Prof. Roman Gula został nowym dyrektorem Muzeum i Instytutu Zoologii PAN. Zastąpił na tym stanowisku dr. hab. Tomasza Mazgajskiego, który kierował placówką od 2016 roku.
Konkurs na dyrektora Muzeum i Instytutu Zoologii PAN prowadzony był przez Wydział II Nauk Biologicznych i Rolniczych Polskiej Akademii Nauk. W jego wyniku wyłoniono kandydaturę prof. Romana Guli. Z początkiem stycznia przejął on kierowanie jednostką, zastępując dr. hab. Tomasza Mazgajskiego (był dyrektorem w latach 2016–2020 i 2021–2025, a w okresie 2020–2021 – p.o. dyrektora).
Z warszawską placówką prof. Gula związany jest zawodowo od 2004 toku, kieruje w niej Pracownią Ekologii Behawioralnej. Zajmuje się badaniem ekologii i behawioru zwierząt. Specjalizuje się w badaniach ssaków drapieżnych (głównie wilków) oraz tropikalnych gatunków ptaków. Od 2011 roku prowadzi projekt monitoringu wilków w Puszczy Świętokrzyskiej.
W 1993 roku przeszedł specjalistyczne szkolenie z zakresu odłowu i telemetrycznego monitorowania wilków, uczestnicząc w projekcie badawczym realizowanym przez US Geological Survey w stanie Minnesota, pod kierunkiem dr. Davida Mecha – jednego z najwybitniejszych światowych autorytetów w dziedzinie ekologii wilków. Prowadził badania nad niedźwiedziami brunatnymi w Bieszczadach (1987–1991) oraz nad wilkami: w Bieszczadach (1992–1995 i 2000–2007), w Puszczy Białowieskiej (1998–2000) i Borach Dolnośląskich (2011–2015).
Od 2007 roku, wspólnie z Jörnem Theuerkaufem, prowadzi badania nad kagu – nielotnym ptakiem endemicznie występującym w Nowej Kaledonii. Angażuje się także w badania nad innymi endemicznymi gatunkami ptaków tej wyspy (m.in. papugami, gołębiami Notou i miodowcami czerwonolicymi) oraz nad systemami pasożytnictwa lęgowego.
Zaangażowany jest również w działania na rzecz ochrony dużych drapieżników. W latach 1997–1998 był członkiem Bear Specialist Group i współautorem globalnego planu ochrony niedźwiedzi opracowanego przez IUCN. W latach 2000–2004 należał do Large Carnivore Initiative for Europe. W 2011 roku współtworzył „Strategię ochrony populacji wilka w Polsce”. Jego kadencja na stanowisku dyrektora MiIZ PAN potrwa do końca grudnia 2029 roku.
Muzeum i Instytut Zoologii PAN jest jednostką naukową o ponad 200-letniej historii. Geneza instytucji sięga Gabinetu Zoologicznego utworzonego w 1819 roku przy ówczesnym Królewskim Uniwersytecie Warszawskim. W 1919 z połączenia Muzeum hr. Branickich i Gabinetu powstał Dział Zoologiczny Narodowego Muzeum Przyrodniczego. Dwa lata później został przemianowany na Polskie Państwowe Muzeum Przyrodnicze, a w 1928 – na Państwowe Muzeum Zoologiczne. Po powstaniu Polskiej Akademii Nauk i powołaniu Instytutu Zoologii PAN, muzeum weszło w jego skład.
Instytut prowadzi badania z zakresu systematyki zwierząt, rozwoju badań dotyczących ekologii i ewolucji, faunistki, fizjografii, filogenetyki i zoogeografii, realizowane z wykorzystaniem najnowocześniejszych metod badawczych, w tym molekularnych, obrazowania i analiz 3D. Placówka posiada Naukową Kolekcję Zoologiczną liczącą blisko 8 mln okazów. W Muzeum i Instytucie Zoologii PAN działa Centrala Obrączkowania Ptaków, powołana w 1931 roku, a obecnie usytuowana w Stacji Ornitologicznej MiIZ PAN w Gdańsku.
MK, źródło: MiIZ PAN
Tekst wygląda na skopiowany z Wikipedii, a dodatkowo zawiera błędy 😉
Dlaczego usunięto informację o Fundacji SAVE? Brak tej informacji może wprowadzać w błąd.
Skąd pojawiło się stanowisko „zastępca dyrektora”?
Brakuje również podania rzeczywistego źródła tekstu i zdjęcia (Wikipedia).
W tekście są istotne nieścisłości — proszę o ich poprawienie.