W zwi±zku z tocz±c± siê dyskusj± na temat modelu awansu kadry naukowej, a tak¿e ró¿nymi informacjami, nie zawsze rzetelnymi, o Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytu³ów, pozwalam sobie przedstawiæ elementy naszej dzia³alno¶ci w 2004 roku, dotycz±ce, moim zdaniem, zagadnieñ najwa¿niejszych - nadawania stopnia doktora habilitowanego i tytu³u profesora.
W 2004 roku Centralna Komisja rozpatrzy³a 549 wniosków o przedstawienie kandydatów do tytu³u profesora. Jest to nieco mniej ni¿ w roku poprzednim (577). Drugi rok z rzêdu obserwujemy wiêc nieco zmniejszon± w stosunku do lat ubieg³ych liczbê zg³aszanych (i rozpatrywanych) wniosków o nadanie tytu³u profesora.
Bior±c pod uwagê ¶rednie dane dla lat poprzedniej kadencji, spadek liczby rozpatrywanych wniosków omawianej grupy wyniós³: w 2003 oko³o 4,8 procent i w 2004 oko³o 9,4 procent. Trudno w tej chwili oceniæ, czy mamy do czynienia z trwa³± tendencj± spadku inicjatyw awansowych w grupie profesorów, czy te¿ ten spadek ma, jak to ju¿ bywa³o w przesz³o¶ci, charakter przej¶ciowy. Bior±c pod uwagê tendencjê do wzrostu liczby habilitacji, obserwowan± w ostatnich latach, mo¿na przewidywaæ w przysz³o¶ci ponowny wzrost liczby wniosków o nadanie tytu³u profesora.
Podobnie jak w roku ubieg³ym kszta³tuje siê wska¼nik odrzuconych wniosków o przedstawienie kandydatów do tytu³u profesora. W 2004 roku odrzucono 38 takich wniosków, to jest oko³o 6,9 procent ogó³u wniosków tej grupy (w 2003 - 6,4 procent). Omawiany wska¼nik utrzymuje siê wiêc ju¿ drugi rok na nieco wy¿szym poziomie ni¿ w poprzedniej kadencji (5 procent).
Utrzymuje siê obserwowane od lat wyra¼ne zró¿nicowanie wska¼nika odrzuconych wniosków o nadanie tytu³u profesora w zale¿no¶ci od sekcji, w której sprawa by³a opiniowana. Wska¼nik ten wynosi: w Sekcji I - 18 procent, w Sekcji II - 13,5 procent, w Sekcji III - 4 procent, w Sekcji IV - 3 procent, w Sekcji V - 7,3 procent, w Sekcji VI - 2,1 procent i w Sekcji VII - 3,1 procent.
Tak znaczne zró¿nicowanie wska¼nika wniosków odrzuconych o przedstawienie kandydatów do tytu³u profesora mo¿e byæ ¶wiadectwem ró¿nic w poziomie wymagañ stawianych kandydatom do tego tytu³u w ró¿nych ¶rodowiskach naukowych i artystycznych. Dane liczbowe dotycz±ce omawianych wniosków o nadanie tytu³u profesora w 2004 roku, nie odbiegaj±ce w powa¿niejszym stopniu od danych za lata ubieg³e, wskazuj± jednak, ¿e kryteria oceny kwalifikacji stosowane wobec kandydatów do tego tytu³u s± do¶æ stabilne. Pewien wzrost odsetka odrzuconych wniosków o nadanie tytu³u profesora mo¿e wi±zaæ siê z wej¶ciem w ¿ycie nowej ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki i wprowadzonymi tam zmianami wymagañ, które nie we wszystkich ¶rodowiskach naukowych zosta³y dostrze¿one. Dotyczy to g³ównie warunku posiadania przez kandydatów znacznego dorobku w kszta³ceniu kadr naukowych i artystycznych. Spe³nienie tego warunku jest obecnie obligatoryjne w my¶l obowi±zuj±cego prawa. W¶ród odrzuconych wniosków czê¶æ dotyczy kandydatów, którzy dorobek w zakresie kszta³cenia kadry naukowej lub artystycznej maj± niewielki b±d¼ nie maj± go wcale.
Niekiedy, co nale¿y zauwa¿yæ, dotyczy to równie¿ kandydatów dysponuj±cych znacznymi, spe³niaj±cymi wymagania ustawowe, osi±gniêciami naukowymi. Przypadki takie s± ¼ród³em w±tpliwo¶ci (sygnalizowanych tak¿e na posiedzeniach Sekcji Centralnej Komisji), czy bezwzglêdny wymóg posiadania dorobku w kszta³ceniu kadry naukowej lub artystycznej powinien byæ jednakowo odnoszony i egzekwowany wobec wszystkich kandydatów, niezale¿nie od miejsca i warunków ich dzia³alno¶ci naukowej b±d¼ artystycznej.
Omawiaj±c wska¼nik odrzuconych wniosków o przedstawienie kandydata do tytu³u profesora trzeba te¿ zauwa¿yæ, ¿e na jego faktyczn± wielko¶æ wp³yw maj± wyniki postêpowania odwo³awczego dotycz±cego decyzji Centralnej Komisji. Po uwzglêdnieniu wyników rozpatrzonych odwo³añ i przy upraszczaj±cym za³o¿eniu, ¿e dotycz± one spraw rozpatrzonych wcze¶niej z wynikiem negatywnym w tym samym roku, omawiany wska¼nik w odniesieniu do wniosków o nadanie tytu³u profesora dla ca³ej Centralnej Komisji w 2004 roku wyniós³ 6,2 procent.
