£ód¼
Rewitalizacji poprzemys³owych struktur urbanistycznych po¶wiêcona by³a Miêdzynarodowa Konferencja PRO-REVITA „Rewitalizacja miast poprzemys³owych - rola dziedzictwa kulturowego”, zorganizowana w dniach 23-24 wrze¶nia przez Wydzia³ Budownictwa, Architektury i In¿ynierii ¦rodowiska Politechniki £ódzkiej, £ódzk± Okrêgow± Izbê In¿ynierów Budownictwa oraz Polski Komitet Miêdzynarodowej Rady Ochrony Zabytków ICOMOS. Przedstawiono na niej szereg przyk³adów i projektów rewitalizacji z Polski (np. Nowa Huta, tereny Miêdzyodrza w Szczecinie, Zgierz, Be³chatów) i zagranicy (np. Istambu³, Augsburg, Jesenice, Neapol, Lyon, Neumunster). Pracownicy IAiU P£ mówili m.in.: o problemach adaptacji budynków poprzemys³owych dla potrzeb dydaktyki i nauki, próbach tworzenia wspó³czesnej architektury w obszarze XIX-wiecznej tkanki ¶ródmie¶cia £odzi. Organizatorzy spodziewaj± siê, ¿e wnioski z konferencji bêd± wykorzystane w pracach nad ustaw± dotycz±c± rewitalizacji miast.
Kraków
25 wrze¶nia odby³a siê sesja z okazji 25-lecia Instytutu Kardiologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagielloñskiego. Podczas spotkania przypomniano historiê i osi±gniêcia placówki - jednej z najlepszych w Polsce - oraz wskazano jej zadania w najbli¿szych latach. Prof. Jerzy Sadowski zastanawia³ siê, czy w najbli¿szym stuleciu kardiochirurgia bêdzie mia³a wiêcej wspólnego z technik± czy sztuk±. Twórca i pierwszy dyrektor instytutu, prof. Antoni Dziatkowiak, otrzyma³ z r±k prof. Franciszka Ziejki, rektora UJ, medal Merentibus.
Toruñ
1000 z³ miesiêcznie przez 2 lata (z mo¿liwo¶ci± przed³u¿enia do 4 lat) bêdzie otrzymywa³ od toruñskiej firmy Apator S.A. mgr Leszek Wyd¼gowski, doktorant w Zak³adzie Fizyki Technicznej i Zastosowañ Fizyki Instytutu Fizyki UMK. Firma Apator wspiera prace m³odego naukowca od 2002 r., gdy¿ ¶ci¶le wi±¿± siê one z profilem jej dzia³alno¶ci. Ju¿ podczas 2-letnich przygotowañ do pracy magisterskiej Licznik energii elektrycznej w urz±dzeniach z magnetorezystancyjnym czujnikiem pr±du mgr L. Wyd¼gowski otrzymywa³ od Apatora stypendium w wysoko¶ci 300 z³ miesiêcznie. Praca magisterska zakoñczy³a siê zbudowaniem prototypu licznika. Opiekunem naukowym pracy by³ dr hab. Marek Zieliñski, prof. UMK, kierownik Zak³adu Fizyki Technicznej i Zastosowañ Fizyki. Praca doktorska mgr. Leszka Wyd¼gowskiego równie¿ dotyczy liczników.
Wroc³aw
24 wrze¶nia podpisano umowê o wspó³pracy miêdzy CALCE Electronic Products and Systems Center na Wydziale In¿ynierii Mechanicznej Uniwersytetu Stanu Maryland (USA) a Politechnik± Wroc³awsk±, reprezentowan± przez Wydzia³ Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki. W dziedzinie dydaktyki umowa przewiduje wymianê koncepcji dotycz±cych procesu dydaktycznego i wymianê pracowników, którzy bêd± prowadziæ wyk³ady (lub uczestniczyæ w ich prowadzeniu) i inne naukowe przedsiêwziêcia. Obie strony zobowi±zuj± siê do zachêcania absolwentów, aby brali udzia³ we wspólnych projektach naukowych, szczególnie w dziedzinie elementów elektronicznych, monta¿u elektronicznego oraz urz±dzeñ i systemów elektronicznych. Studenci studium doktoranckiego PWr. bêd± mieli szansê uczestniczyæ w programie Graduate Research Assistantship.
£ód¼/Gdynia
Izba Bawe³ny w Gdyni oraz dwie katedry z Wydzia³u In¿ynierii i Marketingu Tekstyliów Politechniki £ódzkiej postanowi³y od 2005 r. organizowaæ wspólne Miêdzynarodowe Konferencje Bawe³niarskie. Chc± to robiæ na wzór Bremy, gdzie tego typu konferencje s± organizowane wspólnie przez Bremeñsk± Izbê Bawe³ny oraz Faserinstitut. Realizacja umowy wp³ynie na poprawê wymiany informacji miêdzy krajowymi i miêdzynarodowymi ko³ami bawe³niarskimi i przyczyni siê do rozwoju przemys³u bawe³niarskiego, badañ surowców, technologii i jako¶ci przêdz i wyrobów oraz handlu bawe³n±. Stosowne porozumienie podpisano 24 wrze¶nia. Dzia³aj±ca od 1935 r. Izba Bawe³ny w Gdyni zrzesza 100 firm, organizacji i placówek z 13 krajów ¶wiata. Od lat Izba, wspólnie z Katedr± Technologii i Budowy Przêdz P£, prowadzi ocenê surowca, badania procesów technologicznych i ocenê jako¶ci przêdz. Do prac tych w³±cza siê Katedra Odzie¿ownictwa, rozszerzaj±c zakres wspólnych badañ na wyroby odzie¿owe z bawe³ny.
Kraków
Sekretarka i biograf Czes³awa Mi³osza wymy¶lili ideê instytutu, którego celem jest nowoczesna archiwizacja wszelkich dokumentów zwi±zanych z ¿yciem i twórczo¶ci± Mistrza. Pomys³, by zebraæ w jednym miejscu wszystkie utwory literackie, publicystykê, rozmowy, korespondencjê, fotografie i nagrania audio-wideo zyska³ akceptacjê Mi³osza i rodziny. - Dziêki elektronicznemu archiwum zainteresowani bêd± mogli pracowaæ na wiernych kopiach, nie zagra¿aj±c bezpieczeñstwu orygina³ów. - mówi Agnieszka Kosiñska, dyrektor Instytutu Mi³osza. Instytut (www.miloszinstitute.com) ma byæ otwartym centrum informacji naukowej. Sw± dzia³alno¶æ chce oprzeæ na pracy swoich stypendystów zainteresowanych badaniami twórczo¶ci Czes³awa Mi³osza i jego epoki. Instytut bêdzie mia³ siedziby w Krakowie i Oakland.
Toruñ
26 wrze¶nia Interdyscyplinarny Zespó³ Optycznych Metod Wczesnego Wykrywania Nowotworów w Uniwersytecie Miko³aja Kopernika zorganizowa³ „IX Bia³± Niedzielê”, po¶wiêcon± problemowi nowotworów skóry, w szczególno¶ci najbardziej niebezpiecznemu z nich - czerniakowi. Pacjenci mieli mo¿liwo¶æ poddania siê badaniu podejrzanych zmian skórnych unikaln± w skali ¶wiatowej metod± fluorescencyjn±, opracowan± w UMK. Piêciu lekarzy onkologów i dermatologów przebada³o ok. 700 osób, wykryto trzy czerniaki i kilkana¶cie innych nowotworowych chorób skóry, a ponad 120 osób skierowano na dodatkowe obserwacje za pomoc± metody fluorescencji.
Warszawa
W siedzibie Centrum Badañ Kosmicznych PAN uruchomiona zosta³a 27 wrze¶nia stacja RIMS, jedyna w Europie ¦rodkowowschodniej i jedna z 34 na ¶wiecie stacji monitoruj±cych systemu wspomagania nawigacji satelitarnej EGNOS. System EGNOS jest pierwszym elementem tworzonego przez Uniê Europejsk± globalnego systemu nawigacji satelitarnej Galileo. Polska stacja RIMS (Ranging and Monitoring Integrity Station), która powsta³a na podstawie umowy miêdzy Europejsk± Agencj± Kosmiczn± a Centrum Badañ Kosmicznych PAN, pozwoli na zwiêkszenie precyzji i wiarygodno¶ci nawigacji satelitarnej w Europie ¦rodkowowschodniej. Bêdzie ona mia³a du¿e znaczenie dla usprawnienia oraz poprawy bezpieczeñstwa komunikacji lotniczej, l±dowej i morskiej w tym regionie.
Toruñ
590 osób uczestniczy³o w 53. Zje¼dzie Polskiego Towarzystwa Botanicznego, który odby³ siê we wrze¶niu w murach Uniwersytetu Miko³aja Kopernika. Has³o przewodnie brzmia³o: „Przyroda Polski w europejskim dziedzictwie dóbr natury”. Podczas sesji plenarnej przedstawiono m.in.: ró¿norodno¶æ flory Polski, zasady tworzenia obszarów chronionych NATURA 2000, uwarunkowania sukcesu reprodukcyjnego drzew le¶nych, sprzeczno¶ci w ekologicznych i etycznych relacjach cz³owiek - przyroda, co wp³ywa na sposoby ochrony przyrody. W trakcie wrze¶niowego spotkania wybrano nowe w³adze PTB. Prezesem zosta³ prof. dr hab. Jan Rybczyñski z Ogrodu Botanicznego Centrum Zachowania Ró¿norodno¶ci Biologicznej PAN w Warszawie.
Wroc³aw
1 pa¼dziernika Politechnika Wroc³awska nada³a po raz pierwszy tytu³y honorowego profesora. Laureatami zostali: prof. Eugeniusz Pistun (Ukraina), prof. Jerzy Leszczyñski (USA) oraz prof. Burkhard Welkener (Niemcy). Prof. Pistun jest prorektorem Politechniki Lwowskiej, wspó³pracuje z Wydzia³em Mechaniczno-Energetycznym PWr., na którym wyk³ada³ w latach 2002-03. Prowadzi badania w dziedzinie pomiarów parametrów technologicznych oraz w dziedzinie modelowania, automatyzacji i optymalizacji procesów przemys³owych. Prof. Leszczyñski jest absolwentem Wydzia³u Chemicznego PWr. W Jackson State University stworzy³ Computational Center for Molecular Structure and Interactions. Uczony zajmuje siê badaniami natury wi±zañ chemicznych, powierzchni energii potencjalnej, widm oscylacyjnych, struktur± i w³asno¶ciami cz±steczek chemicznych zawieraj±cych ciê¿kie pierwiastki, tautomeri± klasycznych i nieklasycznych zasad komplementarnych, chemi± powierzchni oraz atmosfery. Prof. Welkener od wielu lat jest zwi±zany z koncernem Volkswagen AG (by³ m.in. prezesem Zarz±du Volkswagen Motor Polska w Polkowicach). Jego dorobek jest zwi±zany z zagadnieniami organizacji produkcji du¿ej serii i produkcji masowej, ze szczególnym uwzglêdnieniem miêdzynarodowej struktury lokalizacji zak³adów. Interesuj± go tak¿e wymagania przemys³u motoryzacyjnego skierowane do producentów narzêdzi i form. Trzecim kierunkiem jego zainteresowañ naukowych s± systemy zarz±dzania jako¶ci±.
Opole
Wydzia³ Elektrotechniki i Automatyki Politechniki Opolskiej otrzyma³ uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie elektrotechnika. Od 1998 r. wydzia³ posiada uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora nauk technicznych w dyscyplinie elektrotechnika. Do tej pory doktoraty przed rad± wydzia³u obroni³o 13 doktorów. Jednostka zatrudnia 13 profesorów, 15 doktorów habilitowanych na stanowiskach profesorów nadzwyczajnych, 42 adiunktów, 30 asystentów oraz 1 starszego wyk³adowcê ze stopniem doktora nauk technicznych i 1 wyk³adowcê. W tej chwili na wydziale studiuje 3229 studentów na czterech kierunkach studiów: elektrotechnika, automatyka i robotyka, informatyka oraz elektronika i telekomunikacja.
Opole
W 1996 r. w Uniwersytecie Opolskim powsta³ Instytut Prawa i Administracji. Od roku akademickiego 2000/01 oferuje studia z zakresu administracji. W 2001 r. powo³ano Miêdzywydzia³owy Instytut Prawa i Administracji. W 2003 r. Senat UO podj±³ uchwa³ê w sprawie powo³ania studiów magisterskich na kierunku prawo, od roku akademickiego 2004/05. Miêdzywydzia³owy Instytut Prawa i Administracji zatrudnia 56 nauczycieli akademickich, w tym 16 samodzielnych pracowników naukowych, 20 doktorów i 20 magistrów. Na pierwszy rok prawa przyjêto 70 osób, na administracjê - 45 osób.
