Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje



 

Kronika

Prawo o szkolnictwie wy¿szym

Profesor doktor niehabilitowany

Dobiegaj± koñca prace w sejmowej podkomisji ds. ustawy o szkolnictwie wy¿szym. Po przyjêciu projektu trafi on pod obrady Komisji Edukacji, Nauki i M³odzie¿y, gdzie pos³owie przyjm± wersjê, która zostanie skierowana pod obrady Sejmu. - Powinno siê to odbyæ najpó¼niej w lutym przysz³ego roku, tak aby¶my dotrzymali przyjêtego harmonogramu i mogli uzyskaæ podpis prezydenta jeszcze przed wakacjami - mówi pose³ Ryszard Hayn, przewodnicz±cy podkomisji.

Fot. Andrzej ¦wiæ
K. Marcinkiwicz, wiceprzewodnicz±cy KENiM, R. Hayn przewodnoicz±cy KENiM

Jako podstawê dyskusji przyjêto projekt prezydencki i w praktyce, z niewielkimi poprawkami, to on staje siê projektem podkomisji. Na koniec prac podkomisji zostawiono kwestie najbardziej kontrowersyjne: ¶cie¿kê kariery akademickiej i stosunki pracy. Dyskusja w tych sprawach by³a bardzo gor±ca. Najwiêksze kontrowersje wzbudza³a kwestia utrzymania b±d¼ zniesienia habilitacji. Uznanie stopnia doktora jako ostatniego w karierze akademickiej przewiduje projekt poselski, natomiast zespó³ prezydenta uzna³, ¿e te kwestie reguluje ustawa o stopniach i tytu³ach i to poprzez jej przysz³± nowelizacjê mo¿na wprowadzaæ ewentualne zmiany. Prof. Osman Achmatowicz, sekretarz Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytu³ów, przedstawi³ piêæ warunków, jakie ró¿ni± nasz system od anglosaskiego, gdzie habilitacja nie istnieje. Tam konkurs na stanowisko profesora jest otwarty - startuje w nim kilkunastu b±d¼ kilkudziesiêciu kandydatów, do konkursu przystêpuje siê w innej ni¿ macierzysta uczelni, istnieje ograniczona liczba stanowisk profesorskich, zatrudnienie nastêpuje na czas okre¶lony, komisja jest zainteresowana zatrudnieniem jak najlepszego kandydata, bo to on pó¼niej pozyskuje pieni±dze na badania naukowe. U nas system wygl±da zupe³nie inaczej, a wiêkszo¶æ tych warunków nie funkcjonuje, zatem mówienie, ¿e w systemie anglosaskim mo¿na zostaæ profesorem posiadaj±c jedynie doktorat jest nieporozumieniem. - Tamte kryteria konkursów na stanowisko profesora s± o wiele surowsze ni¿ nasze przy robieniu habilitacji. Habilitacja jako jedyny proces selekcji jest konieczna - konkludowa³ prof. Achmatowicz. Du¿e kontrowersje wzbudza te¿ kwestia zgody rektora na zatrudnienie na drugim etacie. Braku konieczno¶ci uzyskiwania takiej zgody chcia³yby uczelnie zawodowe i czê¶æ niepañstwowych (KRUN). Z kolei niektórzy pos³owie mówili o konieczno¶ci wprowadzenia zasady zatrudnienia tylko na jednym etacie, tak jak to jest na Zachodzie. Przedstawiciele Krajowej Sekcji Nauki „Solidarno¶ci” protestowali przeciwko ograniczeniu mianowania tylko do stanowisk profesorskich, ale w odpowiedzi prof. Jerzy Wo¼nicki, przewodnicz±cy zespo³u prezydenckiego, podkre¶la³, ¿e nie narusza to tzw. praw nabytych, nie bêdzie jedynie obowi±zku mianowania, ale uczelnie, je¶li zechc±, bêd± mog³y to robiæ.

Otwiera siê druga, niewymagaj±ca habilitacji, ¶cie¿ka kariery akademickiej. Ju¿ obecna ustawa dopuszcza mo¿liwo¶æ zatrudnienia na stanowisku profesora osób o znacznym dorobku zawodowym, nieposiadaj±cych habilitacji, ale rozporz±dzenie ministra edukacji ogranicza tê mo¿liwo¶æ do kierunków artystycznych i architektury, a dodatkowo wymaga siê tu zgody CK. - Proponujemy, aby lista tych kierunków uleg³a znacznemu rozszerzeniu, a zasad± by³o jedynie zasiêganie opinii, a nie uzyskiwanie zgody CK - mówi prof. Wo¼nicki. Profesorowie niehabilitowani mogliby siê tak¿e, w pewnym zakresie, który okre¶li minister edukacji, liczyæ do minimum kadrowego, koniecznego do prowadzenia kierunku b±d¼ specjalno¶ci.

(as)



Uniwersytet Szczeciñski

Instytut Filozofii

Instytut Filozofii Uniwersytetu Szczeciñskiego istnieje od 1998 r. i prowadzi studia filozoficzne magisterskie dzienne i zaoczne. W ramach tego kierunku uruchomiono te¿ specjalno¶æ filozofia z elementami kulturoznawstwa. Obecnie na filozofii w USz. studiuje 320 osób w trybie dziennym i 98 w zaocznym.

Kadrê Instytutu tworzy o¶miu samodzielnych pracowników naukowych oraz kilkunastu adiunktów i asystentów. Dyrektorem Instytutu jest dr hab. Tadeusz Szubka, prof. USz., a jego zastêpc± dr hab. Ireneusz Ziemiñski, prof. USz (obaj s± absolwentami i byli wcze¶niej zwi±zani z KUL). Strukturê placówki tworz±: Zak³ad Filozofii Nauki, Zak³ad Historii Filozofii, Zak³ad Filozofii Przyrody i Bioetyki, Zak³ad Filozofii Wspó³czesnej, Zak³ad Etyki, Zak³ad Ontologii i Filozofii Analitycznej, Zak³ad Epistemologii.

Pracownicy IF USz. prowadz± badania m.in. z zakresu: kognitywistyki, bioetyki, filozofii ¶mierci, filozofii analitycznej, eksternalizmu etycznego i epistemologicznego, teorii intencjonalno¶ci. Instytut wydaje dwa czasopisma: „Now± Krytykê” (red. nacz. Jerzy Kochan) oraz „Analizê i Egzystencjê” (red. nacz. Renata Ziemiñska). Studenci filozofii wydaj± „Eidos” oraz internetowy „Biuletyn Studentów IFUS”.

W sierpni.u tu¿ przed VII Polskim Zjazdem Filozoficznym Instytut przeniós³ siê do pomieszczeñ w nowym budynku Wydzia³u Humanistycznego przy ul. Krakowskiej 61/69. Ka¿dy samodzielny pracownik otrzyma³ w³asny gabinet.

(RZ)


Zgromadzenie Plenarne KRASP

Spojrzenie na Wschód

Ponad 150 polskich i zagranicznych rektorów wziê³o udzia³ w Zgromadzeniu Plenarnym Konferencji Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich, które odby³o siê 19-20 listopada w SGGW w Warszawie. KRASP zrzesza obecnie 101 uczelni cz³onkowskich - 96 uczelni pañstwowych i 5 niepañstwowych - posiadaj±cych uprawnienia do nadawania stopnia doktora oraz jako stowarzyszone Konferencjê Rektorów Pañstwowych Szkó³ Zawodowych, a tak¿e Szko³ê Wy¿sz± im. P. W³odkowica z P³ocka i Wy¿sz± Szko³ê Informatyki Stosowanej i Zarz±dzania z Warszawy oraz przyjêt± w³a¶nie Wy¿sz± Szko³± Informatyki i Zarz±dzania w Rzeszowie. Na zaproszenie Konferencji przyjecha³y do Warszawy kilkunastoosobowe delegacje rektorów z Litwy, Bia³orusi, Ukrainy i Rosji.

