Prof. Jacek Dubiel, jeden z pionierów polskiej kardiologii inwazyjnej, został doktorem honoris causa Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Jest 24 osobą uhinorowaną najwyższym wyróżnieniem akademickim przez świętokrzyską uczelnię.
Prof. Jacek Dubiel to człowiek legenda. Jest jednym z twórców polskiej kardiologii inwazyjnej. Jego najważniejsze publikacje naukowe dotyczą hemodynamiki krążenia w niewydolności serca, kardiomiopatiach oraz w wadach serca, hemodynamiki oraz metabolizmu mięśnia sercowego w warunkach niedokrwienia i reperfuzji, jak również czynników i leków modyfikujących hemodynamikę krążenia płucnego. Ważną część jego dorobku stanowią badania dotyczące diagnostyki i leczenia kardiomiopatii przerostowej, choroby niedokrwiennej serca, niewydolności serca oraz techniki zabiegu pierwotnej angioplastyki wieńcowej w świeżym zawale serca. W sumie napisał ponad 500 artykułów naukowych.
Urodził się w 1942 roku w Krakowie. Studia na Wydziale Lekarskim tamtejszej Akademii Medycznej ukończył w 1965 roku. Po odbyciu stażu podyplomowego rozpoczął pracę w I Klinice Chorób Wewnętrznych, przekształconej później w II Klinikę Kardiologii Instytutu Kardiologii Akademii Medycznej (obecnie Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum). W 1989 roku został powołany na stanowisko kierownika tej Kliniki, które sprawował aż do przejścia na emeryturę w 2012 roku.
To właśnie dzięki jego zaangażowaniu w 1997 roku otwarto przy II Klinice Kardiologii nowoczesną pracownię hemodynamiki. Dwa lata później Klinika wraz z Instytutem Kardiologii w Krakowie wprowadziła własny oryginalny i unikatowy model leczenia zawału serca tzw. torowaną angioplastykę wieńcową. Powstał wówczas wyjątkowy na skalę światową Małopolski Program Interwencyjnego Leczenia Zawału Serca oparty na współpracy ośrodka referencyjnego w Krakowie z siecią szpitali rejonowych, który umożliwił chorym z terenu województwa małopolskiego leczenie zawału serca nowoczesnymi metodami inwazyjnymi. Przyczyniło się to do znaczącego spadku śmiertelności wewnątrzszpitalnej.
Jego współpraca ze świętokrzyskim środowiskiem naukowym i medycznym rozpoczęła się w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy jako prodziekan Akademii Medycznej w Krakowie koordynował zajęcia dydaktyczne dla studentów Wydziału Lekarskiego prowadzone w Filii Akademii Medycznej w Kielcach w ramach Katedry Nauczania Klinicznego, a potem Instytutu Medycyny Klinicznej. Po utworzeniu Świętokrzyskiego Centrum Kardiologii w Kielcach uczestniczył aktywnie w tworzeniu nowoczesnej pracowni hemodynamiki, szkoleniu kadry medycznej, a następnie uruchomieniu 24-godzinnych dyżurów kardiologii interwencyjnej dla pacjentów z zawałem serca. Dzięki temu pacjenci z Kielc i okolic uzyskali pełny dostęp do nowoczesnego leczenia zawału serca, co zaowocowało znaczącym zmniejszeniem śmiertelności szpitalnej i poprawą wyników leczenia porównywalną do najlepszych ośrodków kardiologicznych w Polsce i na świecie.
MK, źródło: UJK