Spo¶ród 18 rozpatrzonych odwo³añ od decyzji Centralnej Komisji o odmowie przedstawienia kandydata do tytu³u naukowego, w 4 wypadkach Centralna Komisja zmieni³a sw± decyzjê po ponownym rozpatrzeniu sprawy.
W 2004 roku Centralna Komisja rozpatrzy³a 989 wniosków o zatwierdzenie uchwa³y nadaj±cej stopieñ doktora habilitowanego. Jest to oko³o 12,3 procent wiêcej rozpatrzonych spraw habilitacyjnych ni¿ w poprzednim, 2003 roku, i oko³o 16,4 procent wiêcej ni¿ ¶rednio w ka¿dym roku poprzedniej kadencji.
Dane te ¶wiadcz±, ¿e sygnalizowane ju¿ w ubieg³ym roku wysokie zainteresowanie uzyskiwaniem stopnia doktora habilitowanego ma trwalsz± wzrostow± tendencjê i jest obecnie najwy¿sze na przestrzeni wielu lat.
Przeczy to teoriom wysuwanym w niektórych krêgach, ¿e habilitacja stanowi trudny próg w systemie awansowym, ¿e jest nieakceptowana w ¶rodowisku naukowym i hamuje rozwój kadry naukowej. Przeciwnie - wzmo¿one zainteresowanie uzyskaniem habilitacji mo¿na czê¶ciowo wi±zaæ z próbami likwidacji tego stopnia. W 2004 zmniejszy³ siê nieco, w stosunku do roku poprzedniego, odsetek odrzuconych wniosków o zatwierdzenie habilitacji. Wyniós³ on oko³o 5,9 procent (6,8 procent w 2003). Wska¼nik odrzuconych habilitacji w 2004 jest wiêc bliski ¶redniej z ostatnich lat (w latach 2000-02 wyniós³ on oko³o 5,2 procent). Mo¿na zatem stwierdziæ, ¿e poziom wymagañ stawianych w Centralnej Komisji kandydatom do habilitacji, przy wzrastaj±cej ich liczbie, jest do¶æ stabilny.
Dane dotycz±ce omawianych wska¼ników s±, podobnie jak w odniesieniu do wniosków o przedstawienie kandydatów do tytu³u profesora, znacznie zró¿nicowane w zale¿no¶ci od sekcji, w której sprawa by³a opiniowana. Dla poszczególnych sekcji przedstawiaj± siê one nastêpuj±co: w Sekcji I - 5,2 procent, w Sekcji II - 10,9 procent, w Sekcji III - 1,6 procent, w Sekcji IV - 6,9 procent, w Sekcji V - 9,1 procent, w Sekcji VI - 2,2 procent i w Sekcji VII - 10 procent.
Podobne ró¿nice charakteryzuj±ce czêsto¶æ odrzucania wniosków habilitacyjnych obserwowane s± od wielu lat. Mog± one ¶wiadczyæ, ¿e kryteria oceny kwalifikacji kandydatów do habilitacji nie s± wci±¿ jednolite w ró¿nych ¶rodowiskach naukowych.
Oceniaj±c obecny poziom wska¼nika odmownych habilitacji trzeba uwzglêdniæ te¿ fakt, ¿e czê¶æ decyzji negatywnych jest zmieniona w wyniku odwo³añ. Przy uproszczonym za³o¿eniu, ¿e odwo³ania rozpatrzone w danym roku dotycz± odmownych decyzji wydanych w tym samym roku, odsetek faktycznie odmownych habilitacji w 2004 roku, z uwzglêdnieniem skutków odwo³añ, wyniós³ oko³o 5,1 procent, to jest tyle samo, co w 2003. Spo¶ród 51 odwo³añ (wyst±pieñ o ponowne rozpatrzenie sprawy) dotycz±cych odmowy zatwierdzenia habilitacji rozpatrzonych w 2004, w 8 wypadkach Centralna Komisja zmieni³a sw± decyzjê i habilitacjê ostatecznie zatwierdzi³a.
W¶ród przyczyn, dla których Centralna Komisja zdecydowa³a siê odmówiæ zatwierdzenia habilitacji, wymieniæ trzeba, tak jak poprzednio: brak powa¿niejszego wk³adu w rozwój dyscypliny habilitacji, b³êdy metodyczne podwa¿aj±ce warto¶æ uzyskanych wyników, realizowanie w rozprawie tematyki nie mieszcz±cej siê w zakresie dyscypliny, w której habilitant ubiega siê o uzyskanie stopnia doktora habilitowanego.
Przy rosn±cej liczbie przewodów habilitacyjnych obserwuje siê te¿ czê¶ciej przypadki, gdy kandydat do habilitacji dysponuje do¶æ skromnym dorobkiem naukowym, niewystarczaj±cym do wszczêcia przewodu habilitacyjnego w sytuacji, gdy przepisy ustawy wymagaj±, aby by³ to dorobek znaczny. Powstaje niekiedy trudny do rozstrzygniêcia dla oceniaj±cego problem, czy autor dobrej rozprawy habilitacyjnej, nie dysponuj±cy jednak wystarczaj±cym dorobkiem naukowym, mo¿e otrzymaæ habilitacjê. S± to, na szczê¶cie, sytuacje rzadko wystêpuj±ce, zwykle bowiem s³abemu dorobkowi habilitacyjnemu towarzyszy s³aba równie¿ rozprawa habilitacyjna.
S±dzê, ¿e ta zwiêz³a informacja, pozbawiona akcentów polemicznych, mo¿e przyczyniæ siê do rozszerzenia wiedzy o dzia³alno¶ci Centralnej Komisji.
Prof. dr hab. Janusz Tazbir, historyk, pe³ni funkcjê przewodnicz±cego Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytu³ów.