Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje



¯ycie akademickie

Dobrowolna, nieodp³atna

W Polsce rozwój wolontariatu pojawia siê wraz z rozwojem sektora organizacji pozarz±dowych na pocz±tku lat dziewiêædziesi±tych.
Justyna Indulska

 Fot. Stefan Ciechan W Polsce mamy trudn± sytuacjê na rynku pracy, du¿e bezrobocie i siln± konkurencjê. Pracodawcy wymagaj± od przysz³ych pracowników do¶wiadczenia oraz pewnych umiejêtno¶ci. Wolontariat jest szans± dla ludzi chc±cych nabyæ do¶wiadczenie. M³odzi bior± udzia³ w wolontariacie z chêci niesienia bezinteresownej pomocy ludziom w czasach, gdy panuje obojêtno¶æ i niewra¿liwo¶æ na drugiego cz³owieka. Co to jest wolontariat? Jakie s± obowi±zki i prawa wolontariuszy?

Wiêkszo¶æ studentów zdaje sobie sprawê z konieczno¶ci zdobywania do¶wiadczenia zawodowego jak najwcze¶niej. Studenci, którzy nie mog± znale¼æ p³atnej pracy wakacyjnej, decyduj± siê na pracê wolontariusza. Dobrowolna, nieodp³atna praca ochotnicza jest jednym z najpowa¿niejszych czynników umo¿liwiaj±cych rozwój sektora organizacji pozarz±dowych. W przypadku niektórych z nich stanowi ona warunek funkcjonowania, gdy¿ organizacje takie b±d¼ w ogóle nie zatrudniaj± pracowników etatowych, b±d¼ te¿ zatrudnienie to obejmuje jedynie kilka osób niezbêdnych do prowadzenia biura, a wiêkszo¶æ realizowanych zadañ obci±¿a wolontariuszy.

Podstawy

Wolontariat jako zjawisko wystêpowa³ od pocz±tków ludzko¶ci, z tym, ¿e stosunkowo niedawno zosta³ nazwany. W Polsce rozwój wolontariatu pojawia siê wraz z rozwojem sektora organizacji pozarz±dowych na pocz±tku lat dziewiêædziesi±tych. Wcze¶niej sytuacja prawna wolontariuszy nie by³a uregulowana. Dopiero 24 kwietnia 2003 roku Sejm RP uchwali³ ustawê o dzia³alno¶ci po¿ytku publicznego i o wolontariacie. W Dziale III ustawy znalaz³y siê przepisy okre¶laj±ce prawa i obowi±zki wolontariuszy oraz organizacji i instytucji mog±cych korzystaæ z ich ¶wiadczeñ. Na tej podstawie wolontariusze mog± ¶wiadczyæ pracê na rzecz: organizacji pozarz±dowych (w tym organizacji po¿ytku publicznego), organów administracji publicznej oraz jednostek organizacyjnych podleg³ych tym organom, z wy³±czeniem jednostek prowadz±cych dzia³alno¶æ gospodarcz±.

¦wiadczenia wolontariuszy, czas wykonywanych zadañ powinny zostaæ okre¶lone w porozumieniu zawartym miêdzy korzystaj±cym a wolontariuszem. Istnieje jednak mo¿liwo¶æ rozwi±zania tego porozumienia. Natomiast je¿eli ¶wiadczenie wolontariusza wykonywane jest przez okres d³u¿szy ni¿ 30 dni, porozumienie powinno byæ sporz±dzone na pi¶mie. Wolontariat jest prac± bez wynagrodzenia, co nie powoduje zwolnienia korzystaj±cego ze ¶wiadczeñ na pokrycie kosztów ponoszonych przez wolontariusza zwi±zanych z podró¿± s³u¿bow± i dietami. Z takiego obowi±zku mo¿e go zwolniæ sam wolontariusz, ale zwolnienie to musi mieæ formê pisemn±. Jednak¿e nie ma ¿adnych przeszkód, aby zatrudniaj±cy finansowa³ niezbêdne koszty zwi±zane z wykonywaniem ¶wiadczenia, na przyk³ad szkolenia. Ka¿dy wolontariusz, niezale¿nie od posiadanego ubezpieczenia od nastêpstw nieszczê¶liwych wypadków (NNW), ma prawo do ubezpieczenia w tym zakresie. Je¶li jego ¶wiadczenie trwa nie d³u¿ej ni¿ 30 dni, ubezpieczenie NNW op³aca korzystaj±cy. Podobnie w przypadku zawarcia porozumienia na czas nieokre¶lony, korzystaj±cy wykupuje polisê NNW na pierwszych 30 dni. W przypadku porozumienia na czas okre¶lony powy¿ej 30 dni, obowi±zek wynikaj±cy z tego ubezpieczenia przejmuje na siebie pañstwo. Ustawa nie nak³ada na wolontariusza szczególnych obowi±zków. Jedynie jeden z artyku³ów mówi o jego kwalifikacjach, które musz± byæ odpowiednie do rodzaju wykonywanych ¶wiadczeñ. Z ustawy wynika, ¿e wolontariusze nie mog± ¶wiadczyæ pomocy na rzecz firm oraz osób indywidualnych. Wolontariusz chc±cy korzystaæ z praw wynikaj±cych z ustawy i jednocze¶nie pomagaæ osobom indywidualnym, powinien to czyniæ za po¶rednictwem organizacji lub instytucji dzia³aj±cych na rzecz osób indywidualnych.

