Wspó³czesna szko³a wy¿sza w Polsce ma za zadanie przede wszystkim kszta³ciæ na najwy¿szym poziomie nowe kadry na potrzeby gospodarki, kultury, polityki, nauki i administracji regionu, kraju, Europy i ¶wiata, prowadziæ na ¶wiatowym poziomie badania naukowe w celu lepszego zrozumienia otaczaj±cego nas ¶wiata materialnego i niematerialnego, wytyczaj±c kierunki rozwoju technicznego, technologicznego, kulturowego i duchowego spo³eczeñstwa oraz wspó³dzia³aæ z administracj± lokaln± i ¶rodowiskiem gospodarczym danego regionu, rozwi±zuj±c aktualne lokalne problemy i wytyczaj±c kierunki rozwoju na przysz³o¶æ.
Polska uczelnia znalaz³a siê w sytuacji gwa³townego wzrostu liczby m³odzie¿y akademickiej (studentów i doktorantów), drastycznego ograniczenia finansowania procesu dydaktycznego ze ¶rodków bud¿etowych, wzrastaj±cych kosztów utrzymania budynków uczelnianych i ca³ej infrastruktury, wyra¼nego spadku wysoko¶ci finansowania statutowego i dzia³alno¶ci naukowej kadry akademickiej poprzez projekty MiI, a tak¿e pog³êbiaj±cej siê pauperyzacji nauczycieli akademickich.
Dlatego ¶rodowisko akademickie ka¿dej uczelni i wszystkich razem jest zobowi±zane do wszelkich dzia³añ, aby: zapewniæ uczelni zagwarantowane konstytucyjnie i ustawowo ¶rodki na dzia³alno¶æ edukacyjn±, doprowadziæ do znacznego wzrostu wydatków bud¿etu pañstwa na badania i rozwój, wesprzeæ niewystarczaj±ce ¶rodki bud¿etowe z krajowych ¼róde³ pozabud¿etowych, czyli uzyskaæ przychody finansowe z dzia³añ na rzecz gospodarki i administracji samorz±dowej. ¦rodowisko powinno wspieraæ uczestnictwo kadry akademickiej w realizacji programów badawczo-wdro¿eniowych 6. Programu Ramowego UE i pozyskiwanie ¶rodków na badania oraz edukacjê ze ¼róde³ poza granicami kraju.
Jedn± z dodatkowych, aktualnych mo¿liwo¶ci przeciwdzia³ania negatywnym zjawiskom jest pe³na absorpcja przez spo³eczno¶æ akademick± ¶rodków strukturalnych UE, g³ównie z programów operacyjnych: rozwój zasobów ludzkich (RZL), wzrost konkurencyjno¶ci przedsiêbiorstw (WKP) oraz zintegrowanego programu operacyjnego rozwoju regionalnego (ZPORR), skierowanych do ¶rodowiska akademickiego.
W segmencie dydaktycznym, przy u¿yciu ¶rodków europejskich mo¿emy i powinni¶my zmodyfikowaæ programy nauczania, aby pe³niej odpowiada³y potrzebom studentów i rynku ich przysz³ej pracy, a tak¿e uwzglêdnia³y konieczno¶æ reorientacji zawodowej absolwentów w niedalekiej przysz³o¶ci. Powinni¶my rozwin±æ metodologie, opracowaæ metodykê i wdra¿aæ programy nauczania poprzez Internet oraz inne techniki kszta³cenia na odleg³o¶æ, rozszerzyæ dostêp m³odzie¿y akademickiej do Internetu. Mo¿emy tak¿e przeprowadziæ wybrane inwestycje, zmierzaj±ce do podniesienia infrastrukturalnej jako¶ci procesu dydaktycznego oraz innych dziedzin ¿ycia studenckiego (sport, kultura), zarówno w g³ównej siedzibie uczelni, jak i jej oddzia³ów w subregionach. Powinni¶my te¿ zorganizowaæ program praktyk w przedsiêbiorstwach dla studentów w celu zapoznania ich z realiami ¿ycia gospodarczego oraz u³atwienia im w przysz³o¶ci znalezienia miejsc pracy oraz promowaæ i wspieraæ organizacyjnie szeroko rozumian± „przedsiêbiorczo¶æ akademick±”, a g³ównie ideê samozatrudnienia absolwentów (doktorantów) oraz przygotowaæ ich do pracy w warunkach gospodarki wolnorynkowej o wysokim u nas, niestety, poziomie bezrobocia (szkolenia, konsulting, doradztwo). Trzeba wreszcie w³±czyæ uczelniê do budowy ¶rodowiskowego inkubatora technologicznego - miejsca inkubacji przedsiêbiorstw opartych na wiedzy lub budowaæ w³asny akademicki preinkubator.
W segmencie pracy badawczej, przy u¿yciu strukturalnych ¶rodków europejskich, mo¿emy i powinni¶my, poprzez udzia³ w pracach Centrum Zaawansowanych Technologii (CZT) lub Centrów Doskona³o¶ci (CD), o statusie nadanym w tym roku przez MNiI, uzyskaæ dofinansowanie programów badawczych ukierunkowanych na komercjalizacjê i transfer technologii do praktyki gospodarczej, jak i na badania stosowane na wysokim, ¶wiatowym poziomie. Trzeba uzyskaæ ¶rodki na wyposa¿enie/remont starej infrastruktury lub inwestycje dla celów programowych CZT lub CD i na udzia³ w badaniach nad nowymi metodykami nauczania (e-learning, distance learning). Nale¿y proponowaæ przedsiêbiorstwom i prowadziæ na ich rzecz badania przemys³owe i przedkonkurencyjne oraz inne us³ugi (doradztwo, konsulting) wy¿szego rzêdu.