Jak zawsze katalog spraw podejmowanych przez KRASP by³ bardzo szeroki. Poruszano m.in. kwestie prac nad ustaw± „Prawo o szkolnictwie wy¿szym” (wyra¿ono poparcie dla rozwi±zañ proponowanych przez zespó³ prezydencki), przekszta³cenia PWSZ w Przemy¶lu w Akademiê Wschodnioeuropejsk± (po spe³nieniu wymagañ), pomocy studentom rozwi±zanego Europejskiego Uniwersytetu Humanistycznego w Miñsku (kilka uczelni zg³osi³o chêæ ich przyjêcia), kwestiê finansowania badañ naukowych (rektorzy apelowali o wzrost nak³adów ju¿ od przysz³ego roku), zmian w projekcie ustawy o wspieraniu dzia³alno¶ci innowacyjnej (niewprowadzanie podatku VAT od prac badawczo-rozwojowych w ramach projektów miêdzynarodowych), przywrócenia dop³at do sto³ówek studenckich. Podjêto te¿ uchwa³ê w zwi±zku z nieprawid³owo¶ciami rekrutacji w Uniwersytecie Gdañskim, apeluj±c± o likwidacjê miejsc rektorskich w tych uczelniach, w których one jeszcze pozosta³y.

Fot. Andrzej ¦wiæ Podczas wspólnego posiedzenia KRASP i delegacji rektorów uczelni zagranicznych dyskutowano o wspó³dzia³aniu w ramach Procesu Boloñskiego i ró¿nych systemach zapewniania jako¶ci kszta³cenia. Szefowie Rady G³ównej, Pañstwowej Komisji Akredytacyjnej i Komisji Akredytacyjnej KRASP prezentowali rozwi±zania obowi±zuj±ce w Polsce, a go¶cie - systemy funkcjonuj±ce w ich krajach. Przedstawiciele kilku polskich uczelni, m.in. UMCS, UWM, SGGW, przedstawiali te¿ szczegó³y wspó³pracy z uczelniami ze Wschodu.

Prof. Marek Frankowicz z UJ zaprezentowa³ koncepcjê utworzenia sieci uczelni wschodnioeuropejskich. Mia³aby ona, wzorem innych sieci, u³atwiaæ wspó³pracê kilkudziesiêciu najlepszych uczelni z Polski, S³owacji, krajów nadba³tyckich, Bia³orusi, Ukrainy i europejskiej czê¶ci Rosji. Zaproponowano, by jêzykiem u¿ywanym w sieci by³ równorzêdnie rosyjski i angielski, a jej siedzib± zosta³ UJ.

(as)


Parlament Studentów RP

Nowy przewodnicz±cy

W dniach 6-7 listopada odby³ siê zjazd sprawozdawczo-wyborczy Parlamentu Studentów RP. Ustanowiono na nim rekord frekwencji - przyby³o ponad 400 delegatów. Po dwuletniej kadencji Przemys³awa Kowalskiego, na stanowisku przewodnicz±cego Parlamentu Studentów RP zast±pi³ go Arkadiusz Doczyk, dotychczasowy cz³onek Rady Wykonawczej, student Wy¿szej Szko³y Bankowej w Gdañsku i Szko³y G³ównej Handlowej w Warszawie. Wcze¶niej pe³ni³ on w PSRP funkcjê przewodnicz±cego Komisji Socjalno-Ekonomicznej, pracowa³ te¿ w Komisji Uczelni Niepañstwowych.

- Powierzenie Arkowi funkcji przewodnicz±cego to dobry wybór - ocenia P. Kowalski. Pozycja PSRP w ostatnich latach wyra¼nie siê wzmocni³a, co potwierdzaj± przedstawiciele wszelkich instytucji sektora szkolnictwa wy¿szego (MENiS, RGSW, KRASP, PKA) oraz rekordowa liczba delegatów na ostatnim listopadowym zje¼dzie. Zdaniem P. Kowalskiego, to owoc otwarcia na nowych, aktywnych samorz±dowców z jednej strony i wewnêtrznej lojalno¶ci z drugiej. Parlamentowi doskwiera jednak nadal niedostatek ¶rodków finansowych, niezwiêkszonych od wielu lat, pomimo znacznego wzrostu aktywno¶ci PSRP. - Ufam, ¿e kierowany przez Arka PSRP poradzi sobie z trudnymi wyzwaniami reformy ustawy o szkolnictwie wy¿szym, zmianami systemu pomocy materialnej i, co najwa¿niejsze, skutecznie podejmie temat zwi±zku modelu kszta³cenia m³odzie¿y z wymogami rynku pracy - dodaje Kowalski.

Has³o wyborcze A. Doczyka brzmia³o „Bli¿ej studenta”. - Chodzi o to, aby wiêkszo¶æ dzia³añ podejmowanych przez samorz±dy i parlament by³a ukierunkowana na pomoc indywidualnym studentom, rozwi±zywanie konkretnych spraw. Drugi aspekt tego has³a to starania o wiêksze anga¿owanie studentów w dzia³alno¶æ samorz±dów i parlamentu studentów - t³umaczy A. Doczyk.

(mat)


Inwestycje - Politechnika Gdañska

Kamieñ pod ETI

5 pa¼dziernika wmurowano kamieñ wêgielny pod budowê nowego gmachu Wydzia³u Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki PG.

Nowy gmach ETI bêdzie stanowi³ Centrum Dydaktyczno-Badawcze Technologii Informacyjnych. Znajd± siê w nim nowoczesne specjalistyczne laboratoria naukowo-badawcze, biblioteka elektroniczna z czytelni±, pomieszczenia z ogólnodostêpnymi terminalami komputerowymi, zaplecze socjalne dla studentów, pomieszczenia techniczne dla urz±dzeñ elektronicznych i elektrycznych, pomieszczenie dla megaserwera TASK-u, UPS i administracji ¶wiat³owodowej sieci komputerowej. W pierwszym etapie powstan± laboratoria z zakresu: us³ug i systemów internetowych, bezpieczeñstwa systemów, dokumentów cyfrowych dla administracji i gospodarki, technik komunikacyjnych, systemów sterowania i zarz±dzania informacj± oraz wiedz±.

Budynek o ³±cznej powierzchni 12 500 m2 sk³adaæ siê bêdzie z 4 kondygnacji i 4 g³ównych czê¶ci oraz ³±cznika z gmachem wydzia³u. Czê¶æ ¶rodkowa budynku z obszernym holem na parterze, na I i II piêtrze pomie¶ci sale laboratoryjne (6 sal po 450 m2), za¶ na III piêtrze laboratorium Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej wraz z superkomputerem HOLK 320. Trzy skrzyd³a odchodz±ce od czê¶ci ¶rodkowej pomieszcz± na parterze du¿e audytoria: jedno na 504 osoby (z mo¿liwo¶ci± podzia³u na dwa) i drugie na 176 osób. Piêtra skrzyde³ to 22 sale wyk³adowe dla 37 osób ka¿da.

Projektantami s± architekci z PG: dr in¿. arch. Mariusz Grych, dr in¿. arch. Andrzej Prusiewicz i dr in¿. arch. El¿bieta Ratajczyk-Piatkowska. Ca³kowity koszt realizacji inwestycji, 54,5 mln z³, pokryty zostanie czê¶ciowo z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej (ZPORR), dotacji celowej MENiS oraz ¶rodków PG.

Beata Orza¿ewska


Inwestycje: Akademia Rolnicza we Wroc³awiu

Centrum naukowo-dydaktyczne

Budynek zosta³ zaprojektowany jako reprezentacyjny gmach uczelni, spe³niaj±cy funkcjê dydaktyczn± i naukow±. Ma wbudowane gara¿e podziemne na 102 miejsca parkingowe. Czê¶æ naziemna sk³ada siê z 6 kondygnacji. Powierzchnia u¿ytkowa wynosi ok. 10 tys. m2, a kubatura ponad 70 tys. m3. W nowym budynku bêd± siê mie¶ciæ: Uczelniane Laboratorium Analityczne, aula na ok. 500 miejsc, 4 sale wyk³adowe, sale æwiczeniowe i laboratoria, instytuty i katedry Wydzia³u Rolniczego oraz czê¶æ jednostek Wydzia³u In¿ynierii Kszta³towania ¦rodowiska i Geodezji, a tak¿e dziekanaty obu tych wydzia³ów. Budowa rozpoczê³a siê w 2003 roku. Termin jej zakoñczenia przewidziano na lipiec 2005 r. £±czny koszt inwestycji wynosi ok. 40 mln z³.

