Prof. Krzysztof Karol Fic z Politechniki Poznańskiej, prowadzący badania nad nowoczesnymi technologiami magazynowania energii, otrzymał tegoroczną Nagrodę Naukową Miasta Poznania. Uroczysta sesja Rady Miasta odbyła się w tym roku w Centrum Kultury Zamek.
Tradycyjnie już, w dniu patronów Poznania, świętych Piotra i Pawła, wyróżniono osoby, które poprzez swoją działalność na polu nauki, kultury czy sportu, zasługują na miano ambasadorów miasta na arenie międzynarodowej. Nagrodę Naukową Miasta Poznania otrzymał w tym roku prof. Krzysztof Fic z Wydziału Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej. Od 2019 roku ma również status Specially Appointed Professor w Kansai University w Osace, gdzie współpracuje z zespołem prof. Masashiego Ishikawy. W 2022 roku dołączył do Grupy Badawczej Nowych Technologii Magazynowania Energii w Instytucie Metali Nieżelaznych Oddział w Poznaniu, będącego częścią Sieci Badawczej Łukasiewicz. Jego działalność badawcza koncentruje się głównie na elektrochemicznych systemach magazynowania i konwersji energii.
To dla mnie specjalna chwila, przede wszystkim dlatego, że tak ważna dla mnie nagroda pochodzi od mojego ukochanego miasta -– przyznał prof. Fic, po czym odwołał się do słów jednej ze swoich ulubionych poetek, Wisławy Szymborskiej, która po otrzymaniu Nagrody Nobla stwierdziła, że najbardziej ceni sobie dwa słowa: „nie wiem”. – To jest to, co mnie pociąga, motywuje, by zgłębiać dalej, by zrozumieć, jak do pewnych rzeczy dochodzi. Robię to dlatego, że mieszkam i pracuję w mieście, które nie boi się pytać, nie boi się wystąpić o krok naprzód, nie boi się trudnych decyzji, patrząc w przyszłość – tłumaczył laureat.
Prof. Krzysztof Fic ukończył studia na kierunku inżynieria procesów chemicznych na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej (2008). Zaraz po nich został zatrudniony na stanowisku asystenta naukowego w Zakładzie Elektrochemii Stosowanej, równocześnie rozpoczynając doktorat dotyczący zagadnień elektrochemicznych. Jak wspominał na naszych łamach, naukowcem został, ponieważ „nie widział dla siebie żadnej innej możliwości”. Natomiast elektrochemię wybrał jakby na przekór, „ponieważ była jedyną dziedziną chemii, której w czasie studiów kompletnie nie rozumiał”.
Po ukończeniu doktoratu w 2012 roku rozpoczął pracę na stanowisku nauczyciela akademickiego w tym samym zakładzie. W 2020 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie nauki chemiczne, a w 2025 otrzymał nominację profesorską. W 2017 roku zdobył ERC Starting Grant – wówczas pierwszy w Polsce realizowany na uczelni o profilu technicznym. Dwa lata temu został z kolei laureatem konkursu ERC Proof of Concept. W ramach obu grantów rozwijał koncepcję nowoczesnego kondensatora elektrochemicznego, cechującego się wysoką energią i mocą właściwą oraz dużą trwałością cykliczną.
Moim idée fixe było „odkrycie” nieśmiertelności systemów magazynowania i konwersji energii o wysokiej mocy (kondensatorów elektrochemicznych). W założeniu był to „nieśmiały” projekt, który miał pomóc w zrozumieniu mechanizmów starzenia elektrod węglowych, interakcji na granicy faz elektroda/elektrolit, jak również opracowaniu takiego systemu magazynowania energii, w którym odkryte i opisane procesy starzenia zachodziłyby znacznie wolniej. W trakcie okazało się, że droga do wydajnych i trwałych systemów magazynowania energii jest nie tylko bardzo długa, ale również ma wiele wariantów – pisał na łamach FA zaraz po otrzymaniu ERC PoC.
Współpracuje m.in. z Universite de Haute Alsace (Francja) i Kansai University (Japonia). Na tej drugiej uczelni stanowisko profesora uzyskał jeszcze przed polską habilitacją. Ma na swoim koncie 35 zgłoszeń patentowych.
Mariusz Karwowski
Krzysztof Fic: Nie da się dokonać przełomu, realizując przewidywalne badania