Formy dzia³ania

Mo¿na wyró¿niæ kilka rodzajów wolontariatu. Wolontariat sta³y to taki, w którym ochotnicy w sposób ci±g³y wspó³pracuj± z dan± organizacj± i wykonuj± na jej rzecz okre¶lone prace. Najczê¶ciej wolontariusze stali pracuj± w domach pomocy, hospicjach, ¶wietlicach ¶rodowiskowych itp. Jest to praca wykonywana regularnie i miêdzy wolontariuszem a korzystaj±cym ze ¶wiadczenia podpisywane jest najczê¶ciej porozumienie o wspó³pracy.

Drugi rodzaj to wolontariat akcyjny. Wolontariusze zatrudniani s± do pomocy przy jednorazowej albo cyklicznej akcji, która odbywa siê raz na pó³ roku lub raz na kwarta³. Takim wolontariatem jest zbiórka pieniêdzy na Wielk± Orkiestrê ¦wi±tecznej Pomocy lub inne zbiórki na rzecz osób poszkodowanych.

Wolontariat zagraniczny jest prac± wykonywan± poza granicami naszego kraju. W jego ramach prowadzone s± miêdzynarodowe wymiany wolontariuszy. M³odzi ludzie wyje¿d¿aj± na miêdzynarodowe „workcampy”, które s± szczególn± form± s³u¿by wolontariackiej. „Workcampy” gromadz± ludzi z ró¿nych krajów, ró¿nych religii oraz o ró¿nym pochodzeniu. M³odzi ludzie pracuj± nad kilkutygodniowymi projektami o szczególnym znaczeniu dla spo³eczno¶ci lokalnych i organizacji wolontariackich. Zadaniem „workcampów” jest pomoc i zachêta instytucji lokalnych do kontynuowania projektu po jego zakoñczeniu. Jeszcze inn± form± wolontariatu zagranicznego s± misje. Wolontariusze wyje¿d¿aj± do krajów najbardziej potrzebuj±cych pomocy. Czêsto pracuj± w domach dziecka, prowadz± pó³kolonie i grupy terapeutyczne.

Wolontariat jest równie¿ sposobem na odbycie praktyk studenckich i sta¿y, a korzy¶ci zwi±zane z wykonywaniem pracy zale¿± od motywacji samego wolontariusza. Praca wolontarystyczna jest czêsto istotnym elementem w poszukiwaniu przysz³ej pracy. Pracodawcy coraz czê¶ciej poszukuj± pracowników, którzy pracowali na rzecz organizacji pozarz±dowych i nabyli pewnych umiejêtno¶ci i do¶wiadczenia.

Wolontariat jest równie¿ okazj± do ciekawych wyjazdów zagranicznych. Organizacje pozarz±dowe i instytucje publiczne organizuj± takie wyjazdy dla wolontariuszy. Kryteria pracy wolontarystycznej nie s± zbyt wygórowane, ale licz± siê chêci, aktywno¶æ i zaanga¿owanie. Wa¿nym elementem jest znajomo¶æ podstaw jêzyka kraju, do którego siê wyje¿d¿a lub jêzyka angielskiego. Zdarzaj± siê programy, w których organizacja funduje wolontariuszom przed wyjazdem kilkutygodniowy kurs jêzyka. Praca za granic± to nie tylko zdobycie do¶wiadczenia, ale równie¿ podszkolenie jêzyka, poznanie innej kultury oraz nawi±zanie nowych znajomo¶ci.

Organizacje

Jedn± z organizacji, która rekrutuje wolontariuszy za granicê, jest Salezjañski Wolontariat Misyjny „M³odzi ¦wiatu”, skupiaj±cy osoby ¶wieckie, które w sposób czynny staraj± siê anga¿owaæ w prace na rzecz najubo¿szych z krajów misyjnych. Powsta³ z inicjatywy ksiê¿y salezjanów oraz grupy m³odzie¿y. W 1997 roku Salezjañski Wolontariat Misyjny rozpocz±³ swoj± dzia³alno¶æ jako Ko³o Misyjne przy Parafii ¶w. Stanis³awa Kostki w Krakowie, a dwa lata pó¼niej uzyska³ statut stowarzyszenia i zacz±³ funkcjonowaæ pod obecn± nazw±. W grudniu 2004 uzyska³ status organizacji po¿ytku publicznego.