Kryta p³ywalnia

W sierpniu br. AR podpisa³a umowê z wykonawc± nowej krytej p³ywalni. Termin zakoñczenia inwestycji przewidziany jest na luty 2006 r. Budynek p³ywalni stanie na dzia³ce od po³udniowej strony hali sportowej. W otoczeniu bêd± parkingi dla 60 samochodów, w tym 4 miejsca dla niepe³nosprawnych oraz osobny parking na 4 miejsca postojowe ze specjalnym podjazdem dla autobusów. Powi±zanie z hal± sportow± zapewni ³±cznik. Zabudowa krytej p³ywalni zajmie powierzchniê 1668,14 m2, a drogi i parkingi w otoczeniu - 2091,1 m2. Ca³y obiekt, wraz z zagospodarowaniem zewnêtrznym, jest przystosowany dla potrzeb osób niepe³nosprawnych poruszaj±cych siê na wózkach inwalidzkich.

Na parterze mie¶ciæ siê bêdzie bar z sal± konsumpcji na ok. 20 miejsc, szatnia ogólnodostêpna na ok. 80 osób, recepcja, sanitariaty, korytarz z miejscami do suszenia. W dalszej czê¶ci zaprojektowano zaplecze szatniowo-sanitarne.

Najwa¿niejsza czê¶æ, hala p³ywalni, sk³adaæ siê bêdzie z 3 basenów: niecki p³ywackiej o wymiarach 12,5 m ? 25 m i g³êboko¶ci od 1,35 m do 1,8 m, basenu szkoleniowo-rekreacyjnego z wind± dla niepe³nosprawnych o powierzchni wody 100 m2 i g³êboko¶ci od 0,5 m do 1 m oraz brodzika dla dzieci. W czê¶ci basenowej przewidziano 100 miejsc siedz±cych dla celów dydaktycznych. Na piêtrze usytuowana bêdzie trybuna na 60 miejsc siedz±cych. £±czny koszt inwestycji wyniesie ok. 9,5 mln z³.

(mwj)


Uniwersytet Kardyna³a Stefana Wyszyñskiego w Warszawie

Czas na refleksjê

11 pa¼dziernika w Uniwersytecie Kardyna³a Stefana Wyszyñskiego w Warszawie uroczy¶cie zainaugurowano szósty rok akademicki. Ju¿ 25 wrze¶nia na pierwszy zjazd absolwentów, rozpoczynaj±cy obchody 5-lecia istnienia UKSW i 50. rocznicy za³o¿enia Akademii Teologii Katolickiej, przybyli dawni studenci i wyk³adowcy obu uczelni.

Historia bielañskiego uniwersytetu rozpoczyna siê wraz z powo³aniem do ¿ycia w 1954 r. ATK, z której uniwersytet siê wywodzi. Ówczesne w³adze pañstwowe wydzieli³y wówczas wydzia³y teologiczne uniwersytetów Warszawskiego i Jagielloñskiego, tworz±c ATK z trzema wydzia³ami: teologicznym, prawa kanonicznego i filozofii chrze¶cijañskiej. W pierwszej po³owie lat 90., realizuj±c wizjê kardyna³a S. Wyszyñskiego, postanowiono przekszta³ciæ ATK w uniwersytet. Po przej¶ciu drogi legislacyjnej ustawa o powo³aniu UKSW wesz³a w ¿ycie 1 pa¼dziernika 1999 r. Utworzono czterowydzia³owy uniwersytet, w którym naukê rozpoczê³o lub kontynuowa³o ok. 10 tys. studentów.

W ci±gu 4 lat doprowadzono do uzyskania przez UKSW statusu uczelni autonomicznej, zatrudniaj±cej dzi¶ przesz³o 550 pracowników naukowo-dydaktycznych, w tym ponad 60 profesorów zwyczajnych. Dzi¶ 5 wydzia³ów posiada prawo do nadawania stopni doktora, a 4 doktora habilitowanego. Na 7 wydzia³ach i 18 kierunkach uczy siê we wszystkich trybach studiów 17 285 studentów, z czego ok. 8200 na studiach dziennych, ok. 7100 na studiach zaocznych, pozostali na studiach podyplomowych, doktoranckich i eksternistycznych. Nad trzema wydzia³ami ko¶cielnymi pieczê sprawuje reprezentuj±cy Stolicê Apostolsk± kard. Józef Glemp, Wielki Kanclerz UKSW.

Uczelnia nada³a dotychczas 10 tytu³ów doktora honoris causa. Wspó³pracuje w zakresie wymiany studentów i wyk³adowców z 27 uniwersytetami w 13 krajach europejskich. W tym roku 36 studentów UKSW wyjedzie na studia za granicê. Liczba wyje¿d¿aj±cych wyk³adowców wzros³a od roku 2000/01 trzykrotnie. Uczelnia posiada w³asne wydawnictwo publikuj±ce ksi±¿ki pracowników UKSW, skrypty akademickie i czasopisma. W zbiorach biblioteki uniwersyteckiej znajduje siê ok. 270 tys. woluminów.

Po 5 latach dynamicznego zwiêkszania liczby pracowników naukowych i studentów w³adze UKSW chc± dokonaæ rewizji dotychczasowych osi±gniêæ i planów na kolejne lata, aby skierowaæ swoje wysi³ki na kszta³towanie i integracjê kadry naukowo-dydaktycznej oraz przygotowanie m³odych naukowców do przejêcia odpowiedzialno¶ci za kszta³cenie przysz³ych studentów. W swoim wyst±pieniu po przyjêciu doktoratu honoris causa UKSW Jan Pawe³ II postawi³ uniwersytetowi zadanie kszta³towania duchowego oblicza nie tylko Polski, ale i ca³ej Europy. Realizacja tej wizji jest jednym z najtrudniejszych wyzwañ, przed którymi stoi dzi¶ uniwersytet w Warszawie.

Jacek Margol


Politechnika Warszawska

Tydzieñ z Mari±

3 listopada na Wydziale Fizyki Politechniki Warszawskiej rozpocz±³ siê Tydzieñ Marii Sk³odowskiej-Curie, zorganizowany z inicjatywy Dyrektoriatu Generalnego Komisji Europejskiej ds. Badañ Naukowych. Jest to druga impreza, po zesz³orocznej w Brukseli, popularyzuj±ca ¿ycie i osi±gniêcia naukowe wielkiej polskiej uczonej. Przedsiêwziêciu towarzyszy³y równie¿ wystawy, szkolenie dla nauczycieli, wyk³ady, filmy, konferencja prasowa i wycieczki „Warszawskimi ¶ladami Marii Sk³odowskiej-Curie”.

W ramach 6. Programu Ramowego UE utworzono system stypendialny Marii Curie. System obejmuje 12 ró¿nych rodzajów stypendiów i grantów, o które mog± ubiegaæ siê naukowcy. Projekty badañ, przygotowane zarówno przez instytucje, jak i indywidualnych pracowników naukowych, mog± dotyczyæ ka¿dej dziedziny. Wymogiem jest jednak wyjazd do innego kraju. Co roku 5 stypendystów, którzy osi±gnêli wybitne rezultaty, otrzymuje nagrody w wysoko¶ci 50 tys. euro. 7 listopada br. miêdzynarodowe jury wyró¿ni³o Benedettê Ciardi z W³och (za pracê nad wp³ywem promieniowania pierwszych gwiazd na ró¿ne gazy we wszech¶wiecie oraz na proces tworzenia siê galaktyki), Christiana Marca Keyersa z Niemiec (za badania nad neutralnymi procesami w celu poznania, jak i dlaczego ludzie odczuwaj± wobec siebie empatiê), Jensa Marklofa z Niemiec (za badania w dziedzinie fizyki kwantowej i w³a¶ciwo¶ci lokalizacyjnych stanów chaosu kwantowego), Gadiego Rothenberga z Izraela (za badania nad nowymi katalizatorami przy u¿yciu zaawansowanych metod obliczeniowych i eksperymentalnych), Stefano Zapperiego z W³och (za badania nad wewnêtrznymi przemieszczaniami i trzaskami akustycznymi materia³ów).

