Muzeum Architektury powsta³o w 1965 roku, choæ sama idea jego utworzenia narodzi³a siê o wiele wcze¶niej. W wyniku bombardowania Wroc³awia w 1945 ko¶ció³ wraz z zespo³em klasztornym bernardynów uleg³ zniszczeniu. Pomys³odawc± i realizatorem odbudowy przepiêknych gotyckich budynków by³ Edmund Ma³achowicz, który za swój projekt zosta³ wyró¿niony w 1966 przez ministra budownictwa. Inicjatorem, za³o¿ycielem i pierwszym dyrektorem muzeum by³ prof. Olgierd Czerner. Przekszta³ci³ on wnêtrza ko¶cio³a, zaprojektowa³ wszystkie konstrukcje sta³e oraz scenografie wystawiennicze, tak aby dawny klasztor bernardynów sta³ siê oryginalnym miejscem na mapie polskiego muzealnictwa. Zamiar ten, dziêki pracy wielu osób, uda³o siê osi±gn±æ, gdy¿ nie tylko sama idea, lecz i miejsce, poprzez swoj± historiê, tworz± niepowtarzaln± atmosferê. A dzieje klasztoru s± warte przypomnienia.
¦w. Jan Kapistran, wspó³za³o¿yciel zakonu bernardynów, przyby³ do Wroc³awia w 1453. Z jego inicjatywy rozpoczêto budowê zespo³u klasztornego, która zosta³a ukoñczona w 1517. Dzia³alno¶æ bernardynów we Wroc³awiu nie trwa³a jednak d³ugo. Po oko³o 60 latach, w wyniku sporów, zakonnicy musieli opu¶ciæ klasztor przeznaczony potem przez radê miejsk± na szpital, ko¶ció³ za¶ oddano ewangelikom. Sytuacja ta utrzyma³a siê do koñca drugiej wojny ¶wiatowej. W latach piêædziesi±tych zaczêto realizowaæ plan utworzenia jedynego w Polsce Muzeum Architektury, którego obecnym dyrektorem jest dr Jerzy Ilkosz.
Pocz±tkowo Muzeum Architektury by³o oddzia³em Muzeum Miasta Wroc³awia i nosi³o nazwê Muzeum Architektury i Odbudowy. Od 1971 sta³o siê jednostk± samodzieln±.
- W innych krajach s± muzea architektoniczne, które mogliby¶my porównaæ do naszych muzeów narodowych - mówi Gabriela Korybska, asystent z Dzia³u Informacji i Promocji Muzeum. - S± one centrami informuj±cymi o wa¿nych wydarzeniach architektonicznych w kraju i na ¶wiecie. Podobnie jak my, zbieraj± dokumentacjê zwi±zan± z ¿yciem i twórczo¶ci± architektów, modele architektoniczne, dokumentacjê fotograficzn±, filmy oraz ró¿nego rodzaju publikacje.
Muzeum jest cz³onkiem za³o¿ycielem ¦wiatowej Konfederacji Muzeów Architektury (ICAM), która zrzesza ponad 100 podobnych instytucji. W swoich wnêtrzach prezentowa³o architekturê starego Lwowa, wspó³czesn± - austriack± i amerykañsk±, a tak¿e twórczo¶æ wielkich architektów, m.in.: Alvara Aalto, Kisho Kurosawy, Imre Makovecza, Alvaro Sizy i Joze Plecnika. Obecnie za¶ przybli¿a np. now± architekturê w Japonii i Polsce oraz architekturê modernistyczn± w Polsce lat trzydziestych XX wieku.
Wielkim zainteresowaniem i uznaniem w¶ród architektów cieszy siê cykl prezentacji realizowany na antresoli w nawie bocznej ko¶cio³a, opatrzony nazw± Galeria Jednego Projektu.
- Dziesiêæ razy do roku, zawsze w pierwszy czwartek miesi±ca, prezentujemy jeden, wybrany z realizowanych obecnie projektów architektonicznych w Polsce - wyja¶nia Gabriela Korybska.