G³ównym celem stowarzyszenia jest organizowanie i niesienie pomocy osobom potrzebuj±cym z najubo¿szych krajów ¶wiata. Realizowane jest to poprzez niesienie pomocy materialnej, personalnej i duchowej w placówkach misyjnych, szerzenie wiedzy o dzia³alno¶ci misyjnej, prowadzenie programów pomocy najubo¿szym oraz promocja i organizacja wolontariatu.

Salezjañski Wolontariat Misyjny jest pierwszym m³odzie¿owym wolontariatem misyjnym w strukturach salezjañskich w Polsce. Zosta³ on w³±czony pod opiekê Centrum Krajowego Duszpasterstwa M³odzie¿owego z siedzib± w Krakowie. Na prze³omie lat 1999-2000 zosta³a zrealizowana pierwsza wyprawa do placówek misyjnych w Kenii i Ugandzie. Wolontariusze bior±cy udzia³ w programie pracowali na rzecz misji zapoznaj±c siê z problemami i potrzebami tamtych placówek. Poza tym wyje¿d¿ali do Rosji, s³u¿±c swoj± pomoc± w o¶rodku salezjañskim, jak równie¿ uczestniczyli w misjach w Peru oraz Kenii.

Swoich wolontariuszy wysy³a równie¿ na misje Polska Akcja Humanitarna. Zosta³a zarejestrowana w 1994 roku, jako organizacja po¿ytku publicznego. Pomaga poszkodowanym w wojnach i kataklizmach, zarówno w Polsce, jak i za granic±. Nadrzêdnymi celami fundacji s±: objêcie pomoc± jak najwiêkszej liczby krajów oraz zaanga¿owanie w niesienie pomocy ludziom, sprawna i profesjonalnie dzia³aj±ca organizacja, szybkie i efektywne reagowanie w sytuacjach kryzysowych oraz tworzenie i rozpowszechnianie wzorców niesienia pomocy.

Fundacja zak³ada misje humanitarne na terenach pokonfliktowych lub dotkniêtych ubóstwem. Pierwsza misja zagraniczna Polskiej Akcji Humanitarnej powsta³a w lutym 2000 w Kosowie. W tym samym roku w pa¼dzierniku zosta³a utworzona misja w Czeczenii, a w 2003 w Iraku.

W dzia³ania Polskiej Akcji Humanitarnej zaanga¿owani s± wolontariusze i to oni w du¿ej mierze pomagaj± realizowaæ jej programy. Niektórzy stale wspó³pracuj±, inni tylko okazjonalnie podczas krótkotrwa³ych akcji, na przyk³ad zbiórki, aukcje i koncerty. S± równie¿ tacy, którzy koordynuj± ca³e projekty. Wolontariusze bior± udzia³ w realizacji programów: Edukacji Humanitarnej, Centrum Pomocy Uchod¼com, Misji Zagranicznych oraz Pomocy Repatriantom.

Rekrutacjê wolontariuszy za granicê prowadzi te¿ Stowarzyszenie „Jeden ¦wiat”, które powsta³o w 1992, a zarejestrowane zosta³o w 1994 w s±dzie w Poznaniu. „Jeden ¦wiat” jest organizacj± pozarz±dow±, dzia³aj±c± w ramach miêdzynarodowej organizacji Service Civil International.

Misj± stowarzyszenia jest promocja idei pokoju i porozumienia miêdzy lud¼mi poprzez wolontariat miêdzynarodowy i krajowy oraz edukacjê. Realizowane jest to poprzez: miêdzynarodowy wolontariat krótkoterminowy - dwu-trzytygodniowy - lub wolontariat d³ugoterminowy. Projekty dotycz± wybranej dziedziny, na przyk³ad opieki nad osobami starszymi, ekologii, pracy z dzieæmi. Stowarzyszenie realizuje równie¿ program edukacyjny „Ró¿ni-Równi”, polegaj±cy na organizowaniu lekcji w szko³ach, kampanii tematycznych oraz szkoleñ i seminariów.

Wolontariat jest wspania³± szans± na zdobycie nowych umiejêtno¶ci i do¶wiadczeñ, rozwiniêcia zainteresowañ, zdobycia do¶wiadczenia w nowych dziedzinach oraz wywarcia wp³ywu na zmiany spo³eczne. Ponadto mo¿e byæ równie¿ sposobem na samotno¶æ lub przetrwanie okresu bezrobocia.

Mgr Justyna Indulska jest absolwentk± (i doktorantk±) prawa w KUL, studiów podyplomowych public relations w Wy¿szej Szkole Przedsiêbiorczo¶ci i Administracji w Lublinie oraz zarz±dzania projektami europejskimi i prawa Unii Europejskiej w UMCS.

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje

Page Not Found - Forum Akademickie

Błąd 404 - Strona o podanym adresie nie istnieje