W ramach Tygodnia Marii Curie prof. Micha³ Kleiber, minister nauki i informatyzacji, oraz Janez Poto?nik, komisarz UE ds. badañ, otworzyli polskie Centrum Informacji dla Naukowców. Podobne centra powstaj± w ka¿dym kraju UE. Maj± one pomóc naukowcom z zagranicy w kwestiach formalno-prawnych i spo³eczno-kulturalnych.

Justyna Jakubczyk, Ma³gorzata Pawe³czyk


Politechnika Gdañska

Podwójny jubileusz

Rok akademicki 2004/05 to podwójny jubileusz w Politechnice Gdañskiej. W pa¼dzierniku minê³o 100 lat od powstania pierwszej politechniki w Gdañsku, a w maju 2005 przypada 60-lecie inauguracji pierwszego roku akademickiego w PG.

Pierwsza uczelnia wy¿sza w Gdañsku, Królewska Wy¿sza Szko³a Techniczna (K?nigliche Technische Hochschule), powsta³a 6 pa¼dziernika 1904 r. Budynki uczelni zaprojektowano dla 600 studentów, jednak w planach przewidywano rozbudowê umo¿liwiaj±c± przyjêcie 1000 osób. Uczelniê tworzy³o 6 wydzia³ów: Architektury, Budownictwa, Budowy Maszyn i Elektrotechniki, Budowy Okrêtów i Maszyn Okrêtowych, Chemii oraz Nauk Ogólnych. KTH zatrudnia³a 84 nauczycieli akademickich, w tym 28 profesorów i 12 docentów. W pocz±tkowym okresie istnienia liczba studentów ze 189 w roku 1904 wzros³a do 675 w roku 1913. Po 1921 roku, tj. w czasach Wolnego Miasta Gdañska, liczba studentów wynosi³a ju¿ oko³o 1,6 tys. Ogó³em do roku 1945 immatrykulowano ok. 16 tys. studentów. Liczbê Polaków studiuj±cych w przedwojennej politechnice szacuje siê na ok. 1,2 tys. Uczelnia dzia³a³a do stycznia 1945 r., kiedy to Gdañsk znalaz³ siê w ogniu dzia³añ wojennych.

Dekretem Krajowej Rady Narodowej z 24 maja 1945 r. utworzono polsk± Politechnikê Gdañsk±. Jej strukturê tworzy³o 6 wydzia³ów: Architektury, In¿ynierii L±dowej i Wodnej, Mechaniczny, Elektryczny, Budowy Okrêtów oraz Chemiczny. W tym czasie w uczelni by³o zatrudnionych 112 pracowników naukowych, w tym 8 profesorów zwyczajnych i 28 na stanowiskach profesorów. 22 pa¼dziernika 1945 r. naukê rozpoczê³o 1647 studentów.

PG w statystyce

 Fot. S. Ciechan Strukturê PG tworzy dzi¶ 9 wydzia³ów oraz kilkana¶cie jednostek pozawydzia³owych, miêdzywydzia³owych i ¶rodowiskowych. Te ostatnie to m.in.: Laboratorium NMR, wyposa¿one w 500 MHz aparat do badañ za pomoc± rezonansu magnetycznego; Regionalne Centrum Badañ Spektralnych (RCBS) z najnowocze¶niejszym dyfraktometrem rentgenowskim; Pomorskie Miêdzyuczelniane Centrum Badañ i Technologii ¦rodowiska oraz Centrum Informatyczne Trójmiejskiej Akademickiej Sieci Komputerowej TASK, które jest jednym z Krajowych Centrów Obliczeniowych Du¿ej Mocy. W CI TASK dzia³a najszybsza maszyna obliczeniowa w Polsce: superkomputer HOLK 320 licz±cy z prêdko¶ci± 1,3 biliona operacji zmiennoprzecinkowych na sekundê. W I³awie funkcjonuje unikalny, jeden z nielicznych w ¶wiecie okrêtowy o¶rodek manewrowy.

W uczelni pracuje 1238 nauczycieli akademickich, w tym: 104 profesorów tytularnych, 135 doktorów habilitowanych oraz 576 doktorów. W latach 2001-03 przyby³o 30 nowych profesorów, 36 doktorów habilitowanych i 250 doktorów. W PG kszta³ci siê 18 120 studentów, w tym 13 451 na studiach dziennych, 616 na studiach wieczorowych i 3103 na zaocznych; 879 na podyplomowych, 71 na eksternistycznych, 545 na doktoranckich. W ci±gu 59 lat uczelnia wykszta³ci³a ponad 60 tys. absolwentów.

Uczelnia oferuje 16 kierunków studiów i ponad 100 specjalno¶ci i kierunków dyplomowania oraz 37 rodzajów studiów podyplomowych. PG oferuje studentom mo¿liwo¶æ uzyskania tzw. podwójnych dyplomów: polsko-niemieckich (2 uczelnie), polsko-francuskich (2 uczelnie) i polsko-fiñskich (1 uczelnia). W uczelni funkcjonuje prawie 20 organizacji i stowarzyszeñ, 7 klubów studenckich oraz 35 kó³ naukowych.

PG posiada jeden z nielicznych zwartych kampusów w Polsce - na 16 ha mie¶ci siê 20 budynków o powierzchni 210 tys. m2, co daje ¶rednio 10 m2 na osobê. Uczelnia ma prawie 100 sal wyk³adowych oraz blisko 1 tys. sal dydaktycznych i æwiczeniowych, a tak¿e kilkadziesi±t laboratoriów badawczych. Studenci mog± korzystaæ z 60 laboratoriów komputerowych na 500 miejsc z dostêpem do Internetu. Studentom niepe³nosprawnym udostêpnia siê specjalistyczny sprzêt, np. specjalne komputery dla osób niewidomych. Uczelnia posiada 12 domów studenckich z ponad 3 tys. miejsc. Ma w³asn± internetow± telewizjê i internetowe radio studenckie, które kontynuuje tradycje SAR, legendarnego radia studenckiego, powsta³ego w latach 50.

Zbiory Biblioteki G³ównej obejmuj± 1 mln 200 tys. woluminów, w tym 7 tys. zabytkowych. Biblioteka dysponuje 17 czytelniami i 136 stanowiskami komputerowymi oraz najnowocze¶niejszym systemem bibliotecznym Virtua. Funkcjonuje tu Regionalny O¶rodek Literatury Patentowej, dzia³aj±cy w strukturze Europejskiego Urzêdu Patentowego oraz Punkt Informacji Normalizacyjnej. Biblioteka udostêpnia 19 baz danych, w tym 7 pe³notekstowych oraz ponad 16 500 czasopism (z czego 1/4 pe³notekstowych) w formie elektronicznej.

Aktualnie w PG prowadzonych jest ponad 130 miêdzynarodowych projektów, w tym 16 w 5. i 6. Programie Ramowym UE i 5 w Programie EUREKA. Funkcjonuj± 2 Centra Doskona³o¶ci Unii Europejskiej: CURE, CEEAM oraz 4 nowe Centra Doskona³o¶ci KBN.

W roku 2003 naukowcy PG opublikowali 2095 artyku³ów (tylko w czasopismach i publikacjach recenzowanych), w tym 266 w czasopismach z tzw. listy filadelfijskiej. W tym samym roku opublikowali w kraju 161 podrêczników i monografii oraz 28 pozycji na rynku miêdzynarodowym (w tym autorstwo rozdzia³ów i redakcja). Zakoñczono 127 grantów KBN, a w trakcie realizacji jest 71. Prowadzono 200 prac badawczo-rozwojowych zleconych przez inne podmioty i instytucje. Wdro¿enia badañ za ten rok zamykaj± siê liczb± 80, w tym patenty, wzory u¿ytkowe - 15 (w¶ród nich 2 ¶wiatowe, 2 amerykañskie, po 1 czeski, s³owacki i rosyjski), a akredytacja laboratoriów oraz wdro¿enia systemów jako¶ci - 12. Organizowano lub wspó³organizowano 51 konferencji naukowych, z czego kilkana¶cie o randze ¶wiatowej. Rok 2005 w Gdañsku Rada Miasta og³osi³a Rokiem Politechniki Gdañskiej w uznaniu zas³ug uczelni w odbudowie Gdañska i Pomorza oraz rozbudowie potencja³u gospodarczego regionu.

