Prof. Richard Van Praagh, wybitny lekarz, uczony i dydaktyk, światowy autorytet w dziedzinie kardiologii i kardiochirurgii dziecięcej, otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uroczystość zorganizowano w formule hybrydowej 29 listopada.
Najwyższą godność akademicką przyznano kanadyjskiemu uczonemu za ogromne zasługi dla stworzenia powszechnie przyjętych na świecie podwalin współczesnej kardiopatologii wad wrodzonych serca oraz niekwestionowane i nieocenione zasługi dla rozwoju kardiochirurgii i kardiologii dziecięcej w Krakowie i we wszystkich ośrodkach tych specjalności w Polsce.
Podziwiamy cię, mistrzu, jako uczniowie i usiłujemy niezdarnie naśladować twoją niewiarygodną pracowitość, twój upór w dążeniu do doskonałości (…) Jesteś arbitrem i wyrocznią w dziedzinie patologii wad wrodzonych serca, znawcą szanowanym i powszechnie lubianym. Od lat korzystamy z twojego niezrównanego talentu dydaktycznego i wielkiej życzliwości dla uczniów i wychowanków – mówił w laudacji prof. Janusz Skalski z Wydziału Lekarskiego UJ.
Prof. Richard Van Praagh, dziękując za przyznanie tytułu, podkreślił bliską, przyjacielską relację łączącą go z Uniwersytetem Jagiellońskim, po czym wygłosił wykład zatytułowany Understanding Normally and Abnormally Related Great Arteries: Equations, Apoptosis, Switches, Rotations and Synergy, którego geneza wiąże się z jego ostatnią wizytą w Krakowie i spotkaniem z prof. Skalskim w 2010 r.
Richard Van Praagh, z pochodzenia Kanadyjczyk, jest kardiologiem dziecięcym i naukowcem o światowej renomie. Dyplom lekarza uzyskał 67 lat temu, po ukończeniu studiów na Wydziale Medycznym Uniwersytetu w Toronto. Następnie zdobył specjalizacje z pediatrii, chorób wewnętrznych, patologii, fizjologii serca i płuc oraz embriologii i kardiologii dziecięcej. Od roku 1965 do czasu przejścia na emeryturę pracował w Children’s Hospital Medical Center w Bostonie w Harvard Medical School, zajmując się problematyką embriologii, patologii i praktyki klinicznej w wadach wrodzonych serca. Jego fundamentalne dzieło pt. „Segmental approach to congenital heart disease” trwale zmieniło klasyfikację i rozumowe podejście do podstaw anatomicznych i fizjologicznych wad wrodzonych serca.
W 1970 r. prof. Van Praagh założył w Bostońskim Szpitalu Dziecięcym unikatowy Zakład Kardiopatologii (Cardiac Registry), uchodzący za najlepsze na świecie laboratorium patologii serca, posiadające ogromną kolekcję preparatów wad wrodzonych serca. Przy współpracy z żoną Stellą, obok wyjaśnienia anatomii, morfogenezy, diagnostyki i leczenia wielu wad serca, odkrył 13 nieznanych dotąd wrodzonych defektów serca oraz opisał pięć nowych procedur kardiochirurgicznych.
Dorobek naukowy prof. Van Praagha znalazł odzwierciedlenie w liczbie jego publikacji, łącznie obejmującej 304 prace naukowe w czasopismach medycznych oraz 67 rozdziałów książkowych. Od wielu dekad nie wydano na świecie liczącego się podręcznika z zakresu teorii, diagnostyki i leczenia wad wrodzonych serca i embriologii dziecięcej bez jego współudziału.
Uhonorowany wniósł ogromny wkład w rozwój kardiologii i kardiochirurgii dziecięcej w Polsce, w tym na Uniwersytecie Jagiellońskim, z którym współpracuje od 1975 roku. W latach 1975–2002 wszyscy kardiolodzy i kardiochirurdzy dziecięcy z Krakowa odbyli szkolenie w jego zakładzie. Co warte podkreślenia, krakowski ośrodek leczenia wrodzonych wad serca funkcjonuje w oparciu o szkołę kardiologii dziecięcej prof. Van Praagha.
źródło: UJ