Mokradła zachodniego Polesia stanowią ważną ostoję różnorodności biologicznej, a jednocześnie są wyjątkowo wrażliwe na przekształcenia środowiska i zmiany klimatu. Wpływ działalności człowieka na tym obszarze w ostatnim półwieczu zbadali naukowcy z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej i Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie.
Mokradła zachodniego Polesia stanowią ważną ostoję różnorodności biologicznej, a jednocześnie są wyjątkowo wrażliwe na przekształcenia środowiska i zmiany klimatu. Działalność człowieka na tym obszarze przez ostatnie pięćdziesiąt lat transformacji spowodowała nieodwracalne zmiany w siedliskach pierwotnych mokradeł. Efektem jest utrata wielu zbiorowisk roślinnych i gatunków roślin oraz zwierząt.
Naukowcy z Centrum Badań Klimatu i Środowiska (Centrum CeReClimEn) UMCS i Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie przeprowadzili analizę długoterminowych zmian z lat 1950–1970 i 2000–2020, aby ocenić wpływ procesów transformacyjnych z wykorzystaniem wskaźników ekologicznych.
Jak wskazali, największe zmiany w występowaniu zbiorowisk roślinnych i rzadkich gatunków roślin w ciągu półwiecza zaszły na Krowim Bagnie, natomiast najmniejsze – na Bagnie Bubnów, będącym częścią Poleskiego Parku Narodowego. Na wszystkich obszarach zwiększyła się żyzność siedlisk i zmniejszyła się ich wilgotność. Tendencja spadkowa jest najbardziej widoczna w zmniejszających się populacjach ptaków, obserwowanych na badanych obszarach. Wyniki potwierdzają, że niska presja antropogeniczna i wczesne działania ochronne oznaczają wzrost różnorodności gatunków i zbiorowisk roślinnych. Priorytetem jest zachowanie różnorodności biologicznej tych bezcennych w przyrodzie obszarów. Wyniki pokazują także, że kluczowym warunkiem jest zatrzymanie utraty wody z tych terenów.
Wyniki badań lubelskich naukowców ukazały się w czasopiśmie Global Ecology and Conservation.
MK, źródło: UMCS