Beata Orza¿ewska


Polska Fundacja Upowszechniania Nauki

X edycja Nagrody im. H. Steinhausa

26 pa¼dziernika odby³a siê uroczysto¶æ wrêczenia Nagrody im. H. Steinhausa za wybitne osi±gniêcia w dziedzinie popularyzacji nauki. Nagroda przyznawana jest od 1994 r. przez Polsk± Fundacjê Upowszechniania Nauki oraz Towarzystwo Popierania i Krzewienia Nauk w trzech kategoriach: za najlepsz± ksi±¿kê popularnonaukow±, za wybitn± dzia³alno¶æ organizacyjn± w zakresie upowszechniania nauki oraz za wybitne osi±gniêcia w upowszechnianiu nauki w mediach. Ka¿dego roku przyznaje siê nagrodê w innej kategorii.

W tym roku nagrodzono polskich autorów najlepszych ksi±¿ek popularnonaukowych: Erwina Kruka, warmiñskiego dzia³acza i autora ksi±¿ek popularyzuj±cych wiedzê o swoim regionie, oraz prof. Karola My¶liwca, archeologa, egiptologa z Uniwersytetu Warszawskiego. E. Kruka nagrodzono za pracê Warmia i Mazury, która ukaza³a siê nak³adem Wyd. Dolno¶l±skiego w 2003. Prof. K. My¶liwca uhonorowano za ksi±¿kê ¦wiête znaki Egiptu, opublikowan± w 2001 r. przez Wydawnictwo ISKRY. Laureaci, oprócz charakterystycznej statuetki i dyplomów, otrzymali po 5 tys. z³.

Prof. Janusz Haman, prezes PFUN, uwa¿a, ¿e inicjatywa przyznawania nagród dla najlepszych popularyzatorów nauki ca³kowicie siê sprawdzi³a. Nie tylko co roku wzrasta liczba kandydatów do Nagrody im. Steinhausa, lecz laureaci tej nagrody osi±gaj± licz±ce siê w skali miêdzynarodowej sukcesy. „Piknik Naukowy” i „Festiwal Nauki”, których twórcy i organizatorzy s± laureatami tej nagrody, zosta³y wybrane do prezentacji w Brukseli delegatom forum UE „Nauka i Spo³eczeñstwo” w marcu 2005 r., jako najciekawsze z europejskich projektów upowszechniania nauki. Ewa Kawa³ek, laureatka nagrody, jako jedyna przedstawicielka krajów niedawno przyjêtych do UE zosta³a w tym roku wyró¿niona jedn± z 6 nagród UE za popularyzacjê archeologii w¶ród dzieci. Ryszard Rakowski, polski organizator europejskiego konkursu m³odych naukowców, z którego polscy uczestnicy nigdy nie wracaj± bez nagród, jest równie¿ laureatem Nagrody im. Steinhausa.

(mat)


Akademia Rolnicza w Lublinie

60-lecie Wydzia³u Rolniczego

Jego pocz±tki zwi±zane s± z inn± lubelsk± uczelni± - UMCS. To w³a¶nie tam 23 pa¼dziernika 1944 roku, obok Wydzia³ów Przyrodniczego, Lekarskiego i Weterynaryjnego, utworzono Wydzia³ Rolny. Zmiana nazwy nast±pi³a w 1952 roku, a dwa lata pó¼niej wszed³ on w strukturê Wy¿szej Szko³y Rolniczej (potem AR).

W pierwszych latach istnienia wydzia³u funkcjonowa³o 13 zak³adów. Teraz sk³ada siê on z 19 jednostek organizacyjnych, w tym 3 instytutów: Genetyki i Hodowli Ro¶lin, Gleboznawstwa i Kszta³towania ¦rodowiska oraz Nauk Rolniczych w Zamo¶ciu. Skromna pocz±tkowo baza lokalowa wzbogaci³a siê przez lata o budynki agro I i II, a ostatnio warunki kszta³cenia poprawi³y siê znacznie dziêki oddaniu do u¿ytku Centrum Kongresowego AR. W przysz³ym roku zakoñczy siê natomiast budowa kolejnego gmachu przy ul. Skromnej, gdzie studiowaæ bêd± biotechnolodzy i technolodzy ¿ywno¶ci.

Przez 60 lat wydzia³ dochowa³ siê blisko 14,8 tys. absolwentów. Obecnie kszta³ci 3574 studentów, w tym 2479 na studiach dziennych, 1062 na zaocznych i 33 na wieczorowych. Maj± oni do wyboru 5 kierunków: rolnictwo (od 1944), technologia ¿ywno¶ci i ¿ywienie cz³owieka (1990), biotechnologia (2001), towaroznawstwo (2002) oraz architektura krajobrazu (2003). Poszerzaj±ca siê oferta edukacyjna przyci±ga coraz wiêksz± liczbê s³uchaczy i powoduje, ¿e zainteresowanie kszta³ceniem w³a¶nie na Wydziale Rolniczym systematycznie ro¶nie. Rekord pad³ w roku 2003, kiedy przyjêto 1133 osoby.

Na wydziale pracuje 206 nauczycieli akademickich, w tym 73 samodzielnych pracowników naukowych, 104 pracowników in¿ynieryjno-technicznych i 8 osób obs³ugi. Uznanie wzbudza liczba publikacji wydanych w ci±gu 60 lat. By³o ich ponad 16 800.

Problematyka badawcza realizowana by³a pocz±tkowo w trzech zak³adach do¶wiadczalnych: na Felinie, w Turce oraz Zemborzycach. Pó¼niej powsta³y kolejne: w Uhrusku, Czes³awicach, Elizówce i Bezku. W nastêpnych latach utworzono równie¿ £±karsk± Stacjê Do¶wiadczaln± w Sosnowicy oraz Polow± Stacjê Do¶wiadczaln± w Parczewie. Na wydziale, zakwalifikowanym przez KBN do II kategorii, prowadzonych jest obecnie 101 projektów badawczych, w tym 18 grantów, dotycz±cych m.in.: oddzia³ywania czynników agrotechnicznych na plonowanie i jako¶æ oraz warto¶æ u¿ytkow± ro¶lin uprawnych oraz traw, nowych sposobów uprawy ro¶lin, zwalczania chwastów, rolnictwa integrowanego i ekologicznego, sukcesji ro¶linnych na od³ogach, hodowli nowych odmian chmielu, soczewicy i lêd¼wianu siewnego, cytogenetyki zbó¿. W zakres badañ wchodz± równie¿ zagadnienia dotycz±ce biotechnologii oraz otrzymywania produktów ¿ywno¶ciowych, biosyntezy enzymów i substancji biologicznie czynnych, hodowli grzybów wykorzystywanych w ¿ywieniu, a tak¿e spo³eczno-ekonomicznych uwarunkowañ gospodarki rolnej.

Mariusz Karwowski


Program Stypendiów Pomostowych

II edycja Prymusa

28 pa¼dziernika w siedzibie Narodowego Banku Polskiego odby³o siê rozstrzygniêcie konkursu Prymus, organizowanego przez Fundacjê Edukacyjn± Przedsiêbiorczo¶ci, a finansowanego przez Polsko-Amerykañsk± Fundacjê Wolno¶ci. Laureatami s± uczestnicy Programu Stypendiów Pomostowych, którzy w minionym roku akademickim osi±gnêli ¶redni± nie ni¿sz± ni¿ 4,0 oraz zdali wszystkie egzaminy w pierwszym terminie. W tym roku laureatami konkursu zosta³o 336 studentów pochodz±cych z ma³ych miast i wsi, w tym z terenów by³ych PGR. Otrzymaj± oni stypendia na drugi rok studiów.