O znaczeniu Galerii dla ¶rodowiska polskich architektów niech ¶wiadcz± choæby te dwa przyk³ady. W maju 2004 przedstawiono projekt Biblioteki U¦ (D. Hermana i P. ¦mierzewskiego), a w pa¼dzierniku 2004 projekt Muzeum Powstania Warszawskiego autorstwa zespo³u W. Obtu³owicza.
Od 2000 roku w sk³ad muzeum wesz³o Archiwum Budowlane Miasta Wroc³awia (mie¶ci siê ono w Arsenale przy ulicy Cieszyñskiego), które posiada najwiêkszy w Polsce zbiór planów budowlanych do 1945 roku. W¶ród materia³ów ilustruj±cych obiekty sakralne i u¿yteczno¶ci publicznej znajduj± siê równie¿ projekty s³ynnych architektów, np. Maxa Berga, Adolfa Radinga czy Hansa Poelziga. W Archiwum znajduje siê czytelnia, a tak¿e mo¿na tam wykonaæ kserokopie, fotografie czy diapozytywy potrzebnych materia³ów (wed³ug zasad regulaminu).
Zbiory Muzeum Architektury licz± oko³o 25 tysiêcy obiektów, lecz tylko oko³o 500 z nich jest stale eksponowanych. Po¶ród nich znajduje siê m.in. ikonografia dawnej architektury: grafiki, rysunki, akwarele od XV do XX wieku, przedstawiaj±ce obiekty architektoniczne, plany miast ¶wiata; projekty, szkice i modele ilustruj±ce poszczególne etapy powstawania dzie³a architektonicznego; zbiory fotografii (np. zdjêcia archiwalne Wroc³awia); zabytki rzemios³ artystycznych zwi±zanych z architektur±; ¶redniowieczne oraz nowo¿ytne detale architektoniczne z terenu ¦l±ska; wspó³czesna plastyka (np. plakat i sztuka u¿ytkowa).
W strukturze muzeum znajduj± siê dzia³y dotycz±ce architektury: ¶redniowiecznej i nowo¿ytnej, XIX i XX wieku, Wroc³awia oraz architektury i sztuki wspó³czesnej, a tak¿e dzia³y: fotografii, wydawnictw, naukowy oraz biblioteka. Na stronach internetowych dostêpna jest wystawa po¶wiêcona architekturze Wroc³awia. Bogato ilustrowana, podzielona na kilka czê¶ci, prezentuje artyku³y po¶wiêcone np. tysi±cleciu architektury miasta (autorstwa Janusza L. Dobesza) czy architekturze wielkomiejskiej (Beate Störtkuhl).
Z funkcj± wystawiennicz±, która stanowi podstawê dzia³añ muzeum, ¶ci¶le ³±czy siê funkcja edukacyjna.
- Prowadzimy lekcje muzealne dla wszystkich poziomów szkó³ na podstawie naszych wystaw sta³ych i czasowych. Zwykle zwi±zane s± one z histori± architektury, histori± Wroc³awia oraz rzemios³a artystycznego - wyja¶nia Gabriela Korybska. - Staramy siê, aby naszym wystawom towarzyszy³y cykle wyk³adów, filmy, jak np. przy ekspozycji „Cystersi na Dolnym ¦l±sku”.
Pracownicy muzeum, ¶wiadomi niezwyk³ego zadania, jakim jest przyswojenie odbiorcom choæby podstawowych informacji, staraj± siê, by lekcje muzealne nie by³y nudne. Dlatego prowadz±cy czêsto wykorzystuj± ró¿norodne modele, plansze, pokazuj±, jak± technik± wykonywane s± witra¿e.
Muzeum wspó³pracuje równie¿ z ASP we Wroc³awiu, Instytutem Historii Sztuki Uniwersytetu Wroc³awskiego oraz z Wydzia³em Architektury Politechniki Wroc³awskiej, by umo¿liwiæ studentom aktywne dzia³ania. Przyk³adem wspólnych realizacji s±: konferencja oraz towarzysz±ca jej wystawa „Schola Architecturae. Idee - projekty - realizacje”, zorganizowana z Wydzia³em Architektury PWr. w 2004, czy wystawa „Dwa wzorcowe osiedla Werkbundu: Baba w Pradze, Wuwa we Wroc³awiu”, przygotowana razem z Wydzia³em Architektury PWr. i Wydzia³em Architektury Politechniki Czeskiej w Pradze.