Kraków
Podczas inauguracji roku akademickiego w UJ doktorat honoris causa otrzyma³ wybitny publicysta Ryszard Kapu¶ciñski, który jako jeden z najznakomitszych reporterów wszystkich czasów sprawi³, i¿ uprawiany przezeñ gatunek wszed³ do literatury wysokiej, jako równorzêdna wobec innych forma artystycznej ekspresji i opisania rzeczywisto¶ci. Odznakê Zas³u¿ony dla Uniwersytetu Jagielloñskiego otrzyma³ dr Pierre Chevallet z Uniwersytetu Montpellier I, który od ponad 30 lat inspiruje i koordynuje wspó³pracê naukow± i dydaktyczn± pomiêdzy Wydzia³ami Farmaceutycznymi UJ i Montpellier I. Medal Merentibus otrzyma³ prof. Gunnar Boehnert z University of Guelph z Kanady. Od 1991 roku dzia³a on na rzecz pog³êbienia wspó³pracy naukowej i dydaktycznej pomiêdzy Uniwersytetem w Guelph a UJ poprzez: organizacjê semestru studiów dla studentów kanadyjskich w UJ, a tak¿e prowadzenie wyk³adów jako visiting professor i wspó³pracê naukow± oraz organizacyjn± z Miêdzynarodow± Szko³± Dziennikarstwa UJ.
Wroc³aw
Z³otym Medalem Uniwersytetu Wroc³awskiego uhonorowani zostali 1 pa¼dziernika, w czasie uroczystej inauguracji roku akademickiego, dr Annette Bussmann i prof. Bernd Balzer. By³a wicekonsul RFN we Wroc³awiu dr Bussmann przyczyni³a siê m.in. w utworzenia w UWr. Centrum Studiów Niemieckich i Europejskich im. Willy Brandta oraz Szko³y Prawa Polskiego i Niemieckiego na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii UWr. oraz na Wydziale Prawa Uniwersytetu Humboldta w Berlinie. Prof. Balzer od 1995 r. kieruje projektem wspó³pracy naukowo-dydaktycznej instytutów filologii germañskiej W UWr. i w Wolnym Uniwersytecie w Berlinie, finansowanym przez DAAD. Od 2000 r. jest kierownikiem projektu wspó³pracy uniwersytetów w ramach programu Erasmus.
Katowice
1 pa¼dziernika prof. Ber Haus z wroc³awskiej AE otrzyma³ tytu³ doktora honoris causa Akademii Ekonomicznej w Katowicach. Uczony jest twórc± wroc³awskiej empirycznej szko³y zarz±dzania. Wiele elementów dorobku tej grupy badaczy odpowiada standardom nauki europejskiej i ¶wiatowej. Nale¿± do nich badania dotycz±ce zespo³owych form organizacji pracy, funkcjonowania przedsiêbiorstw wielozak³adowych, planowania dzia³alno¶ci gospodarczej (w tym produkcji) w przedsiêbiorstwie, metod oceny efektywno¶ci innowacji organizacyjnych, zasad i metod gospodarowania zasobami przedsiêbiorstwa. Prof. Haus wypromowa³ 68 doktorów, z których 13 uzyska³o nastêpnie tytu³ naukowy profesora.
Lublin
2 pa¼dziernika doktorat honorowy Akademii Rolniczej w Lublinie otrzyma³ prof. Zygmunt Pejsak, wybitny polski hyopatolog, kieruj±cy Zak³adem Chorób ¦wiñ w Pañstwowym Instytucie Weterynaryjnym w Pu³awach. Stworzy³ on znan± szko³ê naukow± ochrony zdrowia ¶wiñ. Opracowa³ szczepionki i leki, m.in.: Suibicol, KARNO-pig czy Aptovac. Jest autorem lub wspó³autorem 170 publikacji oraz 7 podrêczników. Prof. Pejsak jest ekspertem i kierownikiem Referencyjnego Laboratorium Klasycznego Pomoru ¦wiñ, Miêdzynarodowego Urzêdu ds. Epizootii (O.I.E.) oraz ekspertem FAO.
Gdañsk
A¿ 7 kandydatów stara³o siê o jedno miejsce na archeologiê, któr± w tym roku w³±czy³ do swej oferty dydaktycznej Uniwersytet Gdañski. Kierunek powo³ano na Wydziale Filologiczno-Historycznym. Kierownikiem Zak³adu Archeologii zosta³ dr hab. Lech Czerniak, prof. UG. Kadra naukowa to pracownicy naukowi UG, ale tak¿e naukowcy z £odzi, Poznania i Krakowa. Studenci - obecnie 41 - bêd± przygotowywani do pracy archeologa (archeologii uniwersalnej, ale przede wszystkim europejskiej), a tak¿e do ochrony dziedzictwa archeologicznego. Bêd± poznawaæ m.in. antropologiê kulturow±, fizyczn±, studiowaæ historiê staro¿ytn± i ¶redniowieczn±. Po skoñczeniu studiów w UG bêd± mogli podj±æ badania archeologiczne w dowolnym miejscu ¶wiata.
Lublin
4 pa¼dziernika wrêczono tytu³ doktora honoris causa Akademii Rolniczej w Lublinie ks. prof. abp. Józefowi ¯yciñskiemu, metropolicie lubelskiemu. Jest on autorem ponad 300 artyku³ów dotycz±cych filozofii oraz dialogu chrze¶cijañstwa z my¶l± wspó³czesn±. Interesuj± go relacje miêdzy naukami przyrodniczymi a wiar± chrze¶cijañsk±, dialog religii z kultur±, a tak¿e zwi±zki etyki z polityk±. Prace ks. prof. ¯yciñskiego zmierzaj± do zbli¿enia dwóch kultur: przyrodniczej i humanistycznej. Prowadzi³ wyk³ady m.in.: w Berkley, Oxfordzie, Catholic University of America w Waszyngtonie, Catholic University of Australia w Sydney.
Berlin
5 pa¼dziernika odby³a siê w Berliñsko-Brandenburskiej Akademii Nauk konferencja „Powstanie Warszawskie 1944. Rozwi±zane problemy - otwarte kwestie”, zorganizowana przez Ambasadê RP i Stacjê Naukow± PAN w Berlinie. Wyg³oszono referaty, odnosz±ce siê do ró¿nych aspektów Powstania Warszawskiego oraz jego postrzegania po II wojnie ¶wiatowej: W. Borodziej - Polityczne aspekty Powstania Warszawskiego, K.H. Frieser - Zmechanizowany „Tannenberg”. Bitwa pancerna pod Warszaw± (1-4 sierpnia 1944 r.) i jej strategiczne nastêpstwa, Ch. Klebmann - Postrzeganie Powstania Warszawskiego przez Niemców, E.C. Król - Postrzeganie Powstania Warszawskiego przez Polaków, E. Dmitrów - Polski spór historyków o Powstanie Warszawskie, T. Vogel - Cz³owiek musi zamkn±æ oczy i serce - niemiecki kapitan Wilm Hosenfeld jako ¶wiadek Powstania Warszawskiego i jego st³umienia. E.C. Król zaprezentowa³ film - obraz Powstania Warszawskiego zarejestrowany w polskich i niemieckich kronikach filmowych.
Warszawa
Dr Agata Bareja-Starzyñska z Instytutu Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego zosta³a wyró¿niona Nagrod± Prezydenta Mongolii za badania nad mongolskim buddyzmem, jêzykiem i literatur± oraz dzia³alno¶æ popularyzatorsk± w tej dziedzinie. Dr Bareja-Starzyñska, kieruj±ca Zak³adem Turkologii i Ludów Azji ¦rodkowej w Instytucie Orientalistycznym, specjalizuje siê w mongolistyce i tybetologii. Jest autork± licznych publikacji z zakresu jêzykoznawstwa, historii i kultury, w tym opracowania Historia Mongolii. Historia Tybetu. Nagroda Prezydenta Mongolii jest przyznawana od 2 lat.
Warszawa
Dwie nagrody - II i III - przypad³y Polsce na XVI Konkursie Prac M³odych Naukowców UE w Dublinie w Irlandii. Jedn± z trzech II nagród otrzyma³ 19 letni Marcel Ko³odziejczyk, absolwent LO im. Miko³aja Kopernika w £odzi, obecnie student matematyki. Rozwi±za³ on problem matematyczny - jak w¶ród du¿ej ilo¶ci monet znale¼æ jedn± fa³szyw± przy ¶ci¶le okre¶lonej niewielkiej liczbie operacji wa¿enia. Zdobywca jednej z trzech III nagród, Artur Lewandowski, student Akademii Medycznej w Bydgoszczy, zosta³ wyró¿niony za badania nad zachowaniem mrówek. Polska uczestniczy³a w konkursie ju¿ po raz dziesi±ty. Nasi reprezentanci zdobyli dotychczas 13 g³ównych nagród. Fina³ nastêpnego konkursu odbêdzie siê we wrze¶niu 2005 roku w Moskwie.
Wroc³aw
Dolno¶l±ski Festiwal Dyni w Ogrodzie Botanicznym UWr. odbywa³ siê w dniach 9-10 pa¼dziernika. Imprezê rozpoczê³a konferencja naukowa po¶wiêcona ro¶linom z rodziny dyniowatych, podczas której zaprezentowano referaty na temat warto¶ci od¿ywczych dyñ, wykorzystania ich w medycynie i kosmetyce, jak równie¿ ich obecno¶ci w literaturze. Rodzina dyniowatych (Cucurbitaceae) obejmuje oko³o 120 rodzajów i oko³o 800 gatunków na ¶wiecie. W Polsce uprawiane s± ogórki, dynie (kabaczek, cukinia, patison), melony i arbuzy. Dynie, ogórki i melony to jedne z najstarszych ro¶lin udomowionych przez cz³owieka. Laureatka konkursu na najwiêksz± dyniê, wyhodowana przez Jacka Afeltowicza, wa¿y³a 156 kg. Pomys³odawc± festiwalu by³ prof. Tomasz Nowak, dyrektor Ogrodu Botanicznego UWr.
Warszawa
Mimo up³ywu 60 lat od sierpnia 1944 roku wiele kwestii zwi±zanych z Powstaniem Warszawskim pozostaje wci±¿ niewyja¶nionych. Dyskutowano o tym 14 pa¼dziernika na sesji naukowej „Dokumentowanie Powstania Warszawskiego. W poszukiwaniu nowych ¼róde³ archiwalnych”, zorganizowanej przez Instytut Historii PAN. Dobrze s± udokumentowane dzia³ania niemieckie, nawet na szczeblu kompanii. Gorzej jest z dokumentacj± dzia³añ rosyjskich, zarówno militarnych, jak i politycznych. Dostêp polskich historyków do rosyjskich archiwów jest nadal mocno ograniczony. Wci±¿ nieznane s± okoliczno¶ci podjêcia przez Stalina decyzji o nieudzieleniu pomocy powstaniu. Niewiele wiadomo te¿ o planach dzia³ania Armii Czerwonej w sierpniu 1944 roku ani o dyrektywach otrzymywanych z Moskwy przez dowódców frontów.
Katowice
18 pa¼dziernika odby³o siê seminarium „Bezpieczeñstwo pracy w budownictwie”, zorganizowane przez Wy¿sz± Szko³ê Zarz±dzania Ochron± Pracy w Katowicach. Szko³a w³±czy³a siê w propagowanie polskiej edycji Europejskiego Tygodnia Bezpieczeñstwa i Zdrowia w Pracy „Budowaæ bezpiecznie”. Koordynatorem kampanii z ramienia Europejskiej Agencji Bezpieczeñstwa i Zdrowia w Pracy jest Centralny Instytut Ochrony Pracy - Pañstwowy Instytut Badawczy. Podczas sesji poruszono tematy zwi±zane z zakresem odpowiedzialno¶ci spo³ecznej przedsiêbiorstwa budowlanego, uregulowaniami prawnymi, ryzykiem akceptowalnym, ¶wiadomym podejmowaniem ryzyka na budowach, nieznajomo¶ci± zasad BHP i skutecznym zarz±dzaniem bezpieczeñstwem.
Gdañsk
Trójmiejska Akademicka Sieæ Komputerowa obchodzi jubileusz 10-lecia istnienia. Od 1994 roku zastosowano 6 technologii w systemie transmisji, a moc komputerów TASK wzros³a tysi±ckrotnie (w 2003 zakupiono najszybszy superkomputer w Polsce - HOLK 320). Prócz udostêpniania wielkich mocy obliczeniowych TASK jest nade wszystko operatorem i administratorem sieci MAN i 76 LAN-ów. Pomorski MAN to topowa pod wzglêdem technologii sieæ na ¶wiecie. Niewiele miejskich sieci mo¿e siê pochwaliæ korzystaniem z najnowszych technologii przesy³u danych (10 Gigaethernet). Ponadto sieæ TASK oparta jest wy³±cznie na szerokopasmowych ¶wiat³owodach, bêd±cych najbardziej bezpiecznym rozwi±zaniem, uniemo¿liwiaj±cym w praktyce jakikolwiek pods³uch lub ingerencjê w transmisjê danych. Z okazji jubileuszu 19 pa¼dziernika odby³a siê sesja, na której przedstawiano najnowsze osi±gniêcia z zastosowania transmisji danych, m.in. mówiono o nanomechanice obliczeniowej i rekonstrukcji i przetwarzaniu obrazów medycznych.
