Bardzo poważna zmiana systemu

Najważniejsza planowana zmiana to wprowadzenie zasady, że jednostka badawcza, która nie uzyska co najmniej drugiej kategorii w ocenie parametrycznej, nie będzie mogła samodzielnie występować o środki na badania naukowe. (…) Ma to na celu koncentrację środków na badania w naprawdę dobrych jednostkach i skłonienie pozostałych do restrukturyzacji i zmian, na przykład do łączenia się w silniejsze organizmy. To jest wyraźny sygnał, że stawiamy na duże i silne jednostki badawcze. (…) Druga z ważnych zmian w ustawie o finansowaniu nauki to wprowadzenie kategorii regionalnych konsorcjów naukowo−przemysłowych. Chodzi o stymulowanie intensyfikacji związków nauka — gospodarka i wykorzystanie wyników badań do celów rozwojowych. Takie konsorcja miałyby pierwszeństwo w ubieganiu się o środki na badania naukowe.

Rozmowa z prof. Michałem Seweryńskim, ministrem nauki i szkolnictwa wyższego

Przepływ ludzi, przepływ idei

W naszych uniwersytetach dobre efekty ekonomiczne przynosi duża aktywność dydaktyczna, naukowa – żadne, przyzwoite – to, co gdzie indziej jest dowodem niepowodzenia w karierze naukowej, czyli kariera administracyjna. Środki przeznaczane na badania nie wymagają komentarza. Tak długo, jak nie będzie w polskiej rzeczywistości naukowej rynku na wiedzę i talenty dydaktyczne, będziemy obserwować powolne jej obumieranie. (…) Rynek to przepływ ludzi i idei, ustalanie cen na intelektualne możliwości, zabiegi uniwersytetów o najlepszych. Rynek to prawie recepta na chroniczną chorobę polskiej nauki, niskie płace, coraz słabszą pozycję społeczną, odchodzenie najbardziej utalentowanych. Rynku nie uruchomią wewnętrzne konkursy będące w gruncie rzeczy fikcją regulującą skomplikowany system awansów.

Prof. Jarosław Wenta krytykuje polski model awansu naukowego drogą kooptacji kadry

Debata

Finansowanie badań w Polsce jest 10 razy mniejsze niż w rozwiniętych krajach Unii Europejskiej, stwierdził prof. Żylicz. Według niego, Polska jest jedynym krajem, w którym o podziale pieniędzy na badania decyduje minister. Dziś tylko 13 proc. budżetu nauki to pieniądze konkurencyjne, czyli środki na granty, uzyskiwane w drodze konkursu. Reszta idzie na zadania statutowe. O ich rozdziale decyduje w dużej mierze kategoryzacja jednostek naukowych, a ostatnia, jak sądzi prof. Szala, budzi powszechne niezadowolenie. Tego nie było w czasach, gdy kategoryzację przeprowadzał KBN. Zaletą tej instytucji było to, że stanowiła reprezentację uczonych, stwierdził M. Żylicz. Jego zdaniem, Rada Nauki jest za bardzo zależna od ministra.

Dyskusję panelową podczas XIV Spotkania Redaktorów Gazet Akademickich Bydgoszczy relacjonuje Piotr Kieraciński

Jak występować na konferencjach?

Kiedy w roku 1992 odważyłam się zgłosić plakat na I Europejską Konferencję Muzykoterapeutów w King’s College w Cambridge (Anglia), przewodnicząca komitetu organizacyjnego, p. Denize Christopher, wymieniła ze mną dziesięć listów (zwykłych, nie e−mailowych), bo – jak się okazało – byłam jedyną przedstawicielką krajów byłego bloku komunistycznego i organizatorom bardzo zależało na doniesieniu z Polski. Tym, co mnie uderzyło na miejscu, była niezwykła wprost punktualność: wystąpienia rozpoczynały się i kończyły ściśle według programu, jednominutowe spóźnienie oznaczało samotne wejście do pełnej sali, w której prezentacja już trwała. Ciekawe, że prelegenci sami pilnowali czasu wystąpień, a przed wystąpieniem obowiązkowo odbywali rozmowy z przewodniczącym sesji (…)

Dr hab. Wita Szulc prezentuje standardy wystąpień konferencyjnych opracowane przez Zarząd Główny ECArte