- Wiele naszych wystaw jest skierowanych do profesjonalistów. Wystawy architektoniczne s± trudne do odczytania i zwiedzania - twierdzi Gabriela Korybska. - Bardzo g³o¶ne nazwiska, np. Alvara Aalto czy Alvaro Sizy (laureata Nagrody Pritzkera), nic nie mówi± zwiedzaj±cym. Dlatego muzeum pe³ni czasem rolê popularyzatorsk±.
Moimi przewodniczkami po salach muzeum by³y panie kustosz: dr Magda £awicka, mgr Beata Fekecz-Tomaszewska i mgr Agnieszka Gola. Wêdrówkê przez architekturê rozpoczynamy od Sali Romañskiej, w której przedstawiono ¶l±skie zabytki sztuki romañskiej.
- Eksponatów prezentuj±cych sztukê ¶redniowieczn± mamy niewiele, lecz s± one bardzo znacz±ce - zapewnia Agnieszka Gola. - Najpiêkniejszym i najs³ynniejszym jest tympanon fundacyjny Jaksy, kapitele i archiwolta z nieistniej±cego ju¿ XII-wiecznego ko¶cio³a ¶w. Wincentego na O³binie. Tympanon Jaksy jest jednym z czterech romañskich tympanonów fundacyjnych zachowanych w Polsce.
Wzrok przyci±ga te¿ trzynastowieczny zwornik w kszta³cie smoków z kaplicy zamkowej w Legnicy. Pod±¿aj±c korytarzami muzeum nie sposób nie ulec urokowi tego miejsca. Jego szczególnym, budz±cym dumê elementem jest wirydarz, odtworzony ogród klasztorny, który zachowa³ swój dawny uk³ad i piêkno.
W zachodnim kru¿ganku na wystawie sta³ej prezentowane s± gotyckie detale architektoniczne z Wroc³awia, m.in. maswerk z ko¶cio³a NMP na Piasku oraz fragmenty portali z kamienic mieszczañskich.
Najbardziej reprezentatywna z wystaw sta³ych mie¶ci siê w po³udniowej nawie dawnego ko¶cio³a. Ekspozycja ta nosi nazwê „Architektoniczne rzemios³o artystyczne od XII do XX wieku”, a umieszczono na niej przedmioty zwi±zane z architektur± i wystrojem wnêtrz (witra¿ownictwo, ceramikê budowlan±, kaflarstwo, malarstwo plafonowe, kowalstwo).
- Ka¿da z tych dziedzin ukazana jest w uk³adzie chronologicznym, tak by mo¿na by³o skonfrontowaæ j± z pozosta³ymi - wyja¶nia Beata Fekecz-Tomaszewska.
W¶ród eksponatów mo¿na podziwiaæ ¶redniowieczne, nowo¿ytne i dziewiêtnastowieczne kafle, piece od XVIII do pocz±tku XX wieku (np. klasycystyczny piec cylindryczny z pa³acu w Mañczycach na ¦l±sku), holenderskie p³ytki ¶cienne z XVI-XVIII wieku, detale ¶lusarsko-kowalskie (zamki, okucia drzwiowe i okienne, ga³ki drzwiowe).
Jednak per³± kolekcji jest dzia³ prezentuj±cy witra¿e. W swoich zbiorach muzeum posiada najstarszy z zachowanych w Polsce witra¿y, datowany na prze³om XII i XIII wieku, przedstawiaj±cy proroka Ezechiela. S± tak¿e witra¿e gotyckie z zachowanymi oryginalnymi, ¶redniowiecznych listwami o³owianymi oraz pó¼niejsze mieszczañskie, tzw. gabinetowe z XVI i XVII wieku, historyzuj±ce z XIX stulecia i secesyjne, zdobione motywami ro¶linnymi lub figuralnymi. Witra¿e wykonywane by³y ró¿nymi technikami, a precyzja wykonania, finezja w sposobie prezentacji danego tematu budz± zachwyt.
