿szych szko³ach zawodowych, czyli praktycznie ca³e cywilne szkolnictwo wy¿sze, zarówno pañstwowe, jak i niepañstwowe. Ponadto, zgodnie z ustawami z 27 lutego 2003 r. o utworzeniu Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte, o utworzeniu Akademii Obrony Narodowej oraz o utworzeniu Wojskowej Akademii Technicznej im. Jaros³awa D±browskiego, kompetencje Komisji rozszerzone zosta³y tak¿e na tworzenie i prowadzenie w tych uczelniach kierunków studiów dotycz±cych nauk innych ni¿ wojskowe.
Zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wy¿szym, do zadañ Komisji nale¿y m.in. opiniowanie wszystkich wniosków, dotycz±cych: tworzenia nowych uczelni, tworzenia przez ju¿ dzia³aj±c± uczelniê nowej jednostki podstawowej lub zamiejscowej jednostki organizacyjnej, tworzenie w ju¿ istniej±cych uczelniach nowych kierunków studiów, przyporz±dkowanie specjalno¶ci prowadzonych w wy¿szych szko³ach zawodowych do odpowiednich kierunków studiów.
Do zadañ PKA nale¿y tak¿e dokonywanie oceny jako¶ci kszta³cenia oraz przeprowadzanie kontroli przestrzegania warunków prowadzenia studiów wy¿szych we wszystkich polskich uczelniach: pañstwowych i niepañstwowych, akademickich i zawodowych, nadzorowanych zarówno przez ministra w³a¶ciwego do spraw szkolnictwa wy¿szego, jak i ministra zdrowia, ministra kultury i dziedzictwa narodowego oraz ministra infrastruktury.
W tym miejscu nale¿y dodaæ pewien komentarz. Ta czê¶æ powy¿szego zdania, która mówi o przeprowadzanej przez PKA kontroli przestrzegania warunków formalnoprawnych, zazwyczaj umyka uwadze osób, które zapoznaj± siê z naszymi zadaniami. St±d g³osy, mówi±ce o przesadnej dba³o¶ci ze strony PKA o stronê formaln± prowadzenia studiów, gdy tymczasem jest to jedno z podstawowych, wymienionych w ustawie, naszych zadañ. Co wiêcej, poniewa¿ zarówno ustawa o szkolnictwie wy¿szym, jak i rozporz±dzenia ministra edukacji narodowej i sportu, formu³uj± minimalne warunki, jakie musi spe³niaæ uczelnia, aby mieæ okre¶lone uprawnienia, ich niedope³nienie prawie automatycznie zmusza nas do reakcji w postaci oceny warunkowej i oczekiwania, ¿e w ci±gu roku uczelnia doprowadzi do sytuacji, i¿ te - minimalne - wymagania zostan± spe³nione.
Czasami napotykamy sytuacje, w których jest oczywiste, ¿e uczelnia nie bêdzie w stanie naprawiæ w tak krótkim czasie nieprawid³owo¶ci, które wystêpuj± i wtedy nasza ocena jest negatywna. Tego rodzaju sytuacje mieli¶my ju¿ w kilkunastu uczelniach, z czego w 16 przypadkach nasze oceny ju¿ uprawomocni³y siê.
Warto tak¿e podkre¶liæ, ¿e w przypadku tworzenia nowych struktur (wydzia³ów, jednostek zamiejscowych, kierunków studiów) nasze opinie nie s± wymagane, gdy te nowe struktury s± tworzone przez tzw. uczelnie autonomiczne, tzn. spe³niaj±ce rygory art. 12 ustawy o szkolnictwie wy¿szym. Nie oznacza to jednak, ¿e nowo tworzone jednostki w szko³ach autonomicznych nie bêd± prêdzej czy pó¼niej podlega³y ocenie jako¶ci w ramach drugiej czê¶ci naszych zadañ.
Mamy wreszcie trzeci wa¿ny zakres dzia³alno¶ci, a mianowicie wyra¿anie zgody na utworzenie i prowadzenie kierunku studiów innego ni¿ okre¶lone w rozporz±dzeniu ministra edukacji z 28 marca 2002 r. w sprawie warunków, jakie powinna spe³niaæ uczelnia, aby utworzyæ i prowadziæ kierunek studiów oraz nazw kierunków studiów.
