Historia poniej opisana, powinna suy za przestrog wszystkim modym i ambitnym asystentom, zaczynajcym karier naukow.
39-letni dr hab. Maciej Manikowski z Zakadu Historii Filozofii Staroytnej i redniowiecznej Uniwersytetu Wrocawskiego od kilku lat ma renom nie tylko w dolnolskim rodowisku filozoficznym. W uczelni zacz pracowa na pocztku lat 90-tych, przechodzc na etat Instytutu Filozofii w 1993 r. Interesowa si filozofi chrzecijastwa i redniowiecza, jak rwnie neoplatonizmem. W 1994 r. skoczy doktorat Problem znaczenia we wczesnej filozofii Ludwiga Wittgensteina, ktrego promotorem zosta by prof. Jerzy Krakowski (1950-2004). Przedstawiona na Radzie Wydziau dysertacja otrzymaa recenzj wybitnego znawcy tego tematu, prof. Jana Woleskiego z Instytutu Filozofii Uniwersytetu Jagielloskiego w Krakowie. Recenzja bya bardzo krytyczna i wnioskowaa o niedopuszczenie doktoranta do dalszego etapu przewodu doktorskiego. Drugi recenzent, prof. Andrzej Siemianowski z Uniwersytetu Wrocawskiego, mia podobne zdanie i nie dostarczy formalnej recenzji. Przewd zamknito bez obrony.
W czerwcu 1995 r. mgr Manikowski otworzy drugi przewd doktorski: Ksztatowanie si aparatury pojciowej we wczesnej filozofii Ludwiga Wittgensteina. Recenzentami zostali: prof. Romuald oziski, prof. Max Urchs, logik z Uniwersytetu Szczeciskiego. Tym razem obie recenzje byy pozytywne i 26 stycznia 1996 roku doktorat zosta obroniony.
Niestety, trzeba tu podkreli, e wczesny wieloletni dyrektor Instytutu Filozofii, prof. Karol Bal, zama niepisan zasad panujc w uniwersytetach (a w szczeglnoci w naukach filozoficznych), e jeli otwierany jest nastpny przewd doktorski tego samego doktoranta o zblionym temacie, to recenzenci pozostaj ci sami. Ma to zapobiega sytuacjom, gdy pod nowym tytuem skrywany jest nieco pozmieniany „stary” tekst pracy, ktry jednak nie przeszed sugerowanych „gbokich” zmian. Tym samym prof. Jan Woleski, jeden z najbardziej powaanych, ale i bardzo wymagajcych filozofw polskich, zosta „wykolegowany”...
W lipcu 1996 roku dr Manikowski zoy wniosek o roczne stypendium Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (FNP), przyznawane najbardziej obiecujcym modym polskim naukowcom. Oprcz dorobku naukowego, nienagannych opinii zwierzchnikw i ambitnego planu bada z tzw. przyszoci naukow, warunkiem jego otrzymania jest nieprzekroczony 30. rok ycia. W lutym 1997 r. dr Manikowski znalaz si wrd prestiowej grupy kilkudziesiciu szczliwcw, ktrym przyznano 14. 400 zotych wolnych od podatku.
W poowie 1997 r., w kwartalniku filozoficznym „Principia” ukazaa si drukiem praca dr.a Manikowskiego zatytuowana: Synteza myli bizantyjskiej: Grzegorz Palamas (1296-1359). Oprcz niej, w tym samym roku ukazay si jeszcze cztery inne jego publikacje naukowe. Rok pniej Manikowski przebywa w Rzymie na kilkutygodniowym pobycie naukowym w Papieskim Uniwersytecie Gregoriaskim. Wyda te trzy nowe publikacje i by redaktorem tomu „Studia z filozoficznej tradycji chrzecijastwa”.
Pod koniec roku zoy wniosek o nowy grant FNP - tym razem na 6-miesiczny pobyt w Katolickim Uniwersytecie w Louvain, w Belgii. Ku zdziwieniu zazdrosnych kolegw, dr Manikowski znalaz si w super-prestiowej grupie 13 laureatw.
Z tego zagranicznego pobytu w 1999 roku przywiz wiele materiaw do dalszych prac. Jego barwne sprawozdanie z Belgii wydrukowao nawet „Forum Akademickie” (12/1999) i z przyjemnoci sam je czytaem.
Rok 2001 przynis kolejny kilkutygodniowy wyjazd do Biblioteki Watykaskiej w Rzymie, za rok pniej wysza drukiem praca habilitacyjna Filozofia w obronie dogmatu. Argumenty antytryteistyczne Grzegorza z Nyssy na tle tradycji, obroniona w lutym 2002.
Na jesieni 2002 roku, ju jako doktor habilitowany, Maciej Manikowski skada po raz trzeci wniosek o grant FNP - tym razem na 2-miesiczny pobyt kwerendalny w dobrze sobie znanej Bibliotece Uniwersyteckiej w Louvain. Stypendium dostaje i wykorzystuje w nastpnym roku. W midzyczasie pojawiaj si dalsze publikacje naukowe, w tym ksikowa seria „Kolokwia Platoskie”.
To pasmo sukcesw naukowych, jednak nie wzio si „z powietrza”, a raczej byo pochodn cikiej pracy modego filozofa. Grom uderzy pod koniec listopada 2004 roku, kiedy prof. Tadeusz Gadacz z Warszawy, przewodniczcy Komitetu Filozofii PAN, zadzwoni do prof. Leona Miodoskiego, nowego dyrektora Instytutu Filozofii UWr. i w rozmowie telefonicznej poinformowa, e otrzyma materiay wskazujce, e jedna z prac dr. Manikowskiego posiada liczne zapoyczenia.
Prof. Miodoski ju na pocztku grudnia powoa Komisj ds. Zbadania Zarzutu Plagiatu. Po paru tygodniach Komisja przekazaa swoje ustalenia: praca Synteza myli bizantyjskiej: Grzegorz Palamas (1296-1359)... ma powane zapoyczenia z ksiki Wodzimierza osskiego Teologia mistyczna Kocioa Wschodniego.
W swoich wyjanieniach dr Manikowski przyzna, i jego pracy brakuje wielu odnonikw, ktre przecie byy w manuskrypcie (tutaj efektownie pokaza kilkanacie stron rcznie zapisanego papieru!). Odnoniki te byy w pliku komputerowym, wic nie jest w stanie zrozumie, jakim cudem „zgubiy si” po drodze do redakcji „Principiw”. Chyba przez przegrywanie na dyskietk, bo 9 lat temu technika komputerowa nie bya jeszcze tak doskonaa jak obecnie...
Spraw plagiatu w styczniu przedstawiono na Radzie Wydziau, a pniej na Radzie Instytutu. Wczeniej ca dokumentacj zaraz po Nowym Roku dosta rektor Zdzisaw Latajka, ktry poleci rzecznikowi dyscyplinarnemu wszcz stosowne kroki wyjaniajce. Dr Manikowski ze swej strony napisa list przepraszajcy do red. Jana Hartmana z Krakowa, ktry ukae si w najbliszym numerze „Principiw”.
Profesora Miodoskiego czeka natomiast jeszcze jedna praca: sprawdzenie caego dorobku naukowego dr. Manikowskiego, aby byo pewnym pewne, e i w innych jego publikacjach „nie pogubiy si” odnoniki. Tak si zawsze postpuje na w rzetelnych uniwersytetach.
A Maciej Manikowski jeszcze nieraz bdzie musia si naje wstydu za publikacj z pocztkw jego byskotliwej kariery naukowej.