Wspó³dzia³anie uczelni z gospodark± i w³adzami samorz±dowymi miasta i regionu mo¿e i powinno, dziêki funduszom strukturalnym, polegaæ na: zorganizowaniu programu stypendiów doktoranckich dla wybitnych absolwentów z dziedzin nauk o kluczowym znaczeniu dla ¿ycia gospodarczego regionu, zorganizowaniu programu praktyk absolwentów uczelni w wybranych przedsiêbiorstwach regionu, stworzeniu systemu studiów podyplomowych oraz kursów doszkalaj±cych dla nauczycieli, kadry zarz±dzaj±cej ma³ymi oraz ¶rednimi przedsiêbiorstwami oraz pracowników tych przedsiêbiorstw z danego regionu. Wspó³praca ta powinna te¿ mieæ na uwadze umo¿liwienie, poprzez o¶rodki subregionalne uczelni (je¶li takie istniej±), dostêpu spo³eczeñstwa z obszarów defaworyzowanych do nowoczesnych technik informacyjnych i komunikacyjnych (Internet), zdobywanie praktycznych do¶wiadczeñ poprzez udzia³ pracowników uczelni, w ramach programu sta¿ów, w pracach przedsiêbiorstw z danego regionu, a tak¿e wsparcie finansowe i techniczne jednostek uczelnianych, powo³anych do dzia³alno¶ci na rzecz kontaktów z gospodark± (np. Centra Transferu Innowacji i Technologii). Potrzebne jest opracowanie programu oddzia³ywania ¶rodowiska uczelnianego na gospodarkê i administracjê regionu i subregionów oraz opracowanie koncepcji utworzenia na terenie uczelni lub poza ni± laboratorium (laboratoriów) ¶wiadcz±cego specjalistyczne us³ugi dla ma³ych i ¶rednich przedsiêbiorstw z danego regionu.
Efekty powy¿szych dzia³añ bêd± zale¿eæ od wspó³pracy ca³ego ¶rodowiska uczelni (studenci, doktoranci, pracownicy naukowo-dydaktyczni, administracja) przy konstrukcji odpowiednich wniosków i ich realizacji po pozytywnej ocenie przez jednostki po¶rednicz±ce w rozdziale tych ¶rodków. W tym celu uczelnie powinny, w dobrze rozumianym swoim interesie, wzmocniæ kadrowo i infrastrukturalnie te jednostki uczelniane, które ju¿ obecnie mog± koordynowaæ prace przygotowawcze, prowadz±ce do konkretnych projektów. Co istotne, dzia³ania powy¿szych jednostek mog± byæ pokryte praktycznie w 100 proc. przez odpowiednie projekty, finansowane przez ¶rodki strukturalne.
W za³±czeniu tabela, która obrazuje typ zadañ i dzia³añ, instytucje po¶rednicz±ce i poziom dofinansowania ze ¶rodków publicznych, która mo¿e s³u¿yæ czytelnikom jako miniprzewodnik po ¶rodkach strukturalnych, które mog± zostaæ zaabsorbowane przez ¶rodowisko akademickie (pod tabelk± wyja¶nienia skrótów i dalsze ¼ród³a informacji).
Co nale¿y wiêc zrobiæ? Skoncentrowaæ siê na okre¶lonym projekcie, zbudowaæ zespó³ zaanga¿owanych ludzi, wyszukaæ warunki konkursu, og³oszonego na stronach internetowych instytucji po¶rednicz±cej, napisaæ dobry projekt na podstawie uzupe³nienia programowego oraz podrêcznika dla projektodawców (s± lub bêd± udostêpnione przez instytucje po¶rednicz±ce). Uczelnia mo¿e byæ projektodawc±, elementem szerszego konsorcjum aplikuj±cego o ¶rodki lub startowaæ w przetargu na propozycje, które og³osi MENiS. Trzeba w tym miejscu tak¿e wspomnieæ o tym, ¿e realne fundusze strukturalne s± dostêpne dla projektodawców dopiero po realizacji projektu lub jego etapu. A wiêc trzeba znale¼æ ¶rodki (w³asne, bank, inne ¼ród³a) na prefinansowanie dzia³añ. W tym kontek¶cie bardzo dobrymi projektami s± te, które i tak by³y planowane dziêki ¶rodkom lub dzia³aniom ju¿ w uczelni po czê¶ci realizowanym. Teraz mo¿emy czê¶æ tych dzia³añ „wbudowaæ” w nasz projekt i otrzymaæ zwrot poniesionych nak³adów (czêsto a¿ do 100 proc. kosztów kwalifikowanych), ale tylko tych, które zafakturowano po podpisaniu kontraktu z jednostk± po¶rednicz±c± i na dodatek w dosyæ odleg³ej przysz³o¶ci. Nale¿y na zakoñczenie ¿yczyæ powodzenia i sukcesów w aplikacjach, aby, jak w wolnorynkowej gospodarce, nasze projekty (z dziedziny sektorowych programów operacyjnych RZL i WKP) z ró¿nych uczelni by³y wzglêdem siebie konkurencyjne i wygra³y najlepsze w kraju. W projektach regionalnych (ZPORR) musimy konkurowaæ z innymi z regionu lub zbudowaæ wspólne konsorcjum.
Dr hab. Jacek Guliñski, prof. UAM, chemik, jest kierownikiem Centrum Technologicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.