Program Stypendiów Pomostowych, w ramach którego przyznawane s± stypendia na pierwszy rok studiów, jest skierowany do ¶rodowisk wymagaj±cych szczególnego wsparcia - przede wszystkim do m³odzie¿y z terenów by³ych PGR, z rodzin o najni¿szych dochodach, a tak¿e do uczniów objêtych dzia³aj±cymi w ma³ych miastach i wsiach lokalnymi funduszami stypendialnymi.

W trakcie 3 lat trwania programu stypendium na I rok nauki na dziennych studiach magisterskich otrzyma³o 3990 absolwentów szkó³ ¶rednich (w tym 1052 w I edycji, 1590 w II edycji i 1348 w III). W dwóch edycjach konkursu Prymus wy³oniono 438 laureatów (102 w pierwszej i 336 w obecnej, drugiej edycji). £±cznie przyznanych zosta³o blisko 4,5 tys. stypendiów. W kolejnych edycjach ro¶nie odsetek stypendystów, którzy osi±gaj± dobre wyniki w nauce. W I edycji 20 proc., a w II 22 proc. stypendystów osi±gnê³o po I roku studiów ¶redni± co najmniej 4,0. Co wiêcej, a¿ 90 proc. spo¶ród nich utrzyma³o dobre wyniki tak¿e na II roku.

Program Stypendiów Pomostowych jest finansowany przez Polsko-Amerykañsk± Fundacjê Wolno¶ci, Agencjê Nieruchomo¶ci Rolnych, Narodowy Bank Polski, Bank Pocztowy, Bank Gospodarstwa Krajowego, a tak¿e koalicjê 28 lokalnych organizacji pozarz±dowych, wspó³pracuj±cych z Fundacj± im. Stefana Batorego oraz Akademi± Rozwoju Filantropii w Polsce. Na wspólne przedsiêwziêcia fundatorzy zgromadzili dotychczas kwotê ponad 18,2 mln z³, z czego prawie 7 mln z³ przypad³o na rok akademicki 2003/04.

(mit)


Collegium Civitas

Rozwa¿ania o czwartej w³adzy

Fot.  Ma³gorzata Pawe³czyk 26 pa¼dziernika w Pa³acu Kultury i Nauki odby³a siê konferencja „Czwarta w³adza w Polsce - mit i rzeczywisto¶æ”, zorganizowana przez Zak³ad Systemów Spo³eczno-Politycznych Instytut Studiów Politycznych PAN i Collegium Civitas. Ca³o¶æ podzielono na cztery panele tematyczne, m.in. - dziennikarstwo: zawód czy powo³anie; dziennikarstwo a spo³eczeñstwo.

Piotr Pacewicz z „Gazety Wyborczej” mówi³ o potrzebie zastanowienia siê nad pytaniem, czy w zawodzie dziennikarskim wygra pasja, czy rynek. Micha³ Komar (prof. Collegium Civitas) wskazywa³ z kolei na dwa stereotypy dziennikarza: balzakowski i bohaterski (usytuowany w literaturze polskiej XX w.) i próbowa³ nakre¶liæ obraz dziennikarza w ¶wietle ostatnich wydarzeñ. Niezrozumia³e zainteresowanie wzbudzi³ te¿ odczyt Katarzyny Kowalskiej (absolwentki Collegium Civitas), która m.in. podzieli³a dziennikarzy na dwie grupy: tych, którzy pisz± to, co im siê ka¿e i tych, którzy pisz± „prosto z serca”. Pomys³ elementarny, ale, jak widaæ, nadal efektowny. Andrzej Paczkowski (ISP PAN i Collegium Civitas) opowiada³, jak wygl±da³a praca dziennikarza w PRL. Dzi¶ wiele siê zmieni³o, ale tylko pozornie odeszli¶my od wszystkich ograniczeñ dawnego systemu. Niby nikt nie nakazuje, o czym i w jaki sposób pisaæ, a jednak z niezale¿no¶ci± dziennikarzy nie jest jeszcze dobrze, czego dowodzili mówcy w panelu „Niezale¿no¶æ dziennikarstwa: miêdzy s³u¿b± a rynkiem”. Z jednej strony ograniczaj± j± wymogi rynku (mo¿na straciæ albo samych reklamodawców, albo czytelników i w konsekwencji tak¿e reklamodawców). Z drugiej strony nadal istnieje cenzura, jak nie zewnêtrzna - polityczna, to wewnêtrzna samej redakcji. A jak udowadnia £ukasz Jachowicz (absolwent dziennikarstwa i student stosunków miêdzynarodowych w Collegium Civitas), prawa dziennikarzy s± bardzo czêsto ³amane lub ograniczane.

Rozwa¿ano równie¿ zasadno¶æ nazywania mediów czwart± w³adz± i mówiono o ich wp³ywie na sprawy spo³eczne i polityczne. Prócz wymienionych w konferencji brali udzia³ m.in. Wies³aw Johann (Trybuna³ Konstytucyjny i Collegium Civitas), Grzegorz Miecugow (TVN 24), Jacek ¯akowski („Polityka”) i Tomasz Wróblewski („Newsweek”). Mimo ciekawej tematyki, na konferencjê przyby³a zaledwie garstka osób.

Justyna Jakubczyk,Ma³gorzata Pawe³czyk


Akademickie Inkubatory Przedsiêbiorczo¶ci

Szansa na biznes

18 pa¼dziernika w siedzibie Business Center Club oficjalnie zainaugurowano dzia³alno¶æ Akademickich Inkubatorów Przedsiêbiorczo¶ci. Maj± one wspomóc rozwój przedsiêbiorczo¶ci i umo¿liwiæ zak³adanie i prowadzenie w³asnej dzia³alno¶ci gospodarczej studentom i absolwentom szkó³ wy¿szych. G³ównymi organizatorami projektu s±: Studenckie Forum Business Center Club oraz Fundacja Konwent M³odych „Przedsiêbiorczo¶æ ponad podzia³ami”, powo³ana wspólnie z 33 organizacjami studenckimi. Inkubatory powstaj± w³a¶nie w 10 polskich uczelniach, a w przysz³o¶ci planowane jest tworzenie ich w kolejnych placówkach. W ka¿dym inkubatorze zostanie og³oszony konkurs na biznesplany, czyli pomys³y, które bêd± tam realizowane. Co pó³ roku po og³oszeniu wyników konkursu bêd± organizowane szkolenia dla 200 laureatów, czyli osób wybranych do dzia³ania w inkubatorach.

Wysokie koszty zwi±zane z zak³adaniem firmy w Polsce sprawiaj±, ¿e niewiele osób, zw³aszcza m³odych, mo¿e sobie na to pozwoliæ. Tymczasem uczestnicy projektu (studenci i absolwenci, którzy skoñczyli studia nie dawniej ni¿ 2 lata temu) nie musz± zak³adaæ od razu w³asnej dzia³alno¶ci gospodarczej. Bêd± dzia³aæ jako pion inkubatora, czyli wolontariusze w fundacji. Tam otrzymaj± biuro, telefon, sprzêt komputerowy, pomoc merytoryczn± z zakresu doradztwa, prawa, rozliczeñ podatkowych, ksiêgowo¶ci itp. To ju¿ bardzo du¿o dla m³odych ludzi, którym najczê¶ciej brak do¶wiadczenia i kapita³u.

Podczas ogólnopolskiej inauguracji zewsz±d p³ynê³y deklaracje pomocy. Inicjatywa stworzenia AIP by³a bardzo chwalona przez przedstawicieli patronów i sponsorów, którzy okre¶lali j± jako najlepszy projekt, z jakim siê spotkali. Ale nie pierwszy. Podobne inkubatory ju¿ istniej± m.in. w Kaliszu i Mr±gowie. Na pocz±tku lat 90. tego typu inkubatorów powsta³o w Polsce sporo, ale wiêkszo¶æ nie odnios³a znacz±cych sukcesów.

