Powa¿nym dotychczas mankamentem procesu boloñskiego by³ brak reprezentacji nauczycieli akademickich i innych pracowników szkó³ wy¿szych, w¶ród konsultacyjnych cz³onków Grupy Follow-Up, powo³anej w Berlinie do kontynuowania prac pomiêdzy spotkaniami ministerialnymi. By³y natomiast w niej reprezentowane nie tylko szko³y wy¿sze jako instytucje, poprzez swoje stowarzyszenia europejskie, ale tak¿e studenci. W tym kontek¶cie warte odnotowania jest podkre¶lenie przez ministrów w komunikacie koñcowym z konferencji kluczowej roli nie tylko studentów i szkó³ wy¿szych, ale tak¿e ich pracowników. Ministrowie stwierdzili ponadto, ¿e rola tych trzech partnerów jest jeszcze wa¿niejsza teraz, gdy niezbêdne reformy boloñskie s± w znacznym stopniu wdro¿one i zachêcili ich do zintensyfikowania wysi³ków na rzecz ustanowienia Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wy¿szego (EHEA) do 2010 roku. Powitali z przyjemno¶ci± du¿e zaanga¿owanie szkó³ wy¿szych w proces boloñski, uznaj±c jednak, ¿e niezbêdny jest pewien czas na zoptymalizowanie wp³ywu zmian strukturalnych na programy studiów i wprowadzenie w ca³ej Europie innowacyjnych procesów nauczania i uczenia siê.
Nowym elementem konferencji by³o odnotowanie w komunikacie ministrów wsparcia procesu boloñskiego przez organizacje reprezentuj±ce biznes i partnerów spo³ecznych oraz oczekiwanie od nich zintensyfikowania wspó³pracy w osi±gniêciu celów procesu boloñskiego.
Wobec powy¿szego nie mo¿e stanowiæ zaskoczenia poparcie ministrów udzielone wnioskowi Grupy Follow-Up o przyjêcie Education International Pan-European Structure jako nowego cz³onka konsultacyjnego tej Grupy. Education International jest globaln± federacj± zwi±zkow±, licz±c± ponad 29 milionów cz³onków pracowników edukacji, w tym szkolnictwa wy¿szego i innych instytucji badawczych. Chce ona pe³niæ zarówno rolê partnera spo³ecznego, jak i przedstawiciela interesów zawodowych pracowników. Status cz³onka konsultacyjnego Grupy Follow-Up zosta³ przyznany tak¿e Europejskiemu Stowarzyszeniu do spraw Zapewnienia Jako¶ci (ENQA) oraz Zwi±zkowi Konfederacji Przemys³owych i Pracodawców (UNICE).
Z tre¶ci komunikatu i innych dokumentów towarzysz±cych spotkaniu ministrów wynika, ¿e system studiów o dwóch cyklach kszta³cenia jest ju¿ wprowadzany w Europie na du¿± skalê. ¦wiadczy o tym miêdzy innymi fakt, ¿e w wiêkszo¶ci krajów europejskich przyjmuje siê ju¿ ponad po³owê studentów na studia o strukturze dwustopniowej. S± jednak ró¿ne niedoci±gniêcia w realizacji procesu boloñskiego, w tym pewne przeszkody w dostêpie do drugiego cyklu, zawarte w &8222;Czarnej ksiêdze&8221; stowarzyszenia studenckiego ESIB oraz raporcie tej organizacji &8222;Bolonia w oczach studentów&8221;, które swoj± krytyczno¶ci± bardzo odbiegaj± od g³adkich dokumentów innych partnerów konsultacyjnych procesu boloñskiego. Zdaniem ministrów, istnieje tak¿e potrzeba szerszego dialogu pomiêdzy rz±dami, szko³ami wy¿szymi i partnerami spo³ecznymi w celu poprawy zatrudnialno¶ci absolwentów studiów na poziomie pierwszego cyklu, w tym zwiêkszenia liczby stanowisk w s³u¿bie publicznej dla absolwentów o kwalifikacjach na tym poziomie.
