1. Wspólnym celem nauki i sztuki jest poszukiwanie prawdy o cz³owieku i jego otoczeniu. Ró¿nica miêdzy nimi polega na tym, ¿e przedmiotem zainteresowañ nauki jest to, co powtarzalne, a sztuki to, co niepowtarzalne. Jest to ró¿nica na tyle istotna, ¿e za osi±gniêcia artystyczne nadawane s± stopnie doktora, doktora habilitowanego i tytu³ profesora sztuki, a nie nauki. Argumentacja, ¿e stopni tych i tytu³u nie nale¿y nadawaæ za osi±gniêcia w sztuce, poniewa¿ nie nale¿y ona do nauki, jest wiêc nieporozumieniem.
2. Kultura fizyczna (albo cielesna) jest dziedzin± aktywno¶ci cz³owieka, której przedmiotem jest cia³o ludzkie jako warto¶æ i obiekt doskonalenia (czyt.: uprawy). Przedmiotem badañ w naukach o kulturze fizycznej mog± byæ zatem postawy wobec zdrowotnych, utylitarnych, hedonistycznych, estetycznych i agonicznych warto¶ci cia³a, zachowania kreacyjne, rekreacyjne i rehabilitacyjne wzglêdem cia³a, a tak¿e morfologiczne, fizjologiczne i motoryczne rezultaty tych zachowañ, z uwzglêdnieniem historycznego dorobku we wszystkich tych aspektach. W takim rozumieniu kultura fizyczna, nie bêd±c sama w sobie nauk±, mo¿e byæ i jest – jak wiele innych dziedzin ludzkiej aktywno¶ci – przedmiotem interdyscyplinarnego poznania naukowego.
3. Mo¿na, oczywi¶cie, mieæ w±tpliwo¶ci, czy nadawanie stopni i tytu³ów naukowych w dziedzinach niezorientowanych bezpo¶rednio na poznanie, lecz dzia³anie, jest zasadne. Wówczas jednak nale¿a³oby to rozszerzyæ na nauki medyczne, weterynaryjne, rolnicze, le¶ne, techniczne, poniewa¿ leczenie, uprawa roli, konstruowanie maszyn itp. te¿ nie jest dzia³alno¶ci± naukow±.
4. Wykaz dziedzin nauki i sztuki oraz dyscyplin naukowych i artystycznych, w zakresie których mog± byæ nadawane stopnie i tytu³y, zawiera 89 pozycji, w tym 21 dziedzin i 68 dyscyplin. W¶ród dziedzin s± np. nauki le¶ne, a w¶ród dyscyplin m.in.: drzewnictwo, rybactwo, ogrodnictwo, w³ókiennictwo. W tym kontek¶cie wydaje siê, ¿e tylko traumatyczne prze¿ycia wyniesione z lekcji wychowania fizycznego mog³y byæ ¼ród³em pomys³u, aby z tego wykazu wykre¶liæ nauki o kulturze fizycznej cz³owieka. Gdyby jednak tak by³o, to jeszcze bardziej zagro¿ona by³aby np. stomatologia, która rzadko komu przyjemnie siê kojarzy.