I tu znów prawie natychmiast ci¶nie siê komentarz dotycz±cy w³a¶ciwego rozumienia zadañ, które w tym wypadku stoj± przed Komisj±.
Oto dzia³ania PKA w tym zakresie powinny mieæ miejsce wówczas, gdy w danej uczelni naprawdê mamy do czynienia z sytuacj± wyj±tkow±, tzn. ze wzglêdu na kompetencje kadry nauczaj±cej, wyposa¿enie uczelni itp., mo¿na przedstawiæ szczególn± ofertê dla m³odzie¿y. Natomiast, je¶li po prostu ze wzglêdu na rozwój nauki i gospodarki rodzi siê nowa potrzeba w dziedzinie edukacji, to wówczas na li¶cie kierunków studiów ustalonych przez ministra edukacji powinna pojawiæ siê nowa pozycja.
Szczegó³owy opis dzia³añ i rezultatów pracy PKA zosta³ przedstawiony w broszurze rozes³anej do rektorów wszystkich polskich uczelni.
Najbardziej syntetyczny obraz obejmuj±cy dzia³ania PKA mo¿na zawrzeæ w nastêpuj±cym opisie liczbowym.
Przez pierwsze dwa lata wp³ynê³o do nas i zosta³o rozpatrzonych ponad 1200 spraw dotycz±cych tworzenia nowych struktur, z tego ponad 340 wniosków o utworzenie kierunków studiów w nowo tworzonych uczelniach zawodowych. Tylko 81 spo¶ród tych 340 spraw zosta³o zaopiniowanych pozytywnie. Oznacza to, ¿e tempo wzrostu liczby nowych szkó³ wy¿szych w istotny sposób uleg³o zmniejszeniu (w porównaniu z okresem 1999-2001). Jednocze¶nie spo¶ród ponad 609 wniosków o utworzenie nowych kierunków studiów w uczelniach ju¿ dzia³aj±cych tylko 233 mog³y byæ zaopiniowane pozytywnie.
Drugi podstawowy obszar naszej dzia³alno¶ci, tzn. ocena jako¶ci kszta³cenia, objê³a w latach 2002-03 piêædziesi±t kierunków studiów. Rozpoczêcie wizytacji jednostek wyznaczonych do oceny nast±pi³o w po³owie pa¼dziernika 2002 r. Do koñca 2003 r. Komisja dokona³a wizytacji 345 jednostek organizacyjnych wyznaczonych do oceny w 2002 i 2003 r.
W analizowanym okresie PKA wyda³a 227 ocen pozytywnych, 100 ocen warunkowych i 16 ocen negatywnych, co stanowi odpowiednio ok. 66 proc., 29 proc. oraz 5 proc. ogó³u wydanych prawomocnych ocen. Dalsze 2 oceny, w tym 1 warunkowa i 1 negatywna, jeszcze nie s± prawomocne.
W¶ród ocen negatywnych 7 dotyczy uczelni pañstwowych, natomiast 9 uczelni niepañstwowych (niektóre z nich zosta³y powo³ane jeszcze na mocy ustawy z 1990 r.).
Niew±tpliwie najwa¿niejszym rezultatem dzia³ania PKA jest zmiana sposobu my¶lenia wielu przedstawicieli ¶rodowisk akademickich na temat jako¶ci kszta³cenia i odpowiedzialno¶ci za ofertê edukacyjn± dla m³odzie¿y. Wnioski, które otrzymujemy, s± obecnie zdecydowanie mniej liczne, a jednocze¶nie znacznie lepiej przygotowane.
¦wiadomo¶æ, ¿e poszczególne kierunki studiów bêd± ocenione przez niezale¿ne zespo³y wizytuj±ce, powoduje zupe³nie nowe nastawienie ocenianych jednostek organizacyjnych do ich powinno¶ci wobec studentów. Tak¿e fakt, i¿ w 2004 r., podczas podzia³u ¶rodków na dydaktykê (dla uczelni pañstwowych), wziête zosta³y pod uwagê rezultaty oceny jako¶ci w latach 2002-03, zmusza wszystkich cz³onków spo³eczno¶ci akademickiej do nowego spojrzenia na sprawy jako¶ci.
Dr hab. Andrzej Jamio³kowski, prof. UMK, fizyk, rektor UMK w latach 1993-99, jest przewodnicz±cym Pañstwowej Komisji Akredytacyjnej.