Wroc³aw
Po 52 latach nieobecno¶ci w ofercie dydaktycznej UWr. pojawi³a siê muzykologia. Studia rozpoczê³o 27 osób. Kierownik Zak³adu Muzykologii prof. M. Go³±b pozyska³ do¶wiadczon± kadrê: prof. B. Muszkalsk±, etnomuzykologa i antropologa muzyki, dr. P. Wilka, zajmuj±cego siê muzyk± XVII i XVIII wieku, dr. R. Losiaka, specjalistê z zakresu estetyki muzycznej i A. Urbanka, dyrygenta uniwersyteckiego chóru „Gaudium”. Fortepian ofiarowa³a prof. M. Tomaszewska, lwowianka, by³y wyk³adowca AMuz. Instrument stan±³ w wyremontowanej sali im. ks. Hieronima Feichta, twórcy muzykologii w UWr. bezpo¶rednio po wojnie. By³a to wówczas najlepsza placówka muzykologiczna w Polsce. Mia³a po niemieckich uczonych bibliotekê, zbiór p³yt, aparaturê do nagrywania i instrumenty wraz z organami. W 1952 muzykologiê zlikwidowano, a zbiory muzyczne przej±³ Zak³ad Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Studenci korzystaæ bêd± z biblioteki muzykologicznej ofiarowanej wroc³awskiej muzykologii przez rodzinê prof. J.M. Chomiñskiego.
Opole
W styczniu 2003 r. rozpocz±³ siê remont budynku by³ego szpitala dzieciêcego w Opolu, s±siaduj±cego z gmachem Collegium Maius UO. Po generalnej przebudowie neogotycki obiekt stanowi siedzibê uczelnianej administracji. Powierzchnia u¿ytkowa Collegium Minus to 7523 m2, kubatura - 29 811 m3. Projekt przebudowy wykona³a pracownia „Prokon” z Opola, a remont zrealizowa³o Opolskie Przedsiêbiorstwo Budownictwa Przemys³owego nr 1. Koszty inwestycji, w wysoko¶ci 3 mln 250 tys. z³, uczelnia sfinansowa³a ze ¶rodków w³asnych. Dziêki tej inwestycji centrum ¿ycia uniwersyteckiego przenios³o siê do centrum miasta.
Toruñ
Z okazji 30-lecia Komitetu Nauk o Pracy i Polityce Spo³ecznej PAN w Uniwersytecie Miko³aja Kopernika w Toruniu odby³a siê konferencja „Przysz³o¶æ pracy w XXI wieku”. ¦mietanka polskich specjalistów w dziedzinie zarz±dzania zasobami ludzkimi, rynku pracy i polityki spo³ecznej obradowa³a w dniach 21-22 pa¼dziernika. W¶ród 130 uczestników z o¶rodków naukowych z ca³ej Polski znale¼li siê przedstawiciele Ministerstwa Gospodarki i Pracy, GUS, pos³owie i senatorzy RP. Konferencjê otworzy³ referat o przysz³o¶ci europejskiego rynku pracy, wyg³oszony przez prof. G?ntera Schmida z Instytutu Pracy w Berlinie. Obrady odbywa³y siê w czterech grupach dyskusyjnych, które debatowa³y nad pytaniami: Jaka praca?, Jaki pracownik?, Jakie gospodarowanie prac± w organizacji?, Jaki rynek pracy?
Opracowa³ Piotr Kieraciñski
Wspó³praca: Gdañsk - Beata Czechowska-Derkacz, Beata Orza¿ewska, Katowice - Lucyna Sadzikowska, Kraków - Jola Workowska, Leszek ¦liwa, Lublin - Monika Jaskowiak, £ód¼ - Ewa Chojnacka, Opole - Krzysztof S³awiñski, Barbara Stankiewicz, Toruñ - Konga Nemere-Czachowska, Warszawa - Elzbieta Elbe, Andrzej Markert, Wroc³aw - Kazimiera D±browska, Maria Kisza.

Przyznawanie grantów badawczych musi opieraæ siê na zasadzie konkurencyjno¶ci sk³adanych wniosków, zmniejszaj±c tym samym sumê pieniêdzy podatnika przeznaczanych na badania z pominiêciem procedury konkursowej. Ze ¶rodków publicznych nie nale¿y finansowaæ np. tak zwanych badañ stosowanych o w±tpliwym znaczeniu naukowym i jeszcze bardziej w±tpliwej spo³ecznej czy ekonomicznej przydatno¶ci. Do przypadków oczywistego wyrzucania w b³oto publicznych pieniêdzy mo¿na zaliczyæ wydatki na pseudobadania przedstawiane jako obronne, teleinformatyczne lub dotycz±ce procesów technologicznych w konkretnych zak³adach przemys³owych. Je¶li s± przydatne, powinny byæ finansowane przez przemys³. (...)
Kluczowym problemem organizacji nauki w Polsce jest jednak polityka kadrowa, czyli konieczno¶æ odm³odzenia szeregów naukowców i otwarcia rynku pracy dla najlepszych kandydatów z zagranicy. (...) Habilitacja powinna byæ (...) uzyskiwana poza miejscem sta³ego zatrudnienia. Aby zwiêkszyæ mobilno¶æ kadry, mo¿na ograniczyæ mo¿liwo¶ci awansu pionowego w rodzimej uczelni i utworzyæ fundusz dla wspierania m³odych profesorów obejmuj±cych katedry przez przej¶cie do innej uczelni.
Wszystkie stanowiska naukowe zwi±zane ze sta³ym etatem nale¿y obsadzaæ na drodze otwartych konkursów, do których mog± przystêpowaæ tak¿e uczeni z zagranicy. (...) Profesorowie powinni byæ zatrudniani na etatach w formie kontraktów z indywidualnie negocjowanym wynagrodzeniem, warunkami pracy, ubezpieczeñ spo³ecznych i zdrowotnych. Nie ma bowiem ¿adnych powodów, aby np. ewentualnego laureata (czy laureatkê) Nagrody Nobla, je¶li Pan Bóg kiedy¶ takiego nam ze¶le, zatrudniaæ na takich samych warunkach, co jego mniej przez talent, pracê i los utytu³owanych kolegów. (Aleksander Wittlin, Karol ¯yczkowski, Nim dostaniemy Nobla, „Tygodnik Powszechny”, 19.09.2004)

O ile (...) mo¿na spieraæ siê, czy ¶rodowisko spo³eczne i ideowe ma wp³yw na wyniki badañ uczonych, to bezdyskusyjny jest wp³yw tych wyników na ¿ycie codzienne. Tak wiêc nauka - czy tego chcemy, czy nie - jest polityczna. Ta polityczno¶æ nie dotyczy jedynie wykorzystania technologii bêd±cej owocem badañ naukowych. Dotyczy równie¿, a mo¿e przede wszystkim, szeroko pojêtej kultury - tego, jak postrzegamy otaczaj±cy nas ¶wiat. Z wiedzy o ¶wiecie materialnym wielokrotnie inspiracjê czerpa³y teorie polityczne i spo³eczne. To, w jaki sposób interpretujemy ¶wiat, ma wielki wp³yw na tre¶æ i jako¶æ naszego ¿ycia codziennego. I dlatego stawka „wojen naukowych” nie jest b³aha, jest ni± bowiem kszta³t ¶wiata, w którym ¿yjemy. (Jerzy Kowalski-Glikman, Uczony pod presj±, „Polityka”, 25.09.2004)

Trzeba jak najszybciej zrezygnowaæ z „belwederskich” tytu³ów profesorskich i habilitacji. Trzeba równie¿ rozwi±zaæ niepotrzebn± „Centraln± Komisjê” do spraw tytu³ów naukowych. Sa to przestarza³a i absolutnie zbêdne procedury, niestosowane ani w innych krajach europejskich, ani w USA. Profesorowie powinni byæ nominowani wy³±cznie przez wy¿sze uczelnie (senaty), a wiêc w ¿adnych innych jednostkach naukowych.
(...) Warto by zaprosiæ do wspó³pracy przy reformie polskiej nauki najlepszych polskich naukowców pracuj±cych za granic±. Niektórzy z nich mogliby wróciæ do Polski, choæby czasowo, gdyby zostali upewnieni, ¿e ich wiedza i do¶wiadczenie bêd± docenione i odpowiednio wykorzystane, m.in. do opracowania nowych aktów ustawodawczych. Jako nieuwik³ani w polskie piekie³ko, mogliby nawet obj±æ stanowiska w rz±dzie i jego organach.
(...) Stopniowo trzeba wprowadziæ wy³±cznie p³atne studia wy¿sze w uczelniach pañstwowych wraz z odpowiednio rozbudowanych systemem stypendialnym i kredytowym. Powinna siê ukszta³towaæ konkurencja na rynku studiów wy¿szych, jak równie¿ wewn±trz uczelni. Obecnie niektóre uczelnie (zw³aszcza prywatne) zapewniaj± po prostu „papierek” (dyplom) zamiast rzetelnej wiedzy. Nadmiernie du¿a liczba blisko 500 „uczelni” w Polsce stanowi dziwaczny ewenement w skali UE. Urynkowienie szkolnictwa wy¿szego spowodowa³oby naturalna selekcjê uczelni, radykalne reformy wielu zapyzia³ych struktur w uczelniach i odpowiedni± selekcje kadr, czego efektem powinny byæ lepszy poziom kszta³cenia i wiêksze zaanga¿owanie studentów w zdobywanie wiedzy jako kapita³u ¿yciowego. (Józef Kalisz, Po co nam tyle uczelni?, „Przegl±d”, 26.09.2004)
Narodowy Plan Rozwoju
„Edukacja i nauka w NPR na lata 2007-13” to temat wa¿nej konferencji, jaka odby³a siê 18 pa¼dziernika w Politechnice Wroc³awskiej. Obecni byli na niej przedstawiciele wszystkich najwa¿niejszych instytucji dzia³aj±cych w obszarze szkolnictwa i nauki. Konferencja zosta³a zaplanowana jako element budowania strategii rozwoju poszczególnych dziedzin, w ramach opracowywania kolejnego NPR. Wicepremier Jerzy Hausner, który stoi na czele zespo³u przygotowuj±cego za³o¿enia NPR, podkre¶la³, ¿e w zwi±zku z tym, ¿e to ju¿ inny rz±d bêdzie je realizowa³, on, odchodz±c w maju przysz³ego roku, zostawi jedynie propozycje, tak aby nastêpcy mogli wprowadziæ ewentualne korekty.
Du¿o emocji wzbudzi³a propozycja prof. Hausnera, by uczelnie - podobnie jak to siê proponuje w odniesieniu do jednostek s³u¿by zdrowia - przekszta³ciæ w spó³ki u¿yteczno¶ci publicznej. Nie ma obecnie takiej kategorii spó³ek, ale, zdaniem wicepremiera, powinna powstaæ i obj±æ m. in. uczelnie. Oznacza³oby to, ¿e, choæ z ograniczeniami, by³yby one poddane procesom kapita³owym, a tak¿e, poprzez rady nadzorcze, bardziej zwi±zane ze ¶rodowiskiem lokalnym. Przedstawiciele ¶rodowiska akademickiego argumentowali, ¿e trudno sobie wyobraziæ uczelniê jako spó³kê kapita³ow±, a tradycja autonomicznego uniwersytetu siêga blisko dziesiêciu wieków i uniwersytet, poza rynkiem, musi kierowaæ siê tak¿e t± wielowiekow± misj±. Emocje trochê opad³y, kiedy okaza³o siê, ¿e nie s± to zamierzenia na najbli¿sze miesi±ce, a jedynie propozycje wicepremiera.
(as)
Konferencja Rektorów Polskich Uczelni Technicznych
W dniach 14-16 pa¼dziernika zebra³a siê w Bia³ymstoku Konferencja Rektorów Polskich Uczelni Technicznych. Jej obrady by³y czê¶ci± obchodów 55-lecia Politechniki Bia³ostockiej. Z utworzonej w 1949 roku Wieczorowej Szko³y In¿ynierskiej NOT - która po 5 latach wypu¶ci³a pierwszych 28 in¿ynierów elektryków i 29 in¿ynierów mechaników - powsta³a uczelnia kszta³c±ca obecnie 15 tys. studentów na 6 wydzia³ach. Jednym z wa¿nych akcentów jubileuszu by³o oddanie do u¿ytku nowego budynku Wydzia³u Elektrycznego.
Podczas obrad go¶cie konferencji przedstawili bie¿±ce dzia³ania instytucji, którymi kieruj±. Prof. Jerzy B³a¿ejowski, przewodnicz±cy RGSzW, mówi³ o uwarunkowaniach propozycji wyodrêbnienia grupy kierunków technicznych w ramach prac nad standardami nauczania. Prof. Jerzy Wo¼nicki, przewodnicz±cy prezydenckiego zespo³u ds. ustawy o szkolnictwie wy¿szym, przedstawi³ aktualny stan prac w sejmowej podkomisji (do uzgodnienia zosta³y kwestie pomocy socjalnej dla studentów, awansu naukowego i stosunków pracy), a tak¿e najwa¿niejsze, jego zdaniem, problemy, jakie stoj± przed szkolnictwem wy¿szym. Wymieni³ w¶ród nich: uregulowanie kwestii mobilno¶ci w ramach kierunków studiów, wzrost miêdzynarodowej konkurencyjno¶ci naszej oferty edukacyjnej, poprawê efektywno¶ci dzia³ania uczelni, konwergencjê sektorów pañstwowego i niepañstwowego, przejrzysto¶æ zarz±dzania w uczelniach i walkê z patologiami oraz konieczno¶æ powi±zania wysoko¶ci nak³adów na szkolnictwo wy¿sze z zadaniowym charakterem finansowania.
