Naukowcy z Politechniki Białostockiej opracowali technologię naprawy sklepień tamtejszej archikatedry. W ostatnich latach wewnątrz budynku najbardziej były widoczne pęknięcia sklepień.
Bazylika archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białymstoku to neogotycki kościół według projektu architekta Józefa Piusa Dziekońskiego, wzniesiony w latach 1900–1905 w stylu neogotyku nadwiślańskiego, długi na 90 m i wysoki na 72,5 m (wieże). Jest jednym z niewielu zachowanych zabytków w stolicy województwa podlaskiego.
Przez ponad sto lat jego użytkowania wpływy destrukcyjne w postaci działań wojennych, oddziaływania otoczenia i warunków atmosferycznych powodowały i dalej powodują degradację konstrukcji obiektu. W ostatnich latach wewnątrz budynku najbardziej były widoczne pęknięcia sklepień. Stały się one tematem prac zespołu naukowców Politechniki Białostockiej, którzy połączyli wykorzystanie innowacyjnych technologii z dociekliwością historyków.
W trakcie obecnych prac eksperckich stwierdziliśmy, że pęknięcia zostały naprawione poprzez wbicie gwoździ w rysy, rozciągnięcie między nimi cienkiego drutu i wypełnienie rys zaprawą – wyjaśnia prof. Czesław Miedziałowski z Katedry Konstrukcji Budowlanych i Mechaniki Budowli Wydziału Budownictwa i Nauk o Środowisku Politechniki Białostockiej. – Z biegiem lat pojawiły się zarysowania w miejscu rys, a dalej korozja drutu i czynniki atmosferyczne oraz inne działające na zaprawę (zmiany temperatury i wilgotności, a także drgania) spowodowały odwarstwianie się nałożonej zaprawy i spadania jej do wnętrz obiektu – dodaje.
Neogotyckie sklepienia naukowcy odwzorowali wirtualnie wykorzystując specjalistyczne oprogramowanie inżynierskie.
Zastosowane w Archikatedrze Białostockiej sklepienia mają złożoną pracę statyczną, zależną nie tylko od obciążeń i wpływów wewnętrznych, ale i od technologii ich wykonania, a szczególnie od sposobu oparcia na ścianach – podkreśla dr hab. inż. Marta Kosior-Kazberuk, rektor PB, kierownik Katedry Konstrukcji Budowlanych i Mechaniki Budowli na Wydziale Budownictwa i Nauk o Środowisku Politechniki Białostockiej. – Przeprowadziliśmy analizę pracy statycznej sklepień z wykorzystaniem współczesnych metod komputerowych.
Analiza konstrukcji, historii jej realizacji, oraz analizy obliczeniowe doprowadziły do opracowania technologii naprawy i jej zrealizowania w ostatnich latach. Przeprowadzono iniekcję spękań materiałami żywicznymi, „zszycie” rys kotwami oraz nałożenie na górną powierzchnię sklepień mat na zaprawie.
źródło: PB