W nawie g³ównej ko¶cio³a organizowane s± wystawy czasowe, a z racji wyj±tkowo du¿ej przestrzeni tego wnêtrza mo¿liwe s± tu niebanalne pokazy i aran¿acje, jak choæby prezentacja gigantycznego kartonu do witra¿a „Bóg Ojciec” autorstwa Stanis³awa Wyspiañskiego (1998), czy wystawa po¶wiêcona wroc³awskim parkom i zieleñcom ('Zieleñ w pejza¿u miasta', 2000), której g³ówn± atrakcj± by³a zaaran¿owana alejka parkowa z latarniami, ³awkami i ¿yw± zieleni±.
Tutaj te¿ w 2002 roku zaprezentowano kolejn± niezwyk³± wystawê. - Otrzyma³a ona Sybillê, wyró¿nienie ministra kultury - opowiada dr Magda £awicka, kurator ekspozycji. - Po¶wiêcona by³a wroc³awskiemu Instytutowi Witra¿owemu Adolpha Seilera, a zatytu³owana 'Zapomniana pracownia'. W muzeum mamy tylko jeden w³asny witra¿ z pracowni Seilera, pozosta³e zosta³y wypo¿yczone z ró¿nych miejsc w Polsce, poza tym przedstawili¶my zdjêcia i dokumentacjê dotycz±c± dzia³alno¶ci Instytutu. By³a to najstarsza pracownia witra¿owa na ¦l±sku, powsta³a w po³owie XIX w., odrodzi³a witra¿ownictwo w tym regionie Niemiec i bardzo je popularyzowa³a. Wiêkszo¶æ ko¶cio³ów ¶l±skich, obiektów u¿yteczno¶ci publicznej, prywatne wille i kamienice posiada³y witra¿e z pracowni Seilera. Instytut istnia³ praktycznie do ostatnich dni drugiej wojny ¶wiatowej.
Wystawa cieszy³a siê du¿ym powodzeniem, w du¿ej mierze dziêki aran¿acji plastycznej Konstantego Sakala. Na zakoñczenie warto przywo³aæ jeszcze jedn± ekspozycjê, która reprezentowa³a architekturê polsk± w czasie Roku Polskiego w Austrii, a której oprawê plastyczn± tak¿e da³ pan Konstanty. Wystawa 'Cystersi na Dolnym ¦l±sku' prezentowana by³a w opactwie Heiligenkreuz k/Wiednia w 2003. Specjalnie dla niej po raz pierwszy udostêpniono Salê Cesarsk±, by godnie zaprezentowaæ eksponaty przywiezione ze ¦l±ska, udostêpnione przez piêæ opactw cysterskich oraz Muzeum Narodowe we Wroc³awiu. Ekspozycja cieszy³a siê równie¿ bardzo du¿± popularno¶ci± w czasie prezentacji w Muzeum Architektury, a kuratorami jej byli Jerzy Ilkosz i Beata Fekecz-Tomaszewska, w Austrii za¶ tak¿e jej pomys³odawczyni - Anna Maria Bauer.
Muzeum pokazywa³o wystawy architektury polskiej m.in. w Niemczech, Czechach, Anglii, USA i Rosji. Udostêpnia tak¿e swoje wnêtrza na ró¿norodne, znacz±ce inicjatywy, takie jak: koncerty festiwalu Wratislavia Cantans, konferencje i sesje naukowe, a nawet spektakle teatralne (tu wystêpowa³y m.in. Cricot 2 oraz Scena Plastyczna KUL).
Muzeum Architektury mie¶ci siê przy ulicy Bernardyñskiej 5, czynne jest codziennie, oprócz poniedzia³ków, w ¶rody wstêp wolny. Posiada swoj± stronê internetow±, na której podane s± szczegó³owe informacje: www.ma.wroc.pl