Inhibitory, które mogą znaleźć zastosowanie w przypadku przyszłych pandemii lub epidemii wywoływanych przez koronawirusy, odkrył międzynarodowy zespół z udziałem badaczy z Małopolskiego Centrum Biotechnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Artykuł temu poświęcony ukazał się w najnowszym wydaniu czasopisma „Nature”.
Pandemia SARS-CoV-2 na stałe odcisnęła swoje piętno na historii ludzkości. Szczęśliwie poza szczepionkami opracowano również dwa różne leki przeznaczone do walki z koronawirusem, stosowane głównie u pacjentów wysokiego ryzyka. Niestety, leki te nie są doskonałe. Pierwszy z nich musi być podawany bezpośrednio do krwiobiegu, co oznacza konieczność leczenia pacjentów w szpitalu. Drugi z kolei można przyjąć doustnie, ale zakłóca on działanie wielu innych lekarstw.
Potrzebujemy nowych preparatów do leczenia SARS-CoV-2, które można by przyjmować jako prostą tabletkę i które nie wpływałyby na działanie innych leków. Co więcej, potrzebujemy także nowych inhibitorów, aby przygotować się na potencjalne pojawienie się przyszłych niebezpiecznych koronawirusów – wskazuje prof. Johan Neyts z KU Leuven.
Kierowany przez niego międzynarodowy zespół dokonał właśnie odkrycia inhibitorów, które mogą znaleźć zastosowanie w przypadku przyszłych pandemii lub epidemii wywoływanych przez koronawirusy. W badaniach uczestniczyli naukowcy z Małopolskiego Centrum Biotechnologii UJ. Praca jest wynikiem ścisłej współpracy naukowców zaangażowanych w projekt CARE, nad którego koordynacją w Polsce czuwa prof. Krzysztof Pyrć. Inicjatywa jest finansowana ze środków Unii Europejskiej oraz EFPIA – Europejskiego Stowarzyszenia Przemysłu Farmaceutycznego.
W ramach przeprowadzonych wstępnych badań zespół chemików z Centre for Drug Design and Discovery (CD3) oraz naukowców z KU Leuven, korzystając z platformy robotycznej, przetestował 350 tysięcy cząsteczek pod kątem zdolności hamowania koronawirusa SARS-CoV-2. Jedna z przebadanych substancji okazała się szczególnie interesująca, ponieważ skutecznie blokowała namnażanie wirusa.
Na tym etapie nasze zespoły połączyły swoje siły w ramach międzynarodowego konsorcjum. W ramach wspólnych działań nasz zespół uczestniczył w badaniach nad mechanizmem działania odkrytej substancji oraz analizował możliwość jej przyszłego zastosowania jako leku podczas kolejnych pandemii. Co ciekawe, badana cząsteczka okazała się wyjątkowa – zamiast blokować wnikanie wirusa lub jego replikację, działała na końcowych etapach namnażania wirusa, uniemożliwiając tworzenie nowych, zakaźnych cząstek. Wyniki badań zostały potwierdzone nie tylko na poziomie pojedynczych komórek, ale także w zaawansowanych modelach 3D tkanek ludzkich oraz w modelach zwierzęcych – wyjaśnia wirusolog prof. Krzysztof Pyrć.
Wyniki badania zostały opublikowane w w najnowszym wydaniu czasopisma „Nature”.
MK, źródło: UJ