Bie¿±ce dzia³ania resortu edukacji przedstawi³ prof. Tadeusz Szulc, wiceminister edukacji. Mówi³ m.in. o tym, ¿e wypowiedzieli¶my tzw. umowê prask±, dotycz±c± uznawalno¶ci dyplomów i wypowiadamy kolejne umowy dwustronne reguluj±ce tê kwestiê. Prof. Marek Bartosik, wiceminister z MniI, omówi³ kilka zagadnieñ obrazuj±cych aktualn± kondycjê polskiej nauki. W niektórych aspektach nie jest ona najlepsza. Je¶li w krajach UE na 1 milion mieszkañców przypada ¶rednio 126 wynalazków, to w Polsce 1.
Uczestnicy konferencji odwiedzili te¿ le¿±cy 20 km od naszej wschodniej granicy uniwersytet w bia³oruskim Grodnie. Poza poznaniem uczelni by³a okazja do zwiedzenia miasta i odwiedzin muzeów Z. Na³kowskiej i E. Orzeszkowej oraz spojrzenia na nurt Niemna.
(as)
Instytut Spo³eczeñstwa Wiedzy, Fundacja Rektorów Polskich
ISW i FRP zorganizowa³y 25 pa¼dziernika seminarium „Polskie szkolnictwo wy¿sze w Procesie Boloñskim” przeznaczone dla dziennikarzy zajmuj±cych siê sprawami nauki i szkolnictwa wy¿szego.
Prof. Andrzej Kra¶niewski, cz³onek zarz±du FRP, a równocze¶nie sekretarz generalny KRASP, przedstawi³ najwa¿niejsze za³o¿enia Procesu Boloñskiego: wprowadzenie dwustopniowo¶ci studiów oraz jako trzeciego stopnia studiów doktoranckich, wdro¿enie systemu punktów ECTS, zwiêkszenie mobilno¶ci studentów i pracowników, wprowadzenie porównywalnych dyplomów (suplement do dyplomu), wspó³dzia³anie w zakresie zapewnienia jako¶ci kszta³cenia (PKA), upowszechnienie kszta³cenia ustawicznego.
W dyskusji najwiêksze zainteresowanie wzbudzi³o praktyczne wdro¿enie punktów ECTS. Jak wynika z ankiety MENiS, 60 proc. uczelni pañstwowych wprowadzi³o punkty kredytowe na wszystkich kierunkach (87 proc. co najmniej na jednym), a w¶ród uczelni niepañstwowych uczyni³o to 15 proc. (27 proc. co najmniej na jednym).
Drugim nurtem dyskusji by³y zmiany w „Prawie o szkolnictwie wy¿szym” konieczne do wdro¿enia Procesu Boloñskiego. Prof. Jerzy Wo¼nicki, prezes FRP, podkre¶la³, ¿e powinny one znacznie zmieniæ zasady zatrudniania pracowników akademickich, tak aby zliberalizowaæ rynek pracy w tym obszarze, a mianowaniem - odpowiednik anglosaskiej teniury - obj±æ tylko najwybitniejszych i najbardziej niezbêdnych uczelni profesorów.
(as)
Studenckie nagrody
14 pa¼dziernika, w dniu ¦wiêta Edukacji Narodowej, w klubie Hybrydy zosta³y wrêczone po raz pierwszy nagrody ¶rodowiska studenckiego, przyznane w konkursie „PROstudent 2004”. Konkurs zorganizowa³y: Parlament Studentów RP oraz „Gazeta Studencka”. Rada Studentów, stanowi±ca kapitu³ê nagrody, przyzna³a j± w kilku kategoriach. Tytu³ Uczelni Przyjaznej Studentom otrzyma³ Polsko-Japoñska Wy¿sza Szko³a Technik Komputerowych z Warszawy, SGGW, UMCS, Uniwersytet Warmiñsko-Mazurski, Wy¿sza Szko³a Biznesu - National-Louis University w Nowym S±czu, Wy¿sza Szko³a Humanistyczno-Ekonomiczna z £odzi, Wy¿sza Szko³a Informatyki i Zarz±dzania w Rzeszowie.
Jako PROstudencka osobowo¶æ ze ¶wiata mediów nagrodê otrzyma³ Tomasz Lis - za aktywno¶æ publiczn± uwzglêdniaj±c± znaczenie m³odych ludzi oraz za promocjê ¶cie¿ki kariery opartej na wykszta³ceniu i ciê¿kiej pracy. PROstudenckim autorytetem w ¿yciu publicznym og³oszono prof. Jerzego Wo¼nickiego, prezesa Fundacji Rektorów Polskich - za ws³uchiwanie siê w potrzeby ¶rodowiska studenckiego oraz patrzenie na sprawy szkolnictwa wy¿szego ze studenckiej perspektywy. Nagrodê za PROjekt roku odebra³a minister Barbara Labuda - za program „Uczelnie wolne od narkotyków”, realizowany tak¿e przy wsparciu Parlamentu Studentów RP. Jeden laureat, jak powiedzia³ Przemys³aw Kowalski, przewodnicz±cy Parlamentu, pozostaje „in pectoris”.
Przemys³aw Kowalski wrêczy³ tak¿e pami±tkowe dyplomy by³ym przewodnicz±cym Parlamentu: Robertowi Paw³owskiemu (dzi¶ rzecznikowi praw studenta), Andrzejowi Szejnie (dzi¶ eurodeputowanemu), Wojciechowi Olejniczakowi (obecnie ministrowi rolnictwa) oraz Piotrowi Ebbig (pracownikowi naukowemu UAM). Uroczysto¶æ stanowi³a podsumowanie dwóch kadencji Przemys³awa Kowalskiego, jako przewodnicz±cego PSRP. Kolejn± edycjê konkursu poprowadzi ju¿ nowy szef PSRP - wybory za miesi±c.
mp
Nagroda FNP, przyznana w tym roku po raz trzynasty, jest najpowa¿niejszym wyró¿nieniem otrzymywanym w Polsce za dzia³alno¶æ badawcz±. Najpowa¿niejszy jest zarówno presti¿ tej nagrody, jak i jej wysoko¶æ - w tym roku 100 tys. z³ (znacz±co wzros³a w stosunku do projektowanej na pocz±tku funkcjonowania nagrody równowarto¶ci 10 tys. dolarów). Nagrodê mog± otrzymaæ wybitni uczeni za osi±gniêcia i odkrycia z ostatnich czterech lat, stanowi±ce istotny wk³ad w ¿ycie duchowe i postêp cywilizacyjny naszego kraju oraz zapewniaj±ce Polsce miejsce w nauce ¶wiatowej. Nagrody przyznaje siê w czterech dziedzinach: w naukach humanistycznych i spo³ecznych, naukach przyrodniczych i medycznych, naukach ¶cis³ych oraz w naukach technicznych.
Laureatami Nagrody FNP w 2004 r. zostali: w dziedzinie nauk humanistycznych i spo³ecznych - prof. dr hab. Jadwiga Staniszkis z Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, w dziedzinie nauk przyrodniczych i medycznych - prof. dr hab. n. med. Janusz Limon z Katedry Biologii i Genetyki Akademii Medycznej w Gdañsku, w dziedzinie nauk ¶cis³ych - prof. dr hab. Wojciech J. Stec z Centrum Badañ Molekularnych i Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk w £odzi, a w dziedzinie nauk technicznych - prof. dr hab. in¿. Krzysztof Matyjaszewski z Wydzia³u Chemii Carnegie Mellon University, USA oraz z Centrum Badañ Molekularnych i Makromolekularnych Polskiej Akademii Nauk w £odzi.
Prof. J. Staniszkis wyró¿niono za podjêcie próby teorii i interpretacji procesów transformacji wspó³czesnej Polski i ¶wiata, przedstawione w ksi±¿kach Postkomunizm (2001) oraz W³adza globalizacji (2003). Prof. J. Limona uhonorowano nagrod± za wybitny wk³ad w rozwój cytogenetycznych metod diagnozowania nowotworów z³o¶liwych. Prof. W.J. Stecowi przyznano nagrodê za otrzymanie nowych biologicznie czynnych zwi±zków o du¿ym potencjale terapeutycznym za pomoc± oryginalnej, opracowanej przez niego metody syntezy tiofosforanowych analogów DNA. Prof. K. Matyjaszewski zosta³ nagrodzony za odkrycie nowych metod kontrolowanej polimeryzacji rodnikowej i zastosowanie tych metod w przemy¶le.
(pik)
Misja archeologiczna Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem prof. Tomasza Mikockiego od paru lat prowadzi prace wykopaliskowe w Ptolemais w Libii. W 2002 i 2003 r. polscy archeolodzy odkryli tam niezwyk³y zespó³ rzymskich mozaik. Dalsze badania wymaga³y zakupu specjalistycznej aparatury. Sta³o siê to mo¿liwe dziêki subwencji uzyskanej przez zespó³ prof. T. Mikockiego z Instytutu Archeologii UW w ramach programu interwencyjnego SUBIN. Za 70 tys. z³ uczeni zakupili sprzêt wykopaliskowy oraz inne urz±dzenia, m.in.: niwelator laserowy, detektor do wykrywania metali, programy do rejestracji i przetwarzania danych geograficznych, satelitarny system pomiarowy GPS, zdjêcie satelitarne rejonu Ptolemais, fotograficzne aparaty cyfrowe, drukarki do zdjêæ. Urz±dzenia te umo¿liwi³y warszawskim archeologom dokonanie w ci±gu ostatnich miesiêcy znacznego postêpu w pracach (na ukoñczeniu jest ca³kowity pomiar miasta), a tak¿e odniesienie spektakularnego sukcesu, jakim by³o (dziêki analizie ww. zdjêcia satelitarnego, które ujawni³o faktyczny zasiêg antycznego miasta) przekonanie miejscowych w³adz, by przesunê³y przebieg projektowanej w tym rejonie drogi ekspresowej, która pierwotnie mia³a przeci±æ przez ¶rodek antyczne ruiny.
Realizowany od niedawna program TRANSLACJE, którego celem jest pomoc w upowszechnianiu dorobku naukowego polskiej humanistyki poza granicami kraju, zaczyna przynosiæ pierwsze owoce. W ramach TRANSLACJI autorzy polskich dzie³ z dziedziny nauk humanistycznych i spo³ecznych mog± uzyskaæ dofinansowanie przek³adu swoich prac na wybrany jêzyk kongresowy, pod warunkiem, ¿e publikacj± i dystrybucj± dzie³a zainteresowane jest renomowane wydawnictwo zagraniczne. Podstawowym kryterium oceny wniosku jest warto¶æ naukowa dzie³a, przy czym FNP przyznaje subwencje wy³±cznie na koszty t³umaczenia.
Dotychczas przyznano subwencje na dokonanie przek³adu siedmiu dzie³ polskich uczonych (wydanych w latach 2000-04), które uka¿± siê nastêpnie nak³adem ró¿nych oficyn za granic±. Piêæ ksi±¿ek t³umaczonych jest na jêzyk angielski, jedna - na w³oski i jedna - na niemiecki. S± to: Anny Micha³owskiej Miêdzy demokracj± a oligarchi±. W³adze gmin ¿ydowskich w Poznaniu i Swarzêdzu (od po³. XVII w. do koñca XVIII w.), Paw³a Janiszewskiego Zaginione ogniwo. Grecka historiografia pogañska w II po³. III w. i w IV w., Jerzego Mizio³ka Mity, legendy, egzempla. W³oskie malarstwo ¶wieckie epoki Renesansu ze zbiorów Karola Lanckoroñskiego, £ukasza Niesio³owskiego-Spano Mityczne pocz±tki miejsc ¶wiêtych w Starym Testamencie, Marcina Wodziñskiego O¶wiecenie ¿ydowskie w Królestwie Polskim. Dzieje pewnej idei, El¿biety Jastrzêbowskiej Rzym antyczny w oczach Piranesiego i dzi¶ oraz Piotra Szlanty Persja w polityce Niemiec w latach 1906-1914.
(mit)
Dyscypliny w statystyce
Najwa¿niejsz± pozauczelnian± placówk± prowadz±c± badania z zakresu filozofii jest Instytut Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie. Studia filozoficzne w instytutach lub na wydzia³ach filozoficznych prowadz± 23 szko³y wy¿sze. Blisko 160 innych jednostek uczelnianych zatrudnia filozofów i prowadzi zajêcia z ró¿nych dziedzin filozofii na innych kierunkach studiów. Jedna uczelnia prywatna ma w ofercie studia filozoficzne, których jednak dotychczas faktycznie nie uruchomiono. Obecnie na ró¿nych typach studiów filozoficznych kszta³ci siê u nas blisko 10 000 osób.