30 listopada min±³ termin nadsy³ania biznesplanów na pierwszy og³oszony w AIP konkurs, a w ci±gu miesi±ca maj± zostaæ podane wyniki. Na efekty dzia³alno¶ci AIP trzeba bêdzie poczekaæ nieco d³u¿ej. Na razie wszystko jest na dobrej drodze: sprawnie przebiega akcja informacyjna i dobrze funkcjonuje strona internetowa. Jacek Aleksandrowicz, wiceprzewodnicz±cy Studenckiego Forum BCC, zapewnia, ¿e zainteresowanie studentów jest spore, co widaæ po liczbie telefonów i e-maili do AIP. Pierwsze projekty na konkurs ju¿ wp³ynê³y.

Justyna Jakubczyk


I Letnia Szko³a Filozofii Spo³ecznej i Politycznej

Burza mózgów

Fot.  Ma³gorzata Pawe³czyk Po co Platon, Arystoteles i ¶w. Tomasz? Czy archeologia filozoficzna u³atwia nam ¿ycie, czy wrêcz przeciwnie? Dlaczego jêzyk politycznej poprawno¶ci przyczynia siê do pog³êbienia podzia³ów miêdzykulturowych? - pytali wyk³adowców polskich uczelni doktoranci I Letniej Szko³y Filozofii Spo³ecznej i Politycznej.

Szesnastu doktorantów z ca³ej Polski przyjecha³o na S³owacjê, by w dniach 23-26 wrze¶nia dyskutowaæ o polityce, filozofii i socjologii. Fundacja „Dynamis” (www.dynamis.pl) zaprosi³a do udzia³u w debatach: prof. dr. hab. Andrzeja Szahaja, prof. UW, dr. hab. Paw³a ¦piewaka, doc. dr. hab. Szymona Wróbla i dr. hab. Jana Hartmana. W ma³ym, przytulnym domku w Stafanowej atmosfera spotkania bardziej przypomina³a arenê walki ni¿ naukowy dyskurs. Uzbrojeni w argumenty i wieloletnie do¶wiadczenie zderzali siê najpierw profesorowie, którzy nie znaj±c twórczo¶ci oponenta, dyskutowali z jego tezami i za³o¿eniami.

- Zrobi³ Pan wszystko, by zmitologizowaæ w³adzê - wo³a³ Jan Hartman do Szymona Wróbla, który w³a¶nie zakoñczy³ wyk³ad na temat „Granic polityczno¶ci” - Wrêcz przeciwnie - ripostowa³ Wróbel i przytacza³ argumenty potwierdzaj±ce jego chêæ odmitologizowania w³adzy.

Dyskusja na temat pañstwa i polityki przemieni³a siê w pytania dotycz±ce potrzeby uprawiania filozofii na sposób grecki.

- Jest tendencja do uciekania od klasycyzmu - podkre¶la³ Pawe³ ¦piewak, który nie móg³ spokojnie przeprowadziæ wyk³adu, bo przeciwnicy Leo Straussa, który s³ynie z analizy tekstów staro¿ytnych, nie dopu¶cili prof. ¦piewaka do g³osu.

- Dlaczego Greków mam czytaæ na kolanach? Trzeba zrezygnowaæ z tego nabo¿eñstwa - apel Andrzeja Szahaja wzbudzi³ ¿ywe poruszenie w¶ród doktorantów. - Nie tylko Greków, ale ca³± literaturê klasyczn± trzeba uczyniæ mniej ¶wiêt± - mówi³ Kuba Szczepañski, doktorant z UJ.

Gor±c± atmosferê dysput doktorantów podsyci³ jeszcze wyk³ad prof. Szahaja o politycznej poprawno¶ci. - To jest utopia - mówi³ £ukasz Machaj z Uniwersytetu Wroc³awskiego, który wyliczy³ kilka powa¿nych niedoci±gniêæ za³o¿eñ politycznej poprawno¶ci. - Zrodzi siê kasta kap³anów, którzy bêd± kreowaæ dopuszczalny jêzyk - mówi³ £ukasz, a profesor odpowiada³: - Istnieje takie niebezpieczeñstwo. Ale uwa¿am, ¿e polityczna poprawno¶æ jest jak zasady dobrego wychowania. Musz± istnieæ jakie¶ zasady.

Tego, ¿e hipokryzja jest koniecznym elementem ¿ycia spo³ecznego do¶wiadczyli sami zainteresowani. Wieczorami, przy kominku, narzekali na to, ¿e jeden z wyk³adowców by³ nieprzygotowany, ale w dzieñ ochoczo zdobywali z nim okoliczne góry.

Jola Workowska


35 lat polskich badañ przysz³o¶ci

Komitet Prognoz „Polska 2000 Plus” przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk obchodzi 35-lecie swojej dzia³alno¶ci. Pe³ni on funkcjê Komitetu Narodowego ds. ¦wiatowej Federacji Badañ nad Przysz³o¶ci±. W jego sk³ad wchodz± przedstawiciele wielu dyscyplin, którzy zajmuj± siê inspirowaniem i koordynowaniem studiów nad przysz³o¶ci±, a szczególn± uwagê po¶wiêcaj± analizie mo¿liwych kierunków rozwoju Polski. Komitet wspó³pracuje tak¿e z zagranicznymi o¶rodkami badañ nad przysz³o¶ci± i uczestniczy w miêdzynarodowych konferencjach. Cz³onkowie Komitetu czêsto wypowiadali siê krytycznie o niektórych oficjalnych opracowaniach oraz projektach rz±dowych programów. Ró¿nice pogl±dów wynika³y g³ównie ze spojrzenia nie na potrzeby bie¿±ce, ale z d³ugookresowej analizy sytuacji w kraju. Skrytykowano m.in. rz±dowy projekt reformy edukacji narodowej.

Publikacje podsumowuj±ce spotkania Komitetu stanowi± wa¿ny zasób wiedzy diagnostycznej i prognostycznej z ró¿nych dziedzin nauki. Od 1969 r. Komitet wyda³ 139 ksi±¿ek. W 2000 r. wznowiono ukazuj±cy siê dwa razy w roku „Biuletyn” Komitetu. Na jego ³amach zabierali g³os wybitni futurolodzy ¶wiatowi: Johan Galtung, Joseph Coates i Henryk Skolimowski.

Prognozy ostrzegawcze Komitetu, które niejednokrotnie okaza³y siê trafne, mog³yby odegraæ wa¿n± rolê w kszta³towaniu polityki Polski. Niestety, choæ wydano 16 memoria³ów, które zawiera³y ocenê i stanowisko Komitetu w najwa¿niejszych sprawach rozwoju kraju, nie wzbudzi³y one zbyt du¿ego zainteresowania w³adz publicznych. Odegra³y za to rolê opiniotwórcz± w spo³eczeñstwie, zwracaj±c uwagê przede wszystkim ludzi m³odych, w wieku do 25 lat. Du¿e zainteresowanie prasy i opinii publicznej wzbudzi³y m.in. memoria³y na temat sytuacji mieszkaniowej i polityki migracyjnej.

Justyna Jakubczyk


NAGRODY NOBLA PO STU LATACH

3 listopada w sali lustrzanej Pa³acu Staszica odby³a siê sesja naukowa, podczas której przypomniano sylwetki i dorobek naukowy, a szczególnie osi±gniêcia, za które 100 lat temu zostali wyró¿nieni Nagrod± Nobla: Lord Rayleigh (fizyka), Sir William Ramsay (chemia) oraz Iwan Pietrowicz Paw³ow (medycyna i fizjologia).

Sylwetkê Sir W. Ramsaya przedstawi³ prof. Jan S. Jaworski z Wydzia³u Chemii UW. Dorobek noblisty zawiera prace z zakresu chemii organicznej (np. synteza pirydyny z acetylenu i cyjanowodoru), badania z zakresu chemii fizycznej, bardzo w koñcu XIX wieku modne i wa¿ne dla rozwoju chemii, oraz badania sk³adu powietrza, które zaowocowa³y wykryciem czterech nowych pierwiastków. W tych badaniach trzeba by³o zaanga¿owaæ wiele ró¿nych metod i technik badawczych. W opinii wspó³czesnych Ramsayowi chemików opanowa³ on do perfekcji pracê z niezmiernie ma³ymi ilo¶ciami gazów. Zapewne ta umiejêtno¶æ, w po³±czeniu z jego pasj± badawcz±, sta³a siê ¼ród³em sukcesu. Wa¿nym osi±gniêciem Ramsaya we wspó³pracy z Soddym by³o do¶wiadczalne wykazanie powstawania helu w wyniku przemiany promieniotwórczej radonu.

