Jak przestrzeń miejska może wspierać codzienne funkcjonowanie osób z demencją? Tym zagadnieniem zajmą się studenci uczestniczący w interdyscyplinarnych zajęciach dydaktycznych łączących wiedzę z zakresu urbanistyki, terapii zajęciowej oraz nowoczesnych technologii. Projekt realizują wspólnie Politechnika Warszawska i stołeczna Akademia Wychowania Fizycznego.
W dobie starzejącego się społeczeństwa i rosnącej liczby osób z demencją, potrzeba tworzenia przestrzeni publicznych przyjaznych tej grupie społecznej staje się palącym wyzwaniem. W odpowiedzi na nie Politechnika Warszawska wspólnie z Akademią Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie ruszają z projektem, który zakłada stworzenie interdyscyplinarnych zajęć dydaktycznych łączących wiedzę z zakresu urbanistyki, terapii zajęciowej oraz nowoczesnych technologii.
Uczestnikami będą studenci kierunków takich, jak gospodarka przestrzenna, architektura, informatyka (PW) oraz terapii zajęciowej (AWF). Wspólnie będą analizować, jak przestrzeń miejska może wspierać codzienne funkcjonowanie osób z demencją. W założeniach pomysłodawców, połączenie kompetencji projektowych i terapeutycznych umożliwi kompleksowe spojrzenie na potrzeby osób z demencją. W ramach inicjatywy realizowane będą m.in. warsztaty z wykorzystaniem VR. Dzięki aplikacji LifeLens dementia and ageing, studenci doświadczą rzeczywistości z perspektywy osoby z demencją. Gogle Oculus oraz specjalne filtry symulujące zaburzenia sensoryczne pozwolą na głębsze zrozumienie wyzwań, z jakimi zmagają się chorzy. Żacy przeprowadzą też rozmowy z osobami we wczesnym stadium choroby, by poznać ich codzienne doświadczenia i opracować realne rekomendacje dla projektantów przestrzeni.
Głównym celem jest zwiększenie świadomości i empatii u przyszłych projektantów, technologów i terapeutów wobec osób z demencją. Projekt ma również na celu wypracowanie praktycznych rozwiązań wspierających ich funkcjonowanie w przestrzeni miejskiej – wyjaśnia dr inż. arch. Agnieszka Cieśla z Wydziału Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej, która od lat zajmuje się tematyką starzenia się społeczeństwa i planowania przestrzeni przyjaznych seniorom i osobom z demencją.
To ona odpowiada za koncepcję merytoryczną, opracowanie sylabusa, współpracę z partnerami (AWF, Centrum Alzheimera), wdrażanie aplikacji VR oraz prowadzenie kluczowych zajęć dydaktycznych. Wsparcie technologiczne zapewnia dr inż. Katarzyna Rędzińska, koordynatorka Laboratorium Wirtualnej Rzeczywistości, która udostępniła sprzęt VR i wspiera proces wdrożenia aplikacji LifeLens. Prace nad metodologią prowadzenia warsztatów oraz etycznymi zasadami współpracy z osobami z demencją zrealizowano we współpracy z dr Anną Dąbrowską-Zimakowską z AWF.
W projekcie bierze udział 8 studentów PW, a do warsztatów VR zaproszeni zostaną także pracownicy naukowi i administracyjni uczelni, co pozwoli na poszerzenie świadomości na temat demencji w całej społeczności akademickiej.
Jednym z największych wyzwań było zintegrowanie trzech różnych perspektyw: przestrzennej, terapeutycznej i technologicznej, a także znalezienie odpowiedniego narzędzia, które realistycznie odwzoruje doświadczenia osób z demencją – mówi koordynatorka projektu dr inż. arch. Agnieszka Cieśla. – Udało się to dzięki współpracy z firmą ze Szkocji dostarczającą aplikację LifeLens.
To jedno z pierwszych tego typu przedsięwzięć dydaktycznych w Polsce, które tak kompleksowo i zaawansowanie technologicznie podchodzi do projektowania dla osób z demencją. Projekt łączy naukę z empatią, teorię z praktyką, a technologię z człowiekiem. Wpisuje się nie tylko w działania na rzecz zdrowego starzenia się, ale także w rozwijającą się dziedzinę neurourbanizmu, badającą wpływ środowiska miejskiego na funkcje poznawcze i psychiczne człowieka.
Efektem projektu jest pilotażowy cykl zajęć z wykorzystaniem technologii VR oraz wdrożenie innowacyjnego przedmiotu dydaktycznego na Politechnice Warszawskiej. Zajęcia zaplanowano w semestrze letnim. W dłuższej perspektywie rezultaty projektu mogą zostać wykorzystane przez projektantów, terapeutów, uczelnie oraz samorządy, przyczyniając się do tworzenia bardziej dostępnych i zrozumiałych przestrzeni publicznych dla osób z demencją.
źródło: PW