Przy Prezydium PAN dzia³a Komitet Nauk Filozoficznych PAN. Obecnie istnieje w kraju 12 towarzystw filozoficznych, a w kilku innych s± sekcje filozoficzne. Najwa¿niejszym z nich jest Polskie Towarzystwo Filozoficzne. Wydzia³ Historyczno-Filozoficzny funkcjonuje w strukturze Polskiej Akademii Umiejêtno¶ci. Istnieje te¿ 11 instytutów i centrów badañ filozoficznych, afiliowanych przy ró¿nych uczelniach lub maj±cych postaæ niezale¿nych fundacji. Warto wspomnieæ, ¿e kszta³cenie z zakresu filozofii prowadzi niepañstwowa Szko³a Wy¿sza Psychologii Spo³ecznej, a badania z tej dziedziny - Wy¿sza Szko³a Przedsiêbiorczo¶ci i Zarz±dzania im. L. Ko¼miñskiego w Warszawie, która utworzy³a Centrum Etyki w Biznesie.
Kadrê filozoficzn± tworzy w naszym kraju 220 profesorów tytularnych i 350 doktorów habilitowanych. £±czna liczba wyk³adowców filozofii wraz z doktorantami to 1,5 tys. osób. Ka¿dego roku doktorat z filozofii uzyskuje ok. 60 osób, kolejne 30 habilituje siê, a 8 uzyskuje tytu³ profesorski. W ci±gu ostatnich dziesiêciu lat (1995-2004) obroniono w kraju 672 doktoraty z filozofii oraz przeprowadzono z sukcesem 204 przewody habilitacyjne. Wiele tematów prac doktorskich, uznanych przez rady wydzia³ów - nie tylko filozoficznych, bowiem, takich broniono na niektórych wydzia³ach teologicznych, filologicznych czy pedagogicznych - za tematy z zakresu filozofii, faktycznie mo¿na by jednak równie dobrze uznaæ za prace z innych dziedzin.
Polscy uczeni wydaj± blisko 30 naukowych czasopism filozoficznych, a w kolejnych 30 publikuj± teksty z zakresu filozofii. Wiele z tych czasopism ukazuje siê nieregularnie. Obecnie funkcjonuj± 3 internetowe czasopisma filozoficzne. Niektóre czasopisma filozoficzne maj± do¶æ dawn± proweniencjê. „Ruch Filozoficzny” wydawany jest od 1911 r. przez PTF. Tradycja „Kwartalnika Filozoficznego” siêga 1923 r., a tradycja „Przegl±du Filozoficznego” - roku 1897. Oba czasopisma zosta³y zlikwidowane przez komunistów i odrodzi³y siê w latach 90. Ka¿dego roku publikuje siê ok. 100 nowych ksi±¿ek z dziedziny filozofii. Drukiem ukazuje siê te¿ drugie tyle t³umaczeñ prac obcojêzycznych z filozofii.
(rat)
Liczby dotycz±ce polskiej filozofii zosta³y zaczerpniête wprost lub wyliczone na podstawie danych z Informatora filozofii polskiej, który ukaza³ siê w 2004 r. jako tom specjalny wydawanego w Uniwersytecie Jagielloñskim w Krakowie czasopisma „Principia”.
Polskie Towarzystwo Filozoficzne
12 lutego 1904 z inicjatywy prof. Kazimierza Twardowskiego w Uniwersytecie Lwowskim powsta³o Polskie Towarzystwo Filozoficzne. Jubileusz 100-lecia PTF polscy filozofowie czcili dwukrotnie: w lutym podczas okoliczno¶ciowej sesji w Pa³acu Staszica oraz we wrze¶niu podczas spotkania w trakcie VII Zjazdu Filozoficznego w Szczecinie.
Prof. W³adys³aw Stró¿ewski, prezes PTF, przypomina, ¿e na pocz±tku XX w. na terenach obecnej Polski, zw³aszcza w miastach akademickich, jak: Wilno, Warszawa, Kraków czy Poznañ, dzia³a³y tak¿e inne towarzystwa naukowe, zajmuj±ce siê filozofi±. A¿ do drugiej wojny ¶wiatowej PTF dzia³a³o jako jedno z wielu, wyró¿niaj±c siê wszelako tym, ¿e towarzystwo lwowskie jako jedyne mia³o w nazwie s³owo „polskie”, skupi³o te¿ najwa¿niejszych wówczas polskich filozofów. Po 1945 r. zjednoczono wszystkie towarzystwa filozoficzne, tworz±c z nich oddzia³y PTF. Obecnie towarzystwo ma 16 oddzia³ów. Najliczniejsze s± oddzia³y: warszawski, gdañski, krakowski, lubelski i poznañski. Ogó³em PTF zrzesza 903 filozofów. Ma te¿ 15 cz³onków honorowych, w tym tak znakomite osobisto¶ci, jak: Kazimierz Twardowski, Tadeusz Kotarbinski, W³adys³aw Tatarkiewicz, Tadeusz Cze¿owski, Stefan Swie¿awski i Leszek Ko³akowski. Do tego grona zaliczono tak¿e Jana Paw³a II.
Przy PTF dzia³aj± obecnie cztery sekcje i zespo³y specjalistyczne. Przy ZG PTF w Warszawie dzia³aj± sekcje: Estetyki im. R. Ingardena, Etyki oraz Nauczania Filozofii. Przy krakowskim oddziale PTF istnieje Zespó³ Metodologii i Teorii Poznania im. Izydory D±mbskiej. G³ówn± form± dzia³alno¶ci PTF s± odczyty, organizowane przez oddzia³y. Jak mówi prof. Stró¿ewski, zebrania oddzia³ów towarzystwa wci±¿ siê odbywaj±, jednak rzadziej ni¿ dawniej. M³odzi filozofowie tworz± w³asne specjalistyczne stowarzyszenia. Z³oty wiek towarzystw ogólnych, jak PTF, chyba ju¿ min±³. W czasach socjalizmu Polskie Towarzystwo Filozoficzne by³o forum wolnej my¶li; ka¿dy móg³ g³osiæ, co chcia³. To by³a bodaj jedyna instytucja w Polsce, która nie zosta³a zmarksizowana. Prezes PTF dodaje, ¿e pozna³ swoich przysz³ych mistrzów: Izydorê D±mbsk± i Romana Ingardena na spotkaniach lubelskiego oddzia³u PTF w czasach stalinowskich.
PTF wydaje „Ruch Filozoficzny”, jedno z najstarszych czasopism filozoficznych w Polsce. Organizuje tak¿e Olimpiadê Filozoficzn± dla uczniów szkó³ ¶rednich.
(pik)
VII Polski Zjazd Filozoficzny
W dniach 14-18 wrze¶nia w Szczecinie odby³ siê VII Polski Zjazd Filozoficzny. Zosta³ on zorganizowany w setn± rocznicê istnienia Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, a jego wspó³organizatorem by³ m³ody Instytut Filozofii Uniwersytetu Szczeciñskiego. Dotychczas odby³o siê tylko 6 podobnych zjazdów. Pierwszy mia³ miejsce we Lwowie w 1923 roku.
W zje¼dzie uczestniczy³o oko³o 600 filozofów z ca³ej Polski i kilku polskich filozofów z zagranicy. G³ównym go¶ciem honorowym zjazdu by³ Leszek Ko³akowski, który w wyk³adzie inauguracyjnym mówi³ o roli filozofa we wspó³czesnej kulturze. Filozof ma do spe³nienia dwa zadania: poszukiwanie prawdy (bezstronno¶æ i uczciwo¶æ intelektualn±) i budowanie cz³owieka (wskazanie cz³owiekowi warto¶ci i nadziei). Cele te nie zawsze s± zbie¿ne, bo prawda nie musi byæ buduj±ca, a to, co buduj±ce, nie musi byæ prawdziwe. Sztuka uprawiania filozofii polega jednak na tym, aby sprostaæ obu tym zadaniom.
Atrakcj± zjazdu szczeciñskiego by³y liczne panele dyskusyjne, które przyci±ga³y t³umy uczestników. „Nowoczesny racjonalizm i jego adwersarze”, „Filozofia wobec zjawiska powrotu religii”, „Problemy bioetyki”, „Czym jest, czym nie jest i czym mo¿e byæ logika?”, „Wspó³czesne problemy moralne - jak o nich rozmawiaæ?”, „Filozofia wobec wielo¶ci kultur”, „Czym jest umys³?” - to tytu³y debat. W prowadzonej przez ks. prof. Andrzeja Bronka z KUL dyskusji na temat zjawiska „powrotu religii” odró¿niono religiê instytucjonaln± od religijno¶ci prywatnej. Ta ostatnia wbrew prorokom rych³ego koñca religii, zdaje siê rozkwitaæ, natomiast kurczy siê rola religii zinstytucjonalizowanej. Zmieniaj± siê zatem formy religijno¶ci, ale wci±¿ mo¿na twierdziæ, ¿e religijno¶æ jest konstytutywn± cech± cz³owieka.
Obrady w sekcjach zosta³y zorganizowane zgodnie z podzia³em na dyscypliny filozoficzne, zarówno te klasyczne, jak: estetyka, etyka, ontologia czy teoria poznania, jak i te o m³odszym rodowodzie, jak filozofia prawa czy filozofia polityczna i spo³eczna. Po raz pierwszy pojawi³a siê sekcja filozofii feministycznej, która cieszy³a siê tak wielkim zainteresowaniem, ¿e niektórzy uczestniczyli w niej na stoj±co. W sekcji teorii poznania zastanawiano siê nad zadaniami tej dyscypliny w sytuacji braku argumentów obalaj±cych sceptycyzm. Wspó³czesna epistemologia jest zdominowana przez tendencje naturalistyczne (zbli¿anie siê do nauk empirycznych o procesach poznawczych), ale tradycyjne normatywne zadania epistemologii (ocena warto¶ci przekonañ) zdaj± siê byæ niezale¿ne od danych empirycznych. Omawiano kwestiê, czy mamy jedno pojêcie prawdy, czy te¿ takich pojêæ wiele, koncepcje s±du, percepcji i wiedzy.
Zjazd Filozoficzny zakoñczy³ wyk³ad plenarny W³adys³awa Stró¿ewskiego Byt i sens. Zdaniem Stró¿ewskiego, sens jest tylko tam, gdzie jest racjonalno¶æ, dobro, cel czy warto¶æ. St±d z³o jawi siê jako bezsens, a je¶li za z³em mo¿na by przedstawiaæ jakie¶ racje, to musia³yby polegaæ na fa³szu lub k³amstwie. Pytamy o sens bytu, ale pozostaje nam tylko wiara, ¿e ¶wiatem rz±dzi jaki¶ logos. Mamy tak± nadziejê, bo gdyby nie by³o ¿adnego logosu, wszystkie nasze wybory by³yby dobre, a przecie¿ tak nie jest.
Renata Ziemiñska
Wojskowa Akademia Techniczna w Warszawie
19 pa¼dziernika w Instytucie Techniki Lotniczej Wydzia³u Mechatroniki Wojskowej Akademii Technicznej komendant-rektor WAT gen. bryg. prof. Bogus³aw Smólski odebra³ z r±k Czes³awa Mikruta, wiceprezesa ds. operacyjno-lotniczych Urzêdu Lotnictwa Cywilnego, certyfikat Europejskiej Agencji Bezpieczeñstwa Transportu Lotniczego Part-147.
- Certyfikat potwierdzi³ spe³nienie przez ITL WAT wymagañ okre¶lonych przez europejskie i krajowe w³adze lotnicze - powiedzia³ Cz. Mikrut. Dziêki certyfikatowi uczelnia uzyskuje mo¿liwo¶æ szkolenia przedstawicieli du¿ych organizacji obs³ugowych i ma³ego lotnictwa, zgodnie z wymogami Unii Europejskiej oraz EASA - zaznaczy³ wiceprezes ULC.
Po dwuletnich przygotowaniach ITL spe³ni³ wszystkie wymagania okre¶lone przez europejskie i krajowe w³adze lotnicze i w tej chwili jest jedynym w Polsce certyfikowanym o¶rodkiem szkoleniowym w zakresie techniki lotniczej, upowa¿nionym do prowadzenia certyfikowanych szkoleñ kadr lotniczego personelu technicznego w zakresie podstawowego szkolenia lotniczego.
Prof. Grzegorz Kowaleczko, dyrektor ITL, szacuje, ¿e liczba pracowników firm bran¿y lotniczej, którzy w ¶wietle nowych przepisów powinni posiadaæ certyfikaty po¶wiadczaj±ce wymagane kwalifikacje i odpowiedni poziom wiedzy, mie¶ci siê w przedziale 1-1,5 tys. osób. ITL WAT jest w stanie zapewniæ tej grupie osób ustawiczne podnoszenie kwalifikacji poprzez system szkoleñ, tak aby mogli sprostaæ rosn±cym wymaganiom i wyzwaniom stoj±cym przed przemys³em lotniczym (projektanci i producenci) oraz komunikacj± i transportem lotniczym. Takie mo¿liwo¶ci stwarza propozycja uruchomienia odpowiednich kursów specjalistycznych i szkoleñ.
