Strategia umiędzynarodowienia nauki i szkolnictwa wyższego w Polsce będzie tematem kolejnego, czwartego już spotkania organizowanego przez Narodową Agencję Wymiany Akademickiej. Wydarzenie zaplanowano na 18–19 maja w Krakowie.
Gospodarzem IV Kongresu Umiędzynarodowienia jest Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie. Wydarzenie poświęcone będzie dokumentowi, który ma wyznaczać nową wizję umiędzynarodowienia dla instytucji nauki i szkolnictwa wyższego w Polsce. Celem jest wsparcie uczelni, instytutów i innych podmiotów systemu w planowaniu działań międzynarodowych w sposób bardziej spójny, długofalowy i odpowiadający na realne wyzwania.
W trakcie Kongresu zaprezentowane zostaną założenia strategii, jej główne obszary oraz proponowane kierunki działań. Ważnym aspektem będzie odniesienie polskich rozwiązań do doświadczeń międzynarodowych i pokazanie dobrych praktyk z różnych krajów. Dyskusja ma dotyczyć nie tylko kierunku zmian, ale też tego, jak skutecznie przekładać założenia strategiczne na działania instytucji.
Pierwszego dnia, po wystąpieniu ministra nauki i szkolnictwa wyższego Marcina Kulaska oraz prezentacji założeń Strategii przez Wojciecha Karczewskiego, dyrektora NAWA, odbędzie się Sesja plenarna pt. „Spójność i skuteczność polityki państwa na rzecz umiędzynarodowienia”. W trakcie dwudniowych obrad zaplanowano także pięć sesji tematycznych:
Szczegółowy program wydarzenia na stronie internetowej Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. Ruszyła już rejestracja – LINK. Patronem medialnym Kongresu Umiędzynarodowienia jest „Forum Akademickie”.
No cóż... kolejny wariant kolejnego "wspaniałego" pomysłu na poprawę sytuacji. Akademicki plebs ma po prostu, mieć wrażenie, że coś się wreszcie zmieni na lepsze...
O co chodzi z tym --- umiędzynarodowieniem --- przecież badania naukowe, wiedza, są globalne, ZIEMSKIE, tak było jest i będzie. Chyba że chodzi o wiedzę tajemną, badania tajemne, te zawsze były lokalne do użytku wewnętrznego. D
Dialektyka marksistowska Lenina w skali internacjonalizmu opiera się na jedności przeciwieństw między narodowym dążeniem do wyzwolenia a globalną walką klas. Lenin nie postrzegał internacjonalizmu jako prostego zaprzeczenia narodu, lecz jako dynamiczny proces, w którym rozwiązanie "kwestii narodowej" jest niezbędnym etapem do zjednoczenia światowego proletariatu.
## Dialektyczne filary leninowskiego internacjonalizmu:
* Prawo narodów do samostanowienia: Lenin dialektycznie argumentował, że aby narody mogły się dobrowolnie zjednoczyć (internacjonalizm), muszą najpierw mieć prawo do oddzielenia się. Uważał, że przymusowe utrzymywanie narodów w granicach imperiów rodzi szowinizm i nienawiść, co uniemożliwia solidarność robotniczą. Szczegóły tej koncepcji opisuje praca [O prawie narodów do samostanowienia](https://www.marxists.org/polski/lenin/1914/prawonar/index.htm) dostępna w Archiwum Internetowym Marksistów.
* Imperializm jako najwyższe stadium kapitalizmu: Lenin rozszerzył dialektykę na skalę globalną, twierdząc, że kapitalizm stał się systemem światowym, w którym garstka mocarstw wyzyskuje kolonie. Internacjonalizm stał się więc sojuszem zachodniego proletariatu z narodowowyzwoleńczymi ruchami Wschodu. Analizę tego mechanizmu zawiera hasło [Imperializm jako najwyższe stadium kapitalizmu](https://pl.wikipedia.org/wiki/Imperializm_jako_najwy%C5%BCsze_stadium_kapitalizmu) na Wikipedii.
* Walka z szowinizmem: Prawdziwy internacjonalizm wymagał od robotników z narodów panujących (np. Rosjan) walki o wolność narodów uciskanych (np. Polaków), podczas gdy robotnicy narodów uciskani mieli dążyć do jedności z robotnikami z centrum. To "rozchodzenie się w celu późniejszego połączenia" jest klasycznym przykładem myślenia dialektycznego.
## Praktyczne narzędzia
W celu koordynacji tej strategii Lenin powołał [Międzynarodówkę Komunistyczną (Komintern)](https://pl.wikipedia.org/wiki/Mi%C4%99dzynarod%C3%B3wka_Komunistyczna), która miała być "światową partią rewolucji". W pismach takich jak [W sprawie dialektyki](https://www.marxists.org/polski/lenin/1915/w_spr_d.htm) podkreślał on, że każdą sytuację narodową należy oceniać konkretnie, w zależności od tego, czy służy ona ogólnemu interesowi rewolucji światowej.
Krytycy, m.in. na portalach historycznych typu [WielkaHistoria.pl](https://wielkahistoria.pl/teoria-samostanowienia-narodow-o-co-naprawde-chodzilo-w-jednym-ze-sztandarowych-hasel-lenina/), wskazują, że leninowska dialektyka internacjonalizmu była często narzędziem czysto taktycznym, służącym do rozbicia przeciwników (imperiów), by później ponownie scalić te tereny pod komunistyczną władzą.
Czy chcesz zgłębić temat konfliktu Lenina z Różą Luksemburg w kwestii niepodległości Polski, czy interesuje Cię bardziej teoria imperializmu?
@Ireneusz
Myślę, że ma to sporo wspólnego z pomysłem, aby Europa działała wspólnie i współpracowała na poziomie edukacji i badań naukowych. Zresztą nie tylko sama Europa, ale jako że Polska jest w EU, to akurat ten kontekst dla Polski wydaje się być najważniejszy.
Jak to podsumowuje Google, "zgodnie z dokumentami polityki UE i komunikatami strategicznymi internacjonalizacja środowiska badawczego nie jest jedynie narzędziem współpracy, ale kluczowym priorytetem strategicznym niezbędnym do przyspieszenia postępu naukowego, utrzymania globalnej konkurencyjności i sprostania złożonym globalnym wyzwaniom".
Więcej można przeczytać tutaj:
https://research-and-innovation.ec.europa.eu/strategy/strategy-research-and-innovation/europe-world/international-cooperation_en
https://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2025/05/23/council-endorses-the-european-research-area-policy-agenda-for-the-next-three-years/
Internacjonalizm, Internacjonalizacja, to pojęcia z dialektyki marksistowsko-leninowskiej. Ja w to nie wchodzę . Za komuny też wiele mówiono o postępie.