)
Zamieszczony w grudniowym numerze
Spraw Nauki, biuletynu KBN (nr 12/04), artyku nosi tytu Naukowy offset po roku. Amerykasko-Polski Program Offsetowy to unikatowy program zajmujcy si ksztaceniem w zakresie komercjalizacji nauki i technologii w kraju oraz transferem technologii high-tech midzy przedsibiorcami Polski i USA. Jest on efektem umowy zawartej 24 lipca 2003 przez nasz rzd z Lockheed Martin Corporation na dostaw wielozadaniowych samolotw bojowych F-16 dla polskiej armii. Dotyczy wsppracy Uniwersytetu Teksaskiego w Austin i Uniwersytetu dzkiego, przy ktrym powoano Akcelerator Technologii i Centrum Innowacji. Czas wsppracy zakrelono wstpnie na 10 lat. Ma ona obejmowa m. in. pomoc w rozwoju, transferze i komercjalizacji polskich innowacyjnych inicjatyw z sektora high-tech, uatwienie wejcia na nowe rynki innowacyjnym produktom z Polski, utworzenie polskiej sieci eksperckiej technologicznej i biznesowej, oraz umoliwienie naszym firmom dostpu do midzynarodowej sieci venture capital.
Dotychczas podpisano umow licencyjn pomidzy U i UT dotyczc Programu Magisterskiego Komercjalizacji Nauki i Technologii (Master of Science in Science and Technology Commercialization) oraz szkolenia pracownikw naukowo-dydaktycznych U majcych go realizowa. Nasza uczelnia otrzymaa wyczno na prowadzenie przez 10 lat studiw MSSTC. W maju 2004 uruchomione zostay jedyne w Polsce Podyplomowe Studia Komercjalizacji Nauki i Technologii, przygotowujce do zarzdzania transferem wiedzy i technologii z placwek badawczych do przemysu. Rozpoczto te przygotowania do realizacji programu skierowanego na prowadzenie bada naukowych prezentujcych moliwoci innowacyjne oraz komercjalizacyjne firm i instytucji wojewdztwa dzkiego, jak i poszczeglnych sektorw gospodarki. Podjto te realizacj zada w zakresie edukacji biznesowej dla innowatorw i przedsibiorcw z sektora high-tech. Prowadzone s rwnie programy akceleracji i inkubacji przedsibiorstw high-tech oraz Program Kojarzenia Partnerw z Polski i USA Mining&Matching.
(fami)
)
e-mentor to dwumiesicznik wydawany przez Szko Gwn Handlow w Warszawie przy wsppracy Fundacji Promocji i Akredytacji Kierunkw Ekonomicznych. Jest to przede wszystkim pismo internetowe, ale ma take drukowan wersj, skierowan gwnie do kadry akademickiej SGH. Tematyka
e-mentora koncentruje si wok e-edukacji, czyli nauczania przez Internet, ale dotyczy take zarzdzania wiedz, e-biznesu i ksztacenia ustawicznego.
W grudniu ukaza si kolejny numer pisma. Znajdziemy w nim interesujcy artyku Grzegorza Myliwca i Pawa Garczyskiego Zmierzch uniwersytetw smutna prawda o polskiej nauce, czy kolejny przejaw potrzeby samobiczowania. Autorzy omawiaj ranking uczelni przygotowywany przez uczonych z Chin. W rankingu tym polskie uniwersytety (tylko UW i UJ) znalazy si dopiero w czwartej setce. Zdaniem autorw, mona odnie wraenie, e niemal 400 rnych polskich uczelni funkcjonuje ju chyba tylko przez przypadek. Tymczasem jeli chodzi o jako absolwentw, w czowce europejskich uczelni jest SGH, z ktr zwizani s Myliwiec i Garczyski. Jeszcze nie syszelimy szczerych wypowiedzi naszych studentw odbywajcych liczne stypendia (gwnie w Europie), eby powali ich poziom nauczania w najlepszych nawet uczelniach europejskich. Jak ma si to do wiatowych rankingw?