Przewidywana jest tak¿e mo¿liwo¶æ uzyskiwania przez studentów studiów dziennych i zaocznych WAT odpowiednich certyfikatów po¶wiadczaj±cych kwalifikacje w specjalno¶ciach lotniczych profilowanych przez Wydzia³ Mechatroniki, co znacznie u³atwi³oby im mo¿liwo¶æ podjêcia pracy na rynku europejskim.
Jerzy Markowski
Polska na ¦wiêcie Nauki we Francji
Polska by³a honorowym go¶ciem na francuskim ¦wiêcie Nauki w dniach 11-17 pa¼dziernika. Uczestniczy³a w nim jako jedyny kraj spo¶ród 10 nowo przyjêtych do Unii Europejskiej. Organizowane corocznie Fete de la Science - odpowiednik naszego Festiwalu Nauki - s³u¿y popularyzacji osi±gniêæ naukowych we Francji.
Podczas ¦wiêta Nauki 2004 kilkunastu polskich uczonych z ró¿nych o¶rodków naukowych prezentowa³o dorobek nauki polskiej na imprezach i spotkaniach w Pary¿u oraz w Montpellier, Grenoble, Le Mans, Nantes i Poitiers. Program zosta³ tak dobrany, aby by³ atrakcyjny i zrozumia³y dla zwyk³ego odbiorcy. Prezentowano osi±gniêcia nauk ¶cis³ych i biologicznych, w tym genetyki i embriologii, oraz pokazywano wspó³pracê polsko-francusk± w tych dziedzinach. Polska prezentacja mia³a szeroki zakres tematyczny: od debaty genetyków o rozwoju cz³owieka, poprzez pokazy do¶wiadczeñ fizycznych zatytu³owanych „Nie przestawaj siê dziwiæ”, a¿ do gry planszowej o tematyce astronomicznej, zatytu³owanej „Gwiazdko, nie irytuj siê!”
G³ówne polskie prezentacje odbywa³y siê w Miasteczku Naukowym, zorganizowanym w Ogrodach Luksemburskich w centrum Pary¿a. Francuska publiczno¶æ t³umnie odwiedza³a polski namiot. Najwiêksze zainteresowanie wzbudza³ oryginalny egzemplarz niemieckiej maszyny szyfruj±cej Enigma, któr± rozpracowali w czasie II wojny ¶wiatowej polscy matematycy i kryptolodzy.
Du¿ym powodzeniem cieszy³o siê stoisko „Polska-Francja - wspó³praca w kosmosie”, zorganizowane przez Centrum Badañ Kosmicznych PAN, a po¶wiêcone udzia³owi Polski w europejskich misjach kosmicznych. Specjalne plansze i modele przyrz±dów skonstruowanych w CBK PAN ilustrowa³y udzia³ Polski w misjach kosmicznych: Rosetta - obejmuj±cej badania kometarne wraz z l±dowaniem na komecie, oraz Integral - obejmuj±cej satelitarne badania ¼róde³ promieniowania gamma w kosmosie; a tak¿e w projekcie Francuskiej Agencji Kosmicznej (CNES) Demeter - do ¶ledzenia zjawisk elektromagnetycznych w górnej atmosferze w celu znalezienia ich zwi±zków z maj±cym nast±piæ trzêsieniem ziemi. Szczególn± atrakcj± by³a czê¶æ przyrz±du MUPUS - rodzaj kometarnego m³otka. Taki przyrz±d, zainstalowany w sondzie Rosetta, która ma wyl±dowaæ na twardym j±drze komety i pobraæ próbki gruntu, zostanie wykorzystany do badania kometarnego gruntu. Osobna plansza zosta³a po¶wiêcona astrometrii, historii astronomii oraz Nagrodzie Kartezjusza 2003 Komisji Europejskiej.
ERT
Uniwersytet Warszawski
Uniwersytet Warszawski to instytucja wysy³aj±ca i przyjmuj±ca najwiêcej studentów w ramach programu Socrates/Erasmus. W programie tym uczestnicz± prawie wszystkie jednostki dydaktyczne UW.
Uczelnia uczestniczy w programie od 1998 roku. Wtedy to na UW przyjecha³o 23 studentów zagranicznych, a na studia zagraniczne wys³ano 172 osoby. W nastêpnym roku akademickim (1999/2000) liczba ta zwiêkszy³a siê odpowiednio do 53 i 264. Sta³y wzrost wspó³pracy, wyra¿aj±cy siê w liczbach podpisanych przez poszczególne wydzia³y umów, skutkowa³ ci±g³ym zwiêkszaniem skali wymiany studenckiej. W roku akademickim 2003/04 przyjecha³o z krajów Unii Europejskiej 184 studentów, trzykrotnie wiêcej ni¿ 5 lat wcze¶niej. Wzrost o podobnej skali nast±pi³ te¿ w liczbie wysy³anych studentów: w roku akademickim 2003/04 by³o ich 507. Najnowsze dane na obecny rok akademicki pokazuj± nie tylko kontynuacjê trendu, ale nawet jego wzmo¿enie, bo tylko na pierwszy semestr przyjecha³o na UW 198 osób!
Program Erasmus to, o czym wie niewielu, tak¿e wymiana kadry naukowej. Jednak skala i rozmiary tej wspó³pracy s± nieporównywalnie mniejsze. W UW w roku akademickim 2002/03 wyp³acono granty dla 51 nauczycieli akademickich, którzy przeprowadzili zajêcia w ró¿nych uczelniach unijnych. ¦rednia wysoko¶æ grantu wynios³a.
¦rednia wysoko¶æ stypendium przyznawanego wyje¿d¿aj±cym studentom wynios³a w ostatnich latach ok. 250 euro miesiêcznie (dane ze sprawozdania rektora UW za rok 2003). Jednocze¶nie UW wyasygnowa³ w³asne ¶rodki w wysoko¶ci ok. 50 euro miesiêcznie na 1 studenta.
Przedmiotem troski pracowników Biura Wspó³pracy z Zagranic± jest nierównowaga pomiêdzy liczb± studentów wysy³anych i przyjmowanych. W ostatnich latach ta proporcja kszta³towa³a siê w granicach 3:1, a przecie¿ program Erasmus zak³ada równowagê. Jest to jednak specyfika wszystkich polskich uczelni bior±cych udzia³ w programie. W Uniwersytecie Jagielloñskim, drugiej w kraju uczelni pod wzglêdem liczby przyjmowanych z zagranicy stypendystów, stosunek ten jest dok³adnie taki sam.
Wiele zale¿y od wydzia³ów, które unowocze¶niaj± swoje programy oraz wprowadzaj± kursy i programy anglojêzyczne. Najlepszym przyk³adem jest Wydzia³ Zarz±dzania UW, który w pierwszym semestrze 2004/05 przyj±³ 50 studentów, co stanowi 25 proc. ogó³u zagranicznych studentów studiuj±cych w UW.
Program Erasmus ze strony studentów wspomaga organizacja studencka Erasmus Student Network, Sekcja UW. Jej dzia³alno¶æ obejmuje m.in.: Dni Erasmusa, bogaty program integracyjny i kulturalno-krajoznawczy oraz program MENTOR.
(K.B.)
Katolicki Uniwersytet Lubelski
W dniach 22-24 wrze¶nia, pod has³em „Europejska wspólnota warto¶ci”, w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim odby³ siê II Kongres Kultury Chrze¶cijañskiej. Uczestnicy kongresu wskazywali na warto¶ci w kulturze wspólne wszystkim Europejczykom i zastanawiali siê, jak przeciwdzia³aæ utracie to¿samo¶ci europejskiej. Kultura powinna byæ polem dla dialogu miêdzy braæmi i form± otwarcia siê na Bo¿± transcendencjê - g³osi przes³anie kongresu - a wiara nie jest przeszkod± w rozwoju cywilizacji, lecz zaczynem dzia³aj±cym w sercu kultury, naprowadza cz³owieka na sens i piêkno. Zjednoczona Europa bez granic staje siê bardziej przyjazna wymianie dóbr kultury, a nasza wschodnia granica, stanowi±ca granice Unii Europejskiej, nie powinna byæ zapor± oddzielaj±c± nas od s±siadów. Ró¿norodno¶æ wyznaniowa i kulturowa wymaga postawy dialogu i ekumenizmu, aby móc s³u¿yæ wspólnym warto¶ciom z zachowaniem ró¿norodno¶ci, stanowi±cej o kulturowym bogactwie Europy, kontynentu „dwóch p³uc”.
Tezy przes³ania kongresu znalaz³y odzwierciedlenie w wyst±pieniach uczestników. Prof. Jerzy K³oczowski i Krzysztof Zanussi zastanawiali siê nad ró¿nymi aspektami wyj±tkowo¶ci cywilizacji europejskiej. Prof. W³adys³aw Bartoszewski mówi³ o patriotyzmie, którego ¼ród³o powinno byæ w mi³o¶ci, a nie w poczuciu wy¿szo¶ci jednego narodu wobec innych, jak dzia³o siê to w przypadku nacjonalizmów, które przetoczy³y siê przez Europê w ci±gu minionego stulecia. Wspó³czesny europejski patriota, pomny do¶wiadczeñ XX wieku, musi kierowaæ siê wobec ludzi ¿yczliwo¶ci±, wynikaj±c± z zasad pog³êbionego humanizmu, a o jako¶ci jego patriotyzmu ¶wiadczy stosunek nie tylko do swoich, ale tak¿e do obcych.
Podczas panelu dyskusyjnego „Korzenie agresji: antysemityzm bez ¯ydów” ks. prof. Czajkowski zauwa¿y³, ¿e antysemityzm jest chorob± dotykaj±c± tak¿e katolików. Poszukuj±c korzeni antysemityzmu w zakamuflowanej „chrystofobii”, podkre¶li³, ¿e „antysemita dokonuje samowykluczenia z Ko¶cio³a, nawet wtedy, gdy na Ko¶ció³ siê powo³uje”. Innego zdania by³ prof. Bartoszewski - nie godz±c siê na oskar¿enia Ko¶cio³a polskiego o antysemityzm, przywo³ywa³ pozytywne przyk³ady dzia³ania na rzecz pojednania polsko-¿ydowskiego z udzia³em osób duchownych.
W kongresie udzia³ wziêli: abp Tadeusz Kondrusiewicz (z wyk³adem Homo sovieticus w liberalizmie) i ks. Tomasz Halik (Europa: rany przesz³o¶ci i wyzwania jutra). Odby³y siê dyskusje panelowe: „O rodzajach nihilizmu i lêku przed wolno¶ci±”, „Czy polityk mo¿e byæ uczciwy i za jak± cenê?”, „Etos Akademii: Sokrates czy sukces?”.
Organizatorzy zapowiadaj± kolejny kongres na rok 2008.
Tomasz Mularski
Wspólne posiedzenie prezydiów polskiej i rosyjskiej akademii nauk w Zamku Królewskim w Warszawie, z udzia³em prezydenta RP Aleksandra Kwa¶niewskiego, by³o g³ównym akcentem obchodzonych 9-14 pa¼dziernika Dni Nauki Rosyjskiej w Polsce. Z tej okazji go¶ci³o w Polsce 150 uczonych rosyjskich, którzy uczestniczyli we wspólnych sesjach naukowych, po¶wiêconych m.in. problemom: historii, kultury, biologii, medycyny, chemii, fizyki, badañ kosmicznych. Wiele miejsca po¶wiêcono te¿ prezentacji rosyjskiej literatury naukowej. Odbywa³y siê tak¿e spotkania uczonych m³odej generacji, w tym wspólne warsztaty m³odych naukowców obu krajów - ekologów i matematyków. Otwarte zosta³y wystawy tematyczne: „Kryszta³y Rosji”, „U zarania dziejów” - popularyzuj±ca osi±gniêcia rosyjskiej paleontologii, „Syberia - przyroda, nauka, ludzie”, „Z dziejów rosyjsko-polskich kontaktów naukowych”.
W czasie trwania imprezy podpisano umowê o wspó³pracy PAN z Rosyjsk± Akademi± Nauk, Rosyjsk± Akademi± Nauk Rolniczych oraz Rosyjsk± Akademi± Nauk Medycznych, obejmuj±c± ponad 100 tematów badawczych.
Dni Nauki Rosyjskiej w Polsce s± rewan¿em za podobn± prezentacjê nauki polskiej w Rosji, która odby³a siê w Moskwie, Petersburgu i Nowosybirsku w pa¼dzierniku 2001 roku.
(ert)
8. Targi Ksi±¿ki w Krakowie
W dniach 21-24 pa¼dziernika odby³y siê 8. Targi Ksi±¿ki w Krakowie. Jak zwykle znakomicie zorganizowane - ka¿da alejka oznaczona by³a innym kolorem, co u³atwia³o odwiedzaj±cym poruszanie siê w¶ród stoisk - i t³umne. W tym roku pobito kolejne rekordy: znów zwiêkszy³a siê liczba wystawców i liczba odwiedzaj±cych. Ca³y czas miêdzy stoiskami przewala³y siê t³umy, a otwarcie hali targowej pierwszego dnia przypomina³o szturm na hipermarket w dniu wielkiej obni¿ki cen.