Ministrowie zaakceptowali przygotowany przez Grupê Follow-Up ramowy opis kwalifikacji na poszczególnych poziomach studiów do Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wy¿szego (EHEA), obejmuj±cy 3 cykle kszta³cenia. Zgodnie z tym opisem, studia w pierwszym cyklu wymagaj± zgromadzenia 180-240 punktów ECTS, a w drugim - 90-120, ale nie mniej ni¿ 60 punktów. Opis ramowy stworzy³ tak¿e mo¿liwo¶æ wprowadzenia, w kontekstach krajowych, po¶rednich kwalifikacji poni¿ej stopnia bachelor, w tak zwanym krótkim cyklu kszta³cenia, wymagaj±cych zgromadzenia 120 punktów ECTS. Krótki cykl kszta³cenia mo¿e byæ zwi±zany z pierwszym cyklem lub stanowiæ jego czê¶æ sk³adow±. Punktom ECTS towarzysz± deskryptory kwalifikacji oparte na efektach kszta³cenia, w tym kompetencjach. Ministrowie zobowi±zali siê do opracowania w okresie do 2010 roku opisów ramowych kwalifikacji na poziomie krajowym, kompatybilnych z opisem europejskim i rozpoczêcia prac w tym kierunku do 2007 roku. Na spotkaniu w Bergen podkre¶lono potrzebê zapewnienia komplementarno¶ci pomiêdzy opisem ramowym kwalifikacji do EHEA a opisem proponowanym przez Uniê Europejsk± do edukacji przez ca³e ¿ycie, obejmuj±cej edukacjê ogóln±, zawodow± i szkolenie, a tak¿e komplementarno¶ci w tym zakresie pomiêdzy krajami uczestnicz±cymi w procesie boloñskim. Poproszono Uniê Europejsk± o konsultowanie wszystkich stron procesu boloñskiego w miarê postêpów pracy.
Ministrowie odnotowali z przyjemno¶ci±, ¿e prawie wszystkie kraje posiadaj± systemy zapewnienia jako¶ci oparte na kryteriach ustalonych w komunikacie berliñskim. Uwa¿aj± jednak, ¿e niezbêdny jest dalszy postêp, w szczególno¶ci w zakresie zaanga¿owania studentów w proces oceny jako¶ci poprzez ich uczestnictwo w agencjach akredytacyjnych i zespo³ach oceniaj±cych. Postêp jest tak¿e niezbêdny w zakresie uczestnictwa ekspertów zagranicznych w procesie oceny jako¶ci. Ministrowie nak³aniaj± szko³y wy¿sze do kontynuowania wysi³ków w celu wzmocnienia jako¶ci swojej dzia³alno¶ci poprzez systematyczne wprowadzanie wewn±trzuczelnianych mechanizmów zapewnienia jako¶ci bezpo¶rednio skorelowanych z zewnêtrznym zapewnieniem jako¶ci. W tym kontek¶cie zaakceptowali standardy i wytyczne zapewnienia jako¶ci w EHEA opracowane przez ENQA i zobowi±zali siê do wprowadzenia zaproponowanego przez tê sieæ modelu peer review agencji zapewnienia jako¶ci, szanuj±c akceptowane powszechnie wytyczne i kryteria. Powitali z rado¶ci± zasadê wprowadzenia europejskiego rejestru agencji zapewnienia jako¶ci i podkre¶lili wagê wspó³pracy pomiêdzy uznanymi przez poszczególne kraje agencjami do spraw zapewnienia jako¶ci na poziomie krajowym w celu poprawienia wzajemnego uznawania akredytacji lub decyzji w zakresie zapewnienia jako¶ci.
Spo¶ród 45 krajów uczestnicz±cych w procesie boloñskim 36 ratyfikowa³o Konwencjê Lizboñsk±, która jest uwa¿ana za bardzo pomocn± w u³atwieniu wzajemnego uznawania kwalifikacji. Kraje uczestnicz±ce w konferencji zobowi±za³y siê do pe³nego wprowadzenia w ¿ycie jej zasad i, tam gdzie jest to w³a¶ciwe, w³±czenia ich do ustawodawstwa krajowego, a tak¿e zobowi±za³y siê do opracowania planów krajowych poprawy jako¶ci procesu uznawania zagranicznych kwalifikacji. Te plany bêd± stanowi³y czê¶æ raportów krajowych na nastêpn± konferencjê ministerialn±. Ministrowie poparli teksty uzupe³niaj±ce Konwencjê Lizboñsk± i wezwali wszystkie w³adze krajowe oraz innych zainteresowanych do uznawania wspólnych stopni nadawanych przez dwa lub wiêcej krajów w EHEA.
Krajowe i europejskie opisy ramowe kwalifikacji s± postrzegane tak¿e jako mo¿liwo¶æ g³êbszego osadzenia w szkolnictwie wy¿szym edukacji przez ca³e ¿ycie. Ministrowie zobowi±zali siê pracowaæ wspólnie ze szko³ami wy¿szymi i innymi partnerami na rzecz poprawy uznawania poprzedniej nauki, tak¿e tam, gdzie to mo¿liwe - nieformalnej nauki, i uwzglêdniania jej zarówno przy rekrutacji na studia, jak i jako elementu programów studiów.
W komunikacie podkre¶lono znaczenie szkolnictwa wy¿szego we wzmacnianiu, poprzez prowadzone badania, rozwoju gospodarczego i kulturalnego poszczególnych spo³eczeñstw oraz spójno¶ci spo³ecznej. Stwierdzono tak¿e, ¿e wprowadzane zmiany strukturalne w szkolnictwie wy¿szym i poprawa jako¶ci nauczania nie powinny zaszkodziæ wysi³kom na rzecz wzmocnienia badañ i innowacji. Podkre¶lono znaczenie badañ i szkolenia badawczego w utrzymaniu oraz poprawie jako¶ci i zwiêkszeniu konkurencyjno¶ci i atrakcyjno¶ci EHEA. W celu osi±gniêcia lepszych wyników ministrowie uznali potrzebê poprawy wspó³dzia³ania w poszczególnych krajach pomiêdzy sektorem szkolnictwa wy¿szego a innymi sektorami oraz pomiêdzy EHEA a Europejskim Obszarem Badawczym (ERA), tworzonym od 2000 roku przez Uniê Europejsk±. Aby osi±gn±æ te cele, kwalifikacje na poziomie doktorskim powinny byæ ca³kowicie w³±czone do opisu ramowego z wykorzystaniem podej¶cia opartego na efektach kszta³cenia. Zasadnicz± czê¶ci± szkolenia doktorskiego jest rozwój wiedzy poprzez prowadzenie oryginalnych badañ. Bior±c pod uwagê potrzebê restrukturyzacji programów doktorskich oraz ich przejrzystego nadzoru i oceny, ministrowie zauwa¿yli, ¿e normalne obci±¿enie prac± 3 cyklu w wiêkszo¶ci krajów odpowiada 3-4 latom studiów. Zachêcili uniwersytety do promowania szkolenia interdyscyplinarnego w programach doktorskich i rozwoju przenoszalnych umiejêtno¶ci, w celu dostosowania kszta³cenia doktorskiego do potrzeb szerszego rynku pracy. Warto w tym miejscu podkre¶liæ zdanie zawarte w komunikacie koñcowym, w którym ministrowie uznali uczestników programów studiów na poziomie trzeciego cyklu zarówno za studentów, jak i pracowników badawczych w pocz±tkowym stadium kariery zawodowej.
Warto tak¿e zauwa¿yæ, ¿e równie¿ Komisja Europejska traktuje doktorantów jako pracowników badawczych na pocz±tku ich kariery badawczej. Wydaje siê wiêc, ¿e ten pogl±d powinien znale¼æ swoje odzwierciedlenie w ustawie o szkolnictwie wy¿szym w naszym kraju w czê¶ci dotycz±cej statusu doktorantów. Ministrowie powierzyli Grupie Follow-Up, zapraszaj±c do wspó³pracy Europejskie Stowarzyszenie Uniwersytetów (EUA) i innych zainteresowanych partnerów, przygotowanie raportu na temat rozwoju podstawowych zasad programów doktorskich i przedstawienie go ministrom w 2007 roku.
Mobilno¶æ studentów i pracowników pomiêdzy wszystkimi uczestnicz±cymi krajami jest traktowana jako jeden z kluczowych celów procesu boloñskiego. ¦wiadomi wielu wyzwañ ministrowie ponowili swoje zobowi±zanie do u³atwienia przenoszalno¶ci grantów i po¿yczek, tam gdzie to mo¿liwe - poprzez wspólne dzia³anie, a tak¿e do zwiêkszenia wysi³ków na rzecz usuniêcia przeszkód mobilno¶ci poprzez u³atwienie wydawania wiz i pozwoleñ do pracy oraz zachêcanie do uczestnictwa w programach mobilno¶ci.
Ministrowie powierzyli Grupie Follow-Up sporz±dzenie poszerzonego bilansu realizacji procesu boloñskiego w zakresie systemu stopni, zapewnienia jako¶ci oraz uznawania stopni i okresów studiów na nastêpn± konferencjê, która odbêdzie siê w 2007 roku w Londynie. Oczekuje siê zakoñczenia wprowadzenia w ¿ycie tych trzech priorytetów w okresie do 2007 roku.
Ministrowie oczekuj± postêpu w zakresie: wprowadzania w ¿ycie standardów i wytycznych do zapewnienia jako¶ci, jak proponowano w raporcie ENQA; wprowadzania krajowego opisu ramowego nadawanych kwalifikacji; nadawania i uznawania wspólnych stopni, w tym na poziomie doktorskim; tworzenia mo¿liwo¶ci elastycznych ¶cie¿ek nauki w szkolnictwie wy¿szym, w tym procedur uznawania poprzedniej nauki.
Grupa Follow-Up zosta³a poproszona równie¿ o przedstawienie na nastêpnej konferencji porównywalnych danych na temat mobilno¶ci pracowników i studentów oraz na temat sytuacji spo³eczno-ekonomicznej studentów w krajach uczestnicz±cych w procesie boloñskim.
Bazuj±c na dotychczasowych osi±gniêciach ministrowie pragn± ustanowiæ Europejski Obszar Szkolnictwa Wy¿szego oparty na jako¶ci i przejrzysto¶ci. Uznali, ¿e nale¿y pielêgnowaæ nasze bogate dziedzictwo i ró¿norodno¶æ kulturow±, wnosz±c je do spo³eczeñstwa opartego na wiedzy. Ministrowie zobowi±zali siê do podtrzymania zasady odpowiedzialno¶ci publicznej za szkolnictwo wy¿sze w kontek¶cie z³o¿onych nowoczesnych spo³eczeñstw. Z uwagi na to, ¿e szkolnictwo wy¿sze jest usytuowane na skrzy¿owaniu badañ, edukacji i innowacji ma ono kluczowe znaczenie tak¿e dla konkurencyjno¶ci Europy. Ministrowie zobowi±zali siê do zapewnienia szko³om wy¿szym niezbêdnego zakresu autonomii przy wprowadzaniu w ¿ycie uzgodnionych reform i uznali potrzebê ich trwa³ego finansowania. Europejski Obszar Szkolnictwa Wy¿szego jest budowany wokó³ trzech cykli kszta³cenia, z których ka¿dy ma funkcjê przygotowywania studentów do wej¶cia na rynek pracy, do dalszego budowania kompetencji i do aktywnego obywatelstwa. Opis ramowy kwalifikacji, uzgodniony zespó³ standardów i wytycznych do zapewnienia jako¶ci oraz uznawanie stopni i okresów studiów, s± tak¿e g³ównymi cechami struktury EHEA.
Autor jest cz³onkiem Sta³ego Komitetu Szkolnictwa Wy¿szego i Badañ Education International Pan-European Structure, a tak¿e wiceprzewodnicz±cym KSN NSZZ &8222;Solidarno¶æ&8221;.