Tyle si cigle dzieje wok nas, e trudno nady z obracaniem si w stron kolejnych newsw. Kiedy za spojrze na sprawy akademickie nieuzbrojonym okiem zewntrznego obserwatora, wydaj si one niemal nieobecne w publicznym dyskursie. O naszych uczelniach syszymy na pocztku padziernika, kiedy brzmi „Gaudeamus”. A potem? Nauka potrafi jeszcze lepiej ukry si przed wzrokiem prostych ludzi, chyba e polscy uczeni wynajd lek przeciwblowy silniejszy od morfiny, a nie uzaleniajcy. Ale takie przypadki nie zdarzaj si zbyt czsto. Na co dzie za? Czasem uda si wypatrzy autorytet naukowy wypowiadajcy si w obronie Doliny Rospudy, nie do koca udanego przepisu prawnego bd kontrowersyjnej teorii ekonomicznej.
Nie ma rady, jeli chce si mie orientacj w sprawach szkolnictwa wyszego i nauki, trzeba czyta „Forum Akademickie”. Przekonaem si o tym osobicie. Nagle okae si, e ustawa „Prawo o szkolnictwie wyszym” jest dokumentem ywym, gorco dyskutowanym i dogbnie analizowanym. Model zarzdzania uczelniami wzbudza nie mniejsze emocje, zwaszcza e algorytm dotacji budetowych, akredytacja i nadchodzcy ni demograficzny strasz niektre z nich czarn dziur niebytu. Konstytucyjny zapis o nieodpatnym ksztaceniu traci sw wag w starciu z innym, goszcym konieczno rwnego dla wszystkich dostpu do licencjatu czy magisterium.
Polska nauka, z jednej strony, tkwi w nie najnowoczeniejszych, delikatnie mwic, strukturach instytucjonalnych (przy czym problem oceny placwek naukowych i poszczeglnych uczonych niejednemu spdza sen z powiek) i nie moe znale wsplnego jzyka z przedstawicielami przemysu, z drugiej strony jednak coraz mocniej i skuteczniej puka do drzwi europejskich programw finansujcych badania i moe si pochwali znakomit niekiedy wspprac z dowiadczonymi, lepiej zorganizowanymi i opacanymi badaczami z Zachodu czy zza oceanu.
Mao tego, wszystkie wspomniane tematy – i wiele innych jeszcze – potrafi by poruszone na amach jednego tylko numeru „Forum Akademickiego”. Niemoliwe? Przekonajcie si sami.