Nowo¶ci± tegorocznej imprezy by³ Salon Wydawców Akademickich i Edukacyjnych. W praktyce oznacza³o to, ¿e w alejce D zgromadzono stoiska wydawców publikuj±cych ksi±¿ki naukowe i edukacyjne, w tym stoiska wiêkszo¶ci wydawnictw ze szkó³ wy¿szych i instytutów naukowych. Tradycyjnie ju¿ wydawnictwa KUL, PAT oraz Towarzystwa Naukowego KUL ulokowano w Salonie Wydawców Katolickich, czyli s±siedniej alejce C. Tam te¿ nalaz³o swoje miejsce kilka instytutów naukowych, zwi±zanych ze ¶rodowiskami katolickimi. Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie tak¿e zajê³o tradycyjne miejsce poza alejk± akademick±, alejka B. Równie¿ Wydawnictwo UMCS ulokowa³o siê gdzie indziej, mianowicie w alejce A, obok najwiêkszych wydawców. Mia³o to zapewne niebagatelne znaczenie handlowe, gdy¿ w³a¶nie od tej alejki zaczyna³a odwiedziny wiêkszo¶æ zainteresowanych. Tam te¿ zostawiali wiêkszo¶æ pieniêdzy przeznaczonych na zakupy ksi±¿ek. Niestety, Stowarzyszeniu Wydawców Szkó³ Wy¿szych nie uda³o siê zorganizowaæ wspólnego stoiska dla tych, których nie by³o staæ na w³asne. Okaza³o siê, co dziwne, ¿e nie ma dostatecznie wielu chêtnych. Henryk Podolski, wiceprezes SWSW zapowiada, ¿e próba stworzenia wspólnego stoiska zostanie powtórzona w przysz³ym roku.
Nowo¶ci± tegorocznej imprezy by³ konkurs SWSW na najlepszy podrêcznik i skrypt akademicki. Sam konkurs jeszcze musi zapracowaæ na swoj± renomê. Nie jestem pewien, czy ograniczanie go do wydawców ze szkó³ wy¿szych jest dobrym pomys³em. W pierwszej edycji konkursu nagrodzono trzy ksi±¿ki. Puchar Ministra Edukacji Narodowej i Sportu przypad³ Wyd. AE w Poznaniu za Analizê finansow± przedsiêbiorstwa, pod. red. M. Hamrola,; nagroda Targów w Krakowie trafi³a do Wyd. AR w Poznaniu za kolejn± edycjê Kulturotwórczej roli lasu, J. Wi¶niewskiego i B. Kie³czewskiego,; a Nagrodê Stowarzyszenia Wydawców Szkó³ Wy¿szych wrêczono Wyd. U¦l w Katowicach za ksi±¿kê Paleobotanika A. Jachowicza i S. Dybovej-Jachowicz.
Tradycyjnie ju¿ odby³a siê uroczysta gala, podczas której wrêczono jedn± z najwa¿niejszych nagród w dziedzinie polskiej humanistyki - Nagrodê im. Jana D³ugosza. Otrzyma³ j± ks. prof. Wac³aw Hryniewicz z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego za wydana przez Wyd. Verbinum ksi±¿kê Nadzieja uczy inaczej. Medytacje eschatologiczne. Prof. W³adys³aw Stró¿ewski stwierdzi³ w laudacji, ¿e ksi±¿ka niesie przekonuj±ce rozwi±zanie dylematu, jak jest mo¿liwe, ¿e dobry Bóg stworzy³ ¶wiat, w którym jest tyle z³a.
(pik)
Uniwersytet Gdañski
W dniach 16-17 wrze¶nia odby³a siê konferencja naukowa „Stan i zagro¿enia Pó³wyspu Helskiego”, zorganizowana przez Gdañskie Towarzystwo Naukowe, Komitet Badañ Morza PAN oraz Uniwersytet Gdañski. Wskazywano, ¿e pó³wysep, pe³ni±cy dzi¶ wiele funkcji: wypoczynkow±, administracyjn±, us³ugow±, wojskow±, podlega silnej presji antropogenicznej. Turystyka i wypoczynek s± wa¿n± dziedzin± gospodarki na tym terenie, ale mog± niekorzystnie oddzia³ywaæ na ¶rodowisko. Jednocze¶nie w efekcie zmieniaj±cych siê warunków klimatycznych i hydrologicznych - jak wzrost poziomu morza czy nasilenie sztormów - mo¿na spodziewaæ siê narastania zagro¿eñ naturalnych. Dlatego konieczne jest - wskazywano na konferencji - dokonanie obiektywnej oceny aktualnego stanu ¶rodowiska Pó³wyspu Helskiego, l±dowego wraz z morsk± stref± przybrze¿n± od strony Zatoki Puckiej i otwartego morza, oraz przemian zachodz±cych w czasach historycznych powodowanych czynnikami naturalnymi i antropogenicznymi. Chodzi te¿ o przedstawienie prognozy zagro¿eñ pó³wyspu i jego strefy przybrze¿nej w d³u¿szej perspektywie czasowej i podjêcie dzia³añ proekologicznych.
(ert)
Polskie Towarzystwo Geologiczne
Pod has³em „Poszukiwanie wêglowodorów jako ¼ród³o postêpu w rozpoznawaniu budowy geologicznej Karpat” obradowa³ w dniach 22-25 wrze¶nia w Iwoniczu Zdroju 75. Zjazd Naukowy Polskiego Towarzystwa Geologicznego. Jubileuszowy zjazd zakoñczy³ 3-letni cykl obchodów zwi±zanych ze 180. rocznic± urodzin i 120. rocznic± ¶mierci Ignacego £ukasiewicza, 150. rocznic± wynalezienia lampy naftowej, a tak¿e 150. rocznic± rozpoczêcia przemys³owej eksploatacji ropy naftowej w kopalni w Bóbrce.
Dane pochodz±ce z wierceñ naftowych uzupe³niaj±, a czêsto zmieniaj± dotychczasowe pogl±dy na budowê geologiczn±. W ostatnich dziesiêcioleciach pojawi³y siê nowe koncepcje budowy geologicznej Karpat i ich przedgórza oparte na danych z wierceñ i badañ geofizycznych prowadzonych w zwi±zku z poszukiwaniem ropy naftowej i gazu ziemnego. Badania te umo¿liwi³y lepsze rozpoznanie budowy pod³o¿a zapadliska karpackiego oraz u¶ci¶lenie przebiegu ewolucji Karpat. Poszukiwania ropy naftowej i gazu prowadzone s± w Karpatach ju¿ od 150 lat. W polskiej czê¶ci Karpat odkryto 67 z³ó¿ ropy i 18 z³ó¿ gazu ziemnego. Na zapadlisku podkarpackim, gdzie poszukiwania prowadzone s± dopiero od pó³ wieku, odkryto 120 z³ó¿ ropy i gazu.
(ert)
Uniwersytet Opolski
30 wrze¶nia otwarto nowy akademik Uniwersytetu Opolskiego „Niechcic”. Trójbry³owy budynek ma 45 metrów wysoko¶ci. Centralna, 13-kondygnacyjna bry³a, zwieñczona jest kopu³± obserwatorium astronomicznego. Obiekt ma 186 pokoi, w których zamieszka 453 ¿aków. Jego powierzchnia u¿ytkowa wynosi 7523 m2. Wybudowany zosta³ w oparciu o nowoczesne, energooszczêdne technologie i wyposa¿ony w najwy¿szej klasy systemy bezpieczeñstwa oraz dostêp do wszystkich mediów, w tym do Internetu. W otoczeniu znajduje siê przestronny parking. Studenci zamieszkali w segmentach z³o¿onych z 2- i 3-osobowych pokoi ze wspóln± kuchni± i ³azienk±. Na pierwszym piêtrze znalaz³y siê 3 segmenty przystosowane dla potrzeb osób niepe³nosprawnych. Po 13-piêtrowym akademiku mo¿na siê poruszaæ za pomoc± trzech wind.
Budowa „Niechcica” trwa³a 10 lat, a jej koszt wyniós³ ok. 30 mln z³. Jest to najdro¿szy akademik spo¶ród uniwersyteckich domów studenckich. Koszt jednego miejsca to ok. 265-275 z³ miesiêcznie. We wszystkich czterech akademikach UO jest dzi¶ oko³o 2100 miejsc.
BEZ
Akademia Ekonomiczna w Katowicach
W dniach 15-17 wrze¶nia odby³a siê konferencja z cyklu PR Forum „PR - Sztuka skutecznej komunikacji w teorii i w praktyce”, zorganizowana przez Katedrê Nauk Humanistycznych katowickiej AE.
Na sesji plenarnej dyskutowano m.in. o mo¿liwo¶ciach teoretycznego uogólnienia public relations, o PR w polityce i komunikowaniu ryzyka. Zastanawiano siê te¿, czy public relations jest nauk± stosowan±. Referaty nt. politycznego PR przedstawili dr Krystyna Doktorowicz i prof. Tomasz Goban-Klas.
W sekcji dotycz±cej miêdzynarodowego PR mówiono m.in. o mo¿liwo¶ci public relations jako dyscypliny naukowej (dr Anna Adamus-Matuszyñska z AE w Katowicach), o PR na wojnie (mjr Dariusz Kryszak, rzecznik Akademii Obrony Narodowej), wprowadzeniu euro w Polsce jako wyzwaniu dla PR (dr Krzysztof Go³ata).
W sekcji drugiej, „pr w instytucjach pozarz±dowych i samorz±dach”, referat o mass mediach jako ¼ródle doktryn i ruchów spo³ecznych przedstawi³ prof. Henryk Przybylski. Prof. Barbara Iwankiewicz-Rak wyg³osi³a referat o obszarach adaptacji PR organizacji pozarz±dowych. Pozosta³e wyst±pienia dotyczy³y m.in. public relations szkó³ wy¿szych i polityków.
W sekcji trzeciej, „Public relations przedsiêbiorstw”, referaty dotyczy³y pr jako nauki stosowanej, negocjacji jako instrumentu PR. Kontrowersje wywo³a³ referat na temat dzia³añ public relations Telekomunikacji Polskiej S.A. Dyskutowano o etyce w public relations. Zainteresowanie wzbudzi³ referat o zwi±zkach pomiêdzy PR a programowaniem neurolingwistycznym.
W drugim dniu konferencji odby³y siê warsztaty praktyków PR. Przedstawiono na nich problemy zwi±zane z komunikowaniem instytucji w sytuacjach kryzysowych. Referat na temat dzia³añ PR zak³adów „Duda” w czasie kryzysu spotka³ siê z licznymi pytaniami. Przedstawiono te¿ dzia³alno¶æ PR Górno¶l±skich Zak³adów Energetycznych oraz poprawê wizerunku izb skarbowych, osi±gniêt± dziêki dzia³aniom s³u¿b PR tych instytucji.
Uczestnicy konferencji zauwa¿yli, ¿e PR mo¿e byæ nauk± stosowan±. Badania nad t± dziedzin± s± w Polsce na tyle zaawansowane, ¿e koñczy siê etap obserwacji i badañ praktyki PR. Pora ju¿ na uogólnienia metodologiczne.
Pawe³ Kocoñ
Badania naukowe
Polski przyrz±d, spektrofotometr PSF, zainstalowany w sondzie Mars-Express, pracuje bardzo dobrze i dostarcza cennych informacji o Marsie. Wykry³ wodê na biegunie po³udniowym planety oraz ¶lady metanu w jej atmosferze.
Badania potê¿nej czapy lodowej na biegunie po³udniowym, z³o¿onej z suchego lodu, czyli z zestalonego dwutlenku wêgla, ujawni³y tak¿e obecno¶æ wody. Przyrz±d PSF wykry³ niewielk± - liczon± w pojedynczych procentach - domieszkê naturalnego lodu, czyli zamarzniêtej wody. Podobnego odkrycia dokona³ te¿ inny przyrz±d zainstalowany na sondzie Mars Express - francuski spektrofotometr Omega. Choæ wskazania obu przyrz±dów ró¿ni± siê w ocenie zawarto¶ci wody w marsjañskich lodowcach, to jest ju¿ potwierdzona jej obecno¶æ na planecie.
Oba przyrz±dy wykry³y te¿ metan w atmosferze Marsa, co zosta³o oficjalnie og³oszone w lipcu na kongresie COSPAR w Pary¿u. Obecno¶æ metanu to wa¿ny trop w poszukiwaniu ¶ladów ¿ycia na Marsie. Prowadzone s± dalsze badania w celu ustalenia, czy jest to metan pochodzenia organicznego, czy te¿ z emisji wulkanicznych.
PSF - Planetarny Spektrofotometr Fouriera, zbudowany przy udziale Centrum Badañ Kosmicznych PAN, przeznaczony jest do badania atmosfery i powierzchni Marsa. Mo¿e on wykrywaæ ¶lady pary wodnej w atmosferze, a tak¿e ska³y osadowe na powierzchni planety tworz±ce siê w ¶rodowisku wodnym.