Postaæ i dorobek naukowy Iwana Pietrowicza Paw³owa by³y przedmiotem wyk³adu prof. Stanis³awa Konturka z Collegium Medicum UJ, uzupe³nionego wyst±pieniem prof. Z. Sadowskiego z Instytutu Genetyki i Hodowli Zwierz±t PAN w Warszawie. Paw³ow jest ogólnie znany jako twórca teorii odruchu warunkowego, co obaj wyk³adowcy przedstawili w swoich wypowiedziach. Jednak nagrody Nobla zosta³a mu przyznana za zupe³nie inne osi±gniêcie - wykazanie roli uk³adu nerwowego w procesach trawiennych ssaków. Gdy okaza³o siê, ¿e (ju¿ po przyznaniu nagrody) równie wa¿n± rolê odgrywaj± procesy zwi±zane z dzia³aniem hormonów, Paw³ow potrafi³ przyznaæ siê do sui generis uchybienia, polegaj±cego na nieco zbyt jednostronnym spojrzeniu na te zagadnienia. Co wiêcej, zaprzesta³ dzia³añ na tym polu badawczym, zajmuj±c siê problematyk± odruchów. Dzia³alno¶æ naukow± Paw³ow prowadzi³ do pó¼nej staro¶ci, maj±c pe³ne poparcie finansowe ze strony w³adz ZSRS. Wyk³adowcy wskazali równie¿ na powi±zania naukowe ze szko³± Paw³owa polskich uczonych zajmuj±cych siê fizjologi±.

Prof. Andrzej Kajetan Wróblewski z Wydzia³u Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego przedstawi³ sylwetkê i dorobek Lorda Rayleigha, wskazuj±c na rozleg³o¶æ horyzontów badawczych noblisty, ale akcentuj±c te¿ jego przywi±zanie do fizyki klasycznej. Równie¿ dedykacja Komitetu Noblowskiego dla Rayleigha wydawa³a siê prof. Wróblewskiemu dosyæ niezwyk³a, jak na owe czasy - czasy gwa³townego rozwoju fizyki. Brzmi ona: for his investigations of the densities of the most important gases and for discovery of argon in connection with these studies. Niemniej badania gêsto¶ci, choæ ma³o atrakcyjne dla ówczesnej fizyki, pozwoli³y w konsekwencji na wykazanie istnienia wa¿nego, nieznanego do tamtych czasów sk³adnika powietrza (~1 proc.) i wykazanie, ¿e jest to nowy pierwiastek - argon.

Po wyk³adach odby³a siê dyskusja, zwi±zana zarówno bezpo¶rednio z tematyk± sesji, jak i nawi±zuj±ca do ogólniejszych aspektów dzia³alno¶ci uczonych. Prof. A. Trzebski z Katedry Fizjologii Do¶wiadczalnej Akademii Medycznej w Warszawie zauwa¿y³, ¿e w³adze sowieckie wykorzystywa³y teoriê odruchów, a tak¿e czê¶ciowo i osobê Paw³owa do celów polityczno-propagandowych (tzw. Paw³owizm), co dzia³o siê jednak poza ¶wiadomo¶ci± g³ównego bohatera. Przypomniano te¿, ¿e Rayleigh pracowa³ w laboratorium, które by³o jego prywatn± w³asno¶ci±, a stanowisko profesora w Uniwersytecie w Cambridge piastowa³ tylko 5 lat, w czasie, gdy jego posiad³o¶ci ziemskie nie dawa³y wystarczaj±cego dochodu dla zapewnienia odpowiedniego standardu ¿ycia. By³ to jeden z ostatnich „prywatnych” uczonych, który osi±gn±³ wybitne wyniki naukowe. Prof. Lech Wojtczak przypomnia³ innego noblistê, dr. Petera Mitchella (chemia 1978: chemioosmotyczna teoria przenoszenia energii w komórkach), który równie¿ korzystaj±c z ogromnego maj±tku w³asnego i ma³¿onki móg³ prowadziæ bardzo zaawansowane badania „na koszt w³asny”.

T.M. Krygowski


Akademicki Zwi±zek Sportowy

Uniwersjada w Poznaniu?

Foto Tomasz Szponder 27 wrze¶nia go¶ci³ w Warszawie George E. Killian, prezydent Miêdzynarodowej Federacji Sportu Studenckiego (FISU), wraz z delegacj±. Wizyta ma bezpo¶redni zwi±zek ze staraniem Polski - miasta Poznania i Akademickiego Zwi±zku Sportowego - o prawo organizacji XXV Letniej Uniwersjady w 2009 roku.

Delegacja zosta³a przyjêta przez ministra Adama Giersza (MENiS), który przekaza³ oficjalne gwarancje rz±dowe dotycz±ce uniwersjady. Delegacja spotka³a siê z kierownictwem Polskiego Komitetu Olimpijskiego na terenie Centrum Edukacji Olimpijskiej, a tak¿e z prof. Markiem Rockim, prezesem Zarz±du G³ównego AZS.

W³adze Poznania i AZS podjê³y ju¿ raz starania o organizacjê Letniej Uniwersjady w roku 2007. Niestety, w styczniu 2003 na posiedzeniu Komitetu Wykonawczego FISU wy¿ej oceniono ofertê Bangkoku (Tajlandia), który zadeklarowa³ niemal wszystkie potrzebne obiekty, a tak¿e znacz±c± pomoc pañstwa. Poznañ nie podda³ siê. 14 wrze¶nia Rada Ministrów przyjê³a uchwa³ê deklaruj±c± wolê wspó³pracy przy organizacji w Poznaniu Letniej Uniwersjady w 2009 roku. W dokumencie tym rz±d zadeklarowa³ pomoc w zapewnieniu bezpieczeñstwa uczestnikom tej ¶wiatowej imprezy oraz w organizacji p³ynnego ruchu granicznego.

Organizacja imprezy wymaga równie¿ odpowiedniej infrastruktury i obiektów sportowych. Lista niezbêdnych inwestycji zosta³a przekazana do MENiS i PKOl. Czê¶æ z nich znalaz³a siê ju¿ na li¶cie inwestycji strategicznych do realizacji w latach 2004-05. Program uniwersjady obejmuje: lekkoatletykê, koszykówkê, szermierkê, pi³kê no¿n±, pi³kê wodn±, gimnastykê sportow±, artystycznê, p³ywanie, skoki do wody, siatkówk±, a tak¿e trzy dyscypliny wybrane przez organizatorów. W Poznaniu by³yby to: kajakarstwo, wio¶larstwo i hokej na trawie.

Atutami Poznania i regionu s±: obiekty ju¿ istniej±ce - z torem regatowym Malta, jeden z najwiêkszych o¶rodków akademickich w Polsce (130 tys. studentów), 21 uczelni, liczne instytucje kulturalne, do¶wiadczenie (Poznañ by³ organizatorem najwiêkszych imprez sportowych, m.in.: M¦ i Europy w kajakarstwie, pucharów ¶wiata w kajakarstwie i wio¶larstwie, najwiêkszego maratonu w Polsce, Miêdzynarodowego Mityngu Lekkoatletycznego, XI ¦wiatowych Igrzysk Polonijnych, trzykrotnie Akademickich Mistrzostw ¦wiata), po³o¿enie miasta (nowoczesne lotnisko, dobre miêdzynarodowe po³±czenie komunikacyjne, bogata baza hotelowo-gastronomiczna).

Decyzja o miejscu organizacji uniwersjady w 2009 roku zapadnie 10 stycznia 2005 w Innsbrucku, w czasie trwania zimowej uniwersjady. Kontrkandydatami Poznania s±: Belgrad (Serbia i Czarnogóra) i Monterrey (Meksyk).

Halina Hanusz


Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje