Narodowa Agencja Wymiany Akademickiej ogłosiła wyniki naboru na wspólne projekty badawcze prowadzone pomiędzy Polską a Niemcami. Celem konkursu, który prowadzony jest wraz z Niemiecką Centralą Wymiany Akademickiej jest wsparcie mobilności naukowców realizujących projekty badawcze.
Konkurs na wspólne polsko-niemieckie projekty badawcze NAWA ogłasza rokrocznie we współpracy z Deutscher Akademischer Austauschdienst, DAAD). Tym razem w wyniku bilateralnej oceny wyłoniono dziesięć przedsięwzięć realizowanych przez badaczy z Uniwersytetu Łódzkiego, Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Warszawskiego, Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, Politechniki Białostockiej, Instytutu Katalizy i Fizykochemii Powierzchni im. Jerzego Habera Polskiej Akademii Nauk, Politechniki Wrocławskiej i Politechniki Warszawskiej.
Jednym z laureatów został dr Mateusz Sikora z Małopolskiego Centrum Biotechnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego zespół, wraz z naukowcami z Uniwersytetu w Bremie, zbada wpływ nowotworowych glikanów na adhezję komórek.
Większość białek pozakomórkowych jest glikozylowana, a glikany tworzą wokół białek dynamiczne osłony, które redukują interakcje białko-białko. Jednak ze względu na sposób ich ułożenia nadal umożliwiają one występowanie pewnych natywnych interakcji. Jest to szczególnie ważne w przypadku białek adhezji komórkowej, takich jak kadheryny, które tworzą odrębne, gęste zespoły, aby zapewnić silne interakcje w układzie komórka-komórka. Pomimo tak dużej gęstości, te kadheryny są silnie glikozylowane. W nowotworach stan glikozylacji białek zmienia się, a duże, bardziej rozgałęzione glikany stają się powszechne. Sugerujemy, że te duże glikany wpływają na upakowanie adhezji i zakłócają je, co prowadzi do przerzutów nowotworowych. Jak dotąd, wpływ glikanów na upakowanie kadheryn i interakcje białek jest słabo poznany – mówi dr Mateusz Sikora.
Naukowcy z UJ, wykorzystując swoje doświadczenie w symulowaniu dużych kompleksów glikoproteinowych i opisywaniu dynamiki glikanów, przeprowadzą symulacje MD (dynamika molekularna) na dużą skalę. Zbadane zostaną gęste roztwory domen kadheryn zarówno bez glikanów, jak i z różnymi typami glikozylacji. Analizując dyfuzję białek, lepkość, wymianę kontaktów i interakcje w różnych warunkach i gęstościach, będą się starać zrozumieć, w jaki sposób glikany wpływają na adhezje i przyczyniają się do przerzutów.
Projekt badawczy dostarczy pierwszego ilościowego opisu wpływu glikanów na interakcje białek, z potencjalnymi implikacjami dla opracowywania terapii ukierunkowanych na przerzuty poprzez zmianę wzorców glikozylacji.
Dr Mateusz Sikora jest kierownikiem działającego w Małopolskim Centrum Biotechnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego Centrum Dioscuri do Modelowania Modyfikacji Posttranslacyjnych. Studiował najpierw na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie doktoryzował się w Instytucie Fizyki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. W 2012 r. wyjechał do Austrii i rozpoczął staż podoktorski w Instytucie Nauki i Technologii (IST Austria). Od 2017 r. pracuje w Instytucie Biofizyki im. Maxa Plancka w grupie Gerharda Hummera zajmującej się biofizyką teoretyczną. Powrócił do Polski w marcu 2023 r., aby kontynuować swoje badania i karierę naukową, dzięki polsko-niemieckiemu wsparciu finansowemu udzielonemu w ramach programu Dioscuri.
MK, źródło: UJ
Brawo. Bierzemy przykład
Badania wpływu jednego czynnika na drugi czynnik, w sytuacji związków wieloczynnikowych zwłaszcza w chorobach nowotworowych, są pod względem metodycznym bezsensowne. Ale jak niemcy płacą to trzeba badać. Tylko publikować wyniki w polskich czasopismach.
Obawiam się, że polskie czasopisma naukowe są tak ubogie e punkty ministerialne, że nikt już tam nie będzie publikował poważnych wyników.