Oprcz licznych artykuw o edukacji ustawicznej i zarzdzaniu wiedz, czytelnikw moe zainteresowa tekst Moniki Kaczmarek-liwiskiej o rozwoju internetowych usug publicznych w Polsce. Wedug starszych standardw, najlepszy dostp on-line do swoich usug maj uczelnie wysze w zakresie rejestracji. Jednak wedug nowych standardw Komisji Europejskiej, usuga ta w polskich uczelniach nie jest dostpna (ocena dostpnoci: 0 proc.), poniewa adna z badanych uczelni nie realizuje w peni usug on-line. Przy takich kryteriach najlepiej rozwinita jest usuga rejestracji samochodw (12 proc.), na kolejnych miejscach s informacje o zmianie miejsca pobytu i akty stanu cywilnego (po 6 proc.) oraz dostp do bibliotek publicznych (4 proc.). Tak czy inaczej, w tej dziedzinie Polsce jeszcze duo brakuje do poziomu krajw Europy Zachodniej.
Anna Borkowska pisze o moliwych zastosowaniach w handlu elektronicznym programw zwanych agentami. Mogyby one samodzielnie wyszuka najatrakcyjniejsze oferty, wynegocjowa najnisz cen, a nawet udzieli przernych informacji handlowych. Brzmi futurystycznie, ale autorka udowadnia, e jest to bardzo realne.
Justyna Jakubczyk
)
O odbytym 29 maja 2004 pierwszym w Polsce pochwku szcztkw osb, ktrych ciaa przez lata suyy nauczaniu anatomii, czytamy w „Biuletynie Informacyjnym” lskiej Akademii Medycznej w Katowicach (nr 2/04). W trakcie ceremonii duchowni trzech wyzna chrzecijaskich odprawili ekumeniczne naboestwo poegnania zmarych. Urny z prochami przewieziono nastpnie do Parku Pamici w Rudzie lskiej, gdzie zoono je w ufundowanym przez jego prezesa kolumbarium, opatrzonym pamitkow tablic z napisem: Hic est locus ubi mors gaudet succurrere vitae - Oto miejsce, gdzie mier cieszy si, e moe przyj z pomoc yciu.
Taka forma akademickiego poegnania stanowi wypenienie jednego z punktw Programu wiadomej Donacji Zwok, objtego Memoriaem im. o. Innocentego Marii Bocheskiego, zakonnika i wybitnego filozofa, ktry za ycia wyrazi wol przekazania swego ciaa na potrzeby nauki. Program Donacji i Memoria, opracowane przed dwoma laty w Katedrze Anatomii Prawidowej AM, to pierwszy w kraju projekt majcy na celu informowanie i pozyskiwanie wiadomych donatw, gwarantujcy jednoczenie waciwe traktowanie ciaa podczas sekcjonowania przez studentw i lekarzy, a take zapewniajcy pochwek zgodny z wyznaniem i yczeniem ofiarodawcy.
Pozyskiwanie cia do celw dydaktycznych i szkoleniowych stanowi dla polskich uczelni medycznych ogromny problem. Zwoki, ktre si tam znajduj, pochodz gwnie z okresu, gdy nasze prawodawstwo przewidywao przekazywanie akademiom cia osb niepochowanych przez rodziny. Obecnie moliwo taka rwnie jest okrelona ustawowo, jednak brak przepisw wykonawczych nie pozwala na zastosowanie ich w praktyce. Dlatego wanie kolejne pokolenia studentw i lekarzy ucz si na tych samych, przechowywanych w prosektoriach przez lata zwokach. Mimo to adna z akademii medycznych nie odstpia od tradycyjnej metody ksztacenia na zwokach, ktrej nie zastpi ani komputerowa wizualizacja, ani plastynowane preparaty. Bowiem, jak stwierdzi podczas ceremonii pochwku prof. Jerzy Gielecki, ciao czowieka jest najwspanialszym i niezastpionym atlasem i bez jego bezporedniego, „namacalnego” poznania lekarz bdzi w ciemnociach jak kret, pozostawiajc za sob kopczyki. Wszak mier nie musi by kocem, moe sta si wartoci, z ktrej mog korzysta ludzie yjcy.
