Polscy laureaci konkursu w obszarze nauki o materiałach i inżynierii materiałowej

Dwanaście projektów z udziałem polskich zespołów otrzymało finansowanie w rozstrzygniętym właśnie konkursie M-ERA.NET 3 Call 2024. W ośmiu z nich Polacy będą pełnili rolę liderów.

M-ERA.NET to sieć 49 organizacji z 35 krajów finansująca badania z obszaru nauk o materiałach oraz inżynierii materiałowej. Konsorcjum ogłasza wspierane przez Komisję Europejską konkursy na projekty realizowane przez międzynarodowe zespoły badawcze. Członkami sieci są: Narodowe Centrum Nauki i Narodowe Centrum Badań i Rozwoju i to do tych agencji mogli aplikować naukowcy pracujący w polskich jednostkach. NCN i NCBR zapewniają środki w wysokości odpowiednio 1,5 mln oraz 2 mln euro.

Misją programu M-ERA.NET 3 jest wspieranie Europejskiego Zielonego Ładu, dążenie do realizacji Celów Zrównoważonego Rozwoju ONZ, zwiększanie korzyści społeczno-ekologicznych w kontekście odpowiedzialnych badań i innowacji, wspieranie łańcucha innowacji oraz wzmacnianie interdyscyplinarności. Najnowszy konkurs obejmował takie tematy, jak: Sustainable advanced materials for energy; Innovative surfaces, coatings and interfaces; High performance composites; Functional materials; Materials addressing environmental challenges; Next generation materials for advance electronics.

Właśnie ogłoszono wyniki naboru. W konkursie złożono 382 wnioski wstępne (pre-proposals) o łącznej wartości 391 mln euro. Do drugiego etapu zarekomendowano 103 wnioski, ostatecznie nadesłano 101 full proposals, z których 84 poddano ocenie. Do finansowania skierowano 31 projektów o wartości 31 mln euro. W 12 z nich udział biorą badacze z polskich ośrodków, z czego w 8 pełnią rolę liderów.

Polacy są uczestnikami następujących konsorcjów:

BAS4WIND – Basalt Fiber Composites for Sustainable Wind Energy (liderem konsorcjum jest Politechnika Warszawska);
HerAqua – Innovative nano-carbon based electrochemical monitoring of female hormones (konsorcjum przewodzi Instytut Maszyn Przepływowych im. Roberta Szewalskiego PAN);
Photohmic – Oxide-based photonic crystal ohmic contacts for efficient GaN-based PCSEL diodes (na czele konsorcjum stoi Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Mikroelektroniki i Fotoniki, a wśród partnerów jest Instytut Wysokich Ciśnień PAN);
BIONAFE – Bio-derived nanocarbon-based functional materials for the next generation electroceutical devices (badaniami pokierują naukowcy z Politechniki Śląskiej);
PRE-ActiVer – Prefabricated, lightweight, energy-active wall panel for zero-emission buildings (lider: Politechnika Łódzka);
REGENESIS – REvolutionising bone and cartilaGE reconstruction through Novel cell-instructive biomaterial and peptide-Enhanced Stem cell Immobilization Strategy (lider: Politechnika Wrocławska, a wśród partnerów są także Uniwersytet Łódzki i Uniwersytet Gdański);
SMARTIPIEZO – Smart Piezoelectric Bio-based Osteochondral Construct as a Model for Drug Testing and Implant for Joint Defects (na czele konsorcjum stoi Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN);
REECovery – Circular economy through a sustainable recovery technology of critical resources (REEs) from selected waste materials (lider: Instytut Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN, w zespole są także naukowcy z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej);
PECZIB – Photo-electrochemical Hydrogen Generation Integrated with Photo-chargeable Zinc Ion Battery (w projekcie bierze udział Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu);
RESH – Renewable Energy via Sustainable Hydrogen (uczestnikami są badacze Uniwersytetu Jagiellońskiego);
BioCAN – Development of bio-based polymers with covalently adaptable networks for recyclable natural fibre reinforced composite production (w zespole są badacze z Politechniki Warszawskiej);
GREEN-MEM – Green materials for sustainable magneto-electronic memories (projekt z udziałem Uniwersytetu Jagiellońskiego).

Wśród laureatów (i liderów konsorcjów) znalazł się zespół prof. Anny Boczkowskiej z Wydziału Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej. W ramach projektu BAS4WIND zostanie opracowany innowacyjny materiał kompozytowy będący alternatywą dla kompozytów węglowych i szklanych stosowanych do budowy łopat turbin wiatrowych.

Ze względu na brak możliwości recyklingu tak złożonych kompozytów rocznie generuje się ponad 43 mln ton odpadów, co negatywnie wpływa na środowisko naturalne. Ponadto kompozyty syntetyczne są otrzymywane głównie ze szkodliwych chemikaliów i składników na bazie ropy naftowej, zużywają też duże ilości energii i emitują dwutlenek węgla podczas użytkowania. Z tych powodów pojawia się potrzeba zastąpienia kompozytów syntetycznych zrównoważonymi i nadającymi się do recyklingu alternatywami – podkreśla dr inż. Paulina Latko-Durałek, koordynator prac badawczych ze strony WIM PW.

Działania naukowców skupią się na zastosowaniu mineralnych włókien bazaltowych, duroplastycznej bio-żywicy, termoplastycznych bio-włóknin oraz dodatków w celu otrzymania nowej generacji kompozytu z przeznaczeniem do budowy elementów turbin wiatrowych. Aby osiągnąć zamierzony cel, zostaną zastosowane techniki modelowania wieloskalowego, złożona analiza właściwości mechanicznych przed i po procesach starzenia, jak również ocena cyklu życia.

Dyskusja (0 komentarzy)