Nie chcemy ograniczaæ samodzielno¶ci, jak± zdoby³y instytuty, ale Akademia musi mieæ pewne bod¼ce, ¿eby móc (...) prowadziæ okre¶lon± politykê naukow±. Powinna dysponowaæ ¶rodkami, które mog³aby przekazywaæ najlepszym placówkom na projekty badawcze, wydawnictwa, konferencje. Bez tego jest towarzystwem naukowym, a nie akademi± nauk. Je¶li pewn± politykê wobec wydzia³ów i swoich pracowników mo¿e prowadziæ rektor wy¿szej uczelni i dysponuje ma ten cel choæby ¶rodkami na badania w³asne, to dlaczego nie mia³by tego robiæ prezes Akademii? (...) Wiêksz± rolê powinny te¿ odgrywaæ komitety naukowe. (...) W minionych czasach by³y niekiedy (...) instytucjami daj±cymi ¶wiadectwo prawdzie. Dzi¶ ich rola jest oczywi¶cie inna, a powinna byæ zdecydowanie wzmocniona poprzez szerszy zakres kompetencji, tak¿e poprzez zdecydowanie wiêksz± samodzielno¶æ finansow±.
Rozmowa z prof. Henrykiem Samsonowiczem, przewodnicz±cym Wydzia³u Nauk Spo³ecznych Polskiej Akademii Nauk
Aby wprowadzenie studiów dwustopniowych mog³o przynie¶æ spodziewane korzy¶ci, musi mu towarzyszyæ istotna zmiana za³o¿eñ programowych w stosunku do tradycyjnych studiów magisterskich. Studia pierwszego stopnia nie mog± byæ „przyciêtymi” czy „strywializowanymi” studiami magisterskimi. Sensownych studiów dwustopniowych nie da siê te¿ stworzyæ poprzez proste podzielenie programów tradycyjnych studiów magisterskich na dwie czê¶ci, bo inne powinny byæ zasadnicze cele kszta³cenia na studiach pierwszego i drugiego stopnia. Nieporozumieniem jest te¿ nastêpuj±ce, pozornie „logiczne” rozumowanie: skoro mamy daæ wykszta³cenie zawodowe w czasie krótszym ni¿ na tradycyjnych studiach magisterskich, to musi ono byæ skupione wokó³ wê¿szej specjalno¶ci.
Prof. Józef Lubacz pisze o konieczno¶ci wprowadzenia systemu studiów dwustopniowych i jego konsekwencjach
USOS umo¿liwia jednoczesne ogarniêcie dydaktyki prowadzonej w ca³ej uczelni, bez potrzeby integrowania danych przetwarzanych w rozproszonych dziekanatach. Wspólna baza danych ca³ej uczelni powinna byæ jedna i zainstalowana na centralnym komputerze, z którego poszczególne jednostki korzystaj± przez sieæ. Ma to szczególne znaczenie wobec rosn±cej liczby studentów i zwi±zanych z tym trudno¶ci w przep³ywie informacji na papierze. USOS pozwala harmonijnie ³±czyæ autonomiê jednostek w zakresie tworzenia programów kszta³cenia z oszczêdno¶ciami wynikaj±cymi z wykonywania pewnych zadañ centralnie, w skali uczelni, bez konieczno¶ci ich powielania w poszczególnych jednostkach.
Prof. Stefan Jackowski i dr Janina Mincer-Daszkiewicz pisz± o korzy¶ciach p³yn±cych z wdro¿enia w uczelniach Uniwersyteckiego Systemu Obs³ugi Studiów