- Woda i metan to wa¿ne poszlaki wskazuj±ce na mo¿liwo¶æ istnienia ¿ycia na Marsie. Mamy swój udzia³ w tych odkryciach jako wspó³twórcy PSF - powiedzia³ prof. Zbigniew K³os, dyrektor Centrum Badañ Kosmicznych PAN.
ERT
Akademicki Zwi±zek Sportowy
Nagrodê „Z³otego Gryfa AZS” ustanowi³ Zarz±d G³ówny Akademickiego Zwi±zku Sportowego w 1999 r. na jubileusz 90-lecia AZS w Polsce. Statuetkê wykona³ artysta rze¼biarz Andrzej Renes. Nagroda jest najwa¿niejszym wyró¿nieniem Zwi±zku przyznawanym sportowcom, którzy zdobyli olimpijskie laury. Dot±d nagrodê otrzyma³o 10 sportowców: Waldemar Baszanowski, AZS AWF Warszawa, Jacek Wszo³a, AZS AWF Warszawa, Marek D±browski, AZS AWF Warszawa, Arkadiusz Godel, AZS AWF Warszawa, Zbigniew Lubiejewski, AZS Olsztyn, Miros³aw Rybaczewski, AZS Olsztyn, Pawe³ Nastula, AZS AWF Warszawa, Szymon Zió³kowski, AZS Poznañ, Tomasz Kucharski, AZS AWF Gorzów Wlkp. i Adam Krzesiñski, AZS AWF Warszawa.
Laureatem jedenastej statuetki zosta³a Otylia Jêdrzejczak, AZS AWF Warszawa, tegoroczna z³ota i srebrna medalistka Igrzysk Olimpijskich z Aten, studentka III roku AWF Warszawa. Jest pierwsz± kobiet± i pierwsz± reprezentantk± p³ywania w¶ród dotychczas wyró¿nionych. Statuetkê odebra³a z r±k prezesa Zarz±du G³ównego AZS prof. Marka Rockiego, 23 wrze¶nia br. w czasie inauguracji nowego roku akademickiego w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie.
HH
Nagrody Prezesa Rady Ministrów za rok 2003
Ka¿dego roku w Dniu Niepodleg³o¶ci prezes Rady Ministrów przyznaje nagrody za wybitne osi±gniêcia naukowe za poprzedni rok. W tym roku trzyletni± kadencjê rozpocz±³ nowy zespó³ prowadz±cy procedurê przyznawania nagród. Grup± 26 osób kieruje prof. Marek Chmielewski z Instytutu Chemii Organicznej PAN w Warszawie. Nagrody przyznawane s± w kategoriach: najlepsze rozprawy doktorskie (25 nagród po 10 tys. z³), najlepsze rozprawy habilitacyjne (10 nagród po 18 tys. z³), wybitny dorobek naukowy lub artystyczny (4 nagrody po 45 tys. z³), wybitne osi±gniêcie naukowe lub artystyczne (4 nagrody po 45 tys. z³), wybitne krajowe osi±gniêcia naukowo-techniczne, których wdro¿enie przynios³o wymierne efekty ekonomiczne lub efekty spo³eczne (5 nagród: I - 45 tys. z³, dwie II - po 29 tys. z³, dwie III - po 18,5 tys. z³).
W tym roku liczba nagród w poszczególnych kategoriach ró¿ni siê od tej z rozporz±dzenia. Jak wyja¶nia prof. M. Chmielewski, wynika to z faktu, i¿ nie we wszystkich kategoriach wp³ynê³o wystarczaj±co du¿o wniosków, w innych z kolei by³o sporo wniosków zas³uguj±cych na wyró¿nienie. Z tego powodu za wybitny dorobek naukowy nagrodzono a¿ 8 osób. Prof. Chmielewski zaznacza, ¿e ta kategoria cieszy siê najwiêksz± popularno¶ci± w¶ród wnioskodawców. Ma³o wniosków dotyczy habilitacji i osi±gniêæ naukowo-technicznych, co zapewne wynika z do¶æ wysokich wymagañ. Mimo ¿e liczba nagrodzonych nie zgadza siê z rozporz±dzeniem, musi zgadzaæ siê suma wyp³acanych nagród.
(pik)
I. Za wybitny dorobek naukowy: prof. Jerzy Dera, oceanologia, fizyka morza, Instytut Oceanologii PAN, Sopot; prof. Piotr Eberhardt, demografia etniczna, Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, Warszawa; prof. Zbigniew Galus, elektrochemia i elektroanaliza, UW; prof. Jerzy Kolendo, historia staro¿ytna, archeologia, UW; prof. Andrzej Lasota, matematyka, biomatematyka, U¦ Katowice; prof. Stanis³aw Moskalewski, biologia komórki, histologia, AM, Warszawa; prof. Marek Pawlikowski, endokrynologia, neurobiologia, UM £ód¼; prof. Wojciech Wrzesiñski, historia najnowsza i polityczna, UWr.
II. Za wybitne osi±gniêcie naukowe: prof. Maciej A. Nowak, fizyka teoretyczna, UJ; prof. Marek Radkowski, immunologia, wirusologia, AM Warszawa; prof. Wac³aw Twardzik, nauki filologiczne, jêzykoznawstwo, Instytut Jêzyka Polskiego PAN, Kraków.
III. Za rozprawy habilitacyjne: Igor Babiak, UWM; Karol Grela, Instytut Chemii Organicznej PAN, Warszawa; Daniel Gryko, IChO PAN, Warszawa; Dariusz W. Kowalczyk, AM, Poznañ; Monika Puzianowska-Ku¼nicka, Instytut Medycyny Do¶wiadczalnej i Klinicznej PAN, Warszawa; Pawe³ Mariusz Rowiñski, Instytut Geofizyki PAN, Warszawa; Janusz Tobo³a, AGH; Krzysztof Wilde, PG; Andrzej Witko, Instytut Sztuki PAN, Warszawa; Marcin Wodziñski, UWr.; Szymon Wróbel, Instytut Filozofii i Socjologii PAN, Warszawa.
IV. Za rozprawy doktorskie: Tomasz B³asiak, UJ; Gotard Brudziñski, UAM; Joanna Bugaj, UAM; Anna Cedro, USz.; Izabela Patrycja Czelu¶niak, UWr.; Adam Falkowski, UW; Tomasz Go¶liñski, Instytut Chemii Bioorganicznej PAN, Poznañ; Emanuel Kieroñski, UWr.; Katarzyna Ko¶cielska-Kasprzak, UWr.; Piotr Kozakowski, PG; Marcin Kwit, UAM; Ma³gorzata Libik, Instytut Biologii i Genetyki Lekarskiej, Praha, Republika Czeska, za rozprawê przygotowan± i obronion± w AR Kraków; Micha³ £opaciñski, AGH; S³awomir Mandes, UW; Katarzyna M±ka, UAM; Micha³ Miñczuk, UW; Wies³aw Pawlak, KUL; Micha³ W. Pawlik, Collegium Medicum UJ; Maciej Skoracki, UAM; Monika S³omiñska-Wojewódzka, UG; Beata Sosnowska, PWr.; Igor Soszyñski, UW; Wojciech Szafrañski, UAM; Roman Szewczyk, PW; Piotr Trzonkowski, AM Gdañsk; Agnieszka Woldan, AGH; Jaros³aw Woliñski, Instytut Fizjologii i ¯ywienia Zwierz±t PAN, Jab³onna.
V. Za wybitne krajowe osi±gniêcia naukowo-techniczne: Zespó³ pod kierownictwem prof. Daniela Józefa Bema, PWr. - II nagroda. Zespó³ pod kierownictwem prof. Dionizego Dudka, PWr. - II nagroda. Zespó³ pod kierownictwem dr. hab. in¿. Tadeusza Knycha, AGH, Centrum Naukowo-Techniczne Kolejnictwa, Warszawa, Tele-Fonika Kable S. A. - III nagroda. Zespó³ pod kierownictwem dr in¿. Anny Smoleñskiej, AGH - III nagroda. Zespó³ pod kierownictwem prof. Macieja Jerzego Kotarby, AGH - III nagroda.
12 pa¼dziernika Prezydent RP wrêczy³ akty nadania tytu³u naukowego profesora 73 nauczycielom akademickim oraz pracownikom nauki i sztuki.
Nauki biologiczne: Igor Piotr Konieczny (UG), Tadeusz Wac³aw Kuder (A¦w., Kielce), Krystyna Józefa Skwar³o-Soñta (UW), Adam Micha³ Szewczyk (Instytut Biologii Do¶wiadczalnej PAN, Warszawa), Roman Wenne (Instytut Oceanologii PAN, Sopot), Irena Wita (Instytut Parazytologii PAN, Warszawa).
Nauki chemiczne: Jerzy Górecki (Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa), Jerzy Romuald Zawadzki (UMK).
Nauki farmaceutyczne: Anna El¿bieta D³ugosz (AM, Wroc³aw), Jolanta Maria ¦wi±tek-Koz³owska (AM, Wroc³aw).
Nauki fizyczne: Tadeusz Bancewicz (UAM), Chrystian Henryk Droste (UW), Andrzej Janusz Królak (Instytut Matematyczny PAN, Warszawa), Andrzej Pigulski (UWr.), Micha³ Pawe³ Prasza³owicz (UJ), Karol Wojciech ¯yczkowski (UJ).
Nauki humanistyczne: Franciszek Apanowicz (UG), Bohdan Wojciech Dudek (Instytut Medycyny Pracy, £ód¼), Halina Julianna Grzyma³a-Moszczyñska (UJ), Maria Ewa Kalinowska (UMK), ks. Edward Warcho³ (UKSW), Witold Wojdy³o (UMK), Maria Halina Wysocka (U¦), ks. Edward Zieliñski (KUL).
Nauki matematyczne: Wojciech Kazimierz Okrasiñski (UZ), Zbigniew Olszak (PWr.).
Nauki medyczne: Julia Krystyna Bar (AM, Wroc³aw), Kinga Katarzyna Borowicz (AM, Lublin), Krzysztof Celiñski (AM, Lublin), Irena Choroszy-Król (AM, Wroc³aw), Izabella Ma³gorzata Koz³owicz-Gudziñska (Centrum Onkologii - Instytut im. Marii Sk³odowskiej-Curie, Warszawa), Józef Ignacy Langfort (AWF, Katowice), Jacek Jerzy Losy (AM, Poznañ), Tomasz Hubert Mach (UJ), Ryszard Pluta (Instytut Medycyny Do¶wiadczalnej i Klinicznej PAN, Warszawa), Jacek Cezary Szepietowski (AM, Wroc³aw), Jan W³odzimierz Talar (AM, Bydgoszcz), Maria Agnieszka Wardas (¦AM, Katowice), Zbigniew Stefan Wolski (AM, Bydgoszcz), Andrzej ¯yluk (PAM, Szczecin).
Nauki o Ziemi: Andrzej Stanis³aw Lisowski (UW), Stanis³aw Rudowski (UG).
Nauki rolnicze: Aleksandra Badora (AR, Lublin), Piotr Pawe³ Budyn (AR, Kraków), W³adys³aw Chojnowski (UWM), Ryszard Kosson (Instytut Warzywnictwa, Skierniewice), Wies³aw Jerzy Koziara (AR, Poznañ), Monika Koz³owska (AR, Poznañ), Stanis³aw Miko³aj Mazur (AR, Kraków), Czes³aw Ryc±bel (AR, Kraków), Wojciech Tyksiñski (AR, Poznañ), Jerzy Tys (Instytut Agrofizyki PAN, Lublin), El¿bieta Danuta Wilkiewicz-Wawro (UWM).
Nauki techniczne: Jan Antoni Godzimirski (WAT, Warszawa), Ivan Kityk (Akademia im. Jana D³ugosza, Czêstochowa), Jan Kulczyk (PWr.), Maciej Maciejewski (IMiGW, Warszawa, Oddzia³ w Krakowie), Franciszek Plewa (P¦, Gliwice), Jerzy Olgierd Rutkowski (P¦, Gliwice), Ireneusz Soliñski (AGH), Józef Karol ¦leziona (P¦, Gliwice), Miros³aw Tadeusz Wendeker (PL).
Nauki teologiczne: ks. Jan W³adys³aw Decyk (UKSW), ks. Henryk Józef Witczyk (KUL).
Nauki wojskowe: Ryszard Jakubczak (AON, Warszawa).
Sztuki muzyczne: Piotr £ykowski (AMuz., Wroc³aw), Alicja S³owakiewicz-Wolañska (AMuz., Katowice), Marek Toporowski (AMuz., Katowice).
Sztuki plastyczne: Waldemar Jerzy Jama (ASP, Katowice), Krzysztof Boles³aw Markowski (ASP, Poznañ), Witold Józef Przymusza³a (ASP, Poznañ), Tomasz Maria Psuja (ASP, Poznañ).
Sztuki teatralne: Aleksander Maksymiak (PWST, Kraków).
(as)