)
O wymaganiach dotyczcych stopienia doktora habilitowanego i tytuu profesora w wietle prac Sekcji Nauk Biologicznych, Rolniczych i Lenych Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytuw Naukowych czytamy w „Wieciach Akademickich”, czasopimie Akademii Rolniczej im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu (nr 11/04).
W myl obowizujcej ustawy z 14 marca 2003 o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki, kandydat do stopnia doktora habilitowanego powinien posiada stopie doktora i uzyska znaczny dorobek naukowy lub artystyczny oraz przedstawi rozpraw habilitacyjn stanowic znaczny wkad autora w rozwj okrelonej dyscypliny naukowej lub artystycznej. Rozpraw habilitacyjn moe stanowi opublikowane dzieo lub jednotematyczny cykl publikacji, wzgldnie zrealizowane oryginalne osignicie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub artystyczne, przy czym, kiedy cz rozprawy ma charakter zbiorowy, konieczne jest udokumentowanie indywidualnego wkadu osoby ubiegajcej si o stopie naukowy. Z kolei tytu profesora moe by nadany osobie, ktra uzyskaa stopie doktora habilitowanego (w szczeglnych przypadkach wystarczy stopie doktora) i ktra ma osignicia naukowe lub artystyczne znacznie przekraczajce wymagania stawiane w przewodzie habilitacyjnym oraz posiada powane osignicia dydaktyczne, w tym w ksztaceniu kadry naukowej lub artystycznej.
Jak wic z tego wynika, decydujce znaczenie ma ocena dorobku naukowego kandydata oraz jego rozprawy lub osigni dydaktycznych, a wymagania w tym zakresie ustawa opisuje terminami „znaczny” lub „powany”, ktre trudno uzna za jednoznaczne i obiektywne. Najwicej wtpliwoci dotyczy wnioskw „przecitnych”. Autor omawianego tekstu prof. dr hab. Janusz Nowacki, wykorzystujc fakt swego uczestnictwa w pracach wspomnianej sekcji CK, stara si wyowi z wystpie recenzentw informacje dotyczce rozmiarw i charakteru dorobku naukowego kandydatw, ktrych wnioski rozpatrzono pozytywnie z jednoznacznymi wynikami gosowania.
)
Rozmow z prof. dr. hab. Marianem Harasimiukiem, rektorem UMCS w Lublinie, publikuj „Wiadomoci Uniwersyteckie”, miesicznik UMCS (nr 5/04). Wrd wielu pyta skierowanych do przewodniczcego Konferencji Rektorw Polskich znalazo si te i to: jak si zostaje rektorem?
Jaka bya moja droga? - odpowiada prof. Harasimiuk. - Tak jak w wojsku, mwic artobliwie. Podobno kady szeregowiec ju w plecaku ma przysz buaw marszaka czy generaa. Zjawiem si w uczelni w 1959 r. jako student. Studenci generalnie nie zakadaj, e bd rektorami. Podobnie jak asystenci. Ja, mwic p artem, p serio, po raz pierwszy usyszaem sformuowanie: „ty bdziesz rektorem” w 1964 r., wkrtce po studiach. By jubileusz 20-lecia naszego uniwersytetu, ju wtedy byem od dwch lat jego pracownikiem. Profesor Seidler, wczesny rektor, tworzy zesp do organizacji uroczystoci jubileuszowych. Wida wyrniaem si spord asystentw pracujcych w uczelni, bo otrzymaem zadanie przygotowania transportu dla wszystkich goci. Na podsumowaniu uroczystoci, kiedy rektor dzikowa i wrcza mi moj pierwsz nagrod w yciu, wsadzi mi palec pod ebro i powiedzia: „Ty kiedy zostaniesz rektorem”. Rozemiaem si, a rektor odpar: „Czas pokae”.
(ami)